رۋحانيات • 07 تامىز، 2022

مەيىرىم مەن قاتىگەزدىك

65 رەت كورسەتىلدى

جاڭىلىسپاسام، 1994 جىلدىڭ قاڭتارى بولۋ كەرەك. الدەبىر شارۋامەن اۋدان ورتالىعىنا جولعا شىقتىم. ۇلكەن جولدىڭ بويىندا كولىك كۇتىپ تۇرمىن. قاقاعان قىس. ارى-بەرى ءوتىپ جاتقان كولىكتى ەمگە تاپپايسىڭ. ۇزاق كۇتتىم. ىلۋدە ءبىر كەزدەسكەن تەحنيكالاردى قول كوتەرىپ توقتاتقانىممەن، اۋدان ورتالىعىنا بارمايتىن، جاي عانا اۋىل اراسىندا ءوز شارۋاسىمەن جۇرگەندەر بولىپ شىعادى. ءبىر كەزدە، ءۇمىت ءۇزىلىپ، كۇتە-كۇتە ءتوزىم تاۋسىلا بەرگەندە كوز ۇشىندا ءبىر كولىكتىڭ قاراسى كورىندى.

ونى قالايدا توقتاتۋ كەرەك. مەنىڭ قول كوتەرگەنىمە توقتامايتىن سىڭاي تانىتسا، جولىنا جاتا قالۋعا بەيىلمىن. الگى كولىك كوز ۇشىنداعى قارا نوقاتتان جايلاپ-جايلاپ كەلىپ انىق كورىنە باستادى. اسىقپاي ءجۇرىپ كەلەدى. جاقىنداپ قالدى. «كاماز» ەكەن. جول ۇستىندەگى قار تاپتالا-تاپتالا نىعىزدالىپ قالعان. جىل­تى­راعان جولدىڭ بەتى تايعاناق. سودان بولار، «كاماز» كىبىرتىكتەپ كەلەدى. مەنىڭ قول كوتەرىپ تۇرعانىمدى كور­گەن جۇرگىزۋشىنىڭ مەيىرىمى ءتۇسىپ، كولى­گىن باياۋ­لاتا كەلىپ، قاسىما توقتادى. مۇنداي قۋانارمىن با؟

«راحمەتىمدى» سان مارتە قايتالاپ، جۇرگىزۋشىمەن قوس قولداپ امانداسىپ، كابيناعا وتىرىپ الدىم. كەم دەگەندە ءۇش-ءتورت ساعات جول بويىندا ايازعا توڭىپ قالعان ماعان كولىكتىڭ ءىشى جۇ­ماقتاي سەزىلدى. جىپ-جىلى. جانعا جايلى. راحاتقا باتتىم دا قالدىم. كو­لىك جۇرگىزۋشىسى – ەلۋدەن اجەپتاۋىر اسقان، جۇزىنەن مەيىرىم توگىلگەن قازاق كىسى. اماندىق-ساۋلىق سۇراسىپ بولعان سوڭ جايلانىپ وتىرىپ الدىم. كابي­نا­دا ەكەۋمىز عانا. كوڭىلىم ورنىنا تۇس­كەن سوڭ كابينانىڭ ءىشىن بارلاپ قارا­دىم. سويتسەم، سول اياعىمنىڭ تۇ­سىن­دا ءبىر نارسە قىبىرلايدى – كادىمگى اق­بوكەن. بۇكىل دەنەسىن قاپقا كىرگىزىپ، با­­سىن شىعارىپ قويعان. مەن تاڭىرقاي قارادىم.

– اعا، مۇنى قايدان كەزدەستىرگەنسىز؟ – دەدىم.

– جول بويىنداعى ءۇرىپ تاستالعان قالىڭ قاردا ومبىلاپ تۇر ەكەن. بايعۇس ابدەن السىرەپ قالعان ەكەن. مىنا قالىڭ قارلى قىستا ءشوپتى قايدان تاۋىپ جەسىن، ابدەن اشىعىپ، السىرەگەن. ايتپەسە، ماعان ۇستاتار دەيسىڭ بە؟ سودان جانىم اشىپ، جىلى كابيناعا سالىپ الدىم. ۇيگە بارعان سوڭ جىلى قوراعا كىرگىزىپ، جەم-ءشوپ بەرىپ باعامىن. بالالارىما توسىن سىي بولادى، – دەدى. مەن ونىڭ مىنا ءىس-ارەكەتىنە رازى بولىپ قالدىم. «ۇلكەن مەيىرىمدىلىك كورسەتكەن» ەكەن دەپ ويلادىم. دەگەنمەن، ويدان وي تۋىپ، ءسوز قوزعادىم.

– ءاي، قايدام، ءتۇز تاعىسى قولعا ۇي­رە­نە قويماس... – دەدىم.

– ونى مەن دە بىلەمىن، بىراق دالاعا قايتىپ تاستاپ كەتەسىڭ، بارعان سوڭ بۇعان نە ىستەيتىنىمىزدى كورەرمىز، – دەدى.

– وبالىنا قالماي، قازىر-اق جىبەرە سالىڭىز، ءوز جونىمەن كەتسىن.

– جارايدى، جىبەرە سالايىق، بىراق ءبارىبىر ءولىپ قالادى عوي مىنا ايازدا.

ەكەۋمىز دە ءۇنسىز قالدىق. جۇرگىزۋشىنىڭ نە ويلاپ وتىرعانىن بىلمەيمىن، ال مەن باسىمدى قاسىپ، ويلانىپ وتىرىپ قالدىم. «مىنا كيىككە قانداي جاقسىلىق جاساۋعا بولادى؟ ويلانا كەلە، قولىمنان ەشتەڭە كەلمەيتىنىن ءتۇسىندىم. ونىڭ ۇستىنە، ول جۇرگىزۋشىنىڭ مەنشىگى. «بىلاي تارتساڭ، وگىز ولەدى، ولاي تارتساڭ، اربا سىنادىنىڭ» ءدال ءوزى بولدى.

اۋدان ورتالىعىنا جاقىنداپ قال­دىق. ماعان دا، كيىككە دە مەيىرىمى تۇسكەن كولىك يەسى وبلىس ورتالىعىنا ءوتىپ كەتەدى ەكەن. ورتالىققا كىرەبەرىستە جۇر­گىزۋشى مەنەن كولىكتىڭ جۇك سالاتىنىنان قورابىنداعى بوشكەدەن باكقا جانارماي قۇيىسىپ جىبەرۋىمدى ءوتىندى. مەن «كۋزوۆتىڭ» ۇستىنە شىقتىم. ماسساعان! دەنەم تىتىركەنىپ كەتتى. كولىكتىڭ ءۇستى تولا ولگەن كيىك. قان ساسىپ تۇر. ولگەن اقبوكەندەردىڭ ءۇستىن قالىڭ پالاتكامەن جاۋىپ قويعانسىعان. ءبىر شەتى اشىلىپ جاتىر. باسى كەسىلگەن اقبوكەننىڭ دەنەلەرى سىرەسىپ قاتىپ قالعان. جۇرەگىم شىمىرلاپ كەتتى.

مەن باكقا جانارمايدى ازەر قۇ­يىستىم. جۇرگىزۋشى الدەبىر ءاندى ىڭىل­داپ ايتىپ ءجۇر. قايتا قوزعالدىق. مەڭ-زەڭمىن. ايدالاداعى ءمۇساپىر كيىككە جاناشىرلىق تانىتىپ، مەيىرىمدىلىكتىڭ ۇلگىسىن كورسەتتى دەپ كەلە جاتقان جۇر­گىزۋشىنىڭ جانارىنا كوزىم ءتۇسىپ كەتتى. العاشقى كەزدەسكەندەگىدەي ەمەس، قوس جانارى قانعا تولىپ تۇرعانداي كورىندى. قولى كەۋىپ كەتكەن قان جۇعىندىلارىنان ايعىز-ايعىز.

مەنىڭ ءوڭىم قاشىپ كەتكەنىن اعار­دى ما، اڭعارمادى ما، بىلمەيمىن، جۇر­­گىزۋشى الگى «كۋزوۆتاعى» ءولى اق­بو­­­كەن­دەردى قايدان الىپ كەلە جات­قا­نىن ايتتى:

– بيىل تەرىسكەيگە اقبوكەن كوپ كەلدى. حالىق ەتكە قارىق بولىپ جاتىر. سول جاققا بارىپ ەكى-ءۇش كۇن جولداستارىممەن كيىك اۋلاپ، قانجىعام مايلانىپ كەلە جاتىر. جولداستارىم، وبالى نە كەرەك، ءبىر كۇن بويى اتقان كيىكتەردى تۇگەل ماعان سالىپ بەردى. ولارعا راحمەتتەن باسقا ايتارىم جوق. ءبىر ميليتسيادا ىستەيتىن دوكەي دوسىم بار، مىنا الىپ بارا جاتقان كيىكتەردى ەكەۋمىز تەڭدەي ءبولىپ الامىز. كيىكتىڭ ەتى ءدامدى عوي، شىركىن! – دەدى.

مەن اۋدان ورتالىعىنان ءتۇسىپ قالدىم. «كاماز» ورنىنان اۋىر قوزعالىپ كەتە باردى. كوز الدىمنان «كۋزوۆ» تولى ءولى اقبوكەندەر مەن جۇر­گىزۋشىنىڭ مەيىرىمىنە «شومىلىپ» بارا جاتقان كيىك كەتپەي قويدى.

سوڭعى جاڭالىقتار

سەمەي قالاسىنىڭ اكىمى تاعايىندالدى

تاعايىنداۋ • بۇگىن، 10:42

مەسسي جەڭىسكە جەتەلەي المادى

فۋتبول • بۇگىن، 07:35

شيرەك فينالعا ءوتتى

تەننيس • بۇگىن، 07:33

ءتورتىنشى ورىنعا تۇراقتادى

تەننيس • بۇگىن، 07:32

جۇلدەنىڭ اۋىلى الىس ەمەس

سپورت • بۇگىن، 07:28

بارىمتاعا – «قارىمتا»

قوعام • بۇگىن، 07:25

اسىق اتۋدان الەم چەمپيونى

ۇلتتىق سپورت • بۇگىن، 07:24

ادام كاپيتالىن ارتتىرۋعا ارنالادى

ەكونوميكا • بۇگىن، 07:20

جاڭا رەفورماعا سەنىم زور

پىكىر • بۇگىن، 07:16

ءۇمىت ءسوزى

پىكىر • بۇگىن، 07:12

بۇل – بولاشاقتىڭ تاڭداۋى

پىكىر • بۇگىن، 07:08

اشىقتىقتى ارتتىراتىن يگى ىستەر

قازاقستان • بۇگىن، 07:05

قۇقىق ۇستەمدىگى – كەلىسىم كەپىلى

قازاقستان • بۇگىن، 07:03

ەرتەڭىمىز ءۇشىن ۇتىمدى شەشىم

ساياسات • بۇگىن، 07:00

كاسىپ كوزى – ءناسىپ كوزى

ەكونوميكا • كەشە

ۇقساس جاڭالىقتار