تاعزىم • 14 قاڭتار, 2025

سوڭعى كەزدەسۋ

293 رەت
كورسەتىلدى
6 مين
وقۋ ءۇشىن

مەكەمتاس مىرزاحمەت ۇلى ابايتانۋشى عالىم عانا ەمەس, ومىر­دە دە ۇستانىمى بەرىك, پايىمى تەرەڭ پاراسات يەسى, ويشىل, قاي­­رات­كەر ەدى. شارشاۋدى, قاجۋدى بىل­مەي­تىن ناعىز عى­لىم­­نىڭ ادامى. جاسى 90-نان اسقاندا اباي­تانۋ­داعى ەڭ كۇردەلى تا­قى­رىپ – «اباي­دىڭ تولىق ادام ءىلىمى» اتتى زەرت­تەۋ ەڭبەگىن جاز­دى. اباي ءىلىمىن جان-جاقتى قاراستىرعان وسى زەرتتەۋى – اۆتور­دىڭ «مۇح­تار اۋەزوۆ جانە ابايتانۋ پروبلە­ما­لارى» اتتى دوك­تورلىق ديس­سەر­تا­تسيا­سىنان كەيىنگى ەڭ كۇر­دەلى جۇمىس. ابىز جاس­تاعى تۇلعانىڭ مۇنداي كۇردەلى تاقى­رىپ­قا بارۋى ايتۋعا عانا وڭاي.

سوڭعى كەزدەسۋ

سۋرەت: smartnews.kz

عىلىم ءوزىن ەرمەك قىل­عان­داردى جاقتىرمايدى. عالىم بولۋ ءۇشىن عىلىمدى ءسۇيىپ, عىلىممەن بىرگە ءومىر ءسۇرۋ كەرەك. بۇل دەگەنىڭىز – عىلىمنىڭ تۇتقىنى (جاقسى ما­عىنادا) بولۋ دەگەن ءسوز. ول – ەكىنىڭ بىرىنە بۇيىرماي­تىن, كەز كەلگەن ادامنىڭ ءتوزىمى جەتپەيتىن تىرلىك.

مەكەمتاس اعا – عىلىم ءۇشىن تۋىپ, عىلىممەن بىرگە ءومىر سۇرگەن عالىم. شاكىرتتەرىنەن دە سونداي جانكەشتىلىكتى تالاپ ەتەتىن. «ادەبيەتتەن بايلىق دامەتپە, ادەبيەتكە «بىردەڭە بەرەمىن» دەپ كەل. عىلىمنان پايدا تابامىن دەسەڭ, وعان جولاما. ادال بولساڭ, عىلىم اشتان ولتىرمەيدى», دەپ ەدى. قويار تالابىن دا, كۇتەر ءۇمىتىن دە وسى سوزگە سىيعىزعان ەكەن, امال قانشا, كەزىندە تۇسىنە الماپپىن.

مەكەمتاس ۇستازىمىزدا كىسىگە كۇش-قۋات بەرەتىن ەنەرگيا بار ەدى. ءوزىم ول كىسىمەن سويلەسكەندە رۋحىم كوتەرىلىپ, قۋاتتانىپ قالاتىنمىن.

«جاماندىققا جاماندىق جاساۋ – پەندەلىك. جاقسىلىققا جاقسىلىق جاساۋ – ءار كىسىنىڭ ءىسى, جاماندىققا جاقسىلىق جاساۋ – ەر كىسىنىڭ ءىسى», دەپ وتىراتىن. 2024 جىلى تامىز­دىڭ سوڭىندا تۇلكىباستاعى شيپالى بۇلاقتاعى دەمالىس ۇيىندە ءبىر اپتا جانىندا بولىپ, اڭگىمەلە­سىپ قايتتىم. بۇرىنعىداي ەمەس, دەنساۋلىعى تومەندەپ قالعان ەكەن. دارىگەرگە اپارىپ ەدىم: «ەكى پايىز عانا ەنەرگيا قالعان ەكەن, كوكتەمگە ىلىنبەس», دەدى. كوڭىلىم ءتۇسىپ قالدى. بىراق قولدان كەلەر نە امال بار. ءوزى دە سەزگەندەي: «بۇرىن وسى سۋعا تۇسكەندە اللەرگيام­ ساۋى­عىپ كەتۋ­شى ەدى, بۇل جولى اسەرى بولمادى. ۋاقىتىم تاياعان ەكەن», دەدى دە قويدى. جاس كەزىندە جولىنا كەدەرگى جاساعان كىسىلەر كوپ بولىپتى. بۇرىن ولار تۋرالى ايتىپ وتىراتىن. ءبىر اڭگىمەنىڭ كەزەگىندە: «وزىڭىزگە قيانات جاساعان ادامدار تۋرالى نە ويلايسىز؟» دەپ سۇرادىم. ۇندە­مەي ءبىراز وتىردى. سونان سوڭ: «ونداي ادامدار كوپ بولدى. ءبارى دە پەندە عوي. قازىر ءبارىن دە كەشىر­دىم, و دۇنيەگە كەك ارقالاپ كەتكىم كەل­مەي­دى. ءومىرىڭ الدىڭدا, بىرەۋدەن جا­مان­دىق كورسەڭ, سول كەزدە كەشىرە ءبىل. جۇ­رە­گىڭ­دى كىرلەتپە. پەندەنىڭ ەڭ ۇل­كەن كەم­شىلىگى – كەشىرىمسىزدىگى», دەدى.

«ماعان نە ايتارىڭىز بار؟» دەپ سۇرادىم ءبىر كۇنى اڭگىمە ۇستىندە. «ساعان نە ايتايىن, جاس ەمەسسىڭ, ءومىر كورگەن جىگىتسىڭ, ءوزىڭ ءبارىن بىلەسىڭ. باۋكەڭ (ول كىسى باۋىرجان مومىش ۇلىن سولاي اتايتىن): «وزىڭە جاسالعان سات­قىن­دىقتى كەشىر­سەڭ دە, ۇلتى­ڭا جاسالعان سات­قىن­دىقتى كەشىر­مە», دەۋشى ەدى. ءوزىم­نىڭ ومىردەن تۇيگەنىم, اللا تاعالا تالانت بەرگەندە سۇراۋسىز بەرمەگەن, و دۇنيەگە بارعاندا «نە ىستەدىڭ؟» دەپ سۇراۋى مۇمكىن. سوندىقتان قولىڭنان كەلگەندى جاساي بەر, شەدەۆر دۇنيە بولا ما, ورتا قول دۇنيە بولا ما, ناشار بولا ما, وعان كوڭىل بولمە. اللا­نىڭ بەرگەن تالانتىن ىسىراپ قىلماي, پايدالانا ءبىل», دەدى. سونان ءبىرتالاي ۋاقىت وتكەن سوڭ: «وت پەن سۋىڭدى» جاقسى باستادىڭ, جاقسى اياقتاۋىڭا تىلەكتەسپىن. سۇيەگى جاقسى شىعارما, ازداعان كەم­شىلىگى جوق ەمەس. قايتا ءبىر كو­رىپ شىقساڭ جاقسى بولار ەدى. مودە – تۇركى جۇرتىنىڭ ەڭ ۇلى پات­­­شاسى. ول ءبىزدىڭ رۋحىمىزدى كو­تە­­رە­تىن كۇش, تۇركى بىرلىگى ءۇشىن كە­رەك. سەنى ارۋاعى قولدار», دەپ قوي­دى.

اراسىندا بالا كەزىندە قاس­قىر­دىڭ قۇربانى بولعان قارىنداسى تۋرالى ايتا­دى. جۇيكەسىنە قاتتى اسەر ەتسە كە­رەك, ءجيى-ءجيى ەسىنە الادى. «مەن ەكى ادام­نىڭ مىندەتىن اتقارۋىم كەرەك بول­دى. ءومىردىڭ قىزىعىن كورمەي دۇ­نيەدەن وتكەن قارىنداسىم ءۇشىن دە ءومىر ءسۇردىم دەپ ويلايمىن. ءسابي عوي, ەشتەڭە بىلمەسە دە, مەنىڭ ءومىرىم ءۇشىن جانىن بەردى عوي. سوندىقتان عى­لىم­نان جانىمدى اياعام جوق», دەپ توق­تادى.

«ومىرگە وكپەڭىز, وكىنىشىڭىز بار ما؟» دەپ سۇرادىم.

«ومىرگە وكپەلەۋگە بولمايدى, بۇدان دا جامان بولۋى مۇمكىن عوي, ومىرگە وكپەلەۋ – كۇپىرلىك. ال وكىنىش دەگەن كوپ, قايسىسىن ايتايىن, ەڭ باستىسى, قازاقتىڭ ادەبيەتتانۋ عىلىمى الەمدىك دەڭگەيگە شىعا المادى, وعان باسقا عا­لىم­دارمەن قاتار مەن دە سەبەپ­كەرمىن عوي دەپ ويلايمىن. قازىر ءبىزدىڭ حالىق ءمانسىز نارسە­لەر­گە قۇشتار بولىپ بارادى. عى­لىمعا, تەحنيكاعا جەتكىلىكتى كوڭىل بولىنبەي جاتىر. بايلار عا­لىم­داردى ەمەس, ەسترادالىق انشى­لەردى, ايتىسكەرلەردى, بوكس­شى­لار­دى قولداۋعا قۇمار. بۇل جاق­سى­لىق اكەلمەيدى. بار­لىق ق­ازاق ءانشى, ايتىسكەر, جۇدى­رىق­شى توبەلەسكىش بولسا, ءبىز قاي ۇشپاق­قا شىعامىز؟ ۇكىمەتتىڭ دە, حالىق­تىڭ دا وسىنى تۇسىنبەيتىنىنە وكىنەمىن».

جاسى كەلىپ, دەنە قۋاتى السى­رەسە دە, اقىلىن الدىرماعان, جانى سەرگەك ەكەن. ءبىر اپتا بويى تەك قانا عىلىم تۋرالى, ەلدىك ماسەلەلەر ­تۋرالى ايتتى.

ابايتانۋشى, قازاق حالقىنىڭ ءبىرتۋار پەرزەنتى مەكەمتاس مىر­زاح­­­مەت ۇلى اعامىز شىنتۋايتىندا 97 جاسىندا دۇنيە­دەن ءوتتى. سانالى عۇمىرىن, بارلىق قاجىر-قاي­را­تىن حالقىنا ارناعان تۇلعا عى­لىم ارقىلى ۇلتقا ولجا سالدى. عىلىمدا دا, ومىردە دە ۇستا­نى­مى بەرىك, پايىمى تەرەڭ اقساقال بولىپ ءوتتى... ارتىندا قالعان ۇشان-تەڭىز باي مۇراسى – قازاق حالقى ءۇشىن, وتاندىق ادەبيەتتانۋ عىلىمى ءۇشىن اسىل قازىنا.

مارقۇمنىڭ جاتقان جەرى ءجان­نات بولىپ, اللانىڭ راحمەتىنە بولەنسىن!

 

يمانعازى نۇراحمەت ۇلى,

فيلولوگيا عىلىمدارىنىڭ كانديداتى, شاكىرتى

سوڭعى جاڭالىقتار