سۋرەتتى تۇسىرگەن – عاني ومىربەك
جالپى, ونەردى مەملەكەتتىك دەڭگەيدە باعالاۋ, قولداۋ, ناسيحاتتاۋ كەيدە قاراپايىم شارتتىلىق بولىپ كورىنەدى. دەسەك تە ۇلتتىق ونەرگە دەگەن قۇرمەت ۇلت مادەنيەتىنىڭ ۇستىنىن بيىكتەتەدى, مارتەبەسىن كوتەرەدى. وسى ورايدا كۇنى كەشە مەرەكە قارساڭىندا قازاقستاننىڭ ەڭبەك ەرى اتانعان ۇلتتىق ونەردىڭ مايتالمانى قايرات بايبوسىنوۆقا حابارلاسىپ, قۇتتىقتاپ, كوڭىل كۇيىن سۇراپ بىلدىك.
«ادامنىڭ ءومىرى وسىنداي جۇرەگىن تولقىتاتىن عاجاپ ساتتەردەن تۇرسا كەرەك. كەۋدەدە قۋانىش بار. كوپ جىلعى ەڭبەگىم اقتالىپ, مەملەكەت تاراپىنان ەلەنىپ, جوعارى باعالانىپ جاتىر. مۇنىڭ ءبارى, ەڭ الدىمەن, حالىقتىڭ ارقاسى. پرەزيدەنتتىڭ الدىندا دا ايتتىم, ونەرىمىزدى اسپانداتىپ وتىرعان ەلىمە العىس. سانالى عۇمىرىمدى قارا دومبىراعا ارنادىم. وتكەن ومىرىمە قاراسام, وسى ونەرمەن تالاي ەل مەن جەردى ارالاپپىز. ءوزىم قاسيەت دەپ تۇتقان وسى جولدان اينىعان جوقپىن. قازىر قانداي ءبىر بيىكتە تۇرسام, بۇل دەڭگەيگە ۇلتىما دەگەن, ۇلتىمنىڭ ونەرىنە دەگەن شەكسىز سۇيىسپەنشىلىك جەتكىزىپ وتىر.
بۇل ماراپات – ماعان عانا ەمەس, ءداستۇرلى ءان ونەرىنە بەرىلگەن باعا. وسكەلەڭ جاستاردىڭ ۇلتتىق ونەرگە قۇلشىنىسى ارتا بەرسە ەكەن دەپ ءومىر بويى ۇستازدىق ەتىپ كەلەمىن. ودان كەيىن كەزىندە ماعان ساحنادا قوشەمەت كورسەتكەن حالقىما ريزاشىلىعىمدى ايتامىن. سوناۋ اقان, ءبىرجان, ەستاي, ۇكىلى ىبىراي, دانەش, بەرتىندەگى جۇسىپبەك, عاريفوللا اتالارىمىزدىڭ رۋحىنا دا تاعزىم ەتكىم كەلەدى. بۇل ماراپات – سول كىسىلەردىڭ ەڭبەگى.
وسىنداي بيىك ماراپاتتىڭ ءداستۇرلى ونەرگە بەرىلىپ جاتقانى ەرەكشە قۋانتادى. بۇنى قوعام دا تالقىلاپ, ۇلتتىق ونەرگە جاسالعان بەتبۇرىستى يگى ءىس دەپ قابىلداپ وتىر. شىنىندا دا, ءداستۇرلى ونەرىمىز ارقاشان بيىك تۇرۋى كەرەك. ءداستۇرىمىزدى, سالتىمىزدى, قۇندىلىعىمىزدى ارداقتاۋ – پارىز. قازاقتىڭ جىرى مەن كۇيى – قازاقتىڭ جانى, قانى, جۇرەگى. سوندىقتان ءبىز جۇرەگىمىزدەن ايىرىلمايىق», دەيدى ءداستۇرلى ءان ونەرىنىڭ ءدۇلد ۇلى.
