قويىلىمداعى وقيعا ءبىر شاڭىراقتىڭ استىندا ءوسىپ, ەرجەتكەن اعايىندى جىگىتتەردىڭ اراسىنداعى اڭگىمە ارقىلى ءوربيدى. ءبىر-ءبىرىن ىشتەي جاقسى كورەتىن ءۇش اعايىندى اكەلەرى قايتىس بولعان سوڭ, باياعى ۇيىعان تاتۋلىق-بىرلىكتەن, باۋىرمالدىقتان ايىرىلىپ, ارقايسىسى ءار سوقپاققا تۇسەدى. اعايىندىلار دەگەن اتى عانا بولماسا, بۇرىنعىداي جاقىن قارىم-قاتىناس جوق. ورتانشىسى اعاسىنا رەنجۋلى. اعاسى «ماعان اقىل ايتپا, ءوز ورنىڭدى ءبىل» دەپ ىنىسىنە رەنجۋلى. ۇنەمى سوزگە كەلىپ قالا بەرەتىن ەكى اعاسىنىڭ بەرەكەسىز اڭگىمەسىنەن ءۇيدىڭ كەنجە ۇلى سىرىم دا ابدەن قاجىعان. سوندىقتان ستۋدەنت سىرىم قارا شاڭىراقتان اۋلاققا كەتىپ, الىس شەتەلدە وقىعىسى كەلەدى.
اينالاسى ءبىر ساعاتتىڭ ىشىندە بۇگىنگى قوعامدا, كەيبىر وتباسىندا كەزدەسىپ قالىپ جاتاتىن كەلەڭسىز كورىنىستەردى ساحناعا الىپ شىعىپ, الەۋمەتتىك سالماعى باتپان قاداۋ-قاداۋ ماسەلەلەردى كوتەرە وتىرىپ, كورەرمەنگە كەيدە اعايىن اراسىنداعى ۇلكەن وكپە-رەنىشتىڭ, ارازداسۋ مەن سۋىسىپ كەتۋدىڭ ارتىندا تۇككە تۇرعىسىز دۇنيەلەر تۇراتىنىن ۇقتىرا بىلگەن تەاتر قۇدىرەتىن مويىنداماسقا شارا جوق. مەكەمە عيماراتىنا ايداۋمەن كىرگەن سوڭ, ءاۋ باستا ساحناعا مىسقىلداي قاراپ, جاي ۋاقىت وتكىزۋ ءۇشىن كەلگەنىن ەمەۋرىنمەن تانىتقانداي كورىنگەن كەيبىر سوتتالۋشىلاردىڭ قويىلىمنىڭ ورتا تۇسىندا مۇلدە وزگەرىپ, تەرەڭ تولقىنىس, ۇلكەن تەبىرەنىس ۇستىندە وتىرعانىن بايقاعانىمىزدا-اق وسىعان كوز جەتكىزگەندەي بولدىق.
ء«سوز جوق, سپەكتاكلدەگى كورىنىستەردىڭ ءبارى شىنايى ومىردەن الىنعان. اكتەرلەر دە شىنايى وينادى. كاسىبي ونەرپازدار ەكەنى كورىنىپ تۇر. قويىلىمعا كەلسەك, وتە ۇنادى. انامىزعا دەگەن ساعىنىشىمىزدى ۇدەتتى. بىزگە وسىنداي جاقسى رۋحاني دەمالىس سىيلاعان دەپارتامەنت باسشىلارىنا العىسىمىز شەكسىز. ءوزىمىز دە اعايىن-تۋىس, بالا-شاعامىزدى ساعىنىپ ءجۇرمىز. سپەكتاكلدەگى ءۇش اعايىندىنىڭ ۇلكەنى – وتە اقكوڭىل, ادامعا سەنگىش, كوپشىل. بىراق تۋعان باۋىرلارىمەن ەمەس, دوستارىمەن ءجيى ارالاسادى. سول مىنەزىنەن ءار نارسەگە ۇرىنىپ, جولى بولىڭقىراماي جۇرەتىن ادام. ەكىنشىسى – الاياقتاۋ, جەڭىلدىڭ استىمەن, اۋىردىڭ ۇستىمەن جۇرگەندى ۇناتادى. اعاسىن اعا دەپ قۇرمەتتەمەيدى, ۇنەمى كەكەتىپ, اقىل ايتىپ جۇرەدى. ال وتباسىنىڭ كەنجەسى سىرىم ءوز اعالارىنداي ەمەس, العىر, ءبىلىمدى, ادال. اقىرى اعايىندىلاردىڭ ءوزارا ءتىل تابىسىپ, تاتۋلاسۋىنا وسى سىرىم تۇرتكى بولادى. مۇندا ءوزىمىز سياقتى اعايىننىڭ قادىرىنە جەتپەي, ۇلكەننىڭ اقىلىن تىڭداماعاندىقتان, جاقىننىڭ جاناشىرلىعىن سەزىنبەگەندىكتەن اداسىپ, جازىم باسقاندار وتىر. قويىلىم قاي-قايسىمىزعا دا وي سالدى. ەركىن كۇندەرىمىز, جىبەرگەن قاتەلىكتەرىمىز كوز الدىمىزعا كەلگەندەي بولدى. ءوزىم دە جازا مەرزىمىن وتەپ شىققان سوڭ, جاڭا ءومىر باستاسام, اعايىن-تۋىستىڭ قاتارىنا قوسىلىپ, جۇمىس ىستەسەم, بالا-شاعامدى دۇرىس تاربيەلەسەم دەپ كۇنىنە مىڭ ويلانىپ, ءجۇز تولعانامىن. اماندىق بولسا, ول كۇنگە دە جەتەرمىن», دەيدى تۇزەۋ مەكەمەسىندە جازاسىن وتەپ جاتقان ازامات مۇراتوۆ.
سپەكتالدىڭ قويۋشى رەجيسسەرى – تالعات تاجىكوۆتىڭ ايتۋىنشا, سپەكتاكلدىڭ سوڭىندا وسىنداي الەۋمەتتىك ماسەلەلەردىڭ تۋىنداۋىنا كىم كىنالى دەگەن ساۋال قويىلادى.
«كەيبىر جاستاردىڭ ۇرلىققا باراتىنىنا, ءبىر وتباسى مۇشەلەرىنىڭ, جاقىن اعايىننىڭ اراسىنداعى ارازدىققا, تۇسىنبەۋشىلىككە كىم كىنالى؟ قويىلىم – جانرى بويىنشا وتباسىلىق دراما. قويىلىمدا ۇلكەنگە دەگەن قۇرمەت, كىشىگە دەگەن ىزەت, وتباسىندا اركىمنىڭ ءوز ورنى بار, سونى ءبىلۋ, جوعالتپاۋ, وتباسىلىق قۇندىلىقتاردى ساقتاۋ سياقتى ماسەلەلەر بار. ءبىز بۇل سپەكتاكلدى وبلىستىق قىلمىستىق اتقارۋ جۇيەسى دەپارتامەنتىنىڭ ۇسىنىسىمەن قويدىق. اسىرەسە وسىندا جاتقان ازاماتتارعا وي سالاتىن دۇنيە», دەيدى رەجيسسەر.
وبلىستىق قاجد ءباسپاسوز قىزمەتىنىڭ مامانى دينارا سۇيلەيمەنوۆانىڭ ايتۋىنشا, شىنايى ومىردەن الىنعان وقيعالاردى ارقاۋ ەتكەن مۇنداي درامالىق قويىلىمدار سوتتالعانداردىڭ مىنەز-قۇلقىن تۇزەپ, جاماندىقتان تىيىلۋىنا كوپ ىقپال ەتەدى. بۇگىنگى ءوتىپ جاتقان ءىس-شارانىڭ ماقساتى دا وسى – ناعىز ءومىرىنىڭ دەر شاعىن تەمىر توردىڭ ار جاعىندا وتكىزىپ جاتقان ازاماتتاردىڭ جۇرەگىنە جىلۋ ۇيالاتىپ, وزدەرىن ەش جاماندىققا قيمايتىن انالارىنىڭ, تۋعان-تۋىس, باۋىرلارىنىڭ بار ەكەنىن ەستەرىنە سالۋ. سول ارقىلى اركىمنىڭ ءوز ءجۇرىس-تۇرىسىن, نيەتىن تۇزەۋىنە ىقپال ەتۋ.
مەكەمە قىزمەتكەرلەرى مۇنداي ءىس-شارالاردى تۇراقتى تۇردە وتكىزۋدى جوسپارلاپ وتىر.
قوستاناي وبلىسى
