− «اتاجۇرت» دەگەن كولەمى 110 بەتتەن اساتىن حيكاياتىمدى اياقتادىم. ونىڭ ءبىر ءۇزىندىسى جاقىندا «قازاق ادەبيەتى» گازەتىندە جاريالاندى. مەن تاۋدىڭ بالاسىمىن, ايگىلى حان ءتاڭىرىنىڭ ەتەگىندە تۋىپ-ءوستىم. سودان با تاۋعا دەگەن ساعىنىشىم ءبىر باسىلعان ەمەس. قانداي كوركەم دۇنيە جازسام دا سونىڭ ىشىندە تاۋدىڭ بەينەسى جۇرەدى. وسىدان 4-5 جىل بۇرىن ەلگە بارىپ, ءوزىم بالا كۇنىمدە اكەممەن بىرگە قوي باققان حان ءتاڭىرىنىڭ بويىنداعى جايلاۋدى ارمانسىز ارالادىم. سوندا جايلاۋدا بۇرىنعىداي جامىراعان ەل دە, مىڭعىرعان مال دا جوق, جۇرت كوشكەندەي قۇلازىپ جاتىر ەكەن.
وسى كورىنىس كوز الدىمنان ۇزاق ۋاقىت كەتپەي قويدى. اقىرى جۇرە-
گىمدى كۇرسىندىرگەن شەر-مۇڭىمدى جازۋعا وتىردىم. بۇل حيكاياتتاعى باس كەيىپكەر ومىردە بار, ءوزىمنىڭ نەمەرە اعام. قازىر جاسى سەكسەننەن اسسا دا اتتان تۇسكەن ەمەس. ءوزى ايدىك اڭشى, قاسقىر عانا ەمەس, ايۋ العان. جاقىندا سول كىسىنىڭ بالاسىنا حابارلاسىپ: «اعام قايدا؟» دەپ سۇراسام, «اعاڭىز جايلاۋعا كوشىپ كەتتى عوي» دەيدى. «وي, ءالى ەرتە ەمەس پە؟» دەسەم, «بيىل ءبىزدىڭ جاقتا ءنار تامباي, قۋاڭشىلىق بولىپ ءشوپ شىقپادى. سودان تۋعان-تۋىستىڭ ازىن-اۋلاق مالىن جيىپ, كەمپىرى مەن وقۋدان تاراعان نەمەرەلەرىن الدى دا تاۋعا كەتتى» دەپ جاۋاپ بەردى.
سول جولى ەلگە بارعانىمدا وسى كىسىمەن ءبىراز اڭگىمەلەستىم. ەسىمى – نۇراسىل, ءوزىنىڭ كوپ جىلدان بەرى ءبىر اياعى ىستەمەيدى. سوندا دا اتقا ءمىنىپ, اڭ اۋلاپ, مال باعادى. اتتى بيىك جەرگە قويادى دا, الدىمەن سول اياعىن ۇزەڭگىگە سالىپ, وڭ اياعىن قولىمەن دەمەپ, ەرگە وتىرادى. سوسىن جۇگەندى قولعا ۇستاپ, اتى جۇرە باستاعاندا وڭ اياعىن ەردىڭ الدىڭعى جاعىنا قايىرىپ سالىپ الادى. سولاي ات ۇستىندە ساعاتتاپ جۇرەدى. اعامىز ومىربايانعا وتە باي. اكەسى وتكەن عاسىردىڭ 20-جىلدارى كولحوز باسقارىپ, جۇرتقا ەگىن سالدىرعان. 1929 جىلى وعان بىرەۋلەر «استىق ۇرلادى» دەپ جالا جاۋىپ, سودان امالسىز قىتايعا قاشۋعا تۋرا كەلگەن. ودان اتاقتى مەرگەنبايمەن جولداس بولىپ, 30-جىلدارى, اشتىق پەن قۋعىننان بوسقان جۇرتتى شەكارادان كورشى ەلگە وتكىزىپ وتىرعان. اقىرى ءوزى دە سول جىلدارى قىتايعا كەتىپ, قازاقستانعا 60-جىلدارى ورالعان. وسى وقيعالاردىڭ ءبارى حيكاياتتا باياندالادى. بۇل شىعارماداعى نەگىزگى ايتار ويىم: قازىر جاستاردىڭ كوبى اۋىلدا دەنى دۇرىس جۇمىس بولماعاسىن قالاعا سابىلدى. سەكسەننەن اسقان نۇراسىل اعامنىڭ بالالارى دا قالادا. ول كىسىنىڭ ءوزى اتا-بابامنىڭ سۇيەگى جاتقان جەردەن ەشقايدا كەتپەيمىن دەپ قوزعالماي وتىر. ەرتەڭ وسىنداي تەكتى قاريالار ومىردەن وتكەننەن كەيىن ەل كيەسىز, جەر يەسىز قالماي ما؟! وسى سۇراق مەنىڭ جانىمدى اۋىرتادى.
– شىعارماشىلىق سىرىڭىزبەن بولىسكەنىڭىزگە راحمەت.
