اماندىق-ساۋلىق سۇراستى. سالدەن كەيىن اعاسى ءوتىنىشىن ايتتى. سول ساتتە بۇل «باسەم-اۋ, قالايشا حابارلاسىپ, حال-جاعداي سۇراسا قالدى دەسەم...» دەدى ىشتەي.
تۋىس اعاسى دەنساۋلىعىنا قاتىستى قۇجاتتار مەن جۇرەگىنىڭ جاعدايى تۋرالى مالىمەتتەر جازىلعان ديسكىنى ۇشاقپەن بارا جاتقان بەيتانىس ادامنان بەرگىزىپ جىبەرگەنىن ايتا كەلىپ, بۇدان الگى كىسىدەن اتالعان زاتتاردى الىپ, بەلگىلى ءبىر ەمحاناداعى دارىگەرگە اپارىپ بەرۋدى سۇراعان-دى.
اعاسىنىڭ ءوتىنىشىن ورىنداۋعا مۇمكىندىگى بولا تۇرا سىرعاقتاتىپ, قيۋىن قيىستىرىپ, ءبىر سىلتاۋدى كولدەنەڭ تارتىپ, الگى ءوتىنىشىن ورىنداي المايتىنىن جەتكىزدى. ونىڭ بۇلايشا سىلتاۋراتۋىنا «انشەيىندە حابارلاسپايدى, وتىنىشتەرى بولعاندا عانا وسىلاي اماندىق-ساۋلىق سۇراعىش بۇلار...» دەگەن ىشكى رەنىشى, مەنمەندىگى سەپ بولدى.
ول تۇسكە دەيىن تەلەديداردان كونتسەرت كوردى, الەۋمەتتىك جەلىلەردى اقتاردى. ءتۇس اۋا بيليارد ويناپ قايتۋعا جينالا بەرگەندە, اۋىلداستارى «چاتىنان» الگى تۋىس اعاسىنىڭ ومىردەن وزعانى تۋرالى جاماناتتى حاباردى وقىدى. اۋىلداستارىنىڭ ايتۋىنشا, اعاسى بۇرىننان قاتتى اۋىرىپ جۇرگەن ەكەن.
شىعار ەسىككە جاقىن تۇرعان ورىندىققا سىلق ەتە وتىرىپ قالدى...
سول ساتتە ونىڭ كوز الدىنا الگى قايتىس بولعان تۋىسقان اعاسىنىڭ وسىدان ون شاقتى جىل بۇرىنعى – مۇنىڭ شەشەسىنە «جەڭەشە, مىنا ءبىر قالتا قۇرت پەن ءبىر قارىن مايدى كەلىنىڭىز ارنايى سالەمدەمە رەتىندە بەرىپ جىبەردى سىزگە» دەپ, قولىنداعىنى ۇسىنىپ, جەڭگەسىنىڭ «شاي ءىشىپ كەت» دەگەن وتىنىشىنە اسىعىس ەكەنىن ايتىپ, الدەبىر ءازىل ايتقان بولىپ, ىلە ارىق تور توبەل اتىمەن تەپەڭدەپ, اۋلادان شىعىپ بارا جاتقانداعى بەينەسى كوز الدىنان كەتپەي قويماسى بار ما؟..
مۇنىڭ كوزىنە جاس ىركىلدى. «قاپ, وسى ەستەلىك ەلەس كەشە ول كىسى تەلەفون سوققاندا نەگە كوز الدىما كەلمەدى ەكەن؟» دەپ ءمۇجىلىپ, ەسەڭگىرەپ قالدى. ءوزىنىڭ جانىن جەدى. بىراق نە شارا؟ ول جانازا نامازىنا ۇلگەرۋگە اسىقتى.
ارزىمايتىن ءوتىنىش, سوڭعى تىلدەسۋ مازمۇنى, جۇرەكتى جانشىعان وكىنىش...
