سۋرەت «ەگەمەن قازاقستاننىڭ» ارحيۆىنەن الىندى
دۇنيەگە كەلگەن ءسابيىن وبەكتەپ, بار عۇمىرىن پەرزەنتىنە ارنايتىن اسىل جاننىڭ ورنى قاشاندا بولەك. اقىل الىبى لەۆ تولستوي قاجىعان مەزەتىندە: «سەنەن وزگە جاناشىرىم جوق ەكەن عوي, اناشىم!» دەپ ەگىلگەن ەكەن. كەيدە تاس تىرلىكتىڭ تۇتقاسىنان كوڭىل سامارقاۋ تارتقاندا, ەڭ الدىمەن, ەسىڭە اناڭ تۇسەدى. انالىق مەيىرىم وتى كەۋدەدە قوزداپ جانىپ ومىرگە قايتا كەلگەندەي تۇلەيتىنىمىز بار. ويتكەنى انا – جۇرەكتىڭ قوزعاۋشى كۇشى, تەڭدەسى جوق قۇدىرەت وزەگى!.. ءبىز رۋحاني تۇلەگەن سايىن سول قۇدىرەتكە جاقىنداي تۇسەمىز...
