«قۇرمەتتى وتانداستار!
1991 جىلعى 16 جەلتوقسان – ءتول تاريحىمىزداعى مەرەيلى بەلەس. بۇل – ەگەمەن ەل بولۋدى اڭساعان اتا-بابا ارمانى اقيقاتقا اينالعان ۇلى كۇن.
تاۋەلسىزدىك كۇنىنىڭ ايرىقشا ءمان-ماعىناسى بار. ازاتتىق ءۇشىن ارپالىسقان ۇلت پەرزەنتتەرىن ەل جادىندا ماڭگى ساقتاۋ – قاسيەتتى پارىزىمىز. ولاردىڭ وتانشىلدىق قاسيەتى – بۇگىنگى جانە بولاشاق ۇرپاققا ءاردايىم ۇلگى-ونەگە.
ءبىز تامىرى تەرەڭ مەملەكەتتىگىمىزدىڭ ماڭىزدى بەلەستەرىن ۇلىقتاپ, ۇلتتى ۇيىستىراتىن ورتاق قۇندىلىقتاردى نىعايتا بەرەمىز. سول ارقىلى قاستەرلى تاۋەلسىزدىگىمىزدىڭ تۇعىرىن بيىكتەتە تۇسەمىز.
تاۋەلسىزدىك – باعا جەتپەس بايلىق. ءبارىمىز ونى كوزدىڭ قاراشىعىنداي ساقتاۋىمىز كەرەك. مەملەكەتىمىزدىڭ ەگەمەندىگىن, ەلىمىزدىڭ اماندىعى مەن جەرىمىزدىڭ تۇتاستىعىن قورعاۋ – ءار ازاماتتىڭ قاستەرلى بورىشى.
بيىل ەلىمىز ءۇشىن بەتبۇرىستى جىل بولدى. بۇرىن-سوڭدى بولماعان سىن-قاتەرلەرمەن بەتپە-بەت كەلدىك. ەلدىگىمىزگە ىشتەن دە, سىرتتان دا زور قاۋىپ ءتوندى. دەگەنمەن مىزعىماس بىرلىك پەن ىرىس-ىنتىماقتىڭ ارقاسىندا بارلىق قيىندىقتى ەڭسەرىپ كەلەمىز.
ءبىز اۋقىمدى ساياسي جانە ەكونوميكالىق رەفورمالاردى قولعا الىپ, مەملەكەتىمىزدى جاڭعىرتۋدىڭ جاڭا كەزەڭىنە قادام باستىق. بۇل باستامالاردى تابىستى جۇزەگە اسىرۋ – ارقايسىمىزدىڭ قولىمىزدا.
ەگەمەن ەلىمىزدى ودان ءارى دامىتۋ – الدىمىزدا تۇرعان باستى مىندەت. ءبىز وسى جولدا ايانباي ەڭبەك ەتۋىمىز قاجەت. سوندا عانا قازاقستان قۋاتتى مەملەكەتكە اينالادى.
بارشاڭىزدى بۇگىنگى ۇلىق مەرەكەمەن شىن جۇرەكتەن قۇتتىقتايمىن!
سىزدەرگە زور دەنساۋلىق, باق-بەرەكە تىلەيمىن! قازاقستانىمىز وركەندەي بەرسىن! قاسيەتتى تاۋەلسىزدىگىمىز ماڭگى بولسىن!», دەلىنگەن قۇتتىقتاۋدا.
