ادەبيەت • 16 قاڭتار, 2023

جانتەلىم

300 رەت
كورسەتىلدى
6 مين
وقۋ ءۇشىن

يبراھيم قۇنانباي ۇلىنىڭ ابايدان بولەك, بالا كۇنگى تاعى ءبىر ەسىمى تەلعارا بولعان دەسەدى. ەكى انانى (ۇلجان مەن ايعىز) تەل ەمىپ وسكەن سوڭ سولاي اتاسا كەرەك. اباي – اجەسى زەرەنىڭ قويعان ەسىمى. اباي – ەس, جادى دەگەن ماعىناعا يە ۇعىم ەكەنىن وزبەكالى جانىبەكوۆ جازادى: ء«بىزدىڭ ەلدە «بۇل ءسوز حالىقتىڭ ابايىندا جوق» – دەگەن ءسوز بار», دەپ. شىنىندا دا, اباي ۇلتتىڭ اقىل-ەسىنە اينالدى. «اقىلدىنىڭ سوزىندەي ويلى كۇيدى, تىڭداعاندا كوڭىلدىڭ وسەرى بار» دەپ باسقا ەمەس, حاكىمنىڭ ءوزى ايتادى.

جانتەلىم

و باستا تەلعارانى دا, «اقىل­دىنىڭ سوزىندەي ويلى كۇيدى» دە تە­گىن ايتپادىق. شەرتپە كۇيدىڭ اتاسى تاتتىمبەت اتاقتى «كوكەيكەستى» كۇيىن «جانتەلىم» دەپ اتاپ تارت­قان كورىنەدى عوي. العاشقىدا. ارقا كۇي­شىلەرى بەرتىنگە دەيىن سولاي دەپ تارت­قانىن جازادى تالاسبەك
اسەمقۇلوۆ.

كۇيدىڭ نەگە «كوكەيكەستى» اتا­لىپ كەتكەنىن تالاسبەككە كەزىندە اسقار سۇلەيمەنوۆ بىلاي اڭگىمەلەگەن: «مەن م.اۋەزوۆ تەاترىندا قىزمەت­تە جۇرگەندە ەستىگەنمىن. تەاتر­دىڭ شاڭىراعىن كوتەرگەن ۆەتەران اكتەر­لەردىڭ ايتىسى. ابىكەن حا­سەنوۆ وسى تەاتردا جۇمىس ىستەپ جۇرگەندە احمەت بايتۇرسىن ۇلىمەن, ساكەن سەي­فۋللين­مەن, مۇحتار اۋەزوۆپەن كوپ ارالاسىپتى. قانشا رەت داستارقاندارىنا بارىپ كۇي شەرتكەن. ءبىر كۇنى وسى كۇيدى تارتادى. احمەت اعامىز «ابى­كەن, بۇل كۇيدىڭ اتى نە؟» دەپ سۇرايدى. «جانتە­لىم», دەيدى ابىكەن. سوندا احمەت اعامىز ايتىپتى, مىناۋ, تاتتىمبەتتىڭ كوكەيىن كەسكەن كۇي ەكەن. «جانتەلىم» دەپ قازاق ەت جاقىن ادامىن ەركەلەتىپ ايتا بەرەدى. بۇل كۇي بۇدان بىلاي «كوكەيكەستى» بولسىن دەيدى. كەيىن راديوعا سولاي دەپ جازىلىپ, بۇكىل قازاققا سول اتپەن تاراپ كەتكەن عوي. اسقاق ماحابباتتى جىرلاعان كۇي عوي».

«اسقاق ماحابباتتى جىرلا­عان كۇي» دەگەن جەردەن شىعادى. تاتتىم­بەت­­تىڭ سان تاراۋلى شىعارمالارى­­­نىڭ اراسىندا شوقتىعى بيىك تۋىن­­دى­سى وسى «كوكەيكەستى». سوندىعى­نان شىعار, كۇيدىڭ قالاي تۋعانى تۋرالى اڭىزدار دا از ەمەس. ومىردەن وتەرىندە دومبىراسىن كەۋدەسىنە قويىپ تارتقان ەكەن دەسەدى ءبىر اڭگى­مەلەردە. مىنا «جانتەلىم» اتاۋى سونىڭ بارىنە جاۋاپتاي سەزىلەدى. جان­تەلىم ءسوزىنىڭ تاعى ءبىر بالاماسى جانىمنىڭ ەگىزى, بولىنبەسى دەگەنگە دە كەلىڭكىرەيدى.

اسقار سۇلەيمەنوۆتىڭ سوزىنەن كەيىن تالاس­بەك اسەمقۇلوۆ «جان­تەلىمىن» تاتتىمبەت بوزبالا كەزىندە عاشىق بولعان اقسۇڭقار اتتى قىزعا ارناعانىن ناقتىلايدى. ەكەۋى قوسى­لا الماعان. بۇل تۋرالى ەل اۋزىندا ەسكىدەن قالعان اڭگىمەلەر بارى ەسىمىزدە. «قوسىلا الماعان, سەبەبى قىز­دىڭ دا ايتتىرىلعان جەرى بار, تات­تىم­بەتتىڭ دە اتاستىرىلعان قا­لىڭ­­دىعى بار. قازاقتىڭ اتا زاڭى كەسە-كولدەنەڭ تۇرعان» دەپ تالاسبەك تە تۋرا تۇسەدى.

ادام جانىنا مايداي جاعاتىن ويلى دا مانەرى وزگەشە «كوكەيكەستى» – قانشا تىڭداسا جالىقتىرمايتىن تۋىندى. مۇنى, ءبىر قاراعاندا, تەك قانا العاشقى ماحابباتقا دا تە­لىپ قويۋعا بولمايتىنداي ەلەستەيدى. كۇي كەنەتتەن باستالعاندا قاعىسى بىردەن باۋراپ الا جونەلەدى. سالقار دالا, سالتاناتتى كوشتىڭ ساليقالى كورىنىسى, جايدارى قالپى كەلەدى كوز الدىڭا. اركىمگە ءارتۇرلى ەلەستەيتىنى انىق قوي. ايتەۋىر, «تىماقتى الشى كيگىزگەندەي» (اباي) باپتى قالىپتان ءورىس الادى دا, ءارى قاراي بوياۋى قالىڭ ءۇن اۋەزى قاۋلاپ الا جونەلەدى. ءبىر كەزدەرى دومبىرا قىستىعىپ الادى دا, قايتا جازىلادى. الدەنەگە جەتپەي ارماندا كەتكەن ىڭكار جۇرەكتىڭ وكسىگى مايداقوڭىر لەپ اراسىنان اعاراڭداپ كەلىپ سىز بەرەدى. بىراق جىلاڭقى وكسىك جوق بۇل جەردە. شەر تولقىتىپ شىعارعان الىپ جۇرەك قاعىسىنان تۋعان تولقىن­داي, بايتاق دۇنيەگە ۇلاسقان قۋاتتى اۋەن. جايلى, باپتى ءجۇرىستىڭ اراسىندا الگى ءبىر شەر تولقىنى جاعا­نى قايتا-قايتا ۇرادى دا جاتادى. اينالىپ كەلىپ تاعى ءبىر تىڭداسا, مۇلدە باسقاشا, دۇنيەنى باۋىرعا الىپ قاناتىن كەرگەن قوڭىرقاي قيال قۇسىنداي, كوڭىل جەتپەسە كوز جەتپەيتىن كوكجيەكتەن كورىنەدى. كو­كەيىڭدى كەسەتىن دە, تەسەتىن دە سول دىبىس. جالعىزسىراعان جانىڭنىڭ جۇبانىشى دا, بولىنبەسى دە سوندا سياقتى. قاي-قايداعىنى قوزعاعان قاسيەتتى دىبىستىڭ ىرعاعىن ءارتۇر­لى سۋرەتتەپ وتىرا بەرۋگە بولادى. سەبەبى ءتىل جەتكىسىز قۇدىرەت يەكتەپ, جان اعىسىنا ۇيلەسە بەرەدى. مانا­دان ايتقان بۇل ويىمىزدى اسقار سۇلەيمەنوۆ بىلاي دەپ ءبىر-اق اۋىز سوزبەن جەتكىزەدى:

«جانتەلىم», – دەدى سودان سوڭ ءبىر نۇكتەگە قادالا قاراپ, — «كوكەي­كەس­تى». وسى ەكى ءسوزدىڭ ءوزى ادامنىڭ جۇرەگىن سۋىراتىنداي… قاسىرەت پەن قامىرىق تا بار… ءازىز كورىكتىڭ الدىندا باس يۋ دە بار…

ايسا عالايىسسالام كرەستە ءولدى, ادامزات ءۇشىن ءولدى دەپ جاتادى. جا­نىندا تۇرىپ كۋا بولعان جوقپىز. بىراق ابدەن مۇمكىن. الايدا ايساداي داڭقى شىقپاسا دا ەرلىگى سودان ءبىر مىسقال دا كەم ەمەس بىرنەشە قازاقتى بىلەم. داۋلەتكەرەي, تاتتىمبەت, قۇر­مانعازى مەن سۇگىردى ايتىپ تۇر­مىن. بۇلار قۇنىكەر بولىپ اللانىڭ الدىنا بارىپ, قازاق ءۇشىن عانا ەمەس, ادامزات ءۇشىن, ينسانيات ءۇشىن ءسوز ايتقان. ادامزاتتى اقتاپ شىققان. تەك اسىلىق ايتتى دەمە, مەنىڭ ءسوزىم­دى اسقاق قىلعان – كۇيدىڭ ارۋاعى. كۇي قانداي كيەلى بولسا – مەنىڭ ءسوزىم دە سونداي ءور. ويدان شىعارىپ ايتىپ تۇرعام جوق بۇل ءسوزدى. مۇحاڭ ايتىپتى عوي «قازاقتىڭ ارى مەن ۇياتى, كىسىلىگى كۇيدە عانا قالدى» دەپ. سول راس ءسوز…»

سوڭعى جاڭالىقتار