جان بالاسىنا زارەدەي پايدامىز تيسە قۋانامىز. جۇرەگىمىز ەلجىرەپ, جانىمىز جاقسىلىقتان راقات تاۋىپ, كوڭىلىمىز قۇستاي قالىقتايدى. بۇل – جاراتۋشى يەمىز و باستا بولمىسىمىزعا بايلاپ بەرگەن قۇندىلىق. قانشا جەردەن ىزگىلىككە ءۇن قوسۋدان قالىس قالمايمىز دەسەك تە, بۇل جولدا تۇراقتاپ قالۋعا, تابانداپ تۇرۋعا, ۇدايى جاناشىرلىق پەيىلدە بولۋعا يمانىمىز جەتە بەرمەۋى مۇمكىن. البەتتە, اباي حاكىم ايتقانداي, «پەندە بالاسىنا ۇنەمى ءبىر قالىپتا تۇرۋ بەرىلمەگەن». ءبىزدى بۇل جولدان اينىتاتىن, تۇرمىس, دەنساۋلىق, ورتا, مىنەز, البىرتتىق, كارىلىك دەپ ۇزىن-سونار سەبەپتەردى تىزبەلەي بەرۋگە بولاتىن شىعار. بىراق تۇتاس تىرشىلىگىن, عۇمىرىن, دەنساۋلىعىن, مۇمكىندىگىن, قىسقاسى بار بولمىسىن وسى جولعا باعىشتاعان جانداردى كورگەندە جوعارىداعى سەبەپتەردىڭ ەشبىرى ىزگىلىكتەن الشاقتاۋىمىزدى اقتاي المايتىنىن مويىنداماسقا شارامىز جوق. مۇقاعاليشا ايتساق, ء«ومىردى ءبىر-بىرىنە جالعاپ تۇرار كۇرەتامىر», ناعىز قۇدايعا قاراعان ادامدار سولار. ءبىز بىلەتىن وسىنداي جاننىڭ ءبىرى – تۇياق قازكەنقىزى.
جاسى 78-گە كەلگەن كەيۋانا الماتى ىرگەسىندەگى تالعار قالاسىندا تۇرادى. ارنايى سالەم بەرە بارعان ءبىزدى ىقىلاسپەن قارسى الدى. «اپا, كىم كەلدى؟», دەپ شۇرقىراي الدىمىزدان شىققان جاۋدىركوز جەتكىنشەكتەر دە «اسسالاۋماعالەيكۇم» دەپ ىزەتپەن امانداسىپ جاتتى. ومىرگە ەندى قادام باسقان ورىمدەي ورەندەردىڭ جانارىنان ءۇمىت ساۋلەسى جارقىرايدى. ءبىر-ەكەۋى جوعالتقان جاقىنى كەلگەندەي ءبىزدى قۇشاقتاي جونەلدى. تۋماي جاتىپ تاعدىر تەپەرىشىنە تاپ بولعان بالاقايلاردىڭ بار سەنەرى, قۋات-قورعانى – تۇياق اپا.
بالا بولسا دا ءبارىن سەزەدى. بەيكۇنا كوزدەرىنە كوزىڭىز تۇيىسە قالسا, كەۋدەلەرىندەگى كىشكەنتاي جۇرەكتەرىندە ۇلكەن ارمانداردىڭ شىمىر-شىمىر قايناپ جاتقانىن كورەسىز. اكەلەرىنىڭ موينىنا اسىلىپ, انالارىن ارمانسىز ايمالاعىسى, بالا بولىپ نازدانىپ ەركىن وسكىسى, ەركەلەگىسى كەلەدى-اق. اپىر-اۋ, وسى سەزىمنىڭ ءبارىن وتەۋ ءۇشىن قانداي قاجىر, قانداي جۇرەك, قانداي مەيىرىم, قانداي ءتوزىم قاجەت دەپ ويلادىق. «بوتام» دەگەن ءبىر سوزبەن بويلارىنا جىلىلىق بەرىپ, باۋىرىنداعى بالاپاندارىنىڭ بارىنە مەيىرىمىن تەڭدەي بولگەن اناعا جاراتقان يەمىز جاقسىلىعىن مولىنان جاۋدىرعان ەكەن-اۋ دەپ توپشىلادىق.
وسىدان جيىرما التى جىل بۇرىن ءوزى نەگىزىن قالاعان «نۇر» وتباسىلىق بالالار ۇيىنەن كۇنى بۇگىنگە دەيىن 950 بالا تاربيەلەنىپ شىقتى. مىڭعا تارتا تاعدىرعا تايانىش بولعان ءازيز انانىڭ ءوزى دە – بالا جاسىنان جەتىمدىكتىڭ كەرمەك ءدامىن ءبىر كىسىدەي تاتقان ادام. تۋا سالا اكەدەن ايىرىلىپ, جەسىر شەشەسى ەتەگىن ۇستاعان ازامات تا كوپ ۇزاماي اجال قۇرساۋىنا ىلىنگەن. ودان قالعان اۋرۋشاڭ ءۇش بالانىڭ بار اۋىرتپالىعى ەستيار بولىپ قالعان تۇياققا تۇسەدى. اناسىنا سۇيەۋ بولا ءجۇرىپ, وگەي اكەدەن قالعان ءۇش جەتىمەكتى جەتكىزۋگە بالالىعىن باعىشتاپتى. اماناتى اۋىر جولعا بەل بايلاۋىنا بالاڭ كوڭىلدە قاتتالعان وسى ءبىر ەستەلىكتەردىڭ اسەرى مول بولعانىن اڭعاردىق. ء«بارى قالاي باستالىپ ەدى؟» دەگەن ساۋالىمىزعا اۋىر كۇرسىنىپ الىپ جاۋاپ قاتقان تۇياق اپانىڭ كوڭىلى ءجىپسىپ سالا بەردى. ول اڭگىمەلەپ وتكەن ەستەلىكتەردى تەبىرەنبەي تىڭداۋ مۇمكىن ەمەس.
– ءومىردىڭ اششىسىن دا, ءتاتتىسىن دە تاتقان اداممىن. «كورە-كورە كوسەم بولاسىڭ» دەگەن. تاعدىر جولى مەنى وسى تارماققا ءتۇسىردى. جاپانداعى شىنارداي جالعىز ءوسىپ, قيىندىقتىڭ باتپان جۇگىن ارقالادىم. بىردە انام جارىقتىق: «قىزىم, بايلىقتى قۋما, وقۋ وقى, جاقسىلىق جاسا», دەپ ەدى. وسى ءسوز ءومىر بويى قۇلاعىمنان كەتپەيدى. مۇمكىن مەنى تاۋەكەل شىڭىنا الىپ شىققان وسى اماناتتىڭ قۋاتى شىعار. ءبىر كۇننىڭ ىشىندە جاپ-جاقسى قىزمەتىمنەن باس تارتىپ, بالالار ءۇيىن اشام دەگەن بايلامعا كەلدىم. بۇل 1996 جىل بولاتىن. قۇداي قوسقان قوساعىم مەن ءۇش ۇلىم بۇل ويىمدى قۇپتادى. الماتىداعى ءۇش بولمەلى ءۇيىمىزدى ساتىپ, اللاعا تاۋەكەل ەتتىك. قاراپايىم حالىقتىڭ تىلەگى, ىزگى جانداردىڭ قولداۋى سان قيىندىقتىڭ قىسپاعىنان امان الىپ شىقتى. ەسىك-تەرەزەسى جوق ەسكى عيماراتتى شاما-شارقىمىزشا قالىپقا كەلتىرگەن بولىپ, العاشقى 130 بالانى قابىلداپ جىبەردىك. ودان كەيىن دە قانشاما بۋىن بالالارىم ءومىر ساپارىنا ءبىزدىڭ قولىمىزدان قانات قاقتى. سولاردىڭ الدى بۇگىندە 5-6 پەرزەنتتىڭ اتا-اناسى اتانىپ وتىر. جاستارى قىرىققا تولسا دا الاڭداپ وتىرامىن. كوپشىلىگى كۇنى بۇگىنگە دەيىن باسپاناسىز ءجۇر. سولارعا: «اينالايىندار, مۇنشا بالامەن قيىن-اۋ سەندەرگە» دەگەنىمدە: «اپا, ءسىز دە ءبىزدى امان-ەسەن جەتكىزدىڭىز عوي, سونى ەسىڭىزگە الىڭىز», دەپ كوڭىلىمدى تەربەپ وتەدى. ءاربىرىنىڭ جەتىستىگىنە جانىم جادىراپ, قيىنشىلىعىنا جۇرەگىم اۋىرادى. قىزدارىمدى ءوز قولىممەن ۇزاتىپ, ۇلدارىما كەلىن الىپ بەردىم. ولاردىڭ ەشبىرىن وزىمنەن تۋعان ءۇش پەرزەنتىمنەن الالاعان ەمەسپىن. مەن ءۇشىن ءبارى بىردەي, – دەيدى تۇياق قازكەنقىزى.
قازىرگى ءال-فارابي اتىنداعى قازاق ۇلتتىق ۋنيۆەرسيتەتىنىڭ فيلولوگيا فاكۋلتەتىن ۇزدىك تامامداعان تۇياق اپا زامانىندا قوعامدىق جۇمىستارعا بەلسەنە ارالاسىپ, جاۋاپتى قىزمەتتەر اتقارعان. بۇرىنعى تسەلينوگراد قالاسىنداعى ورىس مەكتەبىنىڭ العاشقى ديرەكتورى بولعانى ءوز الدىنا, الماتىداعى مۇعالىمدەر بىلىكتىلىگىن ارتتىرۋ ينستيتۋتىندا قاجىرلى ەڭبەك ەتكەن. بەدەرلى جىلدار بەلەسىندە جۇرەكتەرگە جىلىلىق سىيلاپ شاراپاتتى ىسپەن اينالىسۋىنا ەلۋ جىل وتاسقان جارى انۋاربەك بايسارين كوپ قولداۋ تانىتىپ كەلەدى. جاس كۇنىندە مەملەكەتتىك باقىلاۋ سالاسىندا قاجىرلى ەڭبەك ەتىپ, دىنمۇحاممەد قوناەۆ اقساقالدىڭ سۇيىسپەنشىلىگىنە بولەنگەن ونىڭ دا ءومىرى ىزگىلىكپەن ەگىز ورىلگەن. وتباسىلىق بالالار ءۇيىن اشقان العاشقى جىلدارى انۋاربەك اعا بار جالاقىسىن, ال ستۋدەنت ۇلدارى شاكىرتاقىسىن بالالاردىڭ قاجەتىنە جۇمساپتى.
– قازاقتا اشتان ولسە دە باۋىرىنان وربىگەن بالاسىن جاتتىڭ قولىنا بەرۋ دەگەن ۇعىم بولماعان. ادام وزگەردى. تىلىمىزدە جوق تىركەس تىرشىلىگىمىزگە ەنىپ كەتتى. امال نەشىك. «جەتىم كورسەڭ جەبەي ءجۇر» دەيتۇعىن ەلمىز. وسى ۋاقىتقا دەيىن ۇكىمەتكە الاقان جايعان كەزىم جوق. ءوز كۇنىمىزدى ءوزىمىز كورىپ كەلەمىز. سوڭعى كەزدەرى جەرگىلىكتى اكىمدىك وكىلدەرى دە ەسىگىمىزدى اشقان ەمەس. وعان سەبەپ «وتباسىلىق بالالار ءۇيى» اتانۋىمىز. ونىڭ ۇستىنە قازىر بالا سانى دا ازايدى. جاۋاپتى باستامانى قولعا العان شيرەك عاسىر ىشىندە جاقسىلىققا بەيىل تۇراتىن ىزگى جانداردىڭ قامقورلىعىمەن قيىندىق كورگەن جوقپىز. اتىن اتاماۋدى ءوتىنىپ, سوعىمىن سويىپ بەرىپ كەتكەن ءمارت ازاماتتار دا, ۇدايى ازىق-ت ۇلىگىن ارقالاپ اكەلىپ تۇرعان مەيىرىمدى جاندار دا بولدى. ءتىپتى بەتورامالىنىڭ ىشىنە بەس مىڭ تەڭگەسىن وراپ, بالالاردىڭ قاجەتىنە جۇمسارسىڭدار دەيتىن زەينەتكەرلەر دە تابىلدى. سولاردىڭ نيەتىنىڭ ءوزى نەگە تۇرادى. تولەگەن اقىن ايتپاقشى, «سولاردىڭ اپپاق نيەتىمەن, اق قارعا جاققان وتىمەن» ءبىزدىڭ دە كوشىمىز العا جىلجىپ كەلەدى, – دەيدى تۇياق اپا.
البەتتە, باسىنا بار جاقسىنى ءۇيىپ-توگىپ باقساڭ دا بالا كوڭىل جاقىنىن كۇتۋدەن تالمايدى, ويتكەنى باسقا الاقان ءدال سولاي جۇباتا المايدى. تۇياق اپا مۇنى جاقسى بىلەدى. بارىنەن بۇرىن ءتىرى جەتىمدەردىڭ جايى ونىڭ جانىن جەگىدەي جەيدى. ومىرگە اكەلگەن پەرزەنتىن كەرەكسىز ەتىپ, ءىزىم-عايىم جوق بولاتىن تاسجۇرەكتەر, دۇرىسى تاعدىرلار بار... وسىنداي وقيعانىڭ بىرەۋىن كەيۋانا جانارىنا جاس الىپ اڭگىمەلەپ بەردى.
– ءبىراز جىل بۇرىن اۋلاما سىپايى كيىنگەن ءوڭدى جىگىت كەلىپ, ەكى جاستاعى ءسابيىن تاستادى دا ءتىل قاتپاستان كەتىپ قالدى. بالا اكەسىنە قاراپ شىرىلداپ جاتىر. ء«اي, زانتالاق, ارتىڭا قايىرىلساڭشى, تىم قۇرىعاندا بالانىڭ قۇجاتىن تاستاپ كەت», دەپ ايقاي سالدىم. الگى كىدىرمەستەن كەتە باردى. قولىما ىلىنگەن كەسەك تاستى الا ساپ اناعان تۇرا ۇمتىلدىم. «قويشى, ماما, قايتەسىڭ» دەپ ۇلىم توقتاتتى. شىرىلداعان پەرىشتەنى قولىما الىپ جاسىن ءسۇرتتىم. ونىڭ قانداي كىناسى بار ەدى. جىلدار جىلجىپ سول بالا دا جىگىت بولدى. مىنە, ءبىزدىڭ مىندەت وسىنداي. مۇنداي وقيعالاردىڭ ءجۇزىن ايتۋعا بولادى. تاعى بىردە تاڭ اتا ايقايلاعان داۋىستى ەستىپ دالاعا شىقسام, ورىستىڭ ءۇش بالاسى تەمىر شارباقتىڭ ار جاعىنان مويىندارى قىلتيىپ: «بابۋشكا فەيا, پريمي ناس» دەپ جىلاپ تۇر. ارالارىنداعى كىشكەنتايى نەبارى التى جاستا. اكەلەرى رەسەيگە كەتىپ, اجەلەرىنىڭ قولىندا قالعان بەيباقتار ەكەن. كەمپىر قايتىس بولعان سوڭ الىس تۋىستارى باسپانالارىنا كوز تىگىپ, قورعانسىز بالالاردى قاڭعىتىپ جىبەرىپتى. الدەكىمنىڭ نۇسقاۋىمەن ماعان كەلگەن بەتتەرى ەكەن. تۇرلەرىنە قاراۋعا جانىڭ شىدامايدى, تاباندارى ءتىلىنىپ, بەتتەرى جارىلىپ كەتكەن. قولىمداعى بالالاردىڭ ەشبىرىن اسىراپ الامىن دەپ كەلگەندەرگە بەرگەن جوقپىن. قاتارلارىنان كەم قىلماي وقىتىپ, بارىنە ديپلوم الىپ بەردىم. كوپتەگەن جوعارى وقۋ ورنىنىڭ باسشىلارى ازاماتتىق تانىتىپ, بالالاردىڭ كوبىن ەمتيحانسىز-اق وقۋعا قابىلدادى. قىزدارىمدى ۇزاتاردا جەتىم دەگىزبەي جاساۋىن جارقىراتىپ الىپ باردىم. مۇنىڭ ءبارى اۋەلى اللا, ودان سوڭ اقجۇرەك جانداردىڭ قامقورلىعىنىڭ ارقاسى, – دەپ قايىردى اڭگىمەسىن.
ءبىز قايتۋعا ىڭعايلانعاندا ءۇي يەسى اسىقپاۋىمىزدى سۇرادى. ونىڭ سەبەبى بۇگىن مۇندا ۇلكەن ومىرگە قادام باسۋعا بەت العان جاس جۇبايلار كەلمەك ەكەن. تاڭسىق جايعا تاڭىرقاپ, ءبىر جاعى قالامىمىزعا توسىن وقيعا ىلىنەردەي ءسال ايالدادىق. كوپ ۇزاماي قولدارىندا ءتۇرلى تاتتىلەر تولتىرىلعان بىرنەشە سومكەسى بار ءبىر توپ قىز-جىگىت كىرىپ كەلدى. سويتسەك, بۇلار يگى ىسكە جۇمىلعان جاستار ەكەن. ارالارىنداعى قاناعات پەن ءامينا ەسىمدى جاس جۇبايلار ماحاببات شەرۋىن (گۋليانكا) ۇيىمداستىرۋدان باس تارتىپ, وعان جۇمسالاتىن شىعىن مەن ۋاقىتتى ساۋاپتى ىسكە باعىتتاۋدى ءبىراۋىزدان قۇپ كورىپتى. بۇل جاي شىنىمەن دە كوڭىلىمىزدى ەرەكشە كۇيگە بولەدى. قاناعاتتى اڭگىمەگە تارتتىق. تالعار اۋدانىنا قاراستى تۇزدىباستاۋ اۋىلىنداعى №13 ورتا مەكتەپتە ينفورماتيكا ءپانىنىڭ مۇعالىمى ەكەن.
– جاسىم – 25-تە. اللانىڭ قالاۋىمەن شاڭىراق كوتەرىپ جاتقان جايىم بار. تۇياق اپانى بۇرىننان بىلەمىن. جولداس جىگىتتەرمەن بىرگە ارا-تۇرا مۇندا كەلىپ تۇرامىز. بۇل كوپتەن ويىمدا جۇرگەن نيەت ەدى. قازىر جاستاردىڭ اراسىندا ماحاببات شەرۋىنە شىعۋ ءداستۇرى بەلەڭ العان. قىمبات كولىكتەر جالداپ, قالانى ارالاۋ ءبىر جاعى ىسىراپ, ەكىنشى جاعىنان قۇر بوسقا داڭعازالىق سەكىلدى كورىنەدى. ارينە, بۇعان دەيىن ۇيلەنگەن تالاي دوسىمنىڭ تويلارىندا ماحاببات شەرۋىنە شىقتىق. قازىر ويلاپ قاراسام, سونىڭ ءبارى قاجەتسىز دۇنيە سەكىلدى. دوستارىم دا بۇل ويىمدى قۇپتايدى. ايتالىق, شەتەلدىك ليمۋزيندەر مەن جول تالعامايتىن كولىكتەردىڭ بىرنەشەۋىن 4-5 ساعاتقا جالداۋ قۇنى كەمىندە 200-250 مىڭ تەڭگە. بۇدان گورى سول اقشانى قايىرىمدى ىسكە جۇمساساق دەپ ۇيعاردىم. بالالاردى قۋانتىپ, تۇياق اپانىڭ باتاسىن الساق دەگەن جاقسى ىرىممەن كەلدىك. حالقىمىزدا «جەتىمدى قۋانتساڭ, جەردە جەتپىس, كوكتە جەتپىس پەرىشتە قۋانادى» دەگەن ءسوز بار. بولاشاق جۇبايىم دا بۇل ويىمدى قۋانا قولدادى, – دەيدى قاناعات جۇنىسبەك.
قاناعاتتىڭ بۇل ءىسى قوعامنىڭ ىزگىلەنۋىنە قوسىلعان قوماقتى ۇلەس دەپ قابىلدادىق. جاقسىلىققا باستاۋ العان ءار ءىستىڭ تۇپكى وزەگىندە جاقسى ءۇمىت جاتاتىنىن ەسكەرسەك, مىناۋ راسىندا دا تالاي جاسقا ۇلگى بولارلىق عيبراتى مول باستاما ەكەن دەگەن ويعا قالدىق. تۇياق اپا جاستارعا: «كەرۋەندەرىڭ ءسان-سالتاناتى جاراسقان ۇلى كوشكە اينالسىن, ءۇبىرلى-ءشۇبىرلى بولىڭدار, اينالايىندار», دەپ باتاسىن بەردى. قاناعاتقا ەرە كەلگەن جىگىتتەر دە وسى ءداستۇردى جالعايتىندارىن ايتىپ جاتتى. ءبىز ىشتەي قۋانىپ, ەگەر شىنىمەن دە مۇنداي يگى باستاما بەلەڭ السا, تالاي مۇقتاجدىڭ جاعدايى جاقسى ارناعا بۇرىلار ەدى-اۋ دەپ ويلادىق.
بيىل پرەزيدەنت جارلىعىمەن بالالار جىلى دەپ بەلگىلەندى. مەملەكەت باسشىسى قاسىم-جومارت توقاەۆ: «بالالار جىلىن تەك ۇرانداتىپ نەمەسە مەرەكە تۇرىندە اتاپ ءوتۋ عانا ەمەس, ەڭ الدىمەن, بيلىك تاراپىنان دەنساۋلىق ساقتاۋ, ءبىلىم بەرۋ جانە الەۋمەتتىك قامسىزداندىرۋ سالاسىندا بالالاردى قورعاۋ ماقساتىندا ناقتى ءىس-شارالار جاسالۋى كەرەك. وسكەلەڭ ۇرپاقتىڭ ۇيلەسىمدى دامۋى مەن باقىتتى بالالىق – ءبىزدىڭ جالپىۇلتتىق مىندەتىمىز», دەگەن ەدى. ولاي بولسا, بولاشاقتىڭ جارقىن جالعاسى سانالاتىن بالالارعا بار ءومىرىن ارناعان تۇياق قازكەنقىزىنا قالاي العىس ايتساق تا جاراسادى.
تۇياق اپا باۋىرىنا باسقان بالدىرعانداردىڭ تاعدىرى سان تاراۋ. بەيكۇنا كوڭىلدەردىڭ جىلى ۇياسىنا اينالعان مەكەندە اتا-انا قامقورلىعىنان ايىرىلعان بوبەكتەر ءۇشىن قاجەتتى جاعداي جاسالعان. ەڭ باستىسى, ولار ءبىر مەكتەپكە بارىپ, ءبىر انانىڭ ءتالىمىن الىپ, ءبىر ءۇيدىڭ بالالارىنداي ءومىر ءسۇرىپ جاتىر. پايعامبارىمىزدىڭ (س.ع.س): «مۇسىلمان ادامدار تۇراتىن ۇيلەردىڭ ەڭ جاقسىسى – جەتىم باققان ءۇي. ول ۇيدە جەتىمگە قۇرمەت كورسەتىلەدى. مۇسىلمان ادامدار تۇراتىن ۇيلەردىڭ ەڭ جامانى – جەتىم قينالعان ءۇي. جەتىم مەن جەسىردىڭ اس-سۋى مەن كيىم-كەشەگىنە قارايلاسۋ اللا جولىندا جيھاد قىلعان ءارى ءتۇنىن ناماز وقىپ, كۇندىزىن ورازا ۇستاۋمەن وتكىزگەن ادام سياقتى», دەگەن وسيەتى بار. تۇياق اپانىڭ شاڭىراعىنا بىرگە بارعان ءىنىم ورىنبەك ءسوز اراسىندا «جۇرەگىمىزدى جۇمسارتىپ تۇرۋ ءۇشىن وسىندا ءجيى كەلەيىكشى», دەپ قالدى. مەن دە وعان قاراپ جىلى جىميدىم.
اقىل توقتاتىپ قالعان ەرمەك اپاسىمەن بىرگە ءبىزدى شىعارىپ سالدى. كوزى مولدىرەگەن تاعى ءبىر جەتكىنشەك تەرەزەدەن تەلمىرە قاراپ تۇر ەكەن. جانارداعى جاسىن قۇرعاتا الماعانىمىز ءۇشىن ءوزىمىزدى كىنالى ادامداي سەزىندىك. جاۋدىرەگەن كوزدەرى جانىمىزدى قارىپ بارادى. قولدان كەلەر دارمەنىمىز سول بولعاسىن, تىلەۋلەرىن تىلەپ تارقادىق. تاسباۋىر دۇنيەگە ارىز ايتقان كىشكەنتاي تاعدىرلاردىڭ جارىق جالعانداعى جالعىز تىرەگى – تۇياق اپا امان بولسا ەكەن دەپ تىلەدىك. ولاردىڭ تاۋ-تاۋ ارماندارىن قۇشاقتاپ التىن انا ارتىمىزدا قالا بەردى. كوڭىلىمىزدى مىڭ سان وي كەرنەپ اپايدىڭ ۇيىنەن ۇزاي بەردىك.
شىركىن, تۇياق اپانىڭ جۇرەگى مەيىرىم شۇعىلاسى ەكەن عوي. جانارىنا جارىق كۇن ۇيالاعان جاننىڭ مەيىرىم شۇعىلاسى...
