اۆتوردىڭ بۇل كەيىپكەرى ءبىر ولەڭنىڭ تاريحىنان سىر شەرتەدى. «اقىن نە كومپوزيتور بولسىن, ارقايسىسىنىڭ ءوزى جاقسى كورەتىن ءبىر ولەڭى, نە ءبىر ءانى بولاتىن سياقتى» ونىڭ دا جان سىرىن اشاتىن سۇيىكتى ولەڭى وسى.
«سۇيگەنىڭنىڭ كولەڭكەسى قۋانتقان قايران شاق. ءبىر ساعاتى ءبىر جىلداي سارىلتقان ساعىنىش. جۇرەگىڭدى سىزداتىپ, سابىر-تاعاتىڭدى تاۋىسقان ساعىنىشتىڭ ارتى نەتكەن راحات. باقىتقا ماس بولىپ, كوزىڭنەن جاس شىققان كەز. كوكىرەگىڭدى كوكتەمگى جاڭبىرداي ءمولدىر كوز جاسىمەن جۋعان كەزىڭ... وسىندايدا كەۋدەڭە سىيماي بارا جاتقان سەزىمدى سىرتقا شىعارا الماي, قينالىپ جۇرگەندە قولىما وسى اقىننىڭ ولەڭى ءتۇسىپ ەدى. بەينە ءوز جانىمنان شىققان سىرداي كوڭىلىمدى ارشىپ ەدى سول ولەڭ».
بۇل ولەڭ وعان ەستەن كەتپەس ەسكى جىلدارداعى ىپ-ىستىق ەستەلىگىندەي جىلى ۇشىرايدى. ول ولەڭدى الىس-الىس قىراتتاردىڭ ارعى جاعىندا قالعان وتكەنىن ساعىنعان سايىن وقيدى. بالكي, ويشا ورالۋ ءۇشىن, سول ساتتەگى كۇيدى سەزىنۋ ءۇشىن وقي بەرەتىن بولار. سول كەزدەگى جاننىڭ تەبىرەنىسى, ىشكى كۇي, تولقىندى وي قايتا تۋلاعانداي كوڭىلى شالىقتاي جونەلەدى. ءتىپتى كەيدە وسى ولەڭدى ءوزى جازعانداي ورەكپي وقيتىنى بار.
«قارا كوزىڭ مولدىرەپ قاراپ ەدىڭ,
جانارىڭنان جانىڭا انا بەردىم».
تاعدىر ايداپ, ومىرىندەگى شۋاقتى, ساۋلەلى ءساتتىڭ ۇمىتىلماس بەلگىسىندەي ساقتالعان ولەڭنىڭ اۆتورىمەن جولىعادى. ءوزى دە ولەڭ وقيتىن, اقىندار قاۋىمىنا ماحابباتى ەرەكشە, ءتىپتى, كەيدە ءپىر تۇتاتىن, جانى نازىك, شىعارماشىل جان ەمەس پە؟! مۇنداي ءساتتى كۇتپەگەن ونىڭ سەبەپسىز تولقيتىنى ءسوزسىز. ال اقىنعا دەگەن ىقىلاس, قۇرمەت, ءىلتيپاتتا شەك جوق. العاۋسىز كوڭىلى اڭقىلداپ, اقىننىڭ باعاسى ولەڭىنەن دە اسىپ تۇسكەندەي. «دارەجەسى ۇستەم اتاقتى بىرەۋمەن تانىسقاندا كىسىنىڭ قىسىلىپ قالاتىن ادەتى بولادى عوي. ونىڭ ۇستىنە, تانىسقانىڭ اقىن, ياعني ءوزىمىز سياقتى قاراپايىم پەندە ەمەس, تابيعاتى ەرەك, كوڭىل كوزى كورەگەن, نازىك سىر, سيقىر ءسوزدىڭ ءامىرشىسى بولسا, بويىڭدى بيلەۋىڭ ءتىپتى قيىن ەكەن. سۇڭعاق بويلى, كورىكتى, قيمىلى بيازى جىگىت ءتارىزدى. العاش اڭعارىپ قالعانىم وسى عانا».
تالاي جىل بويى ءبىر سىبىرلاپ, ءبىر كۇبىرلەپ سان مارتە وقىعان ولەڭىن تۋدىرعان اقىن وعان ۇناي باستادى. ۋاقىت وتە ءوزىن دە ەركىن سەزىنىپ, جىلى ۇشىراپ سويلەسەتىن بولدى. ءتىپتى وتكەن ايلىعىنان جىرىپ قالعان ازىن-اۋلاق اقشاسى دا بار – اقىنمەن بىرگە رەستورانعا بارماقشى. ءيا, سول كەشتە اڭىزعا اينالعان اقىن مەن اڭعال وقىرمان تەڭەسكەندەي بولدى. اقىننىڭ دا ادام سياقتى شاراپ ءىشىپ, كوتلەت جەيتىنىنە كوزى ۇيرەندى. ەشبىر ىڭعايسىزدانۋسىز بەتپە-بەت وتىرعان ساتتە ىشتەگى جاۋاپسىز سۇراقتاردىڭ مەنمۇندالايتىنى بار ەمەس پە؟! اسا ءبىر اياۋلى شاعىنىڭ كۋاسى بولعان جاستىق جىرىنىڭ, ماحاببات سىرىنىڭ كىمگە ارنالعانىن قارسى الدىندا وتىرعان اقىننان نەگە سۇراماسىن؟!
«سودان كەيىن ول سالقىن عانا جاۋاپ بەردى:
– اركىمنىڭ باسىندا بولاتىن وقيعا عوي. قىز كەزىندە ايەلىمە جازىپ ەدىم. ەرتەرەكتە جازىلعان ولەڭ, تەحنيكاسى ناشار, ولاقتاۋ جازىلعان, – دەپ ءبىتىردى ءسوزىنىڭ اياعىن».
ول ەندى ءبىر كەزدە قاتتى تولقىتقان ولەڭ يەسىن كورگەنشە اسىعادى. اقىننىڭ مۋزاسىن قيالداپ وتىرىپ, ءوز جارىنا ۇقساتادى. جو-جوق, ودان دا اسقان سۇلۋ بولار دەپ تۇيەدى. ءيا, اڭعال وقىرمان وتتى جىردىڭ جالعاسىن, اسىل سەزىمنىڭ ادەمى جاراستىعىن كورگىسى كەلەدى. سولاي بولارىنا سەنەدى. «كىسىدە قاناعات بولا ما, ۇعىنىسقان كوڭىل, تەرەڭدەي تۇسكەن ماحاببات تاعى دا تاماشا ولەڭ تۋعىزعان بولار, ونى كوپكە قيماي, ەكەۋى عانا وقىپ, سالىپ قوياتىن شىعار, سونى ءبىر وقىپ كورسەم دەگەن دە دامەم بولدى».
ءسويتىپ, اق ماحابباتتىڭ داستانى بولعان ولەڭنىڭ يەسىن ىزدەپ, ەسىك قاعىپ تۇر. «ماعان, ءۇي قىزمەتشىسى بولار, ءوڭى جۇدەۋ, جابىرقاۋ جاس ايەل ەسىك اشتى. ءبىر كەزدە اجارلى بولعان ادام سياقتى, بىراق ەرتەرەك سولعان گۇلدەي ءوڭى توزىپ قالعان. ءاجىم شالا باستاعان وڭىندە زامانى وتكەن سۇلۋلىقتىڭ كۋاسىندەي ۇلكەن قارا كوزى عانا جارقىرايدى», دەيدى.
اقىننىڭ اق پەرىشتەسىن كورۋگە كەلگەن ول ءدال بۇلاي سۇلەسوق كۇيدە قايتارىن, ارينە بىلگەن جوق. الگى جالىنىشى مەن ءتۇڭىلۋى ارالاس, قاجىعان ء«ۇي قىزمەتشىسىنىڭ» وسى شاڭىراقتىڭ بايبىشەسى ەكەنىنە, ولەڭدەگى سول «قارا كوزدىڭ» ءوزى ەكەنىنە ارەڭ سەندى. قانشاما جىلدار بويى جۇرەگىندە جىلىتىپ ۇستاعان, سەبەپسىز مۇڭايعاندا, ساعىنعاندا قايتا ءبىر وقىپ, جانىن ەمدەگەن تۇمار-ولەڭىنىڭ اقىنى مەن عاشىعى وسىنشاما سۇرىقسىز, ساۋلەسىز ءومىر ءسۇرىپ جاتقانى وعان اۋىر سوقتى. تالتىرەكتەپ, ەسىن ارەڭ جيدى. بۇگىنگە دەيىنگى بار دايىندىعى, تولقىنىسى, ءۇمىتى, سۇلۋلىققا, سەزىمگە, اقىنعا, ولەڭگە دەگەن قۇمارلىعى ءبىر-اق ساتتە ءسوندى دە قالدى.
«نەگە ەكەنىن بىلمەيمىن, اقىننىڭ ولەڭىن ىشىمنەن كۇبىرلەپ ايتا بەرىپپىن. ەندى ول ماعان قور بولعان اسىل سەزىمنىڭ, ولگەن ماحابباتتىڭ جوقتاۋى سياقتى ەستىلدى».
بالكي, ول ولەڭ ايەلىنە ارنالماعان دا شىعار. كىم بىلەدى...
