زەردە • 12 قازان, 2023

ەكى كوكپار – ءبىر تارتىس

423 رەت
كورسەتىلدى
7 مين
وقۋ ءۇشىن

ءسوزدىڭ اسىلىن تەرىپ, تالعاپ جازاتىن تاكەن الىمقۇلوۆتىڭ شىعار­مالارى ء«اۋ» دەگىزبەي قويمايدى. كولەمدىلەرىن ايتپاعاندا, شاعىن اڭگىمەلەرىنىڭ ءوزى نەگە تۇرادى؟ اسىرەسە «كوكپارى» قىزىق قوي. توقتىقتان ءىشى قىزباعان, تويىپ تا, توڭىپ تا سەكىرمەگەن تارباننىڭ قىلىعى كىمدى بولسىن قايران قالدىرادى. وقىرماندى سۇراقتىڭ استىنا الىپ, ويلاندىرادى.

ەكى كوكپار –  ءبىر تارتىس

قىرداعى ەلدىڭ ەرلىك سالتى دەيمىز بە, قۇتىرىنعان مىنەزى دەي­مىز بە, وسى جاعىن تاپ باسىپ ايتۋ قيىن. جاز ورتاسى اۋا قىزىل­سىراعان جىگىت اعاسى جالعىز كوك سەر­كەسىن باۋىزداپ العان سوڭ, تەرىسىن سىپىرىپ, جايعاستىرا قويسا بولار ەدى عوي. ول ويتپەيدى. ء«اي, وسىنى تاقىمعا باسىپ, جەلىن شىعارىپ السام قايتەدى» دەگەن وي مازا بەرمەي, اقىرى ات ۇستىندە قارىمىن بايقاپ كورەدى. ايتپاقشى, اكەسى نازار ايماققا ءمالىم ايتۋلى شاباندوز, وكىنىشتىسى, اجالى كوكپاردان بول­عان. سولاي بولا تۇرا تاربان دا وقتا-تەكتە «نەگە كوكپارشى بولمادىم ەكەن؟» دەپ كەيتىن. بالكىم, سول كەيىسىنىڭ ورنىن تولتىرايىن دەدى, بالكىم, قاندا بار قاسيەت, جا­تاق تاربان سويماق سەركەسىن تاقىم­داپ, ەتىن ءبىر جۇمسارتىپ الماق ارەكەتى سورعا اينالادى. اكەسى كوكپار تارتىپ ءجۇرىپ قايتقانىن دا بىلەتىن, ءبىر جاعىنان شاباندوز بولۋدان قورقاتىن. ءدال وسىعان ۇقساس وقيعا دۇكەنباي دوسجاننىڭ «كوكپارىندا» دا بار.

كوكپاردىڭ ەڭ اۋىرى – دودا. مۇنى تاكەن دە, دۇكەنباي دا سۋ­رەت­تەيدى. ۇلكەن دودالاردا ءجۇز, ەكى ءجۇز اتتىلى ءبىر سەركەگە تالا­سادى. بەرتىندە سالما كوكپار شىق­قالى دودا قازىر جوققا ءتان. دو­دادا ولگەن-تىرىلگەنىن بىلمەيدى جى­گىتتەر. كەسكىلەسكەن ۇرىس سەكىلدى. تالايى مەرتىگەدى. مەرتىككەنى بىلاي تۇرسىن, جازىم بولادى, ءولىم قۇشادى. سوندا دا قويماي كوكپار تارتادى قازاق. نەگە؟ جوعارىدا اتتارى اتالعان ەكى جازۋشى دا وسىعان توقتالادى, كوكپار ارقىلى قازاقتىڭ تابيعاتى مەن تاعدىرىنا دەندەيدى. ءولىپ جاتسا دا, ولەتىنىنە كوزى جەتسە دە قويمايتىن بۇل نە دەگەن كوزسىزدىك؟

قوس اڭگىمە ەتنوگرافيالىق سيپاتتا بولعانىمەن, دالالىقتاردىڭ مىنەز-قۇلقى, اتقا مىنسە, رۋحتانىپ كە­تەتىن اساۋ, تارپاڭدىعى قىلاڭ ۇرا­دى. تاكەن اڭگىمەسىندە كوك­پاردان قورقاقتايتىن تاربان كوك سەركەسىن ءوزدى-ءوزى تاقىمداپ قىز­ىقتاپ جۇرگەندە اتتىلى ەكى اۋىل­داسى كيلىگىپ, تۇتقيىلدان تارتىسا جو­­نەلگەندە الگى قورقاعىڭ قى­زى­نىپ, ارۋاقتانىپ كەتەدى. «شاپقان ات­تىڭ قۇلاعىندا شاراپ بولادى دەسەدى. كوكپارشىنى «قىزدى-قىزدى» قۇرتاتىن دەسەدى», دەپ كەلتىرەدى اۆتور. دەمەك, ات قۇ­لاعىندا ويناپ, كوكپار تارتۋ قانعا سىڭگەن قاسيەت بولعاندىقتان, «ونداي كوزسىز ەرلىك قايدا اپاردى؟» دەي المايمىز...

دۇكەنبايدىڭ «كوكپارىنداعى» سەردالى اكەدەن جاستاي قالعان جال­عىز. شەشە, تۋعان باۋىر جوق, رۋ­­لاستارى عانا بار. اكەسى سەرى­قۇلدىڭ اجالى كوكپاردان كەلگەن. سەردالىعا سول ويىننىڭ نە قاجەتى بار ەدى؟ ءبىر جاعىنان قاندا بار, ەكىنشى جاعىنان  ەش قامقورسىز جالعىز قالعان سوڭ اتقا ءمىنىپ, جىلقى باعىپ كەتكەن. اتقا مىنگەن جىگىتتىڭ ەرمەگى – كوكپار. ءۇشىنشى جاعىنان اۋىل اقساقالدارىنىڭ قامشىلار ءسوزى بار ەمەس پە؟ «سا­داعاڭ كەتەيىن, كوكپاردىڭ ءپىرى ەدى. قىرعىزالىنىڭ نامىسىن بەر­مەي ءوتتى عوي. اكەسىنە تارتسا, مىنا كوكپار وسى بالانىكى بولار. اكەڭدى كورگەن اقساقالدارعا كورسەت ونە­رىڭدى!», دەگەن سوزدەر قولتىققا دىم بۇرىكپەي قويا ما؟

ارينە, مۇنداي سوزدەردەن سوڭ سەردالى جانىپ تۇسەدى. ءبىرىنشى كوزگە تۇسەدى. توپتى جارىپ سۋىرى­لىپ الىپ شىعادى سەركەنى. اتى­نىڭ بىرەر تەرى ىشىندە ەكەنىن بىلەدى, جاراۋى جەتپەگەن. سويتسە دە قور­جىنداسا تارتقاندا قاتارىنان ۇزدىك شىعىپ ءبىر بايقايدى دا, سەردالى كوكپاردى تاستاپ, ارىرەك بارىپ تۇرادى. قايتسام با دەگەن وي مەڭدەيدى. ونىڭ ۇستىنە مانا اۋىلدان شىعاردا ءبىرتۇرلى قو­بالجىپ, جۇرەگى اتقاقتاعانى ەسىندە ەدى. سۇيگەنىن دە ويلايدى: «وسىدان قولعا بىرەر مال ءبىتىرىپ قوسىلساق! «قو­­سىلماق بوپ ۋادەلەسكەن!» كەرەگى جوق كوكپاردىڭ! جاستىعىن قور ەتىپ ءبىتتى. وزدەرى-اق نامىسقا قۇر­بان بولىپ قىرقىسا بەرسىن. قاسىندا قا­راقىز, الدىندا بەس-ون تۇياعى بولسا بول­عانى. تىنىشتىق كەرەك, تىلەمەيدى ارتىقتى». بۇل – سەردالىنىڭ ىشكى ويى.

سولاي ەكىويلى بولىپ تۇرعان سەر­دالىعا ەل ۇلكەندەرى «دودانى بۇزسىن, نامىستى جىقپاسىن», دەپ سالەم ايتىپ جىبەرەدى. سۇيگەنىن ويلاپ, قايتۋعا بەت العان سەردالىعا! نامىسقا شاپ­قان قازاق ەمەس پە؟ دوداعا ەنەدى سەردالى. دودانى بۇزۋ دەگەن ايتقانعا عانا وڭاي. تەبىسىپ, قامشىلاسقان جۇزدەگەن اتتىلىنى ءبىر شەتىنەن بۇزىپ-جارىپ, سەركەگە تالاسقان ورتاسىنا كيلىگۋدىڭ ءوزى قيامەت-قايىم بىلگەنگە. ودان ءارى كۇشىڭدى اسىرىپ, ايلاڭدى قوسىپ, سەركەنى ال­عان كۇندە قالىڭ اتتىلىنى قا­عىپ-سوعىپ شىعۋ دەگەن... بۇل جەر­دە ءوزى پۇشپاعىنان ۇستاي الماسا دا, كيىپ-جارىپ ارانداتىپ, سەركەنى تاقىمداپ تارتىپ بارا جاتقاندى سىرتىنان قامشىمەن سوعىپ, قاستاندىق قىلاتىن شالدۋار دۇلەيلەر كوپ. ونى اۆتور: «وزدەرى شىعارماسا دا وزگەگە شىعارتپايدى. سان توسقاۋىل ادامدى دا, اتتى دا جانشىپ جىبەرەدى», دەيدى. تۋرا ومىردەگىدەي, وزىنە قاتىسى بولماسا دا, قاعىپ تاستاۋعا تىرىسادى. جازۋشى وسى تۇسىن جەتكىزە بىلگەن كوكپاردىڭ. ءبىر وقىعان بايقاي بەرمەۋى مۇمكىن-اۋ, قايتالاپ وقىعاندا ەكى اڭگىمەدە دە كوكپار قازاقتىڭ ءوز تاعدىرى دەگەن ويلارعا جەتەلەيدى. ادام تاعدىرىن ءوزى جاسايتىنعا ۇقسايدى. سول ويدى قاپىسىز سۋرەتتەيدى.

اۋىلدىڭ وجەت ەرى, جاپ-جاس, وتاۋ قۇرماعان سەردالىنىڭ دودانى بۇزعانى نەگە كەرەك, سوڭىندا ءولىپ تىنسا؟ سوڭىندا قالعان تۇياق جوق. تۇل كەتتى. ونى ويلاساڭ بۇل سەر­دا­لى­نىڭ دا, اكەسىنىڭ دە قاسى­رەتى ەمەس, جاسىنان تارتىسىپ وت­كەن جۇرتتىڭ, قازاقتىڭ قاسى­رە­تىنە اينالىپ شىعادى. اتاسى كامپەسكەلەنىپ اشتىقتان نە رەپرەسسيادا اتىلعان, اكەسى سوعىستان قايتپاعان جالعىز ۇلدى اقىرى كوك­پاردا ءوز قازاعى تەپكىلەپ, قام­شىلاپ ولتىرگەندەي جاعداي ەمەس پە؟ باسىندا الگىندەي تاعدىرى بار جەتىم قازاققا ەندىگى ۋاقىتتا تارتىسا بەرىپ نە كەرەك؟

ال ت.الىمقۇلوۆتىڭ «كوكپا­رىن­داعى» تاربان جازداي سەمىرتىپ, كۇزدە بالا-شاعاسىنىڭ اۋزىنا توسقالى وتىرعان سەركەسىنەن ايى­رىلعانى ءوز الدىنا, استىنداعى تورى دونەنى وماقاسا قۇلاپ, مويىنى قايىرىلىپ, پىشاققا ىلىگەدى. ءسويتىپ, تازا-تاقىر قالعان سوڭ وعان اتالاسى امىربەك استىنداعى اتىن مىنگىزىپ جىبەرەدى. بۇل دا قىر قازاعىنىڭ مارتتىگى. كەشكە ۇيىنە بىرەۋدىڭ اتىن ءمىنىپ, الدىنا اق-ادال مالى سەركەسىنىڭ ورنى­نا تورى دونەنىنىڭ ەرتوقىمىن وڭگەرىپ بارعان قازاق مانا ءوزى كەسىپ لاقتىرىپ كەتكەن سەركەنىڭ ءتورت سيراعىنىڭ قۇيقاسىن قاي بالا­سىنىڭ اۋزىنان تابار ەكەن؟

سوڭعى جاڭالىقتار