رۋحانيات • 29 قاڭتار, 2024

ساناتكەر مۇراتى

320 رەت
كورسەتىلدى
14 مين
وقۋ ءۇشىن

گازەتتىڭ مادەنيەت جانە ادەبيەت بولىمىندە ىستەگەن سوڭ, كوركەم شىعارمانى تالداۋ, سىني پىكىر ايتۋ, رەتسەنزيا جازۋ سەكىلدى ادەبي عادەتتەردەن الىس كەتپەيمىز. ارينە, كاسىبي سىنشى بولماساق تا, قاداري-حالىمىزشە ءوز وي بيىگىمىزدەن ءتاۋىر ءسوز ايتۋعا تىرىسامىز. دەسەك تە ءار جازار قالامنىڭ باعىتىن ايقىندايتىن بەتتۇزەر, ويتۇزەر, ءسوز سۋىرار, كەيدە وتالىپ, شابىتتانار, تەمىرقازىق ءبىر اۆتورى بولاتىنى انىق. ول ءوزى ىلعي كومپيۋتەرىڭنىڭ ماڭايىندا, قولسوزىم جەردە جاتادى. كۇندە جازىپ جۇرگەن جازۋىڭ اياقاستى قاعازعا تۇسپەي, قالامىڭ كىبىرتىكتەپ, دۇنيەنىڭ ازابىنا اينالعان ساتتە سول ءبىر اياۋلى كىتاپقا قۇشىرلانا قول جۇگىرتەسىڭ. ەندى ءبىر كەزدە وقىپ وتىرعان ماقالاڭدى ءوزىڭ دە جازا الاتىنداي ارقالانا ءتۇسىپ, جالىڭ كۇدىرەيە تۇسەدى. ادەبيەتشىنىڭ قالام-قۋاتىنان كۇش الىپ, ءوز قالامىڭ دا جۇگىرە جونەلەدى. ءبىزدىڭ سونداي ابدەن پاراقتالعان كيىز كىتابىمىزدىڭ ءبىرى – «شىندىققا سۇيىسپەنشىلىك», اۆتورى – ساعات اشىمباەۆ.

ساناتكەر مۇراتى

تالعام مەن تارازى

قازاق سىن ونەرىندە «سىن – شىن بولسىن, شىن سىن بولسىن» دەگەن اۋەزوۆ قاعيداسى التىن ەرەجەگە بالاندى. سىنشى ساعات قالامى دا بۇل ەرەجەگە تاستاي بەرىك بولدى. نە جازسا دا, ادىلەتتى, تۋراشىل ۇستانىمىنان اينىماي كوركەمدىك قۇبىلىستاردى تامىرىنان تانىپ, شالقار ءبىلىمى مەن كاسىبي تالداۋىن ورە وتىرىپ, شىنايى سىنشىلدىعىمەن شولپان جۇلدىزداي بىردەن جارق ەتتى. جازۋداعى وزىندىك ءستيلى, قالام قۋاتى, وي ولشەمى, سىن دەڭگەيى ادەبيەتشىنىڭ العاشقى قادامىنان ايقىن كورىندى. 

دوداعا جاڭا قوسىلعان ساتىنەن-اق وي ۇشقىرلىعى مەن تاپقىرلىعى, تۇيدەك-تۇيدەك اسەرلى تولعامدارىمەن ەرەك شابىسى كورىنىپ, توپ اراسىنان وق بويى وزىق شىقتى. 1974 جىلى ادەبيەتشىنىڭ تۇڭعىش توپتاماسى «سىن مۇراتى» جارىق كورەردە تانىمال سىنشى زەينوللا سەرىكقاليەۆ جاڭا جيناققا تالداۋ جاساپ, وڭ پىكىر ايتادى.

«قولجازبانى باستان-اياق ۇڭىلە قا­راپ شىققاندا تۋعان ادەبيەتىمىز جايلى جانا­شىرلىقپەن تەبىرەنە تولعانا الاتىن, ومىرگە, ادەبيەتكە ءوز تۇسىنىگى, ءوز جۇرەگى ومىرىمەن بايىپتى بارلاۋ جا­ساپ, تالدانار شىعارمانىڭ, ءسوز بولار ادەبي قۇبىلىستىڭ سىر-سىپاتىن, تابي­عاتىن مەيلىنشە ءادىل تانىپ, ءادىل باعالاۋعا تىرىسقان تالعامپاز, ءبىلىم­دى ادەبيەتشىنىڭ قالام ءىزىن تانيسىڭ. س.اشىم­باەۆ ماقالالارى, ەڭ الدىمەن, پروب­­لەمالىق سىپاتىمەن, كوتەرگەن تاقى­رى­­بىنىڭ اكتۋالدى, ومىرشەڭدىگىمەن قى­زىق­تىرادى», دەپ جازدى زەينوللا سەرىكقاليەۆ.

قالامىنىڭ ۇلتتىق بوياۋىن, رۋحاني جان تازالىعىن, ادالدىعى مەن ار ۇنىنە زەر سالاتىندىعىن كورسەتكەن العاشقى كىتا­بى سىنشى ساعات شىعارماشىلى­عى­نىڭ التىن باستاۋىنا اينالدى. سول جيناعى ءۇشىن قازاقستان لەنين كوم­سو­مولى سىيلىعىنىڭ لاۋرەاتى اتان­دى. تۇڭعىش توپتاماسىمەن توپ جار­عان ادەبيەتشىنىڭ ودان كەيىن دە كور­كەم­­دىك كوكجيەگى كەڭەيىپ, سىنشىل­دىق تارا­­زىسى اۋىرلاي ءتۇستى. بۋىرقانعان قا­لا­­مىنان «تالانتقا تاعزىم» (1982), «پارا­ساتقا قۇشتارلىق» (1985), «شىن­دىق­قا سۇيىسپەنشىلىك» (1993) كىتاپتا­رى تۋدى. بۇل ەڭبەكتەردە سىنشى «ادە­بيەت – كوركەمسوز فيلوسوفياسى» دەپ ءوزى جازعانىنداي, ءسوز زەرگەرلەرىنىڭ ويلاۋ, جازۋ, ءتىل مادەنيەتى, ينتەللەكتۋالدىق الە­ۋەتى مەن سۋرەتكەرلىك كوزقاراسىنا ورامدى پىكىرلەر ايتادى. م.اۋەزوۆ, س.مۇقانوۆ, ع.مۇسىرەپوۆ, ع.مۇستافين, ءا.نۇرپەيىسوۆ شىعارماشىلىعىنداعى كوركەمدىك يدەيا, ازاماتتىق اۋەن, حالىق ءومىرىنىڭ شىن­دىعى, ەلدىك سانا, دۇنيەتانىم تەرەڭدىگى, كەيىپكەرلەر جۇيەسى, سيۋجەت قۇراۋ, حاراك­تەر سومداۋ, كومپوزيتسيا حاقىندا تەرەڭ­نەن سۇڭگىپ, تالداۋ جاسايدى. عابيت مۇسى­رەپوۆپەن ءۇش سۇحباتىن («مۇسىرەپوۆ تۋرالى تريپتيح») اتالعان جانردىڭ قازاق توپىراعىنداعى وزىق ۇلگىلەرىنىڭ ءبىرى دەۋ­گە بولادى. سونداي-اق ساعات اشىمباەۆ­تىڭ ونەرتانۋشىلىق قىرى – تەاتر, كينو سىنىنداعى ەڭبەكتەرى دە ءبىر توبە.

سىنشى قالامىنىڭ ەرەكشەلىگى سول, جازۋىنىڭ تۇلا بويىندا قاتقىلدىق جوق. ساعات نە جازسا دا, ءسۇيىپ وتىرىپ جازا­دى دەيدى. قانداي شىعارما, قاي جازۋ­شى تۋرالى جوتاعا باتار سالماقتى سىن­دار ايتىپ وتىرىپ, ەشكىمنىڭ جانىنا سەل­كەۋدەي جارا تۇسىرمەۋگە تىرىسادى. بۇل دا ادەبيەتشىنىڭ نازىك جانىنىڭ, باۋىرمال جۇرەگىنىڭ, جالپىلاي ايتساق, ادامگەرشىلىك دەيتىن اسىل ۇعىمنىڭ كورىنىسى ەمەس پە؟

 

ازاماتتىق اپوگەيى

ازاماتتىق كوزقاراسى مەن سىنشى­لىق پايىمى قاتار قابىسقان, تولىسقان ادەبيەتشى ەندى ءبىر كەزدە قوعامعا, اينا­لا­داعى ىشمەرەز ادەتتەرگە, حالىقتىڭ وي دەڭ­گەيىنە, ادامداردىڭ ادامدىق قاسيەت­تە­رى­نە تەرەڭنەن زەر سالىپ, تولعامدى وي تولعايدى. ادەبيەتشىنىڭ گۋمانيستىك قىرىن تانىتقان «ازاماتتىق فورمۋلاسى» اتتى الەۋمەتتىك-فيلوسوفيا­لىق ماقالاسى – كەمەل ويدىڭ جەمىسى, سىن­شىلدىقتىڭ سىرلى كورىنىسى. اۆتور بۇل زەرتتەۋىندە فرانتسۋز جازۋشىسى, فيلوسوف ميشەل دە مونتەننىڭ «حالىق ءوزى­نىڭ ازاماتتىق مانيفەسىن سان عاسىر­لار بويى قانىمەن دە, جانىمەن دە جازادى. ازاماتتىق مانيفەسى ايقىن ەمەس حالىقتىڭ بولاشاعى دا ايقىن ەمەس», دەيتىن پىكىرىن كەلتىرىپ, ءوزى دە تۇجىرىمدى وي ايتادى. «ادامگەرشىلىكتىڭ اقشاڭ­قان اپوگەيى – ازاماتتىق», دەپ ناقتى كورسەتەدى. سونداي-اق ءوز ورتاسىنداعى كۇن­دە كورىپ جۇرگەن وسپادارلىقتى, جا­يىلعان, سەنىمسىز مىنەزدەردى, تۇراقسىز تيپ­تەردى سۋرەتتەپ, وي توركىنىن حاكىم اباي­دان تارتىپ وتىرادى.

«رۋحاني جۇت – توعىشارلىق, كوزقا­راستاعى تايىزدىق, مىنەزدەگى وزىمشىلدىك, دۇنيەتانىمداعى دۇمشەلىك, سەزىمدەگى جەل­بۋازدىق, سوزدەگى ەكىۇشتىلىق, نيەت­تەگى ارامدىق پەن اشكوزدىلىك, كوڭىل­دە­گى كورسوقىرلىق پەن پەيىلدەگى تار­لىق, كوكەيدەگى تويىمسىزدىق, جۇرىس­تەگى سۇ­يىقتىق, پوزيتسياداعى سامار­قاۋ بەي­تاراپتىق, ارەكەتتەگى جالتاقتىق, قارىم-قاتىناستاعى ەسەپ پەن پايداكۇنەمدىك, پرينتسيپتەگى سولقىلداقتىق, ماقسات-مۇ­راتتاعى جەر باۋىرلاعان ۇساقتىق, سە­نىمدەگى نەمقۇرايدىلىق. وسىنىڭ ءبارى – توعىشارلىق «اۋرۋدىڭ» باستى-باستى سيمپتومدارى», دەپ تۇيەدى.

كەيدە جوسىقسىز ايتا بەرەتىن «باتىس ەۋروپانىڭ پالەنشە مەملەكەتى سىيىپ كەتەدى دەگەن شارتتى سالىستىرۋدىڭ» دۇرىس ەمەستىگىنە توقتالىپ: «ەندىگى جەردە رەسپۋبليكامىزدىڭ رۋحاني مادەنيەتىنە قانشا ەلدى سىيىندىرىپ, قانشا جۇرتتى ءسۇيىندىرىپ وتىرمىز دەگەن فاكتىلەرگە جۇگىنۋىمىز كەرەك. ەش ۋاقىتتا دا جەردىڭ ۇلكەندىگى ۇلتتىق سانا-سەزىم ۇلكەندىگى­نىڭ ۇلگىسى بولعان ەمەس جانە بولمايدى دا!» دەپ تۇجىرىم جاسايدى. ءيا, ساعات اشىمباەۆ ۇلتتىڭ ادەبيەتىنە عانا ەمەس, مادەنيەتى مەن رۋحانياتىنىڭ وزىق بولۋىنا دا ولشەۋسىز ۇلەس قوستى جانە ۇلت جولىندا ءار ازاماتتىڭ ءۇنسىز قالماۋىن تالاپ ەتتى. قازاقتىڭ قىزىل سوزگە ەرگەن داراقىلىقتان ايىرىلۋىن, ەڭ الدىمەن, ازامات رەتىندە ۇندەدى. قوعامداعى ج ۇلىنقۇرتتاردى, توعىشارلار مەن نەم­قۇرايدىلاردى تۋرا سۋرەتتەپ, دايەكتى مىسال دا كەلتىرەدى.

ۇلتجاندى سىنشى قوعامداعى بۇلكىل­دەپ تۇرعان ءار تامىردىڭ سوعىسىن سەزدى. قازاقتىڭ باسىنداعى ءتۇرلى پروبلەمانى دا جان-جۇرەگىمەن ءتۇيسىنىپ, تولعادى. ۇلتىنىڭ ەرتەڭىن ويلاپ, ەل مەن جەر, ءدىن مەن ءدىل, ءداستۇر مەن ءتىل دەپ تەبىرەنەدى. «تۋعان ءتىلىڭدى ءسۇيۋ دەگەن – ونى ەگجەي-تەگ­جەي ءبىلۋ, وسى ءتىلدىڭ قۇدىرەتىن پاتشا كوڭىلمەن پاش ەتەتىن اسان اتا مەن ابايدان باستاپ ءبارىن وقۋ دەگەن ءسوز», دەيدى. ابايدىڭ ء«تىل ونەرى دەرتپەن تەڭ» دەگەن سان قاتپارلى ويىنىڭ استارىنا ءۇڭىلىپ, سىرىنا سۇڭگي تۇسەدى.

 

قايراتكەرلىك قاعيداتى

قۇداي تالانت بەرسە, جاقسى اقىن, ءتاۋىر جازۋشى, كاسىبي سىنشى بولۋعا دا بولادى. ال ازاماتتىق ۇستانىم, ازا­­ماتتىق كوزقاراس, قايراتكەرلىك سىن­­دى الداسپان قاسيەتتەر تالانتتى ادام­­نىڭ بارىندە بولا بەرمەيدى. سىن­شى­نىڭ تۋعان ادەبيەتكە سالعان ولجا­سى­نان بولەك وتانعا, تۋعان حالقىنا, ادىلەت پەن شىندىققا دەگەن ازاماتتىق ۇستانىمى ارقاشان بەرىك بولدى. ادە­بيەتشى عۇمىرىنىڭ سوڭىنا دەيىن جان­قالتاسىندا قالامى مەن اقيقاتتىڭ ايناسىن قاتار الىپ ءجۇردى. تاعدىر­دىڭ ءتۇر­­لى قالتارىسىندا, قانداي قىزمەت­تە جۇر­سە دە, تەك شىندىقتى كوزدەدى. اسىرەسە قازاقستان راديو جانە تەلەحابارلار تاراتۋ جونىندەگى كوميتەتى توراعاسىنىڭ ورىنباسارى, كەيىننەن توراعاسى قىزمەتتەرىن ابىرويمەن ات­قارعان ۋاقىتتا ۇلتتىق ءتىل مەن سانا, ەل تاريحى, رۋحانيات, دەموكراتيا جانە بيۋروكراتيا, تاۋەلسىزدىك, سالت-ءداس­تۇر, جاستار تاربيەسى, قوعامدىق قۇن­­دى­لىقتار حاقىندا تۇشىمدى ويلار تۋىنداتقان «پارىز بەن قارىز», «جۇرەكتەن قوزعايىق!» «قاۋىشۋ» سە­كىلدى اۆتورلىق باعدارلامالارى ساعات اشىم­باەۆتىڭ ينتەللەكتۋالدىق-شى­­عار­ماشىلىق الەۋەتىن, الەۋمەتتىك-فيلو­سوفيالىق كوزقاراسىن, تۇلعالىق بولمىسىن تانىتتى. جىلدار توعىسىندا ۇلت رۋحانياتى مەن مادەنيەتىنە وراسان ۇلەس قوسقان «پارىز بەن قارىز» حابارى دا بۇگىندە «التىن قوردىڭ» التىن جۇلگەسىنە اينالىپ وتىر.

ازاماتتىق ۇستانىمىنان تانباعان تۇلعا جەلتوقسان كوتەرىلىسى كەزىندە دە قۇندى دەرەكتەردىڭ ساقتالۋىنا سەبەپشى بولدى. ەل باسىنا الاي-دۇلەي كۇن تۋىپ, اينالا تەڭسەلىپ تۇرعان ساتتە مۇن­داي باتىل شەشىمگە بارۋ ءۇشىن ادامعا قان­داي قايرات, قانداي مىنەز كەرەك؟ الاش كوسەمى ءاليحان بوكەيحان­نىڭ «ۇلت­قا قىزمەت ەتۋ بىلىمنەن ەمەس, مىنەز­دەن» دەگەن قاعيداتتى ءسوزى دە ساعات تابي­عاتى­نان الىس كەتپەسە كەرەك-ءتى. ءيا, ساعات اشىم­باەۆتىڭ سىنشى­لى­عى تەك ادەبيەتكە تۇسكەن ساۋلە بولسا, ازاماتتىعى بارشا قا­زاققا, ۇلتتىڭ ويانۋ جولىنا, تاريحقا تۇسكەن نۇرلى جارىق سىندى.

كوزكورگەندەردىڭ ايتۋىنا قاراعاندا, ساعات اعا ءدال وسى لاۋازىمدى قىزمەتىندە ءجۇرىپ «ەگەمەن قازاقستاننىڭ» اڭىز رەداكتورى شەرحان مۇرتازامەن بىرلە­سىپ تەلەۆيدەنيە مەن گازەتتىڭ «قاۋىشۋ» اتتى ەلدىك كەشىن وتكىزەدى. سول شارادا ازات­­تىق مۇراتىنا قاتىستى تالاي ما­ڭىزدى ويلاردىڭ تيەگى اعىتىلادى. «بۇل – جۋر­ناليستيكانىڭ ەلەۋلى شەبەرلىك سىنىبى بولدى» دەپ ەسكە الادى سول جيىنعا قاتىسقاندار.

ساناتكەر ازاماتتىڭ ادامگەرشىلىگى, قۇ­شا­عىنا تولعان مەيىرىمى, جاقىنعا دا, بو­تەنگە دە بىردەي العاداي كوڭىلى مەن اڭعالدىعى – ءبىر بولەك حيكايا. بۇعان ساعات اشىمباەۆتىڭ كوزىن كورگەن, قاتار جۇر­گەن, ءىلتيپاتىنا بولەنگەن, شاراپاتى تيگەن اقىن-جازۋشى, ادەبيەتشى, جۋرناليستەردىڭ ەستەلىكتەرى كۋا. سونىڭ ءبىرى – ساۋىتبەك ابدراحمانوۆتىڭ «اعا» دەگەن ماقالاسىن وقىپ, كەڭ جۇرەكتى سىنشىنىڭ العاۋسىز اڭعالدىعىنا ەرىكسىز جىميىپ وتىرمىز.

«ساكەڭ جاقسىلىق جاساۋدان قايتپاي­تىن جانە سوعان دايىن تۇراتىن. كەيدە ونىسى كۇتپەگەن جاعدايعا دا ۇرىندىرىپ قالاتىنى بولۋشى ەدى. «لەنينشىل جاسقا» ءبىر بارعانىمدا ساباعىمنىڭ جايىن سۇراعىشتاي بەردى. «بالەنشەمەن قا­لاي ەدىڭ؟» دەپ ءبىر ۇستازىمىزدىڭ اتىن اتادى. «جامان ەمەس», دەيمىن. ء«بىز ەرتەڭ ول كىسىمەن ءبىر جەردە داستارقانداس بولامىز. مەن سەنى ايتىپ قويايىن, وڭ كوزىمەن قاراپ ءجۇرسىن», دەيدى ساكەڭ. «كەرەگى جوق, باسقالاي ءتۇسىنىپ قالار», دەپ جاتىرمىن. ساكەڭ بولاتىن ەمەس, «ول كىسىنىڭ ماعان كوزقاراسى جاقسى, ءوزى ءبىزدىڭ ۇستازىمىز ءارى تۇراقتى اۆتورىمىز. ساعان ءبىزدىڭ قالاي قارايتىنىمىزدى بىلگەنى تەرىس بولمايدى», دەيدى. ەكى-ءۇش رەت قارسى­لىق بىلدىرگەنىممەن, ارعى جاعىممەن: «ە, مەيلى, وڭ كوزىمەن قاراسا قاراسىن, ءوتىنىش ايتىپ جاتقانىم جوق قوي», دەيتىندەيمىن... سويتكەن ساكەڭنىڭ «كومەگىنىڭ» ناتيجەسى كوپ كۇتتىرگەن جوق. دۇيسەنبى كۇنى ءدال سول ۇستازىمىزدىڭ لەكتسياسى بولا قالسىن. ءدارىستى تۇيىندەيتىن تۇستا ول كىسى ادام جاس كەزىنەن, ەڭ الدىمەن, وزىنە سەنۋى كەرەكتى­گىن, بىرەۋدىڭ قولداۋىمەن ەشكىم الىسقا بارا المايتىنىن, ءوزى ونداي تامىر-تانىستىققا ەشقاشان جول بەرمەگەنىن, الداعى كەزدە دە جول بەرمەيتىنىن ايتىپ كەلدى دە, سوزىنە ناقتى مىسال اتادى...» دەپ جازادى ساۋىتبەك ابدراحمانوۆ. ءيا, بۇل «كەلەڭسىز» وقيعا دا ساعات اعامىزدىڭ بىرەۋگە بولسا ەكەن دەپ تۇراتىن عاجاپ جانىن تانىتادى.

تۇيىندەي كەلە ايتارىمىز: ساعات اشىم­­باەۆ­تىڭ ومىرلىك فيلوسوفياسى مىنا نارسەنى ۇعىن­دىرادى. كەز كەلگەن ادام, ەڭ الدىمەن, ازاماتتىق ۇستانىمىنا ادال بولۋى كەرەك. قايراتكەرلىك – وياۋ جان­­نىڭ سەرىگى. جانىڭ مەن ءتانىڭدى, جۇرەگىڭدى ۇيىقتاتپا. ىشكى رۋحىڭنىڭ, ىشكى سەنى­مىڭنىڭ, اقيقات ايناڭنىڭ الدىندا ارقاشان ادال بول. ومىردە مەيلى كىم بول­ساڭ دا ازاماتتىق كوزقاراسىڭدى العا ۇستا. قازاق دەپ سوققان ىشكى داۋسىڭ­نىڭ ءۇنىن وشىرمە, سىرتقا شىعار, اينالا­ڭا ەستىرت, الەم مويىنداسىن. كوزبەن كورگەنىڭدى كورمەگەندەي بولما, وتىرىك باس شۇلعىپ ءومىر سۇرمە, ءوز ءسوزىڭدى, شىن ءسوزىڭدى ايت.

قىسقا عۇمىرىندا وراسان يگى ءىستىڭ باسىندا بولعان تاۋ تۇلعا ساعات اشىم­باەۆ تۋرالى ءالى تالاي جازىلار. ارينە, اردا ازاماتتىڭ ءا دەگەننەن ادەبيەتشىلىگى, سىن­­شىلىعى ويعا ورالادى. دەسەك تە ۇلت پەن ءتىلدىڭ تاعدىرى تارازىعا ءتۇسىپ, تەر­بەلىپ تۇرعان تۇستا كوزىمەن كورىپ, جۇ­رەگىمەن سەزگەنگە بەيجاي قاراماي, ءوز ءۇنىن قوسىپ, اينالاسىنىڭ ءبارى اۋزىن بۋ­عان ساتتە ۇلتتىڭ ءسوزىن داۋىستاپ ايت­قان ساعات اشىمباەۆتىڭ ازاماتتىعى, قاي­­راتكەر­لىگى, قاراپايىمدىلىعى قاعي­دات­شىل, ارقا­شان ىزدەنىس ۇستىندەگى مۇرا­تى­مەن قالام­گەرلىك تەڭ تۇسەدى دەپ سانايمىز. 

سوڭعى جاڭالىقتار