قازىر زامان دامىعان, عالامتور مەن ءتۇرلى تەحنيكا زۋلاي قارىشتاپ جاتىر. ارينە, ۇلتىمىزدىڭ باستان كەشكەن «تار جول تايعاق كەشۋلەرىمەن» سالىستىرساق, الدەقايدا تىنىش ۋاقىت. حالىقتىڭ كوزى اشىق, بۇرىنعىداي ءبىلىمسىز قازاق از. مىڭ ءتۇرلى ونەر ۇيرەنىپ, سان ءتۇرلى ءتىل بىلەم دەسەڭىز دە ءوز ەركىڭىز. شارتاراپتى شارلاپ, الەمنىڭ ەڭ شەتكى نۇكتەسىنە كەتەمىن دەسەڭىز دە, ايعا ۇشامىن دەسەڭىز دە مۇمكىندىك كوپ. ماماننىڭ ورنىن جاساندى ينتەللەكت پەن روبوتتار باسىپ جاتقان عاجايىپ زامان.
بايقاساق, مۇمكىندىگى كوبەيىپ, ءومىرى جەڭىلدەگەن سايىن وسى عاجايىپ زاماندا ادامدار دا, ۇستانىمدار دا, قۇندىلىقتار دا وزگەرىپ جاتىر. قولدان كەلسە, قونىشىنان باساتىندار كوبەيدى. اينالاڭنىڭ ءبارى قۋ, ءبارى اقىلدى: اڭعال, اڭقاۋ ادامدار ازايدى. ۋادە, ادالدىق, سەنىم دەگەن ۇعىمداردى اياقاستى قىلۋ دا وپ-وڭاي. قازىر جۇرت شەندىنى عانا سىيلايدى. تامىر-تانىسى كوپپەن عانا ارالاسادى. قوناق شاقىرسا دا ءبارى ەسەپپەن. جىلتىراققا قۇمار, شىنايىلىقتى, تابيعيلىقتى كورە المايدى. ءبىلىمى مەن تالانتى اسقاندار ەمەس, اتاعى توسقاندار ابىرويعا اينالدى. اقىن-جازۋشى, عالىمدار ەمەس, انشىلەر مەن بلوگەرلەر حالىققا جاقىن بولدى. نە ىشەمىن, نە جەيمىن دەمەگەن سوڭ وبال-ىسىراپ تا كوبەيدى.
گازەت-جۋرنال دەگەندى ءتىپتى قولعا المايدى. تەگىن كەپ جاتسا, مونشاعا جاعار, نان جايعاندا استىنا توسەر... تۇرمىسقا كەرەگى جارار, بىراق وقىلمايدى. ەتىمىز ۇيرەنىپ كەتكەنى سونشالىق, بۇعان تاڭعالساڭىز, سىزگە بىرەۋ تاڭعالۋى مۇمكىن. ءتىپتى وقۋ دەگەننەن تىم جىراققا الىستاپ كەتكەن قوعام ءۇشىن مىنا سۋرەتتەگىدەي كىتاپتى قوقىسقا تاستاۋ دا قالىپتى جاعدايعا اينالعانى ما؟ بۇلاي ويلاۋ دا سۇمدىق.
بۇرىن ناندى كەزەكپەن الاتىن, قانتتى مەرەكەدە عانا جەيتىن الماعايىپ زاماندا كىتاپ وقيتىن جۇرت بۇگىنگىدەن كوپ ەدى. تىم كوپ بولماسا دا قۇندىلىقتار بۇگىنگىدەي قوقىسقا تاستالمايتىن. الدە, اپام ايتپاقشى, «اقىرزامان» كەلدى دەگەن وسى ما؟
