جازۋشى قاراعاندى وبلىسى جاڭاارقا اۋدانى, ورتاۋ اۋىلىندا دۇنيەگە كەلگەن. سەيفۋللين ءوز ءومىرىن جازۋعا ارناعان. 1914 جىلى ونىڭ «وتكەن كۇن» اتتى ولەڭدەر جيناعى جارىق كوردى. ساكەن سەيفۋللين ومىردە دە, ادەبيەتتە دە بەلسەندى كۇرەسكەر اقىن رەتىندە تانىلدى. ونىڭ «اساۋ تۇلپار» ولەڭدەر جيناعى, «باقىت جولىنا», «قىزىل سۇڭقارلار» اتتى پەسالارى, «دومبىرا», «ەكسپرەسس», «تۇرمىس تولقىنىندا» اتتى پوەتيكالىق جيناقتارى جارىق كورگەن.
ەلوردادا بەلگىلى قازاق اقىنىنا ارنالعان ۇلكەن مۇراجاي بار. بۇل مۇراجايعا ساكەن سەيفۋللين ومىردە پايدالانعان زاتتار قويىلعان, نەگىزىنەن جازۋشىنىڭ ايەلى مەن تۋىستارى تاپسىرعان جەكە زاتتارى, كىتاپتار, فوتوسۋرەتتەر, مۇراعاتتىق قۇجاتتار, سونداي-اق جازۋشىنىڭ ءومىرى مەن شىعارماشىلىعىنا ارنالعان كارتينالار مەن مۇسىندەر بار.
ساكەن سەيفۋلليننىڭ شىعارمالارى الەمنىڭ كوپتەگەن تىلىندە جارىق كوردى. ول - «ەڭبەك قىزىل تۋ» وردەنىمەن ماراپاتتالعان العاشقى قازاق جازۋشىسى.
مۇراجايدا جازۋشىنىڭ جاتىن بولمەسىنىڭ ماكەتى قايتا جاسالىپ, كىلەم, ورىندىقتار, بىلعارى شاماداندار, ۇلىنىڭ كورپەسى, گۇلباحرامنىڭ تىگىن ماشيناسى, ءماجيت اعانىڭ دومبىراسى قويىلدى.
سەيفۋلليننىڭ قاتىسۋىمەن «قازاقتىڭ ەسكىدەگى ادەبيەتى نۇسقالارى» («ەجەلگى قازاق ادەبيەتىنىڭ ۇلگىلەرى», 1931) جيناقتارى, «لەيلي مەن مەدجنۋن» پوەماسىنىڭ قازاقشا نۇسقاسى, سونىمەن قاتار «قازاق ادەبيeتى» (1932), «باتىرلار جىرى» («باتىرى», 1933) كىتاپتارى جارىق كوردى.
1920 جىلى 4 قازاندا ورىنبوردا قازاقستان كەڭەستەرىنىڭ العاشقى قۇرىلتاي سەزى اشىلىپ, وندا قازاق اسسر جاريالاندى. وسى جىلدارى ول «ەڭبەكشى قازاق» گازەتىنىڭ, «قىزىل قازاقستان» جۋرنالىنىڭ رەداكتورى, اعارتۋ حالىق كوميسسارىنىڭ ورىنباسارى بولدى.
1937 جىلى ساكەن سەيفۋللين حالىق جاۋى رەتىندە تۇتقىندالىپ, الماتىعا تۇرمەگە جىبەرىلدى.
1938 جىلدىڭ اقپان ايىنىڭ سوڭىندا سەيفۋللين ستاليندىك قۋعىن-سۇرگىننىڭ قۇربانى بولدى.
زەرە امانگەلدينوۆا
