ادەبيەت • 13 شىلدە, 2022

سوعىس قاشان بىتەدى؟

331 رەت
كورسەتىلدى
6 مين
وقۋ ءۇشىن

ادامزات جارالعالى بەرى سوعىستان كوز اشپاي كەلەدى. الەمدە سوعىس ءورتى شارپىماعان ۇلتاراقتاي جەر قالماعان بولار. اتىس-شابىس, قاقتىعىس, سوعىس اتاۋلىنى تەك تاريحتان عانا وقيمىز, الداعى ۋاقىتتا ادامزات قۇرعان وركەنيەتتە تەك بەيبىتشىلىك قانا سالتانات قۇرادى دەگەن بولجامدار ادىرە قالدى. قايتا كەرىسىنشە, وركەنيەتتىڭ وڭىرىندە ورمەلەپ شىققان سايىن ءورتتى-ىستىق نۇكتەلەر ءجيى كەزدەسۋدە. بەينە ءبىر وركەنيەت دەگەنىڭ سوعىس وشاعى سەكىلدى.

سوعىس قاشان بىتەدى؟

كوللاجدى جاساعان قونىسباي شەجىمباي, «EQ»

قاقتىعىستار مەن سوعىستاردان قاجىعان بۇگىنگى الەمدە ءومىر ءسۇرۋ­دىڭ ءوز جاۋاپكەرشىلىگى بار. بۇل جا­ۋاپ­كەرشىلىك كەيدە سەنى اتىس-شا­بىستىڭ قايناپ تۇرعان جەرىندە جان­دالباسالاپ جۇرگەن جانداردىڭ كۇ­ڭىرەن­گەن جان دۇنيەسىن تەرەڭنەن تۇ­سىنۋگە ۇندەيدى. وسىندايدا نە­مىس ادەبيەتىنىڭ كورنەكتى وكىلى, ەكىن­شى دۇنيەجۇزىلىك سوعىستان ال­عان جاراقات-دەرتىنەن 26 جاسىندا قايتىس بولعان ۆولفگانگ بورحەرتتىڭ «نىساناعا تىگىلگەن باستار» اتتى نوۆەللاسىندا سۋرەتتەلگەن كورىنىستەر ويدان كەتپەي قويادى.

جازۋشى ءشاربانۋ بەيسەنوۆا قازاق تىلىنە اۋدارعان بۇل تۋىندىدا جاۋىن قىناداي قىرىپ جاتقان ەكى جىگىتتىڭ ءىس-ارەكەتى, ءوزارا ديالوگى ادامدى ءارى-ءسارى كۇيگە ءتۇسىرىپ, قان­دايدا ءبىر ناقتى وي تۇيۋگە مۇمكىندىك بەرە قويمايدى. «ەكى جىگىت جان دار­مەن وڭكەڭدەپ جەر قازىپ جاتىر. اجەپ­تاۋىر كەڭ شۇڭقىر لەزدە پايدا بول­دى. ءوزى ءتىپتى جايلى ەكەن. كەڭدىگى كور­دەي...». بۇل جەردە ەكى ساربازدىڭ وز­دەرى قورعانۋعا قازعان شۇقىرى­نىڭ (وكوپ) «كەڭدىگى كوردەي» دەپ سيپاتتالۋى جۇرەكتى شىمىرلاتىپ جىبەرەدى. ويت­كەنى قورعانىس ءۇشىن قازىلعان وكوپ الگى ساربازدار ءۇشىن كەنەتتەن كا­دىم­گى قازۋلى كورگە اينا­لىپ شى­عا كەلۋى اب­دەن مۇمكىن عوي. ءيا, ابدەن مۇم­­كىن, ويتكەنى بۇل سوعىس, بۇل مايدان.

شىعارماداعى «ولاردىڭ قول پۋ­­­لەمەتى بار. ونى بەلگىسىز ۋاقىتتا بەي­مالىم بىرەۋ كىسى اتۋ ءۇشىن ويلاپ تاپ­قان. ەندى بۇلاردىڭ قولىندا قىل­پىپ تۇر. ال اتىلۋعا ءتيىس قۇربان­دار­دى ولار تانىپ-بىلگەن ەمەس. وزدەرى ۇعى­نىقسىز بوتەن تىلدە سويلەيدى. بۇ­لار­دىڭ الدىندا قىلداي قياناتى, ەش جازىعى جوق مىسكىندەر ولار. بىراق اتۋىڭ كەرەك. بۇيرىق سولاي! بىرەۋ «اتىڭدار!» دەگەن جارلىق شىعار­عان. تەگىس جۋساتىپ تاستاۋ ءۇشىن الدە­كىم مينۋتىنا الپىستان استام وق جاۋدىرار پۋلەمەتتى ويلاپ تاپقان. وسى تاپقىرلىعى ءۇشىن ماراپاتقا بولەنىپ, سىي-سياپاتقا يە بولعان», دەگەن اششى كەكەسىنمەن جازىلعان جول­داردان سۇم سوعىستا, ەڭ الدىمەن, زارداپ شەگەتىن قاراپايىم حالىق, قاتارداعى سارباز ەكەنىن, ولاردىڭ اتۋعا, قىرۋعا بۇيرىق بەرگەن اشكوز ءارى قابىلەتسىز باسقارۋشىلاردىڭ قۇربانى ەكەنىن ۇعىنا تۇسەسىڭ. ۇعىن­عان سايىن كەشەگى سوعىس پەن بۇ­گىنگى سوعىستىڭ جالپى سيپاتىنىڭ ۇقساس­تىعىن كورەسىڭ. «مەملەكەتتىڭ مۇد­دەسى» دەگەن ۇلكەن جەلەۋ مەن سىل­تاۋدى العا تارتىپ, سوعىستان وزگە شە­شىم تابۋعا قابىلەتسىزدىگىن, ارە­كەت­سىزدىگىن الگى «مەملەكەتتىك مۇد­دە­سىماقتىڭ» تاساسىنا جاسىرىپ جا­نىق­قان ساياساتكەرلەردىڭ سۇلباسى كولەڭ­دەپ جۇيكەڭە تيەدى.

«– ات! – دەپ بۇيىردى ەكىنشىسىنە. ول كوزدەپ تۇرىپ اتىپ كەپ جىبەردى. باس مۇرتتاي ۇشتى. ول ەندى مىنا جا­رىق ساۋلەنى, زەڭگىر كوك اسپاندى, التىن كۇننىڭ سىنىعىن ماڭگى كورە المايدى». ەكى جىگىت وزدەرى قازعان جەر­­دىڭ جىرتىعىنا تىعىلىپ الىپ قارسى بەتتەگى جاۋدىڭ باسىن قاعىپ تاس­تاي بەرەدى. ول باستاردىڭ يەسىن بۇ­لار مۇلدە تانىمايدى دا, ەشقاشان كورمەگەن. ولاردىڭ بۇلارعا جاساعان قىلداي قياناتى بولسايشى. الگى ەكەۋ تالايدىڭ باسىن جالمادى. مۇنىسى­نا ءبىرىنىڭ جانى اۋىرسا, ەكىنشىسى ءوزىن اقتاپ, بار جاۋاپكەرشىلىكتى جو­­عارىدان جارلىق بەرگەنگە ارتىپ قو­يىپ ءوزىن اۋىر ويدان ارىلتىپ اۋرە. «بۇيرىق وسىلاي», دەدى ەكى جىگىتتىڭ ءبىرى سىبىرلاي. ء«بارىبىر ولار­دىڭ كوزىن جويعان ءبىز», دەدى ەكىنشىسى ايقايلاپ. «بۇل ەندى سۇمدىق بولدى», دەدى العاشقىسى كۇيزەلگەن ۇنمەن. «كەيدە قىزىق ءۇشىن دە اتتىق ەمەس پە!» دەدى وعان سەرىگى قارقىلداي كۇ­لىپ. «جوق, اتاما», دەپ ايقايلادى سى­بىرلاعان داۋىس. «دەگەنمەن, قى­­زىق كورىپ, كەيدە ەرىككەننەن دە ات­قا­­نىمىز راس قوي. ەرمەك ءۇشىن...» دەي­دى ەكىنشىسى. بۇل ەكى ساربازدىڭ ءوز­ارا ۇن­قا­تىسۋى. ولار ءبارىن جار­لىق يەسىنە, بۇيرىق بەرۋشىگە جاپ­قى­سى كەلەدى, بىراق وزدەرىنىڭ دە كىسى ول­تىرۋگە ەت­تەرى ءولىپ كەتكەنىنە الاڭ­داپ, جاندا­رى اۋىرادى, ىشتەي ازاپ­تا­نادى. ءبىرى ءوزىن كۇناھار سانايدى, ال ەكىن­شىسى ونىمەن كەلىسپەي, بورداي ۇگى­لىپ, ەلجىرەپ وتىرماي باس­تار­دى قاعىپ ءتۇسۋ مىندەتىن ورىنداي بەرۋگە جىگەرلەندىرەدى. ونىڭ ويت­پەسىنە لاجى جوق, ويتكەنى بۇل سوعىس, جاۋىڭدى اياساڭ ءوزىن اجال قۇشا­سىڭ.

«ەكەۋى دە ورىندارىنان شيراق تۇرىپ, پۋلەمەتكە جارماستى. قىل­تيعان باستى كورىپ, توپەپ وق جاۋ­دىر­دى. قاشانعى داعدى بويىنشا. ال اتقان ادامدارىن ولار تانىپ-بىلگەن ەمەس. ءومىرى كورمەگەن, بۇلاردىڭ الدىندا ەشقانداي جازىعى جوق جاندار ەدى. بىراق بۇلار اتۋعا ءتيىس. سول ءۇشىن الدەبىرەۋ پۋلەمەت ويلاپ تاپقان. ونى­سىنا جانە مول سىي-سياپات الىپ, قوشەمەت-قۇرمەتكە بولەنگەن». ءيا, ولارعا «اتىڭدار!» دەگەن بۇيرىق بەرىلگەن. بۇيرىق تالقىلانبايدى, ورىندالۋى كەرەك.

الەم سوعىستان ادا بولار كۇن­دى كورۋ ادامزاتتىڭ ماڭدايىنا جازىل­ماعانداي. اجال وعى ءالى دە توبەدەن جاۋىپ تۇر, باستار قىرقىلىپ جاتىر.

ەكىنشى دۇنيەجۇزىلىك سوعىستىڭ ازابى ءالى ۇمىتىلماي, سودان قالعان جارا ءالى جازىلا قويماعان قازىرگى كەزدە جاڭا ءبىر, ءححى عاسىردىڭ سوعىسىنا كۋا بولۋدامىز. نەگە, نە ءۇشىن سوعى­سىپ جاتقانىن, ءوزى تانىمايتىن, بۇ­رىن-سوڭدى كورمەگەن ادامداردى نەگە وققا بايلاعانىن تۇسىنە الماي تالاي سارباز ءجۇر. ولاردىڭ بارلىعى «نىساناعا تىگىلگەن باستارداعى» ەكى ساربازدىڭ ءدال ءوزى.

ۆ.بورحەرتتىڭ «نىساناعا تىگىلگەن باستار» اتتى بۇل نوۆەللاسى بۇگىنگى سوعىسقا ارنالىپ جازىلعانداي.

سوڭعى جاڭالىقتار