جەتپىستەگى قاريا مەن جەتى جاسار بالانىڭ ءتىلىن تابا بىلەتىن, جان-جاقتى ىزدەنىمپاز, ەر-ازاماتقا ساي ەرىك, جىگەرلى, مۇعالىمدەرگە تالاپشىل, وقۋشىلارعا قامقور جان.
مەكتەپ باسشىسىنىڭ ءبىلىم جولىندا جەتكەن جەتىستىكتەرى جەتەرلىك. مەنىڭ ايتقىم كەلگەنى – ونىڭ ادامگەرشىلىك قاسيەتتەرى, قايىرىمدىلىعى, ازاماتتىق ۇستانىمى. «جاقسىنىڭ جاقسىلىعىن ايت – نۇرى تاسىسىن...» دەمەكشى, قايىرىمدى ءىستىڭ باسى-قاسىنان تابىلاتىن ول «مەكتەپكە جول» اكتسياسى اياسىندا قانشاما از قامتىلعان كوپبالالى وتباسىنان شىققان وقۋشىلاردى مەكتەپ فورماسىمەن, وقۋ قۇرالدارىمەن قامتاماسىز ەتۋ ءىسىن ۇنەمى قولعا الىپ كەلەدى. دوستىق اۋىلى قاريالارىنىڭ اق باتاسى مەن ىستىق ىقىلاسىنا بولەنگەن باسشى وقۋشىلارعا ساپالى ءبىلىم مەن سانالى تاربيە بەرۋ جولىندا ءالى تالاي بەلەستەردى باعىندىرارى ءسوزسىز.
مەرەيلى مەرەكە العىس ايتۋ كۇنىندە ەل باتاسى مەن العىسىن الىپ جۇرگەن جاميليا امانتايقىزى جايلى ءبىر ۇزدىك سىردى سىزدەرمەن وسىلايشا ءبولىسۋدى ءجون كوردىم.
نۇربول دوسانوۆ,
دوستىق اۋىلىنىڭ تۇرعىنى
تۇركىستان وبلىسى,
سارىاعاش اۋدانى
