تاريح تۋرالى توم-توم عىلىمي ەڭبەكتەردىڭ قۇنىن بىلۋگە ءبىزدىڭ اقىل-ەس ازىرگە جەتە قويمايتىنى بەسەنەدەن بەلگىلى. تاريحي تانىم مەن تامىرلى تۇيسىك قالعىپ كەتكەن قازىرگى قازاققا عاسىرلار قويناۋىنان قازىنا تاسىپ ارقا ەتى ارشا, بورباي ەتى بورشا بولعان سالدال اتانىم-اي! تارام جولداردا تاس تىلگەن قوس تابانىڭدى باۋىرىڭا الىپ, قومىن جەردە قالدىرىپ كورمەگەن قوس تىزەڭدى بۇگىپ, ماڭگىگە شوككەنىڭ بە!
قادىرىڭدى بىلە المادىق, بىلگىزە المادىق... حالىق ءوز اتىنان عىلىمعا ەڭبەك سىڭىرگەن قايراتكەر بيىگىنە شىعارعانى دا راس.
تىك ءجۇرىپ, تىك كەتتى! تىك سويلەدى! تىزەسى ءتىرى جانعا بۇگىلمەدى, باسى باسىنعانعا يىلمەدى. يگى ءومىر, ىزگى جۇرەك! توقتاپ قالدى... جازعاسالىم-اق ۇيىمدە وسىلاي ءبىر جارقىلداپ وتىرىپ ەدى, جالەي اپامىزبەن بىرگە. ءبىزدىڭ ۇيدەگى نەمەرەلەرىن كەزەك يىسكەپ ماۋقىن باسىپ ەدى, «قانىم عوي», دەپ, قايران اعا! قايران قان!
اللا قارا نارىمىزدى الدىنان جارىلقاعاي!
ۇلاربەك نۇرعالىم,
قالامگەر شاكىرتى
