شەبەر شاشتاراز

قاي سالادا بولماسىن ءوز كاسىبىڭدى جەتىك بىلگەنگە نە جەتسىن. سوندا عانا ەڭبەگىڭ جانىپ, ەڭسەڭ تىك جۇرەدى. مىنە, قالاداعى «ناعيما» سۇلۋلىق سالونىنىڭ شاشتارازى ءساليما ناۋانوۆا وسىنداي ءوز ءىسىنىڭ شەبەرى اتانعان جان. سوندىقتان دا بولار, ونىڭ قىزمەتىنە جۇگىنۋشىلەر كوپ. ال, ادەمىلىكتى سۇيەتىن تالعامپاز قىز-كەلىنشەكتەردىڭ كوڭىلىنەن شىعۋدىڭ ءوزى ۇلكەن جاۋاپكەرشىلىكتى, كاسىبي ءبى­لىكتىلىكتى تالاپ ەتەرى ءسوزسىز. مۇن­دا شاشتارىن قيدىرىپ, ادەمىلەپ, ساندەندىرۋ ءۇشىن الدىن الا جازىلىپ, كەزەككە تۇراتىن نازىك جاندىلاردىڭ اراسىندا التىن ۋاقىتىن قيىپ قالانىڭ ەكىنشى شەتىنەن كەلەتىندەردىڭ, ءتىپتى, اۋدانداردان ات ارىتىپ ارنايى جەتەتىندەردىڭ بار ەكەنىن ەستىگەندە, شاشتاراز قىزدىڭ شە­بەرلىگىنە ءتانتى بولماسقا اما­لىڭ قالمايدى. – مەن بۇل كاسىپكە ءسال كەش­تەۋ كەلدىم. الايدا, ءبىر ءىس­كە ىقىلاس قويسام, سونىڭ قىر-سىرىنا قانىققانشا تىن­باي­تىنىمنىڭ ارقاسىندا شاش­تارازدىقتى جەتىك مەڭگەرىپ الدىم دەۋىمە بولادى. بايعانين اۋدانى التاي اۋىلىندا تۋىپ-وسكەنمەن, قالاعا مارقۇم اپام روزاعا ەرىپ ەرتە كەلدىم. ور­تا مەكتەپتى تامامداعان سوڭ وب­لىستىق فيلارمونيانىڭ «قار­لىعاشتار» ءانسامبلىنىڭ ءان­شىسى بولعانىم بار. كەيىن اتا-انام ونەر سالاسىندا بولۋىما قارسى بولىپ, ودان قول ءۇزدىم. قاراپ وتىرۋعا بولمايتىنىن ءتۇسىنىپ «ايسۇلۋ» سۇلۋلىق سا­لونىندا مانيكيۋر بولىپ جۇ­مىس ىستەدىم, كەيىن وسى ايەل ادام­داردىڭ شاشتارازدىعىنا ما­مانداندىم. شىنى كەرەك, مە­نى بۇل كاسىپكە ليليا پار­كو­ۆا دەگەن ورىس كەلىنشەگى دا­ع­دى­لاندىردى, – دەيدى ءساليما قا­­­رىنداسىمىز وتكەنگە وي جىبە­رىپ. اكەسى ناۋان مەن اناسى سوكەننىڭ شاڭىراعىندا تاربيەلەنىپ وسكەن جەتى بالانىڭ ورتاسىنان شىققان ءساليما ءۇي شارۋاسىن دا دوڭگەلەنتىپ جىبەرەدى ەكەن. اسىرەسە, ول پىسىرگەن مانتى, پالاۋدىڭ ءدامى ءتىل ۇيىرەتىن كورىنەدى. ءىس تىگۋدى دە جانى قالايدى. ءبىر ءسات قولى بوس وتىرماۋعا داعدىلانعان ونىڭ ارىپتەستەرى اراسىندا سىيلى بولۋى دا سوندىقتان. ساتىبالدى ءساۋىرباي, «ەگەمەن قازاقستان». اقتوبە وبلىسى.