بالالىق شاعىمىزدا كۇن قۇرعاتپاي كەلىپ تۇراتىن ءبىر دوربا گازەت-جۋرنالداردى شۇقشيا وقىپ, ءار باسىلىمنان ءوزىمىزدى قىزىقتىراتىن ايدارلاردى جارىسا ىزدەيتىنبىز. بارىنەن دە مەنى اسا قۋانتاتىنى – ءبىزدىڭ ۇيگە «ارا» جۋرنالى كەلەتىن. قوعامدىق دەرتتى تۇيرەگەن قىزعىلىقتى كاريكاتۋرالار, مىسالدار, فەلەتوندار, شەتەل ساتيراسىنىڭ اۋدارمالارى, نەسىن ايتاسىز, ۇلكەن تۇگىلى قارا تانىمايتىن بالانى دا ەلىكتىرىپ اكەتەر جاۋىنگەر باسىلىم ەدى. مەن ەڭ العاش تولىمبەك الىمبەك ۇلىنىڭ شىعارماشىلىعىمەن وسى «ارا» جۋرنالى ارقىلى تانىس بولدىم.
قازۇۋ-ءدىڭ جۋرناليستيكا فاكۋلتەتىنە وقۋعا تۇسە سالىپ ىزدەگەن ءارى ەڭ العاش كەزدەسكەن جازۋشىم تولىمبەك الىمبەك ۇلى بولدى. بۇرىن شىعارمالارىن گازەت-جۋرنالدان وقىپ, ءوزىن تەلەديداردان عانا كورىپ جۇرگەن جازۋشى اعانىڭ الدىنا باردىم. ول كەزدە مەنىڭ دە ساتيرالىق اڭگىمەلەرىم ۇلكەن باسىلىمداردا جارىق كورە باستاعان كەز. تابالدىرىعىنان يمەنە اتتاپ, جاسقانشاقتانا امانداسقاننان كەيىن ساتيرا جازاتىنىمدى جەتكىزدىم. اعام: «ستۋدەنتسىڭ بە؟ تاماق ىشپەگەنسىڭ-اۋ دەيمىن, ءۇنىڭ قۇمىعىپ شىقتى عوي» دەپ باداناداي كوزدەرىن ءارى-بەرى ءبىر اۋناقشىتىپ الدى. سوسىن, مەنىڭ جازعان-سىزعانىمنان حاباردار ەكەنىن, قاي باسىلىمعا نەندەي تاقىرىپتاردى ۇسىنىپ جۇرگەندەرىمدى تالقىلاي كەلە, «ادەبيەتتىڭ تابالدىرىعىنان باتىل اتتاۋ كەرەك» دەگەن سىڭايدا ءبىرشاما اقىل ايتىپ تاستادى. مىنە, مەنىڭ ءپىر تۇتقان جازۋشىممەن كەزدەسۋ وسىلاي باستالىپ, قالامنىڭ كيەسىن تانۋعا ۇمتىلعان شىعارماشىلىق ىزدەنىس جولىنداعى قادامىم ءتاي-ءتاي باسىپ جۇرە بەردى.
تولىمبەك الىمبەك ۇلىنىڭ شىعارماشىلىعى ساتيرانىڭ ساف ۇلگىسى, يۋموردىڭ ناق ءوزى ەكەنىندە داۋ جوق. كونبىس ەركەك, الايدا سول بۇقپانتايلىعىنىڭ ارعى جاعىندا ەپتەگەن باقاي ەسەبى دە جوق ەمەس وتاعاسىنا ادۋىندى بايبىشە, بايى تۇگىلى قۇدايىنا مويىنسىنبايتىن كەۋدەمسوق ايەلدى قارسى قويا وتىرىپ كەز كەلگەن قوعامدا كەزدەسەتىن كەرتارتپالىق پەن كەجىرلىكتى ىرەپ سالادى. جانە ونى ادەمى ءازىل, ءتاتتى تىلمەن بوياپ, كىسى قىزىعارلىق سيۋجەتپەن بەرە ءبىلۋى ءار وقىرماندى ءتۇرلى ويعا جەتەلەيدى.
ءسال شەگىنىس جاساي كەتسەك, كەڭەس داۋىرىندە تەلەديداردان اندا-مۇندا ءازىل-سىقاق وتاۋىنان قىزىقتى حابارلار كورسەتىلەتىن. ونداي مەرەكەلىك ازىلدەردى تالانتتى ارتىستەرىنىڭ كولەڭكەسىنەن ءارى اسىرماعان «تاماشانىڭ» دا دۇركىرەپ تۇرعان كەزى. ول كەزدە قازاق تىلىندە كورسەتەتىن جالعىز «قازاقستان» ارناسى ءۇشىن ەل شاتىرعا شىعىپ كەتەتىن. بويىڭدى بالقىتارداي قازاقى اۋەزدەگى ءان-كۇيدىڭ اراسىندا ادەمى ازىلگە دە ورىن بەرىلىپ, ەكرانعا تولىمبەك الىمبەك ۇلى شىعادى. سوندا اكەم مارقۇم ايتاتىن: «ك ۇلىمكوز شىقتى, قازىر كەرەمەت ءازىل تىڭدايمىز», دەپ. سودان تولىمبەك اعانى وتباسىمىزبەن «ك ۇلىمكوز» اتاپ كەتكەن ەدىك. كەيىنىرەك ول كىسىمەن ارالاسا باستاعاندا, وسىنى وزىنە ايتتىم. باسىن شايقاپ كۇلدى. «اپىر-اي, جەڭگەلەرىم قويا الماعان اتتى قويىپتى عوي», دەپ بالاشا ءماز بولدى.
تولىمبەك اعانىڭ الدىنا ەندى قالام ۇستاپ جۇرگەن تۇستاستارىمدى ەرتىپ اپارۋشى ەدىم. قۇجىراسىنا قۇتتى قوناق كەلگەندەي بار جۇمىسىن جيىپ قويىپ, ەمەن-جارقىن اڭگىمە تيەگىن اعىتاتىن. «ال, سويلەڭدەر, جاستار!» دەپ ءبىزدىڭ بۇگىنگى كوزقاراسىمىز بەن ءوزارا قوزعار تاقىرىبىمىزعا, كەيىنگى بۋىننىڭ ءازىلى مەن قاعىتپا قىلىقتارىنا كوڭىل بولەتىن. سويتسەم, بۇل قىلىعى ىزدەنىستەن تۋعان قادام, ءار زاماننىڭ تامىرىن ءداپ باسۋ ءۇشىن بىرگە تىنىستاۋ امالى ەكەن. اڭگىمە اراسىندا الدىڭعى بۋىن اعالارىنىڭ ايتقان ازىلدەرىن, جاراسىمدى قارىم-قاتىناسىن جاستارعا جەتكىزىپ وتىرار ەدى. قازاق ادەبيەتىنىڭ كەشەگىسى مەن بۇگىنىن جالعاپ, كەلەشەككە وزدىراتىن جانى تازا كىسىنىڭ ءاربىر ءسوزىن راحاتتانا تىڭداپ, شىنايى جىميىسپەن كوڭىل تۇكپىرىنە ورنالاستىرا بەرەتىنبىز.
بىردە جازۋشىلار وداعىنىڭ ءماجىلىس زالىمەن قاباتتاسقان شاعىن كابينەتتە ەكەۋارا اڭگىمەلەسىپ وتىرىپ: «اعا, مەن ءسىزدىڭ شاكىرتىڭىزبىن», دەپ سالدىم. تالاي جىلعى ارالاسۋ مەن اعانىڭ ىشكى جان دۇنيەسىنە ۇڭىلگەننەن كەيىن پايدا بولعان رياسىز كوڭىل ەدى. ءجۇرىپ جۇرگەن جىگىتىنەن ۇسىنىس تۇسكەن قىزداي قىزاراڭداپ, اعام ۇستەلىنىڭ تارتپاسىن اقتارىستىرىپ, الدىنداعى قاعازىن ءارلى-بەرى اۋدارىستىرىپ, ۇيالىپ-اق قالدى. «شىن ايتامىن, اعا. مەن ءسىزدىڭ شىعارماشىلىعىڭىزبەن دە, ادامي قالىبىڭىزبەن دە ەتەنە جاقىنمىن», دەپ ۇستەپ قويامىن. ءبىرازدان سوڭ تولىمبەك اعا تىلگە كەلىپ: «اقتوبەدەگى ءۇمىت زۇلحاروۆا دەيتىن ساتيريك قىز دا شاكىرتىڭىزبىن دەپ ەدى», دەيدى قيپاقتاپ. كەۋدە كەرۋدى بىلمەيتىن كىشىپەيىل مىنەز-اي دەسەڭىزشى. سودان كەيىن ول كىسى مەنەن, مەن ول كىسىدەن بىرازعا دەيىن ۇيالعانداي بولىپ, تۋرا ءبىر-ءبىرىمىزدىڭ قىلمىسىمىزعا كۋا بولعانداي كۇي كەشىپ جۇردىك.
ومىردە كەزدەسەتىن كەيبىر پەندەشىلىك ارەكەتتەر ۋسويقى ولەڭگە, مىتىپ الار پارودياعا اينالىپ دەستە-دەستەسىمەن جارىق كورىپ جاتادى. كەز كەلگەن كەمشىلىكتى ك ۇلىپ قارسى الادى. «مەنىڭ ۇلكەن سىيىم دا, اتاق-داڭقىم دا – وقىرماندارىم», دەپ ءوزىنىڭ ءبىر سۇحباتىندا ايتقانداي, تولىمبەك اعانىڭ جان جۇيەسىنە تىرشىلىك ءنارىن بەرىپ تۇرعان دا ونىڭ شىعارماشىلىعى. ساتيرا ونىڭ سىرلاسى دا, سابىرعا شاقىرار اقىلشىسى دا, ءتىپتى تار جەردە دەمەپ, ۇنەمى جەبەپ جۇرەتىن جان سەرىگى دە بولدى. كەيدە البىرتتىقپەن ارنەگە ءبىر كۇيىپ-پىسەتىن مىنەزىمىزدى بايقاتىپ قويساق, بىزدەن اقىلىن اياماي, ءومىردىڭ دۇرىس سوقپاعىنا سالىپ جىبەرۋدەن شارشامايتىن. اكەدەن ەرتە ايىرىلىپ, جاستايىنان بەينەتتىڭ اششى ءدامىن تاتقاندىعىنان بولار, الدىنا كومەك سۇراپ كەلگەن تالاي كىسىگە قول ۇشىن بەرىپ, شارۋاسىن شەشىپ بەرۋگە تىرىساتىن. مۇلدەم تانىمايتىن ادامدارىنىڭ ماسەلەسىنە وڭ ىقپال ەتكەنىنە ءبىز كۋا بولساق تا, تولىمبەك اعا بىرەۋگە ءتىس جارىپ بىلدىرتپەيتىن. ءوزى ايتادى: «مەن ۇيدەگى كوڭىل-كۇيدى جۇمىسقا, جۇمىستاعى كوڭىل-كۇيدى ۇيگە اپارمايمىن», دەپ سول ءسوزى, سول مىنەزى راسىندا دا اينىماعان قالپىندا ەش وزگەرگەن ەمەس.
قازاقى قالجىڭنىڭ جوقشىسى بولىپ, ادەمى, جاراسىمدى ءازىلدىڭ جۇيەسىن تاپقان تولىمبەك الىمبەك ۇلىنىڭ ءازىل اڭگىمەلەرى مەن ولەڭدەرى «كۇلەمىز بە, قايتەمىز؟», «و, نەسى-ەي؟», «كىمگە كۇلكى, كىمگە ءتۇرپى؟», «تاماشا» جيناقتارىنا ەنىپ, بۇگىنگى وقىرماننىڭ تالابىنا ساي «ءلام-ميم», «اھ-ءۇھ», «ىم-جىم», «تويدا جولىعايىق», «قالاي بولسا سولاي» جانە تاعى باسقا بىرنەشە جەكە كىتابى جارىق كوردى. ونىڭ ف.بۋلياكوۆتان («وتىز ۇلىڭ بولعانشا»), م.زادورنوۆتان («كۇيەۋىڭىزدى ساتىڭىزشى»), گ.بەلەتسكيدەن («جەلىككەن جاستار») اۋدارعان كومەديالارى م.اۋەزوۆ اتىنداعى قازاق مەملەكەتتىك اكادەميالىق تەاترىندا, ە.بەردجەستەن اۋدارعان «تەمىر قۋىرشاق» دراماسى قوستاناي وبلىستىق دراما تەاترىندا ساحنالاندى. «تاماشا», «باۋىرجان-شوۋ» ساتيرالىق تەاترلارىنىڭ رەپەرتۋارىنا ارناپ جازعان ستسەناريلەرى ءالى دە كورەرمەنىن باۋراپ الادى. «حابار» تەلەارناسى ۇسىنعان «ءسۇيىنشى», «بوزبالا شاقتىڭ سوڭعى جازى» دەپ اتالاتىن كوركەم فيلمدەردىڭ ستسەناريىن جازىپ, «قازاقستان» تەلەارناسىنداعى «ءازىلكەشتەر اۋىلى», «حابار» ارناسىنىڭ التىن قورىندا ساقتالعان «ءازىلىڭ جاراسسا...» دەيتىن ءازىل-وسپاق باعدارلامالارىنىڭ اۆتورى ءارى جۇرگىزۋشىسى بولدى.
كوزى دە, ءسوزى دە, ءوزى دە ك ۇلىپ تۇراتىن, ءومىردىڭ قيىندىعى مەن قياستىعىن كۇلە ءجۇرىپ, كۇلدىرە ءجۇرىپ ساتيرانىڭ نىساناسىنا اينالدىرعان تولىمبەك الىمبەك ۇلى جۋىردا اقساقالدىقتىڭ الاڭىنا اياق باستى. شىعارماشىلىعى ادام جانىن جادىراتاتىندىقتان با, ءالى دە سوناۋ توقسانىنشى جىلدارى العاش كەزدەستىرگەندەگى جايساڭ قالپىندا عانا كوز الدىڭا كەلىپ تۇرا قالادى. تەلەديداردى قوسساڭ, ءوزىنىڭ بيازى ۇنىمەن جاراسىمدى ءازىلىن وقىپ تۇراتىن سياقتى. ايەل زاتىن اسپەتتەپ تۇرىپ جەڭىل شىمشىپ الاتىن ادەمى شۋماقتارىن, قىزداردى ماقتاپ تۇرىپ مادەنيەتتىلىككە جەتەلەيتىن كوڭىلدى تىركەستەرىن بىرىنەن سوڭ ءبىرىن اعىتىپ جاتقانداي كۇي كەشەسىڭ.
ونىڭ ساتيرالىق اڭگىمەلەرىنەن, ءازىل ولەڭدەرىنەن, ساحنالىق قويىلىمدارىنان قولعا ىلىككەنىن ج ۇلىپ الىپ تالقىلاۋ, تاپتىشتەپ تارقاتۋ, تۇسىنىك بەرۋ – شاكىرتتىڭ ءىسى ەمەسى انىق. ءبىز دە سول ۇدەدەن اسپادىق. جاقسى ادامنىڭ ءومىرىنىڭ تەك جارقىن تۇستارىن جازۋ مىندەت بولسا, تولىمبەك اعا تۋرالى ايتىلار جاقسى پىكىر دە, جازىلار جاقسى ەستەلىك تە جەتەرلىك.
قانات ەسكەندىر,
«ەگەمەن قازاقستان».
بالالىق شاعىمىزدا كۇن قۇرعاتپاي كەلىپ تۇراتىن ءبىر دوربا گازەت-جۋرنالداردى شۇقشيا وقىپ, ءار باسىلىمنان ءوزىمىزدى قىزىقتىراتىن ايدارلاردى جارىسا ىزدەيتىنبىز. بارىنەن دە مەنى اسا قۋانتاتىنى – ءبىزدىڭ ۇيگە «ارا» جۋرنالى كەلەتىن. قوعامدىق دەرتتى تۇيرەگەن قىزعىلىقتى كاريكاتۋرالار, مىسالدار, فەلەتوندار, شەتەل ساتيراسىنىڭ اۋدارمالارى, نەسىن ايتاسىز, ۇلكەن تۇگىلى قارا تانىمايتىن بالانى دا ەلىكتىرىپ اكەتەر جاۋىنگەر باسىلىم ەدى. مەن ەڭ العاش تولىمبەك الىمبەك ۇلىنىڭ شىعارماشىلىعىمەن وسى «ارا» جۋرنالى ارقىلى تانىس بولدىم.
قازۇۋ-ءدىڭ جۋرناليستيكا فاكۋلتەتىنە وقۋعا تۇسە سالىپ ىزدەگەن ءارى ەڭ العاش كەزدەسكەن جازۋشىم تولىمبەك الىمبەك ۇلى بولدى. بۇرىن شىعارمالارىن گازەت-جۋرنالدان وقىپ, ءوزىن تەلەديداردان عانا كورىپ جۇرگەن جازۋشى اعانىڭ الدىنا باردىم. ول كەزدە مەنىڭ دە ساتيرالىق اڭگىمەلەرىم ۇلكەن باسىلىمداردا جارىق كورە باستاعان كەز. تابالدىرىعىنان يمەنە اتتاپ, جاسقانشاقتانا امانداسقاننان كەيىن ساتيرا جازاتىنىمدى جەتكىزدىم. اعام: «ستۋدەنتسىڭ بە؟ تاماق ىشپەگەنسىڭ-اۋ دەيمىن, ءۇنىڭ قۇمىعىپ شىقتى عوي» دەپ باداناداي كوزدەرىن ءارى-بەرى ءبىر اۋناقشىتىپ الدى. سوسىن, مەنىڭ جازعان-سىزعانىمنان حاباردار ەكەنىن, قاي باسىلىمعا نەندەي تاقىرىپتاردى ۇسىنىپ جۇرگەندەرىمدى تالقىلاي كەلە, «ادەبيەتتىڭ تابالدىرىعىنان باتىل اتتاۋ كەرەك» دەگەن سىڭايدا ءبىرشاما اقىل ايتىپ تاستادى. مىنە, مەنىڭ ءپىر تۇتقان جازۋشىممەن كەزدەسۋ وسىلاي باستالىپ, قالامنىڭ كيەسىن تانۋعا ۇمتىلعان شىعارماشىلىق ىزدەنىس جولىنداعى قادامىم ءتاي-ءتاي باسىپ جۇرە بەردى.
تولىمبەك الىمبەك ۇلىنىڭ شىعارماشىلىعى ساتيرانىڭ ساف ۇلگىسى, يۋموردىڭ ناق ءوزى ەكەنىندە داۋ جوق. كونبىس ەركەك, الايدا سول بۇقپانتايلىعىنىڭ ارعى جاعىندا ەپتەگەن باقاي ەسەبى دە جوق ەمەس وتاعاسىنا ادۋىندى بايبىشە, بايى تۇگىلى قۇدايىنا مويىنسىنبايتىن كەۋدەمسوق ايەلدى قارسى قويا وتىرىپ كەز كەلگەن قوعامدا كەزدەسەتىن كەرتارتپالىق پەن كەجىرلىكتى ىرەپ سالادى. جانە ونى ادەمى ءازىل, ءتاتتى تىلمەن بوياپ, كىسى قىزىعارلىق سيۋجەتپەن بەرە ءبىلۋى ءار وقىرماندى ءتۇرلى ويعا جەتەلەيدى.
ءسال شەگىنىس جاساي كەتسەك, كەڭەس داۋىرىندە تەلەديداردان اندا-مۇندا ءازىل-سىقاق وتاۋىنان قىزىقتى حابارلار كورسەتىلەتىن. ونداي مەرەكەلىك ازىلدەردى تالانتتى ارتىستەرىنىڭ كولەڭكەسىنەن ءارى اسىرماعان «تاماشانىڭ» دا دۇركىرەپ تۇرعان كەزى. ول كەزدە قازاق تىلىندە كورسەتەتىن جالعىز «قازاقستان» ارناسى ءۇشىن ەل شاتىرعا شىعىپ كەتەتىن. بويىڭدى بالقىتارداي قازاقى اۋەزدەگى ءان-كۇيدىڭ اراسىندا ادەمى ازىلگە دە ورىن بەرىلىپ, ەكرانعا تولىمبەك الىمبەك ۇلى شىعادى. سوندا اكەم مارقۇم ايتاتىن: «ك ۇلىمكوز شىقتى, قازىر كەرەمەت ءازىل تىڭدايمىز», دەپ. سودان تولىمبەك اعانى وتباسىمىزبەن «ك ۇلىمكوز» اتاپ كەتكەن ەدىك. كەيىنىرەك ول كىسىمەن ارالاسا باستاعاندا, وسىنى وزىنە ايتتىم. باسىن شايقاپ كۇلدى. «اپىر-اي, جەڭگەلەرىم قويا الماعان اتتى قويىپتى عوي», دەپ بالاشا ءماز بولدى.
تولىمبەك اعانىڭ الدىنا ەندى قالام ۇستاپ جۇرگەن تۇستاستارىمدى ەرتىپ اپارۋشى ەدىم. قۇجىراسىنا قۇتتى قوناق كەلگەندەي بار جۇمىسىن جيىپ قويىپ, ەمەن-جارقىن اڭگىمە تيەگىن اعىتاتىن. «ال, سويلەڭدەر, جاستار!» دەپ ءبىزدىڭ بۇگىنگى كوزقاراسىمىز بەن ءوزارا قوزعار تاقىرىبىمىزعا, كەيىنگى بۋىننىڭ ءازىلى مەن قاعىتپا قىلىقتارىنا كوڭىل بولەتىن. سويتسەم, بۇل قىلىعى ىزدەنىستەن تۋعان قادام, ءار زاماننىڭ تامىرىن ءداپ باسۋ ءۇشىن بىرگە تىنىستاۋ امالى ەكەن. اڭگىمە اراسىندا الدىڭعى بۋىن اعالارىنىڭ ايتقان ازىلدەرىن, جاراسىمدى قارىم-قاتىناسىن جاستارعا جەتكىزىپ وتىرار ەدى. قازاق ادەبيەتىنىڭ كەشەگىسى مەن بۇگىنىن جالعاپ, كەلەشەككە وزدىراتىن جانى تازا كىسىنىڭ ءاربىر ءسوزىن راحاتتانا تىڭداپ, شىنايى جىميىسپەن كوڭىل تۇكپىرىنە ورنالاستىرا بەرەتىنبىز.
بىردە جازۋشىلار وداعىنىڭ ءماجىلىس زالىمەن قاباتتاسقان شاعىن كابينەتتە ەكەۋارا اڭگىمەلەسىپ وتىرىپ: «اعا, مەن ءسىزدىڭ شاكىرتىڭىزبىن», دەپ سالدىم. تالاي جىلعى ارالاسۋ مەن اعانىڭ ىشكى جان دۇنيەسىنە ۇڭىلگەننەن كەيىن پايدا بولعان رياسىز كوڭىل ەدى. ءجۇرىپ جۇرگەن جىگىتىنەن ۇسىنىس تۇسكەن قىزداي قىزاراڭداپ, اعام ۇستەلىنىڭ تارتپاسىن اقتارىستىرىپ, الدىنداعى قاعازىن ءارلى-بەرى اۋدارىستىرىپ, ۇيالىپ-اق قالدى. «شىن ايتامىن, اعا. مەن ءسىزدىڭ شىعارماشىلىعىڭىزبەن دە, ادامي قالىبىڭىزبەن دە ەتەنە جاقىنمىن», دەپ ۇستەپ قويامىن. ءبىرازدان سوڭ تولىمبەك اعا تىلگە كەلىپ: «اقتوبەدەگى ءۇمىت زۇلحاروۆا دەيتىن ساتيريك قىز دا شاكىرتىڭىزبىن دەپ ەدى», دەيدى قيپاقتاپ. كەۋدە كەرۋدى بىلمەيتىن كىشىپەيىل مىنەز-اي دەسەڭىزشى. سودان كەيىن ول كىسى مەنەن, مەن ول كىسىدەن بىرازعا دەيىن ۇيالعانداي بولىپ, تۋرا ءبىر-ءبىرىمىزدىڭ قىلمىسىمىزعا كۋا بولعانداي كۇي كەشىپ جۇردىك.
ومىردە كەزدەسەتىن كەيبىر پەندەشىلىك ارەكەتتەر ۋسويقى ولەڭگە, مىتىپ الار پارودياعا اينالىپ دەستە-دەستەسىمەن جارىق كورىپ جاتادى. كەز كەلگەن كەمشىلىكتى ك ۇلىپ قارسى الادى. «مەنىڭ ۇلكەن سىيىم دا, اتاق-داڭقىم دا – وقىرماندارىم», دەپ ءوزىنىڭ ءبىر سۇحباتىندا ايتقانداي, تولىمبەك اعانىڭ جان جۇيەسىنە تىرشىلىك ءنارىن بەرىپ تۇرعان دا ونىڭ شىعارماشىلىعى. ساتيرا ونىڭ سىرلاسى دا, سابىرعا شاقىرار اقىلشىسى دا, ءتىپتى تار جەردە دەمەپ, ۇنەمى جەبەپ جۇرەتىن جان سەرىگى دە بولدى. كەيدە البىرتتىقپەن ارنەگە ءبىر كۇيىپ-پىسەتىن مىنەزىمىزدى بايقاتىپ قويساق, بىزدەن اقىلىن اياماي, ءومىردىڭ دۇرىس سوقپاعىنا سالىپ جىبەرۋدەن شارشامايتىن. اكەدەن ەرتە ايىرىلىپ, جاستايىنان بەينەتتىڭ اششى ءدامىن تاتقاندىعىنان بولار, الدىنا كومەك سۇراپ كەلگەن تالاي كىسىگە قول ۇشىن بەرىپ, شارۋاسىن شەشىپ بەرۋگە تىرىساتىن. مۇلدەم تانىمايتىن ادامدارىنىڭ ماسەلەسىنە وڭ ىقپال ەتكەنىنە ءبىز كۋا بولساق تا, تولىمبەك اعا بىرەۋگە ءتىس جارىپ بىلدىرتپەيتىن. ءوزى ايتادى: «مەن ۇيدەگى كوڭىل-كۇيدى جۇمىسقا, جۇمىستاعى كوڭىل-كۇيدى ۇيگە اپارمايمىن», دەپ سول ءسوزى, سول مىنەزى راسىندا دا اينىماعان قالپىندا ەش وزگەرگەن ەمەس.
قازاقى قالجىڭنىڭ جوقشىسى بولىپ, ادەمى, جاراسىمدى ءازىلدىڭ جۇيەسىن تاپقان تولىمبەك الىمبەك ۇلىنىڭ ءازىل اڭگىمەلەرى مەن ولەڭدەرى «كۇلەمىز بە, قايتەمىز؟», «و, نەسى-ەي؟», «كىمگە كۇلكى, كىمگە ءتۇرپى؟», «تاماشا» جيناقتارىنا ەنىپ, بۇگىنگى وقىرماننىڭ تالابىنا ساي «ءلام-ميم», «اھ-ءۇھ», «ىم-جىم», «تويدا جولىعايىق», «قالاي بولسا سولاي» جانە تاعى باسقا بىرنەشە جەكە كىتابى جارىق كوردى. ونىڭ ف.بۋلياكوۆتان («وتىز ۇلىڭ بولعانشا»), م.زادورنوۆتان («كۇيەۋىڭىزدى ساتىڭىزشى»), گ.بەلەتسكيدەن («جەلىككەن جاستار») اۋدارعان كومەديالارى م.اۋەزوۆ اتىنداعى قازاق مەملەكەتتىك اكادەميالىق تەاترىندا, ە.بەردجەستەن اۋدارعان «تەمىر قۋىرشاق» دراماسى قوستاناي وبلىستىق دراما تەاترىندا ساحنالاندى. «تاماشا», «باۋىرجان-شوۋ» ساتيرالىق تەاترلارىنىڭ رەپەرتۋارىنا ارناپ جازعان ستسەناريلەرى ءالى دە كورەرمەنىن باۋراپ الادى. «حابار» تەلەارناسى ۇسىنعان «ءسۇيىنشى», «بوزبالا شاقتىڭ سوڭعى جازى» دەپ اتالاتىن كوركەم فيلمدەردىڭ ستسەناريىن جازىپ, «قازاقستان» تەلەارناسىنداعى «ءازىلكەشتەر اۋىلى», «حابار» ارناسىنىڭ التىن قورىندا ساقتالعان «ءازىلىڭ جاراسسا...» دەيتىن ءازىل-وسپاق باعدارلامالارىنىڭ اۆتورى ءارى جۇرگىزۋشىسى بولدى.
كوزى دە, ءسوزى دە, ءوزى دە ك ۇلىپ تۇراتىن, ءومىردىڭ قيىندىعى مەن قياستىعىن كۇلە ءجۇرىپ, كۇلدىرە ءجۇرىپ ساتيرانىڭ نىساناسىنا اينالدىرعان تولىمبەك الىمبەك ۇلى جۋىردا اقساقالدىقتىڭ الاڭىنا اياق باستى. شىعارماشىلىعى ادام جانىن جادىراتاتىندىقتان با, ءالى دە سوناۋ توقسانىنشى جىلدارى العاش كەزدەستىرگەندەگى جايساڭ قالپىندا عانا كوز الدىڭا كەلىپ تۇرا قالادى. تەلەديداردى قوسساڭ, ءوزىنىڭ بيازى ۇنىمەن جاراسىمدى ءازىلىن وقىپ تۇراتىن سياقتى. ايەل زاتىن اسپەتتەپ تۇرىپ جەڭىل شىمشىپ الاتىن ادەمى شۋماقتارىن, قىزداردى ماقتاپ تۇرىپ مادەنيەتتىلىككە جەتەلەيتىن كوڭىلدى تىركەستەرىن بىرىنەن سوڭ ءبىرىن اعىتىپ جاتقانداي كۇي كەشەسىڭ.
ونىڭ ساتيرالىق اڭگىمەلەرىنەن, ءازىل ولەڭدەرىنەن, ساحنالىق قويىلىمدارىنان قولعا ىلىككەنىن ج ۇلىپ الىپ تالقىلاۋ, تاپتىشتەپ تارقاتۋ, تۇسىنىك بەرۋ – شاكىرتتىڭ ءىسى ەمەسى انىق. ءبىز دە سول ۇدەدەن اسپادىق. جاقسى ادامنىڭ ءومىرىنىڭ تەك جارقىن تۇستارىن جازۋ مىندەت بولسا, تولىمبەك اعا تۋرالى ايتىلار جاقسى پىكىر دە, جازىلار جاقسى ەستەلىك تە جەتەرلىك.
قانات ەسكەندىر,
«ەگەمەن قازاقستان».
سوڭعى جاڭالىقتار
استانادا وليمپيادا چەمپيونى ميحايل شايدوروۆتى سالتاناتتى تۇردە قارسى الدى
ەلوردا • بۇگىن, 02:45
قوعام • كەشە
«اتىراۋ» فۋتبول كلۋبى ساتىلىمعا شىعارىلدى
فۋتبول • كەشە
مويىنقۇم اۋدانىندا ءورت ءسوندىرۋ ءبولىمى اشىلدى
ايماقتار • كەشە
25 اقپانعا دەيىن سالىقتاردى تولەپ ۇلگەرىڭىز
سالىق • كەشە
«رەال» باس باپكەرگە بايلانىستى شەشىم قابىلدادى
فۋتبول • كەشە
