سۋرەتتى تۇسىرگەن ەرلان ومار, «ەQ»
مەنىڭ اتا-انام 1992 جىلى رەسەيدىڭ قورعان وبلىسىنان توبىل وڭىرىنە قونىس اۋدارىپ, مىنەكي, وتىز جىل بولدى, قوستاناي وبلىسىندا تۇرىپ جاتىرمىز. قازىر قازاقستاننىڭ تولىققاندى ازاماتىمىن جانە ءوز ەلىمنىڭ شىنايى پاتريوتىمىن دەپ سەنىممەن ايتا الامىن.
اتا-انام العاش قوستاناي وبلىسىنىڭ ۇزىنكول اۋدانىنداعى شاعىن ءبىر ەلدى مەكەنگە كوشىپ كەلدى. ول كەزدە ءبىز جاستاۋمىز. ءالى ەسىمدە, اۋىل حالقى ءبىزدى شىن جۇرەكتەرىمەن, شىنايى ىستىق پەيىلدەرىمەن قۋانا قارسى الىپ, جاتسىنباي باۋىرعا تارتتى. اتا-اناممەن تانىسىپ, قوناققا شاقىرىسىپ, ەتەنە ارالاسىپ جەرگىلىكتى جۇرتپەن ءدام-تۇزىمىز جاراسىپ كەتتى.
رەسەيدە مالىمىز كوپ ەدى, اكەم ءتورت ت ۇلىكتىڭ ءبارىن ۇستادى. قونىس اۋداراردا سونىڭ ءبارىن الىپ كەلدى. كەلە سالىسىمەن بىزگە تەگىن ءۇي بەرىلدى. ەكى-ءۇش ساعاتتان كەيىن, سىرتتان ماشينا گۇرىلى ەستىلىپ, اۋلامىزعا كىرىپ كەلە جاتقانداي بولدى. ۇيدەن شىقساق, اۋىل تۇرعىندارى ءشوبىن دە, سابانىن دا, بيدايى مەن جەمىن دە اكەپ توگىپ جاتىر ەكەن. ءوستىپ, كوشىپ كەلە سالىسىمەن, ءبىر قىسقا جەتەتىن مال ازىعىن جيناپ الىپ, ءبىر قارىق بولىپ قالدىق. اكە-شەشەمنىڭ بۇل جاقتىڭ قازاقتارى قانداي كەرەمەت! ءوز ەلىڭە, ءوز جەرىڭە ەشتەمە جەتپەيدى ەكەن دەپ تاڭعالعانى بار.
ءوزىم كەيىن كورشى اۋىلعا, ۇلكەن اۋلەتكە كەلىن بولىپ ءتۇسىپ, 15 جىل بويى اتا-ەنەمنىڭ تاربيەسىن الدىم. وسى اۋلەتكە كەلىن بولىپ ءجۇرىپ, انا ءتىلىمدى ۇيرەندىم. جولداسىم ەكەۋمىز 29 جىل بويى جاراسىمدى وتباسىن قۇرىپ, بۇگىندە بالا-شاعامىزدى تاربيەلەپ وتىرمىز. قازىر توبىل قالاسىنداعى نۇرجان ناۋشاباەۆ اتىنداعى گيمنازيادا مۇعالىم بولىپ ەڭبەك ەتىپ جاتىرمىن.
رەسەي مەكتەبىندە وقىپ ءجۇرىپ, پۋشكين مەن لەرمونتوۆتىڭ كىتاپتارىن باسىما جاستاپ وقيتىنمىن. قازىر اباي, ىبىراي, نۇرجان اتالارىمىزدىڭ ولەڭدەرىن وقىپ, تانىپ-ءبىلىپ, بالالارعا دا ۇلتتىق رۋحتا تاربيە بەرىپ جاتىرمىن. مەكتەپ جۇمىسىنان تىس ۋاقىتتا وبلىستىق قازاقستان حالقى اسسامبلەياسىنىڭ جانىنان جۇمىس ىستەپ جاتقان انالار كەڭەسىنىڭ جۇمىسىنا اتسالىسىپ تۇرامىن.
ءوزىمنىڭ ءۇش ۇلىم بار. تۋعان ۇلدارىمنىڭ سىرتىندا, جولداسىم ەكەۋمىز تاعدىر تالكەگىنە ءتۇسىپ, اتا-انالارىنىڭ قامقورلىعىنان ايىرىلعان ءۇش بالانى تاعى اسىراپ الدىق. قازىر ءتورت ۇلىم, ەكى قىزىم بار. ءبارى قازاق مەكتەبىندە ءبىلىم الادى. باقىتتى انامىن, ءوزىم ۇناتىپ ىستەيتىن جۇمىسىم بار. ونەگە كورىپ, بەسىگىنەن ءتۇزۋ ءوسىپ كەلە جاتقان التى بالام بار. جاراتقاننىڭ وسى بەرگەنىنە شۇكىر دەيمىن. بۇگىندە ناپاقامىزدى ادال ەڭبەكپەن تاۋىپ, تاتۋ-ءتاتتى ۇلگىلى وتباسى بولىپ وتىرمىز. وسىنداي باقىتقا جەتكىزگەن ەلىمە, جەرىمە العىسىم شەكسىز. ەڭ باستىسى, ەلىمىز امان, جۇرتىمىز تىنىش, اسپانىمىز اشىق بولسىن. انا رەتىندە ايتارىم, تىنىشتىق پەن بەيبىت ومىرگە ەشتەڭە دە جەتپەيدى.
ايتجان كىشكەنتاەۆا,
ن.ناۋشاباەۆ اتىنداعى گيمنازيا مۇعالىمى
قوستاناي وبلىسى,
توبىل قالاسى
