رۋحانيات • 09 مامىر, 2021

توزاقتان وتسە دە تۇڭىلمەگەن

580 رەت
كورسەتىلدى
13 مين
وقۋ ءۇشىن

ەكىنشى دۇنيەجۇزىلىك سوعىس قانشاما بوزداقتى قىر­شىنىنان قيىپ, قانشاما تاعدىردى تالكەك ەتتى دەسەڭىزشى. سول اۋمالى-توكپەلى كەزەڭنىڭ اۋىر ازابىن قارا نارداي كوتەرىپ, ازاماتتىق ارىنا كىر شالدىرماي وتكەن اسىل اعالاردىڭ ءبىرى – ايتجان احمادي ۇلى.

توزاقتان وتسە دە تۇڭىلمەگەن

سوعىس سالعان تاعدىر تاۋقى­مەتىمەن ون ءتورت جىل بويى تۋعان جەردەن جىراقتا وت كەشىپ, قيىن­دىق پەن قورلىقتىڭ قاسىرەتتى قامىتىن ارقالاپ, اجال اپانىنان قايتقان ايتجان اعامنىڭ ايتارى كوپ-اق ەدى. وكىنىشكە قاراي, اسىل اعا, ارداقتى اكە ۇزاق عۇمىرىنىڭ سوڭعى كۇندەرىنە دەيىن نە بىزگە, نە بالالارىنا جاس عۇمىرىن جالماعان سوعىس تۋرالى شەشىلىپ سويلەمەي كەتتى. ونىڭ سەبەبى, ءوز ازاماتتارىن ءوزى جاۋ ساناپ, اقيقاتتان قورىققان كەڭەستىك جۇيەنىڭ كەساپاتى ەكەنىن كەش تۇسىندىك.

1418 كۇن مەن تۇنگە سوزىلعان سوعىستىڭ امان قالعان سولداتتارى ەلگە ورالدى. ال سوعىس باستالماي تۇرىپ-اق, 1939 جىلى اسكەر قاتارىنا شاقىرىلعان ايتجان احمادي ۇلى تۋرالى جەڭىس كۇنىنەن كەيىن دە ەشبىر حابار كەلگەن جوق. «گۆارديا قاتارداعى جاۋىنگەر ايتجان احماديەۆ 1942 جىلى 21 قىركۇيەكتە سمولەنسك وبلىسىنىڭ كارمانوۆسكي اۋدانىنداعى تەتەر­لەۆا دەرەۆنياسىنىڭ تۇبىندەگى شايقاستان كەيىن حابارسىز كەتتى...» دەپ سوعىس اياقتالار جىلدىڭ الدىندا كەلگەن تىلدەي قاعازعا قاراپ, جاس زايىبى ءراش پەن اكەسى اسكەرگە الىنعاندا قىرقىنان دا شىقپاي قالعان جالعىز قىزى قاتيرا ەكى كوزدەرى ءتورت بولىپ, ۇزاق جىلداردى وتكىزدى. اقىرى ارتتا قالعان اعايىن ەس جيىپ, تۋعان جەردەن توپىراق بۇيىرماعان مىڭداعان بوزداقتاردىڭ ءبىرى رەتىندە ايتجان اعامنىڭ ارتىنان دۇعا باعىشتاپ, شەيىتتەردىڭ قاتارىنا قوستى.

ال بۇل كەزەڭدە «كەبىن كيگەن كەل­مەيدى, كەبەنەك كيگەن كەلەدىنىڭ» كەرىمەن ايت­جان اعام بىرەسە رجەۆ دالاسىنداعى قىر­عىن قاساپتا قان كەشىپ, بىرەسە نەمىس فاشيستەرى­نىڭ كونتسلاگەرلەرىندە ازاپ شەگىپ, بىرەسە قىزىل يمپەريانىڭ قۇل­دىق لاگەرلەرىندە قورلىق كورىپ, ءومىر ءسۇرۋ قۇقى ءۇشىن كۇرەسىپ ءجۇر ەدى. ارداگەر اعانىڭ ۇلكەن ۇلى بەكتۇرسىننىڭ اسكەري ارحيۆتەردەن تىرنەكتەپ جيناعان ماردىمسىز دەرەكتەرى مەن كەنجە ۇلى الپىستىڭ اكەسىنىڭ اۋزىنان ەستىگەن بولىمسىز ەستەلىكتەرىن قۇراستىرىپ, سول ءبىر زۇلمات جىلداردىڭ شەرلى شە­جىرە­سىن تۇزگەن بولدىق...

ايتجان احمادي ۇلى 1913 جىلى ناۋرىز ايىندا سەمەي وبلىسى, ابرالى اۋدانىنداعى بىلقىلداق دەگەن جەردە دۇنيەگە كەلگەن. اتا-اناسىنان جاستاي ايىرىلعان ول سەمەي قالاسىنداعى بالالار ۇيىندە تاربيەلەنگەن. 1939 جىلى اسكەر قاتارىنا الىنىپ, بىردەن جاپون ميليتاريستەرىنە قارسى جۇرگىزىلگەن شايقاستارعا قاتىسادى.

اسكەري ارحيۆ دەرەگى بويىنشا, ايت­جان احماديەۆ جاۋىنگەرلىك مىندەتىن اتقارعان 3-ءشى گۆارديا­لىق موتواتقىشتار ديۆيزياسى­نىڭ №5 اتقىشتار پولكى 1942 جىل­دىڭ باسىندا رجەۆ-ۆيازەمسكي قان­دى قاسابىنا سالىنعان ەكەن. بۇگىنگى اسكەري عىلىمنىڭ ناقتى زەرتتەۋلەرى بويىنشا, 1942 جىل­دىڭ 5 قاڭتارىندا باستالىپ, 1943 جىلدىڭ 21 ناۋرىزىنا دە­يىن جالعاسقان رجەۆ شايقاسى سترا­تەگيالىق جا­عىنان وتە ساۋاتسىز, مايدان دالاسىن­­دا تاريحتا بولىپ كورمەگەن ادام شىعىنى­نا ۇشىراتقان ۇرىس دەپ باعالانىپ وتىر. رجەۆ مايدانىندا بولعان 4 ءىرى شاي­­قاسقا باسشىلىق جاساعان مارشالدار گ.جۋكوۆ پەن ي.كونەۆتىڭ دارىنسىز قولباسشىلىعىنىڭ سالدارىنان 14 ايعا سوزىلعان شاي­قاستا نەمىس گەنەرالدارى گ. فون كليۋگە مەن ۆ. مودەل باسقارعان فاشيستەردىڭ «ورتالىق» ارميالار توبىن رجەۆ پلاتسدارمىنان تىقسىرىپ شىعارا الماپتى. رجەۆ ماڭىنداعى مايدان دالاسىندا قىزىل ارميا قازا تاپقانى بار, حابارسىز كەتكەنى بار 2 ميلليونعا جۋىق جاۋىنگەرىنەن ايىرىلدى.

1942 جىلدىڭ 21 قىركۇيەگىن­دەگى كەزەكتى اۋىر شايقاستان كەيىن سنارياد تۇسكەن وكوپتا تىرىدەي كومى­لىپ قالعان بىرنەشە قىزىل اس­كەردى فاشيستەر قولعا ءتۇسىرىپ, تۇت­قىنعا الادى. سوعىستىڭ العاش­قى كەزەڭىندەگىدەي ەمەس, بۇل كەزدە كە­ڭەس جاۋىنگەرلەرىنىڭ ولەرمەندىك ەرلىگىنە وشىككەن فاشيستەر قولعا تۇسكەن جاۋىنگەرلەرگە ەرەكشە قا­تى­گەزدىك كورسەتتى. رجەۆ مايدا­نىن­دا قولعا تۇسكەن تۇتقىنداردى پول­شا جەرىندەگى اجال اپاندارىنا اينالعان كونتسلاگەرلەرگە جونەلتتى.

«ەكى جىل نەمىس كونتسلاگەرىندە بول­عاندا, كورمەگەن قورلىق قال­مادى. اشتىق­تان, اۋىر جۇمىستان ابدەن تيتىقتاعان كەزىمىزدە, 1944 جىلدىڭ قاتال قىسى كەلىپ, قۇر سۇلدەرلەرىن سۇيرەتىپ جۇرگەن اس­كەري تۇتقىندار اشتىق پەن سۋىققا شىداماي ونداپ, جۇزدەپ قىرىلا باستادى. مار­قۇم­داردىڭ ءولى دەنە­سىن شەتكەرى تۇرعان سارايعا اپارىپ, تەكشەلەپ قالاپ تاستايدى. قىر­شىن كەتكەن بوزداقتارعا ءبىر ۋىس توپىراق تا بۇيىرماي, تاس سارايدا تاۋ-تاۋ بولىپ جاتادى.

قاتال قىستىڭ سوڭعى ايىندا ەكى وك­پەم قابىنىپ, مەن دە مۇرت­تاي ۇشتىم. سۋىق با­راك­تاعى سابان توسەلگەن تاقتاي توسەك­تەن تۇرا الماي ساندىراقتاپ جاتتىم. ايۋداي اقىرعان قاراۋىلدار ءال­سىن-ءالسىن كەلىپ, تاياقتاپ, تەپكىلەپ تۇرعىزباق بولادى. دەنەمنىڭ اششى تاياققا سەلت ەتىپ, قيمىلدايتىن دا قاۋ­قارى قالماپتى. جارىق دۇنيەمەن قوشتاسىپ, ەشتەڭەنى سەزبەي س ۇلىق قالدىم.

ەستەن ايىرىلىپ قانشا جاتقا­نىم بەل­گىسىز, تاس سارايداعى قاراڭعى قاپاستا وزىمە-ءوزىم كەلگەندەي بولدىم. سۇپ-سۋىق ءولى دەنەلەردىڭ ۇس­تىندە جاتىرمىن. قيمىل­داۋعا شامام جوق. تاعى دا ءولى مەن ءتىرىنىڭ اراسىندا قانشا جاتقانىم بەلگىسىز, تاس سا­رايدىڭ ەسىگى تارسىلداي اشىلىپ, الدە­كىمدەر ىشكە كىردى. بار كۇشىمدى جيناپ, ىڭىرسي بەلگى بەرگەندەي بولدىم...

– ا, ەتوت, ۆرودە جيۆوي؟!.

الىستان تۇنشىعا شىققان ايەل داۋىسىن ەستىدىم.

– بروس! ۆسەراۆنو, نە جيلەتس!

كۇڭگىرلەگەن ەركەك داۋىسى بۇ­يىرا سوي­لەدى. جىلت ەتكەن بولىم­­سىز ءۇمىت ساۋلەسى كىلت ءسوندى. كۇدەرىم ءۇزىلىپ, كوڭىلىم سۋىپ, تاعى دا تىلسىم تۇڭعيىققا باتىپ جۇرە بەردىم...

وسىدان تاعى ءبىر جۇما وتكەننەن كە­يىن ماريا ەسىمدى پولياك ايەلىنىڭ جىلى جەر­تولەسىندە ەسىمدى جيدىم. وقيعا بىلاي بولىپتى: جاقىن ەلدى مەكەندەردىڭ بىرىندە تۇراتىن ماريا تۇتقىندار لاگەرىندەگى سانيتار­لىق بولىمگە مەدبيكە بولىپ تىركەل­گەن ەكەن. لاگەردەگى سانيتارلىق ءبولىمنىڭ مىندەتى, نەگىزىنەن تۇت­قىنداردى ەمدەۋ ەمەس, ءولىم-ءجىتى­مىن تىركەۋ, ەسەبىن جۇرگىزۋ بولىپ تابىلادى. تاس سارايعا كەزەكتى ولىكتەردى الىپ كەلگەن ماريا مەن كومەكشى سانيتار كوپ ءمايىتتىڭ ورتاسىندا تىرشىلىك بەلگىسىن تانىتىپ, تالىقسىپ جاتقان مەنى تا­ۋىپ الادى. كومەكشى ساني­تاردىڭ قارسىلىعىنا قاراماستان, قۇدايعا قاراعان ماريا مەنى قولارباعا سالىپ, لاگەردەن جاسىرىن الىپ شىعادى. تىرىلەردىڭ تىزىمىنەن سىزىلىپ تاستالعان ءتىرى ارۋاقتى ءۇيىنىڭ استىنداعى جەرتولەگە تىعىپ, ەكى اي بويى باعادى.

ءبىر كۇنى ماريا جەرتولەگە ۇرەي­لەنە كىرىپ, سىبىرلاي سوي­لەي وتىرىپ, سىر سۋىرتپاقتادى: «قى­زىل ارميا پولشا جەرىندە اۋىر شايقاستار جۇرگىزىپ جات­قان كورى­نەدى. جەڭىلىس تاباتىندارىن جەتە تۇسىنگەن فاشيستەر «جارالى جىرت­قىشتاي» جانتالاسۋدا. ەرتەڭ ماڭايداعى دەرەۆ­نيالار­دىڭ بارلىعىندا ءتىنتۋ جۇرگىزىپ, كۇدىكتىلەردى ۇستاماق. ەندى مۇندا قالۋ وتە قاۋىپتى. بۇگىن تۇننەن قالماي قاشۋ كەرەك. ءتۇن جامىلىپ, جەدەل ءجۇرىپ كەتسەڭ, تاڭ اتا قىزىل ارميانىڭ الدىڭعى شەپتەرىنە ىلىگىپ قالۋعا بولادى...».

مەن قاراڭعى جەرتولەدە قار­ما­نىپ, ماريانىڭ قولدارىن قىس­تىم. بار العى­سىمدى جالعىز اۋىز سوزگە سىيعىزىپ, «مەن ساعان ماڭ­گى قارىزدارمىن, ماريا!» دەدىم وكسىك بۋىپ, تۇنشىعا سىبىرلاپ. ەكەۋمىز وسىلاي قوشتاستىق. باسىن قاتەرگە تىگىپ, فاشيستەردىڭ اجال اپانىنان امان الىپ شىققان قاراپايىم پولياك ايەلىنە ءدال قازىر باسقا ايتارىم دا جوق ەدى... ماريا جيىستىرىپ بەرگەن جۇپىنى كيىمدەردى كيىپ, ەكى اي جاتقان جەر­تولەمنەن قاشىپ شىقتىم. تاڭ اتا مەن قىزىل ارميانىڭ شول­عىنشى بولىمدەرىنىڭ بىرىنە تاپ بولدىم. ولار مەنى اسكەري بارلاۋ باسقارماسىنىڭ ايرىقشا بولىمىنە تاپسىردى. كاپيتان شەنىندەگى تەر­گەۋشى ماعان كوپ ۋاقىت كەتىرگەن جوق. جاۋ تۇتقىنىندا بولعان سەنىم­سىز ادام رەتىندە «كىناسىن قا­نى­مەن جۋى كەرەك» دەگەن ۇكىم شىعا­رىپ, ايىپ باتالونىنا ايدادى دا جىبەردى...», دەپ اڭگىمەلەگەن ەكەن ول كەنجە ۇلىنا.

ايتجان احمادي ۇلى ءتورت اي بويى ايىپ باتالونىنىڭ قۇرا­مىندا جان الىپ, جان بەرىسكەن قانكەشۋ مايدان جولىنان وتەدى. ءتورت ايدان كەيىن كەزەكتى ءبىر اۋىر شايقاستا اعام جامباسىنان قاتتى جاراقات الىپ, گوسپيتالعا تۇسەدى. گوسپيتالدا جاتقاندا, وعان «كىنا­سىن» قانمەن جۋعان جاۋىنگەر رەتىندە قۇجات­تارى قايتارىلىپ, قىزىل ارميانىڭ قاتارداعى جا­ۋىنگەرى رەتىندە تولىق اق­تالىپ شىعادى. جاراقاتىنان ايىعىپ, گوس­پيتالدان اسكەري بولىمگە كەلگەن قاتارداعى جاۋىنگەر ا.احماديەۆتى بارلاۋ باسقارماسىنىڭ ايرىقشا ءبولىمى قايتادان تۇتقىنعا الىپ, جاۋ قولىندا بولعان سات­قىن رەتىندە جاۋاپقا تارتادى. شۇعىل وتكەن اسكەري تريبۋنالدىڭ ۇكىمىمەن ون جىلعا باس بوستاندىعىنان ايىرىپ, كۋزباسس شاحتالارىنىڭ جەراستى جۇمىستارىنا ايدالادى. ءسويتىپ التى جىل بويى ازاپتى مايدان جولىنان ءوتىپ, فاشيست كونتسلاگەرىندە بولىپ, ايىپ باتالونىندا سوعى­سىپ, اۋىر جاراقات العان جازىق­سىز جاۋىنگەر «ساتقىن» دەگەن جالعان جالامەن سەگىز جىل بويى جەراستى شاحتاسىنداعى كاتور­گالىق جۇمىستا بولادى. تەك 1953 جىلى ستالين ولگەننەن كەيىن عانا مىڭداعان ساياسي تۇتقىندارمەن بىرگە اقتالىپ, بوستاندىققا شى­عادى.

مايدانگەر ايتجان احمادي­ ۇلىنىڭ تۋعان جەرگە ورالعاننان كەيىنگى قاراپايى ءومىر جولى دا ۇلا­عاتقا تولى ەدى. قانشاما قيا­نات كورىپ, جازىقسىز جاپا شەكسە دە ول ومىرگە وكپەلەپ, وزگەگە وشىك­كەن جوق. ازاماتتىق اتىنا كىر شالدىرماي, ادامگەرشىلىك قاسيەتىن جوعارى ۇستاپ, ادامدارعا دەگەن باۋىرمالدىلىعىنا بارىنشا باسىمدىق بەرىپ ءوتتى. بۇل كەزدە بويجەتىپ قالعان جالعىز قىزىنا كەسىرىن تيگىزبەۋدى ويلاپ, ايتجان اعام ءومىردى جاڭا قى­رىنان باستاۋدى ۇيعار­دى. الىس اۋداننىڭ شالعايداعى ءبىر شارۋا­شىلىعىنا بارىپ, ءبىر وتار مال الدى. تاپسىرىلعان جۇمىس­قا اسقان جاۋاپكەرشىلىكپەن قاراي­تىن تياناقتى ازاماتقا كولحوز باسشىلارىنىڭ دا كوزقاراسى ءتۇزۋ بولدى. از ۋاقىتتا ول شارۋا­شى­لىقتىڭ وزات شوپاندارىنىڭ بىرىنە اينالدى. 1955 جىلى قاينار اتتى اۋىلدا اكە-شەشەلەرىنەن ەرتە ايىرىلىپ, ءتورت بىردەي شيتتەي باۋىرلارىن باعىپ قالعان بيشان زىكىرياقىزىمەن ءدام جاراستىردى. ونى راقيلاش, نۇر­قيلاش, ساعىنتاي جانە بىتىمعالي دەگەن بۇعاناسى بەكىمەگەن ءتورت باۋىرىمەن بىرگە ەگىندىبۇلاق اۋدانى اباي كەڭ­شارىنىڭ توقاي بولىمشەسىنە كوشىرىپ اكەلدى. بيشان جەڭگەي ەكەۋى ءتورت بالاعا جەتىمدىك قاسىرە­تىن كورسەتپەي, باعىپ-قاعىپ ءوسىردى. ايتجان اعام ءتورت بالدىزىن تۇگەل وقىتىپ, جەكە ءۇي قىلىپ شىعاردى.

ايتجان جانە بيشان احماديەۆ­تەر تاتۋ-ءتاتتى ۇزاق عۇمىر كەشىپ, قاتيرا, باقىت, ايمان, دامەت ات­تى ءتورت قىز, تىلەگەن, بەكتۇرسىن, بەكبولات, تاسبولات, مەيرامبەك جانە الپىس اتتى التى ۇل ءسۇيىپ, تاربيەلەپ ءوسىردى. ۇزاق ۋاقىت اباي اتىنداعى كەڭشاردىڭ مال شارۋا­شىلىعىن وركەندەتۋ جولىندا ايانباي ەڭبەك ەتىپ, زور ابىرويمەن قۇرمەتتى ەڭبەك دەمالىسىنا شىققان ەرلى-زايىپتى شوپانداردىڭ مەملەكەت تاراپىنان العان ماراپاتتارى دا ءبىر توبە. اسىرەسە ولاردىڭ قينالعانعا قول­ۇشىن سوزىپ, جەتىمدەرگە جەبەۋ بولعان جوعارى ادامي قاسيەتتەرىن بۇكىل اۋىل-ايماق جۇرتشىلىعى ۇلگى تۇتادى. ماسەلەن, سوناۋ ءبىر الپى­سىنشى جىلدارى ايتجان اعام قىتاي ەلىنەن قونىس اۋدارىپ كەل­گەن ءبىر اۋىل قانداستارىمىزدى قاسىنا قوندىرىپ, باستارىنا باس­پانا, الدارىنا مال سالىپ بەرگەن ەكەن. قىتايدان كەلگەن اعايىنداردىڭ ءوسىپ-ونگەن ۇرپاق­تارى كۇنى بۇگىنگە دەيىن اسىل ازاماتتىڭ ادامگەرشىلىك قامقور­لىعىن اۋىزدارىنان تاستامايدى.

ءيا, جيىرماسىنشى عاسىردا حالقى­مىزدىڭ باسىنا تۇسكەن وراسان ناۋبەت­تەردى قايىسپاي كوتەرىپ, جازىقسىز جاپا شەكسە دە جۇرەك جىلۋىن وشىرمەي, ازا­ماتتىق بولمىسىن اسقاقتاتىپ وتكەن قاراپا­يىم قاتارداعى جاۋىنگەر ايتجان ­احما­دي­ ۇلىنىڭ بيىك رۋحى ۇرپاقتار جادىندا جاڭعىرا بەرمەك.

 

جىلقىباي جاعىپار ۇلى,

قازاقستان جازۋشىلار وداعىنىڭ مۇشەسى

سوڭعى جاڭالىقتار