تانىم • 16 ءساۋىر, 2025

اجەمنىڭ «سەيفى»

0 رەت
كورسەتىلدى
3 مين
وقۋ ءۇشىن

اتاجۇرتتاعى قارا شاڭىراقتا وتىرعان كەنجە ۇل قونىس اۋدارۋعا بەل بايلاپتى. ەلدىڭ ۇلكەندەرىنە ءدام بەرىپ, باتالارىن الىپ اتتانباق. بىزگە دە ىشىندە بولىڭدار دەگەن حابار جەتتى. «وزدەرىڭ وسكەن ۇيدە ءبىر قونىپ كەتىڭدەر. ەندى ونداي ءسات تۋا قويماس» دەگەن. حاباردى ەستىگەن كەزدە ءىشىم ۋىلجىپ كەتتى. ارا-تۇرا, اسىرەسە ۇلكەن ايتتا اۋىل­عا بارا قالعانىمىزدا ات باسىن تىرەيتىن قارا ورما­نى­مىز ەدى.

اجەمنىڭ «سەيفى»

ەرتەرەك جەتتىك. ىنى­شەك تە ونە بويى اسى­عىپ جۇرەتىن, جىلدام قيمىلدايتىن ادام. قوناق كۇتۋگە قاجەتتى ىدىس-اياعى مەن كورپە-جاستىعىنان  باس­قاسىنىڭ ءبارىن بۋىپ-ءتۇيىپ, جۇك ماشيناسىنا ارتىپ قويىپتى. كارتوپ ەگەتىن شارباقتىڭ جانىندا اجەتكە جارامايتىن دۇنيەلەر. قازىر مۇنداي زاتتارعا اۋىلدىڭ ادامدارى دا قىزىقپايدى. ورتاسى ويىلىپ, قوس جاقتاۋى قاۋسىرىلعان كونە ديۆاننىڭ ۇستىندە ساندىق جاتىر ەكەن. كوزىمە وتتاي باسىلدى. جيەكتەرى ويۋلانعان, قاق­پاعىنا ادەمى ورنەك سا­لىنعان اجەمنىڭ كوزى. اجەم بار كەزدە قاقپاعى ۇنەمى جابىق بولاتىن. كىلتى قامزولىنىڭ قال­تا­سىنان تابىلاتىن. ىشىندە نە جوق دەيسىڭ. ول كۇندە قاس­قال­داقتىڭ قانىنداي قات كەڭىر­دەك ماتەريال, ءپ ۇلىش, اشە­كەي­لەر, قۇجاتتار, كامپيت, ال­دەبىر سالىقتاردىڭ تولەم تۇ­بىرتەكتەرى... كىپ-كىشكەنتاي سان­دىققا وسىنشا زاتتىڭ قالاي سياتىنىن ويلاسام بۇگىن­گى كۇنى تاڭ قالاتىنىم بار. زاتپەن بىرگە بەرەكەگە تولىپ تۇرعانداي.

ءدال قاي جىلى ەكەنى ەسىمدە جوق, الماتىدا تۇراتىن ناعاشىلارىمىزدان سالەم-ساۋقات جەتكەن. پوشتا ارقىلى. ءداۋ جاشىك. ءىشى تولى ورىك-مەيىز, بالانىڭ باسىنداي اپورت الماسى. پوشتا تاسيتىن اتاي قاس قارايا جەتكىزگەن. المانىڭ ءيسى مۇرىن جارىپ بارادى. جەگىمىز كەلگەن.

– تاڭ اتسىن, – دەگەن اجەي, – نە بولدى سونشا؟

تۇنىمەن كوز ىلىكتىرە السامشى. ءيسى جۇپار اڭقىعان, قىپ-قىزىل, ءداۋ المانى قىرشىپ تىستەپ, اساپ-اساپ جىبەرگىڭ كەلەدى. وعان بولىپ تۇر ما؟ ساندىقتىڭ كىلتى اجەمنىڭ قام­زولى­نىڭ قالتاسىندا, قامزول اجەمنىڭ باسىندا. قۇس ۇيقىلى كىسىنىڭ قالتاسىنان قالاي الارسىڭ؟ قاراڭعىدا قارمانىپ ءجۇرىپ ءداۋ شەگە تاۋىپ الدىم. سيپالاپ ءجۇرىپ ساندىقتىڭ قۇلپىن اش­پاقشىمىن. مۇن­داي بەرىك بولار ما؟.. اشا المادىم. تاڭەرتەڭ اجەم كورشى-قو­­لاڭنىڭ بار بالاسىن جينا­دى. تۇنىمەن مەن كۇزەتىپ شىق­قان ورىك-مەيىز, نارتتاي قىزىل الما پىشاق ۇستىندە بو­لىس­كە ءتۇستى. ماعان تيگەنى ءبىر الما­نىڭ تورتتەن ءبىر بولىگى. شاي ۇستىندە اجەمە وكپەمدى ايتتىم. اشۋلانار دەپ ەدىم, قاباعىن تۇيگەن جوق, قايتا كۇلدى.

– كوپپەن ءبولىپ جەگەن ءتاتتى بولادى, – دەدى دە قويدى.

جۇپ-جۇمساق الاقانىمەن كەكىلىمنەن سيپادى.

– وسكەن سوڭ ۇعاسىڭ, – دەدى اجەم. كوپشىل بولۋدىڭ, قولىڭ­­داعى بارمەن ءبولىسۋدىڭ, بەرە­كەنىڭ نە ەكەنىن كەيىن ۇقتىق قوي.

ءىنىمنىڭ قوناقاسىسى اياق­تالدى. باۋىر باسىپ قالعان كورشى-قولاڭ قيماي قوشتاسىپ, قايدا جۇرسەڭ دە جولىڭ بولسىن دەگەن اق تىلەكتەرىن ءبىلدىرىپ جاتىر. ءبىزدىڭ ءۇيدىڭ جەتى بالاسىنا ىستىق ۇيا بولعان شا­ڭىراقتان تاڭ بوزارا شىق­تىق. قيماستىق سەزىم بار. جانا­رى­مىزعا جاس ۇيىرىلگەن. ءبىر قا­راسام كونەتوز ديۆاننىڭ ۇس­تىن­دە اجەم­نىڭ ساندىعى جاتىر ەكەن. جۇك سالعىشقا سالىپ الدىم. بۇرىن­­­عىنىڭ جول-جو­رالعىسى, ادەت-عۇرپى وسى سان­دىق­تىڭ ىشىندە ەدى. قالاداعى اۋلەتتىڭ كادەسىنە جاراسىنشى.

سوڭعى جاڭالىقتار