«الىپ انادان» دەيدى ءبىزدىڭ قازاق. الىپ دەگەندە كۇش يەسى بالۋان عانا ەمەس, الىپ اقىل-وي, سانا مەن رۋحتىڭ دا يەسى – انانىڭ بالاسى. «ماقتاساق – ايەلدى ماقتايىق تا, قۇرمەتتەيىك تە ايەلدى, ايەل – انا, بارلىق قيىندىقتى جەڭەتىن سارقىلمايتىن كۇش, كوزدى بۇلاق ەمەس پە؟» دەگەن عابيت مۇسىرەپوۆتىڭ سوزىندە ءمان بار. گوركيدەن ەركىن اۋدارعان ء«ولىمدى جەڭگەن انا» شىعارماسىندا سوناۋ يتاليادان مىنا ءبىزدىڭ قازاق دالاسىنا ازيانىڭ بيلەۋشىسى اقساق تەمىردى ىزدەپ كەلگەن انانىڭ قايسار ماحابباتىنىڭ الدىندا جارتى الەمدى بيلەگەن ءامىرشىنىڭ ءوزى باس يمەۋشى مە ەدى؟ تۇرىك سۇلتانى يىلدىرىم بايازيت يتاليادا تەڭىز جاعاسىندا وتىرعان ەلدى بارىپ شاپقاندا, بالىقشى وتباسىنىڭ ەرىن ءولتىرىپ, التى جاستاعى بالاسىن قۇلدىققا الىپ كەتكەن. بايى ءولىپ, بالاسىنان ايىرىلعان انا ءبايازيتتىڭ سوڭىنان قۋىپ كەلسە, سونىڭ الدىندا عانا ءبايازيتتى تەمىر اسكەرى تالقانداپ, بارلىق مۇلكى مەن قۇلدارىن ولجالاپ اكەتكەنىن ەستىپ, وندا بالاسى جوعىنا كوز جەتكىزىپ, تەمىر اسكەرىنىڭ سوڭىنا دا تۇسكەن. اقىرى انا ءتورت جىل ءجۇرىپ, سامارقانداعى تەمىردى تاۋىپ, داتىن ايتىپ, ۇلىن قايتارۋىن تالاپ ەتەدى. جالاڭاياق, جالاڭباس, جاياۋ-جالپى انا! جۇرەگىندە ۇلىنا, ۇرپاعىنا, ادامزاتقا دەگەن ماحاببات قانا بار. باسقا تۇگى جوق. ودان ارتىق نە كەرەك ادام بالاسىنا؟ يتالياداعى سالەرنو مەكەنىندە كۇيەۋى مەن اتاسىنىڭ مۇردەسى, تەڭىز جاعاسىندا لاشىعى قالعان. وعان قايىرىلاتىن انا ما, بىراق؟ بالاسى ولگەن اناعا ءومىردىڭ كەرەگى نە؟ جىلدار بويى ارىپ-اشىپ, اقىرى تەمىرگە دە جەتكەن انانىڭ سونداعى ءسوزى مىناۋ: «ادام دەگەن بالا عوي. ويتكەنى انانىڭ جانىنا كوز سالساڭ, ءجۇز ەسە بالا, ادام قاشان دا اناسىنىڭ بالاسى. اركىمنىڭ اناسى بار. سەن شال, بىلەسىڭ بە, سەنى دە ايەل تاپتى. سەن قۇدايدان باس تارتا الاسىڭ, ال ەندى انادان باس تارتا المايسىڭ, شال!», دەيدى ايەل-انا. جارتى الەمدى ۋىسىندا ۇستاعان تەمىردىڭ سونداعى ءسوزى ءسوز, ءىسى ءىس قوي:
ء«ۇش ءجۇز سالت اسكەر قازىر جەردىڭ ءتورت بۇرىشىن ارالاۋعا اتتانسىن. تاپسىن ولار مىنا ايەلدىڭ ۇلىن. ايەل وسىندا كۇتە تۇرادى. مۇنىمەن بىرگە مەن دە كۇتىپ وتىرام. كىمدە-كىم مۇنىڭ ۇلىن اتقا مىنگىزىپ اكەلسە, ول شىن باقىتتىڭ ءدامىن تاتادى». بۇل – دۇنيەنى قانعا بوكتىرگەن تەمىردىڭ ءسوزى. باعانادان بەرى بۇعان كۋا بولعان اقىن كەرمەنە ايتتى دەيدى. سوندا: «گۇل مەن جۇلدىز جايىنداعى ولەڭنىڭ ءبارى ءسۇيۋ جايىنداعى ولەڭ بولادى. مايدىڭ ايىن, كوكتەگى كۇندى ايتساڭ, بۇل دا – ءسۇيۋ جايىنداعى ولەڭ. بىراق ادامنىڭ اناسى, ءومىردىڭ مىقتى بايتەرەگى انا جايىنداعى ولەڭ ءالى ايتىلعان جوق», دەيدى. راس تا شىعار, كىم ءبىلىپتى. ول – قازاق دالاسىنىڭ ۇلى شايىرى جۇمەكەن مەن تاۋلىقتاردىڭ قىرانى راسۋل عامزاتوۆ دۇنيەگە كەلمەگەن ۋاقىت ەدى عوي.
«دۇنيەدە ءۇش-اق ولەڭ بار», دەيدى ەكەن تاۋلىقتار. ء«بىرىنشىسى – انانىڭ ولەڭى, ەكىنشىسى دە – انانىڭ ولەڭى, ءۇشىنشىسى – قالعان وزگە ولەڭدەر». مۇنى داعىستاندىق راسۋل عامزاتوۆ جازىپتى. «انا ءبىر قولىمەن بەسىكتى تەربەسە, ەكىنشى قولىمەن الەمدى تەربەيدى», دەيدى ءبىزدىڭ ەل. بۇل ءتامسىلدىڭ سىرىن تۇسىنەرگە جۇمەكەننىڭ (ناجىمەدەنوۆ) «اناسىنا» قۇلاق تۇرەلىك.
«تەربەيدى انا بوبەگىن,
سول ارقىلى تەربەتەدى ءوز ەلىن,
قۇمىن, تاۋىن, وزەنىن.
تەربەيدى انا كولەڭكەنى, شۋاقتى –
پلانەتانىڭ الاقانى سياقتى...»
ءبىز بۇل ولەڭگە كەزدەيسوق ۇشىراسپاعاندا, جوعارىداعى ويعا ات بايلاماس ەدىك قوي. جەر مەن كوكتىڭ قاسيەتى ادامداردىڭ جانىنا كوشكەن دەگەن سىڭايداعى. جەر بەتىندەگى العاشقى انا بەسىك تەربەتىپ نەمەسە بالاسىن باۋىرىنا الىپ, الديلەي باستاعاندا, ارينە, بولاشاق حالىقتاردى تەربەتىپ وتىرعانىن بىلگەن جوق. شىڭعىستاۋدىڭ باۋىرىندا انامىز ۇلجان بالا ابايدى بەسىككە بولەگەندە, ۇلت اقىل-ويىنىڭ شامشىراعىن تەربەتىپ جاتقانىن ءبىلدى مە ەكەن؟..
جەر كۇندى اينالادى, ۇلى تارتىلىس كۇشى الەمدى ۇستاپ تۇرسا, جەر بەتىنىڭ تەپە-تەڭدىگىن ساقتاپ تۇرعان تەربەلىس زاڭى ەكەنىن ايتادى عالىمدار. ون سەگىز مىڭ عالامدى جاراتقان قۇدايدىڭ قۇدىرەتتى تەربەلىسى – بۇل. ودان كەيىنگى تەربەۋ, ادامزاتتى العاش تەربەۋ قاستەرلى انالاردىڭ ماڭدايىنا جازىلىپتى. باۋىرىنا العان ۇرپاعىن بەسىكتە تەربەگەن ءبىزدىڭ انالاردىڭ قادىر-قاسيەتىن وسىنداي قۇدىرەتپەن تۇسىندىرگەن ءجون-اۋ. اۋەلى الەم تەربەلەدى, الەممەن بىرگە انا قۇرساعىندا شارانا, جەرگە تۇسكەن نارەستەنى تاعى اناسى تەربەگەنىن ويلاساق, ءبىر قولىمەن بالانى, ءبىر قولىمەن دالانى تەربەگەن انانىڭ قاسيەتى سوندا اشىلادى.
