وتىز جىل بويى بويىمىزعا ۇرەي مەن ەرتەڭىمىزگە سەنىمسىزدىك بويلاتقان باتپان دەرتتىڭ اتى اتالىپ, ونى ەمدەۋدىڭ جولدارى دا ايقىندالعان. وسىلاي وتكەن وسپادار كەزەڭدە ءومىر سۇرگەن ءبىزدىڭ بۇل «اۋرۋدان» جازىلۋىمىز – ورىندالۋى قيىن ارمان كۇيىندە قالار ما ەكەن دەپ, ويلاماعان كۇنىمىز كەم ەدى. سول جىلدار سالعان جاراعا تولى جانىمىز تالاي ادىلەتسىزدىك كورىپ, ناقاق كىنالانىپ, قاپالى كۇي كەشكەنىمىز امبەگە ايان. وتكەنگە – سالاۋات. ەندى ەڭسەلى ەرتەڭىمىزگە سەنەمىز.
«ەگەمەندەگى» ماڭىزدى سۇحباتتى وقي وتىرىپ, مەملەكەت باسشىسى ەلىمىزدىڭ ىشكى دە, سىرتقى دا احۋالىن بىلىكتىلىكپەن, ەلشىلدىكپەن, مەملەكەتشىلدىكپەن الەمدىك وي-جۇيە دەڭگەيىندە ساراپتاعانى ايقىن اڭعارىلادى. وعان قوسا, وتكەنگە وكپە ارتپايتىن, العا كوبىرەك الاڭدايتىن ناعىز ازامات, باۋىرمال تۇلعا ەكەنى ءاربىر وي ورالىمدارىنان اينا-قاتەسىز كورىنىپ تۇر. ساياسي نازىك ماسەلەلەرگە كەلگەندە پرەزيدەنتتىڭ ديپلوماتيالىق سارابدالدىعى ايقىن اڭعارىلادى. حالىق ايتسا قالت ايتپايدى. «باتپانداپ كىرگەن اۋرۋ مىسقالداپ شىعادى» دەگەن.
ەلىمىزدىڭ الدىندا ءالى دە كوپتەگەن جونگە كەلتىرەر, قايتا قارار, ۇلان-اسىر ىستەر بار. قاسىم-جومارت كەمەل ۇلى بۇلاردى دا جاقسى بىلەتىنى حاق. ەلىمىزدە تالاي جىل قالىپتاسقان كۇردەلى, نەمقۇرايدى ادەت قاندارىنا ءسىڭىپ قالعان قايسىبىر شەنەۋنىكتەر ءوڭىن وزگەرتە قويعانمەن, وزەگىنە سىڭگەن ەسكى سۇرلەۋدەن ارىلا قويۋى قيىن. بۇل ماسەلەنى شەشۋدىڭ تەتىگىن پرەزيدەنت ادىلەتتىلىك پەن جاۋاپكەرشىلىككە تىرەپتى. بىلىكتى جاستارىمىزدىڭ شەتەلدە ءبىلىم الىپ, جات-جۇرتتا قالۋعا دەگەن نيەتتەرى دە سول ەسكىدەن كوڭىل قالعاندىقتان, ەرتەڭدەرىنە كۇدىك ۇيا سالعاندىقتان.
ەلدە ساتىلماعانى قالماعان, «تارتىپ الىنىپ», حان تالاپايلانىپ, تالان-تاراجعا تۇسكەن ەسىل ريزىق كوپ. جىمىسقىلىعىن اسىرعان جۇزدەن استام سۋىق قولدىلار عانا جارىپ, بار بايلىققا يە بولىپ قالعانداردىڭ جاقىندارى مەن جارامساقتارى حالىق يگىلىگى ءۇشىن تىشقاق لاعىن دا سوياتىنداردان ەمەستىگىن ءبارىمىز دە بىلەمىز. ەل بايلىعىن ەلىنە قايتارار ەستىلىكتەن مۇلدەم ادالارعا نەندەي ءسوز وتەدى, ولاردى قانداي زاڭ كۇشى تاۋبەگە كەلتىرەدى؟ ويلاي بەرسەڭ, وي دا كوپ, ۋايىم دا جەتەرلىك. سوت جۇيەسىندە, پروكۋراتۋرادا جەڭ ۇشىنان جالعاسۋ, سىبايلاستىق, قۇقىقتىق كودەكستەردەگى ءبىر باپ پەن ەكىنشى باپتىڭ ءبىر-بىرىنە كەراعارلىعى سياقتى بۇرىنعى بىلىقتىڭ ىقپالى ءالى دە بار. قايسىبىرەۋلەر ءالى دە ادىلەتتى قازاقستاننىڭ باعدارىن تۇسىنگىسى كەلمەي, قىرىق كەسسە دە كەسىرتكەلىك قاۋقارى بارلىعىن, «تۇياق سەرپەرىن» تانىتىپ وتىر. وتىز ەمەس-اۋ, جەتپىس جىل مەڭدەگەن دەرتتى ەمدەيتىن كەزەڭدە تۇرمىز.
وردالى ويلار مەن ۇلاعاتتى ماقساتتار ورتاعا تاستالعان ورنىقتى سۇحباتقا كوڭىلىم تولىپ, ماساتتانا قاناعاتتانعان مەنىڭ سانامدا وسىنداي ويلار ۇيالادى. قۋساڭ جەتپەيتىن, كۇتىپ تۇرمايتىن, ۇلى مارتەبەلى ۋاقىت دەگەن ۇلى ولشەم بار. سوندىقتان بۇگىنگى باسشىمىزعا ەرتەڭگە ادەتتەن اسىپ, سۇيەككە جەتىپ قالعان ەسكى دەرتتەن جازىلىپ, ساۋىعىپ جەتۋىمىزگە مۇمكىندىك بەرۋدى حالىقتىڭ ءوزى سۇراپ وتىر. «حالىق قالاسا, حان تۇيەسىن سويادى» دەگەن. بۇل – جاي سوزدەن گورى قاعيداعا لايىقتى ۇستانىم. حالقىمىز «ادىلەت!» دەپ وياندى, ەندى سونى جۇزەگە اسىرۋعا قوعام بولىپ جۇمىلايىق!
تۇڭعىشباي جامانقۇلوۆ,
قازاقستاننىڭ حالىق ءارتىسى
