سۇحبات • 04 ءساۋىر, 2024

گۇلسينا مەرعاليەۆا: ونەر ورەسىمەن ومىرشەڭ

180 رەت
كورسەتىلدى
22 مين
وقۋ ءۇشىن

ادەتتە رەجيسسۋرا تەك قانا ەر ادامنىڭ ءتول ماماندىعىنداي قابىلدانادى. سەبەبى سىرتتاي سۇلۋ كورىنگەنىمەن, شىن مانىندە, بۇل سالانىڭ سالماعى ءزىل باتپان, ال جۇكتەيتىن جاۋاپكەرشىلىگى ودان دا زور. سوندىقتان بولسا كەرەك, تالابى تاۋداي, تالعامى تەرەڭ ونەردىڭ بۇل باعىتىنا باتىلى باراتىندار كوپ ەمەس. ال باعىڭ جانىپ كەلدىڭ ەكەن, قاتارداعى كوپتىڭ ءبىرى بولماي, جانارتاۋداي اتقىلاپ ساحنادا جاڭالىق جاساي الاتىندار تىپتەن از. وسىدان شيرەك عاسىر بۇرىن رەجيسسۋرانىڭ تابالدىرىعىن يمەنە اتتاپ, ءا دەگەننەن-اق تىڭ وي, باتىل كوزقاراسىمەن ونەردە توڭكەرىس جاساعان گۇلسينا مەرعاليەۆا ەسىمى بۇگىندە ەلىمىزدەگى ەڭ ۇزدىك رەجيسسەرلەردىڭ كوشىن باستايدى. سانانى سىلكىنتەر سپەكتاكل قويىپ قانا قويماي, ءبىر توپ كۋرستاسىمەن كەلىپ سوناۋ ماڭعىستاۋدىڭ ماڭ دالاسىندا تەاتر اشىپ, تىڭنان تۇرەن سالعان گۇلسينانىڭ ەرەن ەڭبەگىن ەرلىك دەمەسكە شاراڭ جوق. ن.ءجانتورين اتىنداعى ماڭعىستاۋ وبلىستىق مۋزىكالىق دراما ­تەاترىندا اشىلعاننان بەرى باس رەجيسسەر ءارى كوركەمدىك جەتەكشى, كەيىن ديرەكتورى قىزمەتىن ابىرويمەن اتقارىپ, ءجانتورين تەاترىن جاڭاشا جاڭعىرتقان رەجيسسۋرا رەفورماتورىمەن ورەلى ونەر تۋراسىندا سىر-سۇحبات قۇرعان ەدىك.

گۇلسينا مەرعاليەۆا: ونەر ورەسىمەن ومىرشەڭ

– رەجيسسۋرانىڭ ەكىنشى اتى – باسقارۋ دەپ ءجيى ايتىلادى. ال بۇل قاسيەت ەكىنىڭ بىرىنە قونا بەرمەيدى. ونىڭ ۇستىنە ونەرگە جاقىن قىز بالاسىنىڭ ارمانى ادەتتە اكتريسا بولۋدان ءارى اسپايتىنى جانە بار...

– ويىڭىزدى ءتۇسىندىم. ءيا, راس, ونەرگە عاشىق قىز بالاسىنىڭ اكتريسا بولۋدى ارماندايتىنى راس. ال ءوزىڭىز ايتپاقشى, رەجيسسۋراعا باتىلى بارىپ كەلەتىندەرى نەكەن-ساياق, ءتىپتى جوقتىڭ قاسى دەسەك تە بولادى. ماسەلەن, مەن وقۋعا تۇسكەن, رەجيسسۋراداعى ال­عاشقى ادىمدارىمدى اپىل-تا­پىل باسقان جىلدارى بۇل سالادا قىزداردىڭ ىشىندە جالعىز ءوزىم بولدىم. ماعان دەيىن ءبىر-ەكى اپايىمىز بولعان ەكەن. بىراق ءدال مەن ەڭبەك جولىمدى باستاعان كەزەڭدە پراكتيكالىق رەجيسسۋرا نەگىزىنەن ەر ادامداردىڭ ماماندىعى سانالاتىن. سول ستەرەوتيپتى بۇزىپ, ءوزىمدى كاسىبي مامان رەتىندە دالەلدەۋ ءۇشىن, ارينە, كوپ تەر توگۋگە تۋرا كەلدى. ونىڭ ۇستىنە, مەن رەسەيدىڭ سامارا ايماعىندا تۋىپ-ءوستىم عوي. اينالام, ارالاساتىن ورتام – بارلىعى ورىستار ەدى. قازاق تىلىنە شورقاق بولۋىم دا مەنى اتاجۇرتىما كەلىپ, قازاق ونەرىنە قىزمەت ەتسەم دەگەن ارمانىمنان الىستاتا بەردى. كەيدە بۇل تىلەگىم مۇمكىن ەمەستەي كورىنەتىن.

– قاي كەزدە ناقتى رەجيس­سەر بولامىن دەپ شەشىم قابىل­دادىڭىز, ول شەشىمىڭىزگە نە اسەر ەتتى؟

– ەڭ اۋەلى ءوزىمنىڭ ىشكى تۇيسىگىم, سوسىن, ارينە, انامنىڭ قىزمەتى دەپ ويلايمىن. ول كىسى اۋىلدىق مادەنيەت ۇيىندە جۇمىس ىستەيتىن, ياعني ءتۇرلى مادەني ءىس-شارالار, كەزدەسۋلەر وتكىزۋ نەگىزىنەن سول كىسىنىڭ قۇزىرەتىندە بولاتىن. سول ءىس-شارالاردىڭ سەبەبىمەن بالا كۇنىمىزدەن ساحناعا ءجيى شىعىپ جۇردىك. انام قىزمەت اتقاراتىن مادەنيەت ۇيىندە بىرنەشە مەكەمە بار ەدى. اسىرەسە كىتاپحاناسى ۇلكەن-ءتىن. كۇندە سول جەرگە بارىپ كىتاپ وقيتىنبىز. كۇن سا­يىن 20 تيىنعا كينو كورسەتەتىن. كەڭەس وداعىنداعى كينولار ساپالى عوي, قالماي بارىپ تاماشالايتىنبىز. مىنە, انامنىڭ تاربيەسى, باس الماي وقىعان كىتاپتار مەن كۇندە كورگەن كينو ومىرلىك تاڭداۋىما نەگىز بولدى عوي دەپ ويلايمىن. ايتەۋىر ءتورتىنشى سىنىپتا جۇرگەنىمدە كۇندەلىگىمە «رەجيسسەر بولعىم كەلەدى» دەپ جازىپپىن. راس, اۋەلى اكتريسا بولعىم كەلگەنى ەسىمدە. ال ءتورتىنشى سىنىپتا جۇرگەننەن رەجيسسەرلىكتى نەلىكتەن, قالاي تاڭدادىم, ول جاعىن ناقتى بىلمەيمىن. بىراق سول ۋاقىتتا-اق ءوز ماماندىعىمدى تاڭداپ قويدىم. بالكىم, ساحناداعى نەگىزگى شەشىمدى قابىلدايتىن رەجيسسەر ەكەنىن سول كەزدە تۇسىنگەن شىعارمىن (جىميدى).

– وزگە ەلدە تۋىپ, جات ەلدىڭ مادەنيەتىمەن سۋسىنداعان ءسىز­دىڭ اتاجۇرتىڭىزعا كەلىپ قانا قويماي, قازاق رەجيسسۋراسى بولىمىنە, قازاقستاننىڭ حالىق ءارتىسى مامان بايسەر­كەنوۆتىڭ شەبەرحاناسىنا قا­بىل­دانۋىڭىزدىڭ ءوزى ۇلكەن قاجىردى تالاپ ەتكەن بولار... ارمانعا باستار جولداعى قيىن­دىقتى قالاي ەڭسەردىڭىز؟

– راس, وڭاي بولعان جوق. ەڭ اۋەلى اتا-انام قارسى بولدى. ويت­كەنى ۇيدە ەكى-اق اعايىندى – اعام جانە مەن بولعاندىقتان, اكە-شەشەم كوزىنىڭ اعى مەن قاراسىن قالايشا كوزى قيىپ جىراققا جىبەرگىسى كەلسىن؟.. ارينە, ولار دا اتاجۇرتىن اڭسادى عوي. بىراق ءدال سول كەزدە قونىس اۋدارۋدىڭ رەتى كەلمەي تۇرعان سوڭ دا مەنى جال­عىز جىبەرۋگە جۇرەكسىنگەن بولار. ءسويتىپ, اۋەلى سامارا قالاسى­نىڭ ونەر كوللەدجىندە ءبىر جىل وقىپ, كەيىن ورالعا اۋىستىم. سول جاقتا جۇرگەندە الماتىدان كەلگەن ارنايى كوميسسيا جانىمداعى دوسىما ەتيۋد جاساۋعا جانۇشىرا كومەكتەسىپ جۇرگەن مەنى بايقاپ قالىپ, اڭگىمەگە تارتتى. بەلگىلى رەجيسسەر, قازاقستاننىڭ حالىق ءارتىسى تالعات تەمەنوۆتىڭ الدىنا كەلگەن ەكەنمىن. تابيعاتىنان كورەگەن ۇستاز, بىلىكتى پەداگوگ ەمەس پە, از-كەم اڭگىمەلەسكەننەن كەيىن ماعان: «سەنەن اكتريسا ەمەس, جاقسى رەجيسسەر شىعادى. تابيعاتىڭ, بولمىسىڭ ءدال كەلىپ تۇر» دەپ بىردەن كەسىپ ايتتى. رەجيسسەردىڭ ارمانىمدى ايتپاي تانىعانىنا سوندا تاڭ­عال­دىم. بىراق ءتىلىمنىڭ قازاقشاعا شورقاق ەكەنىن ەسكەرىپ, ورىس توبىنا جولداما بەردى. سوندا تالعات اعاعا جالىنىپ ءجۇرىپ, گەوگرافيالىق جاعدايلارعا باي­لانىستى ءتىلىم ورىسشا شىق­قانى­مەن,  جانىمنىڭ قازاق ەكە­نىن ايتىپ, قازاق بولىمىنە قابىل­داۋىن ءوتىندىم. ءسويتىپ, باس­قا ەمەس, ەلىمىزدەگى رەجيسسۋرا پەدا­گوگيكاسىنداعى مىقتى مايتال­مان مامان, قازاقستاننىڭ حالىق ءارتىسى, پروفەسسور مامان باي­سەركەنوۆتىڭ شەبەرحاناسىنان ءبىر-اق شىقتىم. ارمانىمدى تاپ باسىپ تانىپ, ماقساتىما ءبىر تابان جاقىنداتقان تالعات دوسىمعالي ۇلىنا ءالى كۇنگە دەيىن ريزاشىلىعىم شەكسىز.

– ال مامان بايسەركە­ ۇلى­نىڭ باعاسى قانداي بولدى؟ شەبەرحانادا شىڭدالۋ جىلدارى قالاي ءوتتى؟

– بىلەسىز بە, ءبىزدىڭ ەڭ قينال­عان, ەڭ قيىن, ەڭ كۇردەلى كەزەڭى­مىز وسى وقۋ جىلدارى بولعان سياق­­تى. اكادەميادا بەس جىل وقى­دىق. بۇل شىعارماشىلىق شىڭدالۋ كەزەڭىمىزدەگى وتە كۇردەلى بەس جىل ەدى. سەبەبى ۇستازىمىز مامان بايسەركە ۇلى وتە قاتال, تىم تالاپشىل بولاتىن. بويداعى بار اششى تەرىمىزدى وسىناۋ بەس جىل وقۋدا جاقسىلاپ تۇرىپ سىعىپ الدى. ءوزى دە: «قاتال بولاتىن سەبەبىم, قازىر قينالساڭدار, كەيىن وڭاي بولادى» دەيتىن. «ال قازىر قاتتى قينالىپ, شىداي الماساڭدار, وندا كەش بولماي تۇرىپ ماماندىقتان باس تارتىڭدار, قازىر كەتسەڭدەر, كە­يىن ماعان العىس ايتاسىڭدار, سەبەبى بۇل جول سەندەردى وڭاي ومىرگە باستاپ اپارمايدى» دەگەندى ءجيى ايتاتىن. ۇستازىمىزدىڭ ايتقانى ءدوپ كەل­دى. وقۋعا 16 بالا ءتۇسىپ, سوڭىن­دا بەسەۋىمىز عانا ءبىتىرىپ شىقتىق. وسىنىڭ ءوزى-اق رەجيسسۋرا ماماندىعىنىڭ قانشالىقتى قيىن ەكەندىگىنەن حابار بەرىپ تۇرعانداي. ۇستازىمىزدىڭ «ق­ازىر قينالساڭدار, كەيىن وڭاي بولادى» دەگەنى دە راس بولدى. جەكە ءوز باسىما توقتالسام, مامان اتا­نىپ كاسىبي تەاتردا العاشقى قويىلىمىمدى قويعان كەزدە, ءدال  وقۋ وقىپ جۇرگەن كەزدەگىدەي اسا قينالعان جوقپىن. سەبەبى تەاترلاردا كاسىبي ارتىستەر جۇ­مىس ىستەيتىندىكتەن ويىمىز دا, ماقساتىمىز دا ۇندەسىپ, بىر­دەن تۇ­سى­نىستىك. رەجيسسۋراداعى دەبيۋ­تىم – «ەرتەگى» اتتى قويى­لىم بولاتىن. ول سەمەي قالا­سى­نىڭ كورەرمەندەرىنە ارنالدى. كە­يىن كوكشەتاۋعا بارىپ, ن.ۆ.گو­گولدىڭ «رەۆيزورىن» جانە ­س.اح­مادتىڭ «كەلىن­دەر كوتەرىلىسىن» قويدىم. ول كەزدەگى سەزىمدى سوز­بەن ايتىپ جەتكىزۋ مۇمكىن ەمەس. ەڭ العاش كاسىبي ساحناعا شىق­قانىمدا «شىنىمەن دە ساحنا الدىندا تۇرمىن با؟ قانداي كەرەمەت!» دەپ شاتتانعانىم ءالى ەستە. ونداي ءساتتى ۇمىتۋ مۇمكىن ەمەس.

– جالپى, ءسىزدى ۇستازدان جولى بولعان شاكىرت دەپ ايتۋعا بو­لاتىن شىعار؟

– ءيا, اللاعا مىڭ دا ءبىر شۇ­كىر دەيمىن. شىنىمەن ۇستازدان جولى بولعان اداممىن. ونى بۇ­گىندە زور ماقتانىشپەن ايتا­مىن. رەجيسسۋراعا كەلۋىمە سەبەپ­كەر بولعان تالعات تەمەنوۆ, اۋديتوريادا شەبەرلىگىمدى شىڭداپ, شەبەرحاناسىنان ساحناعا داپ-دايىن رەجيسسەر ەتىپ شىعار­عان ءتول ۇستازىم مامان بايسەركە­ ۇلى, ۇنەمى اقىل-كەڭەسىن ايتىپ, كەمشىلىگىمدى تۇزەپ, جەتىستىگىمدى قۋانا پاش ەتكەن سىنشى اعامىز مارقۇم اشىربەك سىعاي, قازىر ويلاپ قاراسام, ءبارىنىڭ مەنىڭ ومى­رىمدەگى ورنى ۇلكەن ەكەن. كۇنى كەشەگىدەي كوز الدىمدا سايراپ تۇر, ستۋدەنت شاعىمىزدا اشىربەك سىعاي ءبىزدىڭ دارىسحاناعا كەلگەندە قاتتى قۋاناتىنبىز. سەبەبى مامان بايسەركەنوۆ ەكەۋى ءبىر-بىرىمەن كاسىبي اڭگىمەگە كىرىسەتىن. تەاتر, دراماتۋرگيا نەمەسە بەلگىلى ءبىر تەاتر قايراتكەرى تۋرالى سويلەسەتىن. ءبىز دە بايسەركەنوۆ­تىڭ قاتالدىعىنان ءسال-ءپال سەرگىپ قالاتىنبىز. سونداي شۋاقتى وتىرىستاردىڭ ءبىرى ەدى. اشىربەك اعا مەن مامان اعا كاسىبي ساحنا تۋرالى قىزۋ پىكىرتالاسقا كىرىپ كەتكەن. ءبىز دە اڭگىمەنىڭ قىزىعىمەن وتىرمىز. ءبىر كەزدە اشىربەك اعا كىلت بۇرىلىپ, مەنى ساۋساعىمەن كورسەتتى دە: «وسى قىز حالىق ءارتىسى بولادى» دەگەندە, ماعان ارتىلعان جا­ۋاپكەرشىلىكتىڭ ۇلكەن جۇ­گىن سەزىندىم. سول ساتتە رەجيسسۋ­را­دان, وسى باعىتىمنان مۇلدەم اۋىتقىماۋىم كەرەك ەكەنىن ءتۇ­سىندىم. وسى ەكى ۇلى ادامدى الداماۋىم, ولاردىڭ ءۇمىتىن اق­تاۋىم كەرەگىن ۇقتىم. اشىربەك اعانىڭ مەنى كورسەتكەن ساۋساعىن, سول ساتتەگى مامان اعانىڭ ءۇمىت تولى جانارىن ەشقاشان ۇمىت­قان ەمەسپىن. كەيىن ت.جۇرگەنوۆ اتىنداعى ونەر اكادەمياسىن تامامداعان ءبىر توپ جاس قارت كاسپيدىڭ جاعالاۋىنا قونىس اۋدارىپ, ماڭعىستاۋ تورىنەن ­تەاتر اشۋعا تالپىنعاندا ءوزى جول مەن ءجون باستاپ اكەلىپ, اعالىق بار اقىلىن ۇيرەتكەن, قانداي قيىن ساتتە دە قولداۋ ءبىلدىرىپ, جاناشىرلىعىن اياماعان قازاق كسر-ءنىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن مادەنيەت قايراتكەرى, «قۇرمەت» وردەنى­نىڭ يەگەرى نۇرنياز مۇقانوۆ اعام­دى دا ونەردەگى ۇلكەن ۇستازىم سانايمىن.

– شىعارماشىلىعىڭىز­دا­عى ۇل­كەن بەلەس – ن.ءجانتو­­رين تەاترىن اشۋىڭىز, ونداعى 20 جىلدىق جەمىستى ەڭبەگىڭىز دە­­سەك, ارتىق ايتقاندىعىمىز ەمەس. وسى ۋاقىت ارالىعىنداعى تەاتر­ سىزگە, ءسىز تەاترعا نە بەر­دىم دەپ ويلايسىز؟

– ن.ءجانتورين تەاترى ما­عان ەڭ اۋەلى ەركىندىك سىيلادى. قاي جا­عىنان دا. ويتكەنى شى­عار­ماشىلىق ادامى, ونىڭ ىشىن­دە رەجيسسەر ءۇشىن ەركىندىكتىڭ ماڭىزى زور. جالپى, رەجيسسۋرادا ماسەلە كوپ دەيمىز عوي. سونىڭ نەگىزگىسى وسى ەركىندىكتەن, وي, قيال ەركىندىگىنەن تارقاتىلسا كەرەك. قويۋشى-رەجيسسەردىڭ ەر­كىندىگى بولعانىن قالار ەدىم, وعان «مىنانى قوي, سەبەبى بۇگىنگى كۇنگە وسى قاجەت» دەمەۋى كەرەك. قايتا كەرىسىنشە: «سەن نەنى قويعىڭ كەلەدى؟» دەپ سۇراعانى ءجون. نەمەسە ء«بىزدىڭ تەاترعا وسى قويىلىم قاجەت, مىنانى قوي» دەمەسە ەكەن. ارينە, رە­جيسسەر ونى قويادى, سەبەبى ما­ماندىعى سول عوي. بىراق «ال قان­داي قويىلىمدى قويعىڭ كەلەدى, قانداي قويىلىمدا اكتەرلەر وزدەرى ارمانداعان رولىندە ويناي الادى؟»دەپ سۇراسا. سون­دا ونىڭ مۇمكىندىگى اشىلىپ, ­الە­ۋ­­ەتى كورىنەدى. نەگە؟ سەبەبى رە­جيس­سەر تەاترداعى اكتەردىڭ ار­­قايسىسىنىڭ مۇمكىندىگىن, شى­عار­ماشىلىق قارىمىن بىلە­دى. سول تالانتتى اشۋعا تەر توگە­دى. ال «اناۋ ايتتى, مىناۋ ءسويتتى» ەكەن دەپ, كەز كەلگەن پەسانى قويا بەرۋ تەاتردى الىسقا اپارمايدى. ماسەلەن, ماعان العاش­قى سپەكتاكلىمدى قويعان ساتتەن باس­تاپ-اق اكتەردى اشۋ, ونىڭ بو­يىنداعى مۇمكىندىگىن كورسەتۋ باس­تى ماقسات بولدى. ءالى دە سولاي. مەنىڭ ۇعىمىمداعى ەڭ باس­تى ماماندىق – اكتەر. ءارتىستىڭ ارمانى, ونىڭ قۇداي بەرگەن تالانتىنىڭ الدىندا, جالپى اكتەردىڭ  تەاترداعى ءومىر جولىنا نەگىزگى جاۋاپكەرشىلىكتى رە­جيسسەر الادى. ءارتىستىڭ شىڭ­دالاتىن ورنى – ساحنا مەن رەپەتيتسيا. ارينە, ەل الدىنا شى­عىپ, مويىندالعان, شەبەرلىك تۇر­­عىسىنان شىڭدالعان ارتىس­پەن جۇمىس ىستەۋ قاي رەجيسسەرگە دە ءتيىمدى عوي. بىراق رەجيسسەر, ونىڭ ۇستىنە كوركەمدىك جەتەكشى بولساڭ, تەپە-تەڭدىكتى ۇستاي ءبىلۋ دە اسا ماڭىزدى. وسى جاعىنان مەندە ەركىندىك بولدى. جولىمنىڭ بولعانى سول, مەن 24 جاسىمنان شىعارماشىلىق جەتەكشىمىن. شىن قالاسام بىر­نەشە قويىلىمدى قاتار قويا الامىن. ال «قالاسام» دەگەن  ءسوز شىعارماشىلىق ادامىنا وتە كەرەك دۇنيە. «مەن وسىنى ايتقاندى قالايمىن, وسىنى كورسەتكەندى قالايمىن» دەۋ شىعارماشىلىق ادامىنا ماڭىزدى. ن.ءجانتو­رين اتىنداعى تەاترىمىزدا بار­لىق ماماندىق يەلەرىنىڭ ءوز «مەنى» بار. دەمەك ولاردىڭ قالاۋ ەركى, ايتار ءسوزى بار. ۇجىمىم ماعان ۇنەمى قولداۋ ءبىلدىرىپ كەلەدى. سو­نىڭ ناتيجەسىندە ءبىز وسى ۋاقىت­قا دەيىن ساحنالىق ءتۇرلى تاجى­ريبەلەرگە باتىل باردىق. ءالى دە سول جولدا ىزدەنۋ ۇستىندەمىز. سول وي, يدەيا بىرلىگىنىڭ ارقاسىندا ن.ءجانتورين تەاترى وسى دەڭگەيگە جەتتى عوي دەپ ويلايمىن.

– راس, «قاراقۇرت», «تسۋنا­مي» سىندى قويىلىمدارى­ڭىز سول كەزدىڭ وزىندە تەاتر الەمىن­دە ۇلكەن جاڭالىق بولدى. ون­دا­عى ايتىلعان ماسەلەلەر ءالى كۇن­گە دە­يىن وزەكتىلىگىن جويعان جوق. ال فورمالىق ىزدەنىس ءسىز­دىڭ رە­­جيسسەرلىك قولتاڭباڭىزدى ايقىن­­داعان ءساتتى شەشىمدەر ەكە­­­نىن تەاتر سىنشىلارى دا ءجيى تىل­­گە تيەك ەتەدى, ماقتا­نىش­­­­پەن اۋىز تولتىرىپ ايتادى...

– ءيا, رەجيسسەردىڭ «مەنى» – ونىڭ قولتاڭباسى. قولتاڭباسى ايقىن, ويى ەركىن رەجيسسەردىڭ قويىلىمى دا قىزىقتى بولادى, مەنىڭشە. رەجيسسۋرا دەگەن مەنىڭ پايىمىمدا – ول شەگى مەن شەتى جوق قيال كەڭىستىگى, ياعني ول – جاھاندىق ماماندىق. رەجيسسەرگە «سەن بىلاي قوي» دەپ ۇلگى ۇسىنىپ, شەكارا قويۋعا بولمايدى. ونىڭ ءوز جەتەلەۋشىسى بار, ول – تۇيسىك جانە تەرەڭ ءبىلىم. سپەكتاكل قويعان­دا ىشكى باقىلاۋشىڭ ەستەتيكا, ستيل تۇرعىسىنان سەنى دۇرىس جولعا جەتەلەيدى. ەڭ باستىسى, رە­جيسسەر «مىنانى كورەرمەن تۇسىنبەي قالادى عوي» دەگەن ويدان الىس بولۋى كەرەك. كورەرمەن دەڭگەيىنە ءتۇسىپ, جان-جاعىڭا جال­تاقتاي بەرۋ – رەجيسسەردى ۇش­پاققا شىعارمايدى, ابىروي دا اپەرمەيدى. راس, كەيدە قىسىم­نىڭ كەسىرىنەن, كەيدە كورەرمەن­دى لايىقتى باعالاماي سونداي قادامدارعا بارىپ قالاتىن كەزدەر دە بولادى. سونداي كەزدە, اري­نە, ىشتەي كوڭىل تولماۋشى­لىق بولىپ تۇرادى. بىراق جالپىلاي العاندا ءسىز ايتىپ وتىرعان قويىلىمدارىمدى ءوزىم دە جاق­سى كورەمىن. اسىرەسە «قاراقۇرت» – كوڭىلىم تولاتىن سپەكتاكلىمنىڭ ءبىرى. ونى مەن ابايدىڭ وتىز سە­­گىزىنشى قاراسوزىنىڭ جەلىسىمەن قاي­تا جازىپ شىقتىم. وسىلاي­شا, اباي الەمىنە وزگەشە كوزقا­راس تۇرعىسىنان ۇڭىلگىم كەلدى. راس, مەنى ءداستۇرلى, نە مودەرنيست رەجيسسەر دەۋگە كەلمەيتىن شىعار. سيمۆوليكانى جازادى دەۋ دە قيسىنعا كەلمەيتىن بولار. ونى سىنشىلار ايتسىن, مەن وزىمە باعا بەرە المايمىن عوي. الايدا قازان قالاسىندا وتكەن تۇركى حالىقتارىنىڭ «ناۋ­رىز» تەاترلار فەستۆالىندە وسى «تسۋنامي», «قاراقۇرت» سپەك­تاكلدەرىن رەسەيدەن بولەك, يتا­ليا, يسپانيا, يزرايلدەن كەلگەن تەاتر سىنشىلارى مەن رەجيس­سەرلەرى قىزىعا تاماشالاپ, قو­يىلىمعا پوستمودەرنيزمنىڭ ۇزدىك ۇلگىسى دەپ باعا بەردى. اقىن­دى قازاقتىڭ شەڭبەرىنەن شى­عارىپ, كۇللى ادامزات دەڭگەيى­نە كوتەرۋگە باعىتتالعان قادا­مىم­دى قۇپتادى. ارينە, بۇل مەنىڭ جاستاۋ كەزىمدە, وسىدان 20 جىل بۇرىن قويىلعان سپەكتاكل عوي. قازىر مەن ابايدى مۇلدەم باسقاشا كورەمىن. سون­دىقتان دا مارقۇم ەسەنعالي راۋ­شانوۆ اعامىزعا كەزىندە قاي­تا-قايتا حابارلاسىپ ءجۇرىپ, «قۇ­نانباي» پەساسىن جازعىزىپ, ونى ساحناعا شىعاردىم. مۇندا نەگىزگى باسىمدىق اكە مەن بالا اراسىنداعى قارىم-قاتىناسقا بەرىلدى. نەگە ولاي دەسەڭىز, بۇ­عان دەيىن دە اباي تۋرالى كوپ شى­عارما جازىلعان ەكەن, بىراق بارلىعىندا دەرلىك قۇنانباي بەينەسى كومەسكى. «ابايدىڭ جەت­كەن بيىگى – قۇنانبايدىڭ يىعى» دەگەن ءسوز بار ەمەس پە قازاق­تا؟ قۇنانبايداي اكە بولماسا, ابايداي ۇل قايدان تۋسىن؟ وسى ماسەلەنى كوتەرۋ ارقىلى جالپى اكە مەن بالا اراسىنداعى قا­رىم-قاتىناسقا ءمان بەرىلدى. ونىڭ ۇستىندە قازاق ادەبيەتى مەن درا­ماتۋرگياسىندا انا تۋرالى, ونىڭ بار قاسيەتىن اشاتىن شىعارمالار كوپ ەكەن دە, ەشكىم اكەنىڭ وتباسى, بالا ومىرىندەگى رولىنە ءمان بەرمەپتى. سوندىقتان دا «قۇنانباي» قويىلىمىن – كۇللى قازاق اكەلەرىنە قويىلعان ەسكەرتكىش دەسەم بولادى.

– ءبىر سوزىڭىزدە: «رەجيسسەر قويىلىمىم كورەرمەنگە تۇ­سىنىكسىز بولىپ قالماي ما دەپ قو­رىقپاۋى كەرەك» دە­دىڭىز. كە­رىسىنشە, قازىرگى تەاتردا «تۇسىنىكسىزدىك» سان­گە اينالعانداي. اسىرەسە ۇلت­تىق كلاسسيكامىزدىڭ جاۋ­ھارلارىن تۇرلەندىرىپ, ءتۇر­لى تاجىريبەگە باراتىن ارىپ­تەستەرىڭىزدىڭ ىزدەنىسىن قالاي باعالايسىز؟

– تەاتر دا ادام اعزاسى سەكىل­دى جاندى جاسۋشالاردان تۇرا­دى, ياعني ءتىرى ونەر. سوندىق­تان وندا دا مىندەتتى تۇردە باسىڭ­نان وتكىزۋگە ءتيىس وتپەلى كەزەڭ­دەر, اۋىرۋعا ءتيىس اۋرۋلار بو­لىپ تۇرادى. ودان وتپەيىنشە ءوسۋ­دىڭ كەلەسى كەزەڭىنە ءوتۋ مۇم­كىن ەمەس دەگەندەي. تەاتردا دا ءدال سولاي. مەن جالپى تاجىريبەگە قارسى ەمەسپىن. ءبىر بايقاعا­نىم, قازىر تەاترلاردا رەجيسسەر­لەر­دىڭ ءداۋىرى ءوتىپ جاتىر. سوندىق­تان فورما قۋىپ, سونىڭ جولىندا ­كوپ دۇنيەنى قۇلدىراتىپ جىبەرە­تىن اتتەگەن-ايلار دا بارشى­لىق. ءوزىنىڭ ماقساتى جولىندا تەاتر­دى دا, اكتەردى دە «قۇرباندىق­قا شالاتىن» رەجيسسەرلەر بار. بىراق بۇل – ونەر عوي. ونەر­دىڭ قاي ءتۇرى دە ءومىر سۇرۋگە قۇقىلى. الايدا ونىڭ بارلىعى كلاسسيكا ەمەس, دەمەك ۋاقىتشا دەگەن ءسوز. سوندىقتان قانداي ونەردىڭ دە ساحناعا شىعىپ, ءوزىن كورسەتۋىنە مۇمكىندىك بەرۋ كەرەك. ساف ونەر­دىڭ تورەشىسى – ۋاقىت. ءوزى سارالايدى.

– مەنىڭ ءبىر تاڭعالاتىنىم – ەلگە ورالىپ قانا قويماي, قايماعى بۇزىلماعان قازاقى ورتا – ماڭعىستاۋعا بارىپ, قازاق تەاترىن اشىپ, ونەر ءتىلى ارقىلى قازاقتىڭ جانىنا ءۇڭىلۋىڭىز شىن مانىندە ۇلتقا قىزمەت ەتۋدىڭ جارقىن كورىنىسى.

– اڭگىمەمىزدىڭ باسىندا ايت­­قانىمداي, مەنىڭ جانىم – قازاق. مۇنى بالا كۇنىمىزدەن اكە-شەشەم ميىمىزعا قۇيىپ وتىراتىن. باسقانى ايتپاعان­دا, اعام ەكەۋمىزگە «قازاقپەن باس قۇراڭدار!» دەيتىن. اۋزىمىزدان ء«بيسسيميللانى» تاستاتقىزبادى. كىشكەنتاي كەزىمدە انامنان «بۇل قانداي ءسوز؟» دەپ سۇرايتىنمىن. سوندا انام: «بۇل – الەمدەگى ەڭ سيقىرلى ءسوز, اۋزىڭنان تاستاما. سوندا جولىڭ بولادى» دەيتىن. كەيىن اكە-شەشەمدى ەلگە كوشىرىپ اكەلگەن سوڭ دا ءبىزدىڭ ۇيدەن قازاقىلىق ۇزىلگەن جوق. بۇل كۇندە انام باقيلىق بول­عان, بىراق ءالى كۇنگە دەيىن وسى ءسوز مە­نىڭ بويتۇمارىمداي, وزىممەن بىرگە كەلە جاتىر.

– شىعارماشىلىق جو­لى­ڭىزعا كوز سالساق, ءجۇرىپ وت­­كەن جولىڭىز جەمىستى. ۇنە­­مى ۇل­كەن قىزمەتتە ءجۇر­سىز, ار­­ما­نى­ڭىزداعى قويى­لىم­داردىڭ ­اۆ­تو­­رىسىز. ال ومىردە شە؟ ­وكى­­نىشىڭىز بار ما؟

– ءومىر بولعان سوڭ وكىنىشسىز بولا ما؟ بىراق بارىنە شۇكىرشىلىك دەۋ كەرەك. راس, ونەر دەپ ءجۇرىپ ۋاقىتتىڭ قالاي وتكەنىن بىل­مەي قالىپپىن. بۇل ۋاقىتتا قاتار­لاستارىم بىرنەشە بالانىڭ اناسى اتانىپ وتىر دەگەندەي. ول تۋرالى ويلانامىن, اللا جازسا ءبارى رەتىمەن بولا جاتار. ءار كۇنى­مىز توسىنسىيعا تولى عوي سەبەبى. ودان بولەك, مەنىڭ ىشىمدە ءوز گارمونيام بار. ونەرىمدە بارلىق ءومىرىم ورىلگەن. قۇرعان تەاترىم دا ءوزىنىڭ جولىمەن تابىستى كەلە جاتقان سەكىلدى. ارينە, قازىرگى تەاترداعى ديرەكتورلىق قىزمە­تىم شىعارماشىلىق مۇمكىندىگىمدى تەجەگەنى راس.  بىراق ول دا ۋاقىت­شا دەپ ويلايمىن. كەزىندە تەاترى­مىزدىڭ بۇرىنعى ديرەكتورى, ۇستازىم نۇرنياز اعا مۇقانوۆ زەينەت دەمالىسىنا شىققان­دا, ۇجىمنىڭ ۇسىنىسىمەن وسى قىزمەتكە كەلىپ ەدىم. الداعى ۋاقىتتا شىعارماشىلىق جول­عا تۇبەگەيلى بەت بۇرۋ ويدا بار. تەاتر ءوز جولىمەن جۇرە بەرەدى عوي. ال شىعارماشىلىققا ار­نالۋعا ءتيىس جىلدار ورالمايدى. ماعان: «وبلىستا ءجۇرىپ, ويىڭ­داعىنى, قيىردا قالىپ, قيا­لىڭداعىنى جۇزەگە اسىرا ال­ما­دىڭ» دەپ ءجيى ايتادى. بىراق مەن وعان كەلىسپەيمىن. بارلىعى ادامنىڭ ىشكى ويىنا بايلانىس­تى. سوندىقتان دا «مەن جۇرگەن جەردىڭ ءبارى – ءتور» دەيمىن. مۇنى ارتىستەرىمە دە ءجيى قايتالايمىن. ناقتى ماق­­سات بار جەردە ارمان ورىندال­ماي قال­مايدى. باستىسى, ارمانعا ­ادال بولۋ كەرەك. ال ونەر ورەسىمەن ومىرشەڭ.

– اڭگىمەڭىزگە راحمەت.

 

اڭگىمەلەسكەن –

نازەركە جۇماباي,

«Egemen Qazaqstan» 

سوڭعى جاڭالىقتار