ولەڭ – جۇرەكتىڭ ءسوزى. ول جاننىڭ تولقىنىسىنان تۋسا كەرەك. كوڭىلدەگى كىربىڭ, زار, مۇڭ, ساعىنىش پەن وكىنىش, ارمان مەن اڭساردىڭ ءتۇبى – ولەڭ. ءمولدىر ولەڭ. ەشكىم جازايىن دەپ جازبايدى ءھام جازبايىن دەپ جازباي كەتپەيدى ەكەن. اقىن قالامىنان تۋعان ولەڭنىڭ ءبارى – ءومىردىڭ ءىسى. جالپى, ولەڭدى جازۋ دا, ولەڭدى وقۋ دا – جۇرەكپەن. ادام كەز كەلگەن ۋاقىتتا ولەڭگە بارمايتىنى تاعى انىق. قۇلازيدى. كوڭىلى بوسايدى. جالىعادى. بالكي, بىرەۋدى ساعىنار. سوسىن ولەڭ وقيدى. اقىن سوزىمەن جىرتىق كوڭىلىن جامايدى. جۇبانادى.
ولەڭ وقيتىن ءار جاننىڭ ءوز اقىندارى بار. ول ەندى تالعامعا بايلانىستى. بىرەۋ ابايدى, بىرەۋ قاسىمدى, جۇمەكەن, مۇقاعالي, فاريزا, تۇمانباي, ساعي, سىرباي, جۇماتاي – قازاقتا جاقسى اقىن كوپ.
ولەڭ وقۋ دا ءبىر ساتپەن, كوڭىل كۇيمەن كەلەدى. مىسالى, الماتىنى ساعىنعاندا ەسەنعالي ەسىڭە تۇسەدى. «سول الماتى, سول وزەن...» جالپى, ەسەنعالي راۋشانوۆتى ءسۇيىپ وقيتىندار كوپ. اركىمنىڭ ءوز ەسەنعاليى بار دەگەن ءسوز دە راس. اقىننىڭ ءسوزى – ولەڭ. اقىننىڭ سالەمى – ولەڭ.
– ماما, – دەيمىن, – ءبارى جاقسى, ءدىن امان.
جىلاما دەپ ايتىپ ەڭ عوي, جىلامان.
ءبارى ويىمدا – اتا مىنەز, سالت-سانا,
ەلدىڭ سالتىن ەستەن نەگە شىعارام.
بىلەم, ەندى ورالمايدى بال كۇنىم,
مەنىڭ بۇلتىم تەجەپ ارەڭ جاڭبىرىن,
اۋلاق بارىپ, ىشكى شەرىن تارقاتىپ,
وكسىپ-وكسىپ جىلايدى ءبىر زارلىعىم.
– ماما, – دەيمىن, – ءبارى جاقسى, ءدىن امان,
ەلدىڭ سالتىن ەستەن نەگە شىعارام.
مەن شىدايمىن, شىداي بەرەم, شىداعام,
بۇلت قوي اناۋ جىلاعان...
ەندى ءبىر وقىرمان گۇلنار سالىقبايعا «شاعىم ايتادى». جۇرەكتى ايامايدى دەيدى. جازا سالادى.
ءبىز ەندى قايتەر ەكەنبىز؟
جاقىنبىز جانە بوتەنبىز.
الىستان كەلسەڭ, الدىڭنان
سۋ الىپ شىعار بوتەن قىز...
ءبىز ەندى قايتەر ەكەنبىز؟..
مازامدى الدى مىنا اقشام,
سەمسەرىن كەزەپ سۇراق سان.
كۇلدىرىپ وتىر باسقا جان,
جاقسى ەدى سەن كەپ جىلاتساڭ...
كەيدە ولەڭ اقىننىڭ كوز جاسى سياقتى. قوسىلىپ سەن دە جىلايسىڭ. كەيدە قارا ءتۇندى بۇزىپ-جارىپ ەستىلگەن شات كۇلكى سياقتى. وندا دا تىمىرايىپ وتىرمايسىڭ: سەن دە جىمياسىڭ. ولەڭ تابيعاتى جانىڭا مەدەۋ بولعان سوڭ اقىننىڭ كوڭىل كۇيىنەن الىستاپ كەتكىڭ كەلمەيدى. قاشاندا اقىن جانىنىڭ تولقىنىمەن بىرگە جۇزگىڭ كەلەدى. ويتكەنى ەكى جۇرەكتىڭ اراسىندا پەردە جوق. تەك ۇقساستىق بار. كەيدە سەندەگى وي ولەڭنەن تابىلادى. ءوز ءسوزىڭنىڭ اقىن قالامىمەن جىمداسىپ, ۇندەسىپ جاتقانىنا, ارينە, ءىشىڭ جىليدى. بىراق سەندەگى تەرەڭدە تۇنىپ جاتقان مارجان-سىردى كۇللى جۇرتقا جايىپ سالعان ولەڭگە, ءبىر جاعى, وكپەلەيسىڭ. ماسەلەن, جاننا ەلەۋسىزگە.
...اڭىز عانا – ولمەي قالدى.
از...
ايتپەسە, ناعىز ادام...
جۇرەگىمدى سەزبەيدى الگى...
قالاسى كوپ تاعى زامان.
باسپانا بوپ جانىما ولەڭ.
كەتەم شىعار...
ءسۇيىپ ەلەس.
...مەن بىرەۋدى ساعىنار ەم!
اتتەڭ...
ەشكىم – بيىك ەمەس...
ال ليريكالىق يۋموردى ۇناتاتىن جاستار ايجان تاباراكتى وقيدى. اقىن بيازى يشارامەن ليريكالىق قاھارمانعا نازدانا ءۇن قاتادى.
نازى كوپ بۇل جۇرەكتى قايتەر ەكەم؟
بىلمەيمىن, قاي تاعدىرعا بۇيىراسىز...
... ءومىر جايلى بىردەڭە ايتار دەسەم,
«ولەڭدەرىڭ جاقسى...» – دەپ جىمياسىز...
