– وۋ, اعاسى, تىنىشتىق پا, نە بولىپ قالدى سونشاما؟
– ناشارسىڭدار, وسالسىڭدار.
– نەگە؟
– مىقتى بولساڭدار, مىنا قوعام وسىنداي قويىرتپاققا تولىپ كەتەر مە ەدى؟
– ايتىپ تا, جازىپ تا جاتىرمىز. ودان كەندە بولعان جەرىمىز جوق. بىراق سونى ەستىر قۇلاق, ۇعار سانا از بولىپ تۇر عوي.
– مىنە, سەندەردىڭ وسالدىقتارىڭ – قۇلاقتارعا ەستىرتە, سانالارعا ۇقتىرا الماعاندىقتارىڭدا. ءداستۇرلى جۋرناليستيكانى ءوز دەڭگەيىندە ۇستاپ قالا المادىڭدار. ءتۇرلى الەۋمەتتىك جەلىدە «وتتايتىندار» مەن داتتايتىنداردىڭ, جەڭىلتەك, ءارسىز دە ءنارسىز ويىن ايقايلاپ ايتپاي ايىزى قانبايتىن جايداقتاردىڭ, بلوگەرلەر مەن «پيارشيكتەردىڭ», ىشكەنى مەن جەگەنىن دارىپتەيتىن داڭعويلاردىڭ داۋرىقپا ءۇنىنىڭ استىندا قالعان قوعامدى ساليقالى, سالماقتى, ءداستۇرلى جۋرناليستيكا قۇتقارۋعا ءتيىس.
مەن ويلانىپ قالدىم. ون جەردەن ويلانىپ, تولعانساڭ دا اعام ايتىپ وتىرعان ماسەلەنىڭ شەشىمىن تابۋ قيىن-اق. مۇنى شاراسىزدىق دەيمىز بە, قالاي؟..
اعام ءسوزىن جالعادى.
– ءداستۇرلى جۋرناليستيكانىڭ قادامىن اشىپ, العا وزدىرۋ كەرەك. وسىنىڭ امالىن تاپپاي وڭبايمىز. مىنا اقپاراتتىق كەڭىستىگىمىزگە, اقپارات الماسۋ الاڭىمىزعا سىرتتان كەلىپ جاتقان نەشە ءتۇرلى بەيادەپ, جۇرتتى بۇزاتىن, اداستىراتىن, ەلىكتىرەتىن, جەلىكتىرەتىن كورسەتىلىمدەر مەن جاريالانىمدار, ساياسي ءھام مادەني-تانىمدىق شابۋىلدار ءبىزدىڭ ءوز ىشىمىزدەگى الەۋمەتتىك جەلىنى وڭدى-سولدى پايدالانۋشىلار تاراپىنان كورىپ جاتقان قۇقايىمىزدىڭ جانىندا ءجىپ ەسە الماي قالدى, – دەدى اعام.
اعامنىڭ ايتۋىنشا, اناعان دا, مىناعان دا ارالاسىپ ەدىرەڭدەگەن اپەرباقاندار مەن قولتىققا سۋ بۇركۋشىلەردىڭ, وتقا ماي قۇيىپ, ب ۇلىككە ۇندەۋشىلەردىڭ, تانىمىمىزعا جات دۇنيەلەردى ناسيحاتتاۋشىلاردىڭ, قازاقتىڭ سالت-داستۇرىنەن حابارى از, بىراق ونىڭ جاناشىرى بولعانسىپ شالا ءبۇلىنىپ جۇرگەندەردىڭ, ۇلتىمىزعا, تىلىمىزگە بولىسقان ءتۇر تانىتقانىمەن ءوز جازىلۋشىلارىنىڭ كوپ بولۋىنان وزگە تىلەۋى جوق جويداسىزداردىڭ, جارتىكەش دەرەكتەرىن تىقپىشتاپ تاريح پەن ادەبيەتتىڭ توبە ءبيى بولۋعا ۇمتىلعان ايعايشىلاردىڭ, ىشكەنى مەن جەگەنىن, كيگەنى مەن شەشكەنىن ءمان-ماعىناسىز جاريالايتىنداردىڭ, نە ايتسا دا ەكى ءسوزىنىڭ ءبىرى بىلاپىت, بوقتىق سوزدەن تۇراتىن, اۋزىنان اق يت كىرىپ, كوك يت شىعاتىن مادەنيەتسىز ماستەكتەردىڭ, قۇداي ءناسىپ ەتىپ ەسىمى ەل اۋزىنا ىلىككەن, كوپتىڭ كوز الدىندا ونەرىمەن ءجيى كورىنەتىن, دارىنى مەن تالانتى دارالاعان, جۇرتتان وسى ارتىقشىلىعىن ىزگىلىك پەن يگىلىككە, قوعام تاربيەسىنە, وزىنەن كەيىنگىگە ۇلگى بولۋعا ارناۋدىڭ ورنىنا حالىق دەنساۋلىعىن ۋايىمداعانسىپ, ءتۇرلى ءدارى-دارمەك, جاقپامايدى ۇيات پەن ادەپتى سىرىپ قويىپ, ىڭعايسىز كەيىپتە جارنامالاۋشىلاردىڭ قوعامنىڭ بەتىن وڭعا ەمەس, سولعا بۇرىپ, تىعىرىققا تىرەمەسىنە ەشكىم كەپىل بولا المايدى. ەگەر ەشكىم كەپىل بولا الماسا, وندا وسى باستان باتىل تۇردە ءتيىستى شارالار قابىلدانعانى ءجون. اسىرەسە بۇگىندە نازىك تە سەزىمتال مانەردە جۇرگىزىلۋگە, سىرتقا بايقاتپاي ىسكە اسىرىلۋعا ءتيىس ساياسي-ەكونوميكالىق, مادەني-رۋحاني شارۋالاردى, قازاق قوعامى ىشىندەگى تىنىس-تىرشىلىكتى, ءوز قازانىمىزدىڭ قالاي قايناپ جاتقانىن بۇكىل الەمگە پاش ەتۋدە وسى الەۋمەتتىك جەلىلەر الدىنا قارا سالماي كەلەدى. بۇل ءبىزدى ويلاندىرۋعا ءتيىس. ويتكەنى ماسەلەنىڭ توركىنى مەملەكەتىمىزدىڭ قاۋىپسىزدىگىنە قاتىستى.
ونىڭ ويىنشا, ەل بولىپ اقىلداسىپ, الەۋمەتتىك جەلىلەردى ءسوز بوستاندىعىنا نۇقسان كەلتىرمەيتىندەي, پىكىر الۋاندىعىنا تۇساۋ سالىنبايتىنداي ەتىپ ءبىر جۇيەگە كەلتىرۋ كەرەك. بۇل جۇيە «تارتىپكە باعىنعان قۇل بولمايدى, ءتارتىپسىز ەل بولمايدى» شارتى اياسىندا قالىپتاستىرىلۋعا ءتيىس. ەرەجە كەرەك. بۇل ەڭ قۇرىعاندا جەلى پايدالانۋشىلار مادەنيەتىن كوتەرەتىندەي, جاۋاپكەرشىلىك جۇگىن سەزىندىرەتىندەي, ادەپتى بولۋعا ۇندەيتىندەي دەڭگەيدە بولعانى ابزال.
قاراپ وتىرسام, مەنىڭ اعام ەلگە شىن جانى اشيتىن تىلەۋلەس مىڭداعان اعايىننىڭ جيىنتىق بەينەسى سەكىلدى.
