اتتىڭ جالى, تۇيەنىڭ قومىندا ءجۇرىپ ەلىن داۋعا, جەرىن جاۋعا بەرمەگەن ءباھادۇر بابالاردىڭ ىرىلىگى مەن تىرىلىگى حالقىمىزدى اتاجۇرتسىز قالدىرعان جوق. تۇڭعىش پرەزيدەنتىمىز ايتىپ وتىرعانداي, زامانا سىنىنا توزە الماعان قانشاما ۇلت پەن ۇلىس بورداي توزىپ, تاستاي ۇگىلىپ, قۇمداي شايىلىپ كەتتى. الاش بالاسى دا اتتان تۇسكەن, تاعدىرى قىل ۇستىندە تۇرعان كەزدەر از بولعان جوق. الاساپىران جىلداردى دا, كەسەلى كوپ كەزەڭدەردى دە باستان وتكەردىك. سوعان قاراماستان, «مىڭ ءولىپ, مىڭ تىرىلگەن» حالىقتىڭ سۋىشكىلىگى, كورەر جارىعى مەن باعىنا بۇيىرعان باقىتى بار ەكەن.
الايدا سول باقىتتى ۋىستان شىعارىپ الماي ۇستاپ قالعان تۇعىرلى تۇلعا بولماسا ەركىندىكتىڭ ءوزى ەرتەگىگە, ازاتتىقتىڭ ءوزى اڭىزعا اينالۋى مۇمكىن ەدى. تاۋبە, ەلباسى وسىنداي ولقىلىققا جول بەرگەن جوق. تاباندىلىعى مەن ەڭبەكقورلىعى, وتانسۇيگىشتىگى مەن ۇلتجاندىلىعى ەل باعىنا بۇيىرعان تۇڭعىش پرەزيدەنتىمىزدى بيىككە كوتەردى. حالىق سەنىپ تاپسىرعان اماناتقا قيانات جاساماي, جاس مەملەكەتتى جاسامپازدىققا باستادى. ەگەمەندىكتىڭ ەلەڭ-الاڭىندا قاز-قاز باسقان قازاقستاننىڭ قابىرعاسىن قاتايتىپ, ەڭسەسىن تىكتەدى. بۇل تۋرالى ەلباسى بىلاي دەگەن بولاتىن: «ادامزات تاريحىنداعى ەڭ ايتۋلى وقيعالارعا تولى عاسىرلار توعىسىندا ەلىمىزدى باسقارۋ ماعان ۇلكەن سەنىممەن قاتار زور جاۋاپكەرشىلىك جۇكتەدى. مەن ءوزىم باسشىلىق ەتكەن وتىز جىلعا جۋىق ۋاقىت بويىنا تۋعان حالقىمنىڭ سەنىمىن اقتاۋ ءۇشىن بار كۇش-جىگەرىمدى ايانباي جۇمسادىم».
سانىمىز ارتىپ, قانىمىز تۋلاپ, ءجۇزىمىز جارقىراپ كەلەدى. الاعاي دا بۇلاعاي زاماندا تورتكۇل دۇنيەگە تارىداي شاشىلعان قانداستارىمىزدى شاقىرىپ جاتىرمىز. ەلگە ەل, قۇتقا قۇت قوسىلدى. ەل پرەزيدەنتى ايتىپ وتىرعانداي, وردالى وتىز جىل حالقىمىز ءۇشىن تۇتاس داۋىرگە اينالدى. وسىناۋ قىسقا مەرزىمدە قازاق ەلىن دۇنيە ءجۇزى تانىپ, ەل استاناسىنا ادامزات بالاسى ءسۇيسىنىپ, وتانداستارىمىزدىڭ جەتكەن جەتىستىكتەرىنە تالاي ادام تامسانىپ ۇلگەردى. ءالى تاڭدانا, تاڭىرقاي بەرەتىنىنە سەنىم مول. ەڭ باستىسى, ۇلتتىڭ ۇستىنىنا اينالعان ۇلى باقىتىمىز – تاۋەلسىزدىكتى كوزدىڭ قاراشىعىنداي قورعاپ قالۋىمىز قاجەت!
