دۇنيەنى ءدۇر سىلكىندىرگەن پاندەميا ءومىردىڭ ءاربىر ءساتىن قادىرلەپ, تىرشىلىكتىڭ شىنايى ءمانىن ۇعىنۋعا شاقىردى. سۋرەتشىنىڭ شەبەرلىگىنە تاڭعالماۋعا حاقىڭىز جوق... وسى ءبىر الاساپىران كەزەڭدە كەنەپكە تۇسكەن كەمەل قولتاڭبا ءومىر مەن ءولىم اراسىنداعى شەكارا قانشالىقتى جىڭىشكە بولسا, سول جىپتەي ءۇمىتتىڭ سونشالىقتى مىقتى ەكەنىن ۇعىندىرادى.
اجالمەن تايتالاسقان كەيىپكەرلەر قاراڭعىلىققا جۇتىلىپ كەتپەۋ ءۇشىن جارىق ساۋلەگە جانۇشىرا ۇمتىلادى. جارىق پەن كەڭىستىكتىڭ ۇيلەسىمىن شەبەر ۇشتاستىرعان مۋللاشەۆ, قايعىنىڭ قارا تۇنەگىنە سىڭگەن دارمەنسىزدەردىڭ جان ايقايىن ءتۇس پاليتراسى ارقىلى جەتكىزەدى. ادامداردىڭ اجال الدىنداعى جالعىزدىعى مەن شاراسىزدىق سەزىمى كورەرمەنگە ەموتسيانالدى اسەر قالدىرادى. اشىق بوياۋدىڭ سالقىن رەڭى ءولىمنىڭ سۋىق جەلىن ۇدەتسە, كوزگە كورىنەر-كورىنبەس ءتاتتى بوياۋلاردان ءۇمىتتىڭ ءالسىز نۇرى سىعالايدى. كەيىپكەرلەر جۇزىندەگى ەموتسيالاردان جانىڭىز تۇرشىگىپ, ءوزىڭىزدى ءبىر ءسات سول ارپالىستىڭ بەل ورتاسىندا جۇرگەندەي سەزىنەسىز. كومپوزيتسياداعى تەرەڭدىك پەن دراماتيزم ورمان ويعا جەتەلەيدى. ءۇمىت پەن ۇرەي شيەلەنىسىن شەبەر بەينەلەگەن سۋرەتكەر ءاربىر بوياۋ سىزىعىن جان ايقايىمەن ورەدى.
«سۋرەتشى جاي عانا قيال ادامى ەمەس. سۋرەت سالۋ – شىعارماشىلىق جۇمىس. كارتينالار ومىرشەڭ بولىپ, اۋديتورياسىن تابۋى ءۇشىن ءومىر شىندىعىنان شالعاي بولماۋى كەرەك. كوزبەن كورىپ, قولمەن ۇستاۋعا كەلمەيتىن نارسەنىڭ وبرازىن ساناما سىزىپ الامىن. پاندەميا كەزىندە ادامداردا ءتۇرلى ەموتسيا, كوزقاراس پايدا بولدى. اينالامىز قولدان كەلگەنشە قاۋىپتى ۆيرۋستان قورعانۋعا, قۇتىلۋعا تىرىستى. دارىگەرلەر ادام ءومىرى ءۇشىن ارپالىستى, باسقالار دا ادامزاتتىڭ قاۋىپسىزدىگى مەن بولاشاعى ءۇشىن ءتۇرلى شارا قولداندى. پاندەميا وتكىنشى بولعانىمەن, ونىڭ قالدىرعان ساباعى ماڭگىلىك. ادامزات ەندى بۇرىنعىداي بولا المايدى. ادامدار ساعىنىشتى قايتا اشتى. تەرەزەدەن كىرگەن كۇن ساۋلەسى, كوكتەمگى گۇلدەردىڭ ءيىسى, بالالاردىڭ كۇمىس كۇلكىسى – مىنە, ناعىز ءومىردىڭ ءمانى وسى ەكەنىن ۇعىندى. ۋاقىت شەكتەۋلى ەكەنىن, جاقىندارىمەن بىرگە وتكىزگەن ءاربىر ءساتتىڭ باعا جەتپەس قۇندىلىق ەكەنىن سەزىندى. مۇندايدا ناعىز شىعارماشىلىق ادامدارى جاڭا تۋىندى جاساپ, حالىقتىڭ رۋحىن كوتەرۋگە تىرىساتىنى انىق. بۇل تۋىندىمنىڭ وزەگى – وسى», دەيدى كاميل مۋللاشەۆ.
ءولىم قۇشاعىن بەينەلەگەن سۇستى جاعىندىلار مەن ءومىردىڭ جالىنداعان بوياۋلارى بىرىمەن-ءبىرى شەندەسىپ, ادامزات بالاسى ايالدار تۇسقا دەيىن جالعاسا بەرەتىن ەڭ ۇلكەن كۇرەس ءومىر ءۇشىن ارپالىس ەكەنىن ەرىكسىز مويىنداتادى. وسى كۇيدى الديلەپ وتىرىپ, مۇقاعاليدىڭ مىنا ءبىر جولدارى ويىمىزعا ورالدى:
«جارىق دۇنيە-اي!
جارىعىڭ نەتكەن جاقسى ەدى؟
جاڭىلىسپاسپىن, جارىم دەپ ايتسام ناق سەنى.
قۇشاققا سىيساڭ, قۇشىرىم قانىپ وبەر ەم,
قۇشاقتاپ تۇرىپ ولەر ەم.
جارىق دۇنيە-اي,
جانىم-اي نەتكەن عاجاپسىڭ!
عاجاپسىڭ شىركىن!
امال نە, تەزسىڭ ازاقسىڭ».
سۋرەتشى ءومىردىڭ قۇنى سۋرەتتەۋگە ءسوز جەتپەيتىن, ۋاقىت شەگىنە باعىنبايتىن, جۇرەكپەن سەزىپ, جان دۇنيەڭمەن عانا تۇيسىنەتىن جارىق نۇر دەپ ايتقىسى كەلەتىندەي. شارىقتاپ سويلەسەڭ دە, ەلگە دەس بەرمەسەڭ دە, وسىناۋ ۇلى زاڭدىلىققا ءشۇباسىز باعىناتىنىڭدى بايىپتاپ جەتكىزەدى.
«اتالعان شىعارما تەك قىلقالام تۋىندىسى ەمەس, جاننىڭ ايناسى ىسپەتتى. كەنەپكە ۇڭىلگەن سايىن تىرشىلىكتىڭ ءمانىن, ادام بولمىسىنىڭ تەرەڭدىگىن سەزىنىپ, ءوز ومىرىڭە جاڭاشا كوزقاراسپەن قارايسىڭ. مۇندا فيگۋرالاردىڭ ورنالاسۋى مەن قيمىل-قوزعالىسى ۇلكەن مانگە يە. يىلگەن دەنەلەر, ەڭكەيگەن باستار, سوزىلعان قولدار – وسىنىڭ ءبارى ءولىمنىڭ اۋىرلىعىن, وسىناۋ مۇڭنىڭ سالماعىن كورسەتەدى. ومىرگە دەگەن قۇشتارلىقتىڭ شەكسىزدىگى مەن ءولىمنىڭ ىزعارىن سۋرەتكەر شەبەر ۇيلەستىرگەن» دەيدى ونەرتانۋشى نۇرلان اسقار ۇلى.
ء«ومىر ءۇشىن كۇرەس» كارتيناسى – ادامزات بالاسى جاڭا مۇمكىندىكتەردى يگەرگەنىمەن, ەڭ ىزگى قۇندىلىقتاردان اجىراپ بارا جاتقانىن ايتقىسى كەلەتىندەي. ءۇمىتتى پەندەگە جىگەر بەرىپ, ءومىردىڭ ءيسىن سەزۋگە, ءومىردى سۇيۋگە ۇندەيدى! مۇقاعاليشا ايتساق: ء«ومىر دەيتىن – تاعاتسىز ءبىر قوزعالىس, ءومىر دەيتىن – ولەمىن دەپ قاراماۋ».
الماتى