بۇل جادىگەردىڭ تاريحى مىناداي. جالپى, تابيعاتىنان كوپشىل, اقجارقىن, كىم-كىمگە بولسا دا قۇشاعى اشىق سىراعاڭ 1982 جىلى وزبەكستانعا شىعارماشىلىق ساپارمەن بارادى. سونداعى وقىرماندارىمەن كەزدەسىپ, رۋحاني كۇش جينايدى. قازاقتىڭ ۇلكەن اقىنى كەلدى دەگەننەن كەيىن سول ەلدەگى قالامداس دوستارى دا ونى قۇراق ۇشىپ قارسى الادى. ءدال سول جىلى الپىسقا تولعان ارقالى اقىننىڭ يىعىنا ءجون-جورالعىمەن شاپان جاۋىپ, سىي-قۇرمەت كورسەتەدى. 1983 جىلى تۋعان جەرىنە كەلگەندە ول كىسى الگى شاپاندى ارقالىق قالاسىنداعى مۋزەيگە ءوز قولىمەن تاپسىرادى. قازىر بۇل جادىگەر – وسى مۇراجايداعى قۇندى دۇنيەنىڭ ءبىرى. اقىن شاپانى وتە جاقسى ساقتالعان.
قازاق پوەزياسىنا سوعىستان كەيىن سونى لەپ, جاڭا فورما اكەلگەن سىرباي ماۋلەنوۆتىڭ شىعارماشىلىعىنا ادەبيەت سىنشىلارى جوعارى باعا بەرگەن. سىراعاڭنىڭ اقىندىعىنان بولەك, پاراساتتى پۋبليتسيستيكاسى مەن اۋدارماشىلىعى دا ءبىر توبە. اسىرەسە اقىن شىعارماشىلىعى تۋرالى اۋزى دۋالى جازۋشى ءابىش كەكىلباي ۇلىنىڭ «سىرباي – قازاقتىڭ ۇلتتىق ادەبيەتىنىڭ كلاسسيگى. كلاسسيك دەگەن ۇعىم كەز كەلگەن كىسىگە ايتىلۋعا ءتيىستى ەمەس. كەز كەلگەن دارىندى, تالانتتى ادام كلاسسيك بولا المايدى. تەك قانا ءوزى ەمەس, بۇكىل ۇلتتىق ادەبي بولمىسقا ءوزىنىڭ ءىزىن, ونەگەسىن تاستاعان ادام عانا وسىنداي اتقا لايىق بولۋعا ءتيىستى. بۇل رەتتەن كەلسەك, قازىرگى قازاق پوەزياسىنىڭ كوش باسىنداعى ساربازدارى سىربايدى دا الدىمەن اۋىزعا الادى دەپ ويلايمىن», دەپ ايتقان پىكىرى ەشقاشان ماڭىزىن جويمايدى.
