رۋحانيات • 19 ءساۋىر, 2021

ۇلتتىڭ ۇلى ۇستازى

5620 رەت
كورسەتىلدى
22 مين
وقۋ ءۇشىن

ىبىراي ءالتىنساريننىڭ ومىربايان­دىق دەرەكتەرىن سويلەتسەك, ۇلتتىڭ ۇلى ۇستازىنىڭ قايراتكەرلىك, ۇيىمداس­تىرۋشىلىق, رەفورماتورلىق, ستراتەگتىك, ديپلوماتيالىق تۇلعاسى ايقىن تانىلار ەدى. 1846 جىلدىڭ 5 ناۋرىزىندا اتاسى اسكەري ستارشىن, بي بالعوجا جاڭبىرشين ورىنبور شەكارا كوميسسياسىنىڭ توراعاسى, گەنەرال-مايور م.ۆ.لادىجەنسكيگە ءوتىنىش جازىپ, ورىنبور مەكتەبىنە ەنگىزگەن. ىبىرايدى تورعايدان جەتىباي وتەمىسوۆ دەيتىن جاس ناۋ­شا جەتكىزگەن.

ۇلتتىڭ  ۇلى ۇستازى

ىبىراي التىنسارين ءبىلىمىن ودان ءارى تولىقتىرۋ ماقساتىندا وقۋىن جال­عاستىرعان. بۇل 1850 جىلدىڭ 20 تامىزى ەدى. ساع.12.00. سالتاناتتى جيىن. احۋن قاتىسقان. سونان سوڭ قالا سىرتىن­دا وقۋعا قابىلدانعان قىر بالالارىنا قۇرمەت كورسەتىلگەن. 4 كيىز ءۇي تىگىلگەن. ۇلت­تىق تاعام, ۇلتتىق ويىن-ساۋىق ۇيىم­داستىرىلعان. تۇپ-تۋرا اۋىل كورى­نىستەرى. ساۋىن بيەلەر, سالت اتتار, ەر-توقىمدار, مال دارىگەرلىك كەرەك-جا­راقتار, كيىم-كەشەكتەر, اياق كيىمدەر, قى­مىز, كىتاپحانا ءبارى-ءبارىسى بالعىن شا­كىرتتەر ءۇشىن جا­سالعان.

ىبىراي وقىعان مەكتەپتە ورىسشا, تاتارشا, ارابشا, پارسىشا ءبىلىم بەرىلدى. شىعىس تىلدەرىنىڭ بىلگىرى مير ساليح بەكچۋرين, ورىنبور احۋنى ۋسمان مۋسين ءدارىس وقىعان. بالاۋسا ىبىراي ورىنبور شەكارا كوميسسياسىنىڭ توراعاسى, ستات­تىق كەڭەسشى, شىعىستانۋشى ۆ.ۆ.گري­گورەۆتىڭ (ونىڭ «و پەرەداچە زۆۋكوۆ كيرگيز­سكوگو يازىكا بۋكۆامي رۋسسكوي ازبۋ­كي» دەگەن ەڭبەگى بار) باي كىتاپ­حاناسىن پايدالانعان.

جيناقتاي ايتقاندا, سۇڭقارداي سەرگەك, جانارتاۋداي وتتى ىبىراي 1845-1857 جىلداردا ورىنبور مەكتەبىندە تەلەگەي ءىلىم-بىلىمگە سۋسىنداپ, سامۇرىقشا قا­نات قاقتى. 1857-1859 جىلداردا اقىل­مان اتاسى, ەسكىنىڭ سوڭى, اسىلدىڭ سار­قىتى بال­عوجا ءبيدىڭ حاتشىسى, قول­عاناتى بولدى. بۇل دا ىبىراي ءومىرىنىڭ وزگەشە ءبىر دانالىق, تاعىلىم مەكتەبى.

ى.التىنسارين 1859 جىلى ورىنبور وبلىستىق باسقارماسىنا كىشى ءتىلماش, 1869 جىلى تورعاي قالاسى ماڭىنداعى دالالىق بەكىنىستەر مەكتەبىندە مۇعالىم, اۋدارماشى, 1869 جىلدىڭ 2 قاڭتارىندا تورعاي ۋەزدىك باسقارماسىنىڭ حات جۇرگىزۋشىسى, 1870-1872, 1874 جىلداردا ورىنبور گە­نەرال-گۋبەرناتورىنىڭ بۇي­رىعىمەن تورعاي ۋەزدىك سۋدياسى جانە 1871-1872 جىل­داردا تورعاي ۋەزدىك باستىعىنىڭ اعا كومەكشىسى ءارى ونىڭ مىندەتىن دە ءوزى ات­قارعان.

1879 جىلدىڭ 1 قىركۇيەگىنەن – 1888 جىلدىڭ 1 مامىرىنا دەيىن تورعاي وبلىسى قازاق مەكتەپتەرىنىڭ ينسپەكتورى. سو­نان سوڭ گۋبەرنيا حاتشىسىنىڭ كوللەدج كەڭەس­شىسى. 1889 جىلى 1 مامىردان باس­تاپ ستاتتىق كەڭەسشى.

ول 1865 جىلدىڭ 25 اقپانىندا ىنتالى قىزمەتى ءۇشىن حورۋنجي شەنىنە يە بولعان, سونداي-اق اۋليە ستانيسلاۆ جانە 2-ءشى, 3-ءشى دارەجەلى اۋليە اننا وردەن­دەرى­مەن ماراپاتتالعان.

ىبىرايدىڭ ارتىقشا ارداقتى قا­سيەت­تەرى ەل كوزىنە ەرتە شالىندى. تاتار عا­لىمى حۇسايىن فايزحانوۆ 1862 جىل­دىڭ قاڭتارىندا قازان ۋنيۆەر­سيتە­تىنىڭ پروفەسسورى ن.ي.يل­مين­سكيگە جاز­عان حاتىندا قازاق جىگىتى ىبى­راي ال­تىن­سارين جايىندا جاقسى لەبىز تانىت­قان.

حۇسايىن فايزحانوۆ پەتەربۋرگتە شوقان ۋاليحانوۆپەن ديدارلاسقان.

ن.ي.يلمينسكي «ۆوسپومينانيا وب ى.التىنسارينە» دەيتىن ەستەلىك كى­تابىندا (قازان, 1891) ورىنبور قا­لاسىندا ىبىراي التىنسارينمەن قىز­مەتتەس بولعانىن ايتا وتىرىپ: «ىبىراي مەنىڭ قازاق ءتىلىن ۇيرەنۋىمە, قا­زاقتىڭ ادەبيەتىمەن تانىسۋىما كوپ اسەر ەتتى... ماراباي اقىنمەن جەتە تانىس­تىردى. مەن 1859 جىلدىڭ قىسىنىڭ باس كەزىندە باتىس قازاقستاندا تۇراتىن سۋىرىپ سالما ايتقىش ماراباي اقىن تۋرالى ەستىدىم. ونى ورىنبور قالاسىنا شاقىرىپ الدىم... ماراباي «ەر تارعىن» جىرىن جىرلاپ بەردى... مەن بۇل جىردى تاتار ارپىمەن جازىپ الدىم. «ەر تارعىندى» ءوز الدىنا كىتاپشا ەتىپ 1862 جىلى قازان قالاسىندا شىعاردىم...» دەپ جازعان.

ال ىبىراي التىنسارين ن.ي.يل­مين­سكيگە جازعان حاتىندا: «مەن ءسىز باستىرعان «ەر تارعىندى» وقىدىم. بۇعان وتە قاتتى قۋانام. قازاق تىلىندە ەش ۋا­قىتتا كىتاپ باسىلعان ەمەس. سوندىقتان قازاقتار ءوز تىلىندە كىتاپ شىققانىنا وتە قاتتى قۋانۋدا... مەن ءوزىم ەل اراسىنان ءبىراز ادەبي ماتەريالدار جينادىم, ونى مۇمكىندىگىنشە سىزگە جىبەرىپ تە وتىرماقپىن» دەيدى.

ىبىراي التىنسارين – ۇلت پاتريو­تى, تالىمگەر – ساناتكەرى, حالىق قىز­مەتشىسى. ۇلى دالانىڭ شارتارابىندا ساڭقىلداپ ەستىلگەن ۇلتتىڭ ۇرانىنداي, كەلەشەكتىڭ تۇلعاسىن ونەر-بىلىمگە ىنتىزار ەتكەن رۋحتىڭ جانارتاۋىنداي, تاۋ­دىڭ تازا كاۋسارىنداي «كەل, بالالار, وقى­لىق!», «ونەر-ءبىلىم بار جۇرتتار» دەيتىن كلاسسيكالىق جىرلارى – ۇلتتىق سانا, ءتىل, مادەنيەت تاريحىنداعى باعا جەتپەس بايلىق ەدى. ول ء«بىر اللاعا سىيى­نىپ», «ونەر-ءبىلىم ءبارى دە, وقۋمەنەن تابىلعان», «وقۋ بىلگەن ادامدار, ماي تامىزعان قىلىشتان...» دەپ, «تىرەۋ بولار», «سۇيەۋ بولار» وقۋدىڭ ءمانىسىن ىج­داھاتتايدى, سيپاتتايدى. سونان سوڭ «ونەر-ءبىلىم بار جۇرتتاردىڭ» ونە­گەسىنەن ۇيرەنەيىك, كوركەيەيىك, ء«بىز دە بەكەر جاتپالىق!» بايگەگە ءتۇسىپ, باق سى­نايىق, قاتاردان, ساپتان قالمايىق, سول ءۇشىن باتامدى سەندەرگە بەردىم دەيدى. قا­زاعىن سۇيگەن, حالقىنىڭ ۇلىلىعىنا باس يگەن دالا داناگويىنىڭ ۇلى تىلەگى مەن ارمانى وسى.

ءسوز قاسيەتى – وسيەت! ەل مۇراتى, ەر مۇراتى – وركەنيەت. بۇلاردى جەتە تۇسىن­گەن ىبىراي التىنسارين وقۋدىڭ وزەگىن, تا­مىرىن, تەك-توركىنىن تۇگەندەۋ جولىندا تاعى ءبىر قىرىن كورسەتەدى. ول مىناۋ:

وقۋ بىلگەن تانيدى,

ءبىر جاراتقان قۇدايدى.

تاعى دا:

جاراتتى نەشە الۋان جۇرت

ءبىر قۇدايىم,

تەڭ ەتتى بارىمىزگە كۇن مەن ايىن.

ادامنىڭ ادام بىتكەن بالاسىمىز,

قايسىڭ بولەك تۋدىڭ دەپ ايىراتىن!

ءبارىمىز ءبىر ادامنىڭ بالاسىمىز,

جىگىتتەر, ءبىر-بىرىڭە قاراسىڭىز!

بۇل شۋماق مۇسىلماندىق دۇنيەتا­نىم­عا نەگىزدەلگەن. جانە دە عىلىمي دا­لەلى بار. سەبەبى, اللا ادامزاتتى ءبىر كىسى­­دەن جاراتتى, تاراتتى.

ىبىراي «يماندى ەر قۇدايىنان ۇيا­لادى» دەيدى دە:

ادامعا ءبىر وزىڭدەي كوزىڭ سۇزبە,

ءبىر ءادىل قازىناسى كەڭ پاتشاڭدى ىزدە!

قورەكسىز ەش پەندەسىن قالدىرمايدى,

جاراتقان ءبىر تاڭىرىڭنەن كۇدەر ۇزبە!

مىنەكي, اعارتۋشى-ۇستاز قۇران ىلى­مى­مەن قارۋلانعان. شىندىعىندا, «قۇران – ەڭ جوعارعى دارەجەلى ءىلىم جينا­عى (ۆاشينگتون يرۆينگتىڭ «حازىرەت مۇحام­مەدتىڭ ءومىربايانى» كىتابىنان).

ءاي, دوستارىم, جىگىتتەرىم,

بولماسقا بولۋشى بولما!

قولىڭنان كەلسە قىل قايىر,

كىسىدەن الۋشى بولما!

ء(«اي, دوستارىم!»)

 

ءاي, جىگىتتەر, ۇلگى الماڭىز

ازعان ەلدىڭ ىشىنەن.

الىس-الىس قاشىڭىزدار

زيانداستى كىسىدەن.

جاقسىنى كوزدەن سالماڭىزدار.

جاقسىدان عاپىل قالماڭىزدار.

ءوزى بولعان ەرلەردىڭ,

اياعىنان الماڭىزدار.

ءار ەلگە, ءار جۇرتقا

التىن ساقا تابىلماس!

ء(«اي, جىگىتتەر!»)

زامانىنىڭ, قوعامىنىڭ شام­شى­را­عى ى.التىنسارين حالىق داستۇر­لەرى­نىڭ, سالت-جورالارىنىڭ, ىرىم-نا­­نىم­دارىنىڭ بىلگىرى, بيلىك-كەسىم شى­عارۋدىڭ دا ءادىل تورەشىسى بولسا كەرەك. ويت­كەنى, سۋديا بولعان جىلدارداعى تو­رەلىك ايتۋ مادەنيەتى جونىندە مالى­مەتتەر جيناقتالماسا دا, 1870 جى­لى روسسيا گەوگرافيالىق قوعامى ورىن­­­بور ءبولىمىنىڭ №1 جازبالارىندا «ورىن­بور ۆەدومستۆوسى قازاقتارىنىڭ ولگەن ادامدى جەرلەۋ جانە وعان اس بە­رۋ ءداس­تۇرىنىڭ وچەركى» جاريالانعان. مۇن­دا ساداقا (ىسقات) تاراتۋ ءتارتىبى, سيم­ۆول­دىق رامىزدەر سىرى (ەر ادامنىڭ ەس­كەرتكىشىنىڭ توبەسىنە – نايزا, ايەلدەر بەيى­تىنە – باقان نە پىسپەك, نارەستەلەرگە – بەسىك دەگەندەي), بەيىتتىڭ وزەنگە جاقىن بولۋى (جۇرگىنشىلەر ءۇشىن دە پايدالى), باسقا قارا جامىلۋ, جوقتاۋ ايتۋ, باتا وقۋ (جىلقى يا تۇيە جەتەكتەپ اكەلۋ), اس بەرۋ, ساۋىن ايتۋ تۋراسىندا باعالى مالىمەتتەر بار.

ىبىراي التىنسارين ءوزى كورگەن, كۋا بولعان داۋلەتتى قازاقتىڭ اسىن: «مى­سالى, مەنىڭ ءوزىم بىلەتىن ءبىر بايدىڭ اسىندا 100-گە جۋىق جىلقى, ودان الدەقايدا كوپ قوي سويىلدى, 30 پۇت كۇرىش اسىلىپ, ونىڭ ۇستىنە 30 پۇت مەيىز سالىندى, كەلگەن قوناقتاردىڭ كوپتىگى سونشا, ولار 200 كيىز ۇيگە ورنالاستىرىلدى, اسقا اكەلىنگەن جۇيرىكتەردىڭ باس بايگەسىنە 40 جىلقى, 4 تۇيە تىگىلدى» دەپ سۋرەتتەيدى. بۇعان قوسا, كىلەم-كورپەلەردى, سابا-سابا قى­مىز تەڭىزىن, مۇشە تاراتۋ, پالۋاندار سايىسى سالتاناتىن ايتساڭىزشى!

بۇل ەڭبەگىنەن كەيىن 1879 جىلى روسسيا گەوگرافيالىق قوعامى ورىنبور ءبولىمىنىڭ №1 ساندى جازبالارىندا «ورىنبور ۆەدومستۆوسى قازاقتارىنىڭ قۇ­دا ءتۇسۋ, قىز ۇزاتۋ جانە توي جاساۋ داس­تۇرلەرىنىڭ وچەركىندە» قىز ايتتىرۋ ءما­نىسى (كورەگەن اتالارىمىز تەكتى تايپالاردان قىز ايتتىرعان, وسىناۋ ۇلى يدەيا­نىڭ يەسى ەسىم حان ەكەن), قالىڭ مال نارقى, قىز جاساۋى, قۇدالاردىڭ قو­ناق بولۋى (نەشە ءتۇرلى قىزىقتار جاسالۋى), كادەلەر ۇلەستىرۋ, ىرىمدار (قىز قاشار, كەمپىر ءولدى, يت ىرىلدار, كورپە قيمىلداتار, ءسۇت اقى, نەكە قيۋ شار­تى, سىڭسۋ), جىرشىلاردىڭ بەتاشارى, سالەم سالۋ, وتقا ماي قۇيۋ, جاس كەلىن­نىڭ ءسوز ساپتاۋ مادەنيەتى (تۇسپالداپ ايتۋ) جىك-جىگىمەن, رەت-رەتىمەن سيپاتتا­لادى.

ۇلى دالانىڭ قىران داۋىستى دارابوزى, ءىلىم-ءبىلىمنىڭ قازىناسى, ۇلتىنىڭ تىلەۋ­قورى ى.التىنسارين ادەبي-مادەني, تاري­حي, عىلىمي دارەجەسى جوعارى «قازاق حرەستوماتياسىن» (ورىنبور, 1879, 111 بەت) قۇراستىردى. ول «حالقىمىز ءوز تىلىن­دەگى عىلىمي وقۋ قۇرالدارىنا اسا سۋساپ وتىرعانىنا», «پايدالى نارسەنىڭ بارى­نە جانى قۇمار حالقىمىزعا», ء«بىزدىڭ ارقاي­سىسىمىزدىڭ دا بورىشىمىز ەكەنىن» جەتە, جەتىك ۇعىنا وتىرىپ, جانقيار­لىق­پەن قىزمەت ەتۋىمىز دۇرىس دەيدى.

ساحارا ەلىندەگى ءبىلىم بەرۋ جۇيەسى تا­ريحىنداعى اتاقتى حرەستوماتيادا ەلتانۋ, جاراتىلىستانۋ, ەل باسقارۋ ونەگەسى, جەر تانۋ, شەشەندىكتانۋ, شەجىرەتانۋ, دۇ­نيە­تانۋ, تۇلعاتانۋ, كاسىپشىلىك, ونەر-ءبىلىم, ۇلتتىق ءتالىم-تاربيە, مىنەز-قۇ­لىق جايىندا تاپقىرلىققا, تۇسپال-يشا­راتقا, دانالىققا, ىزگىلىككە, ۇلتتىق رۋحقا قۇرىلعان مەيلىنشە جيناقى, ماعىنالى, قىزىقتى تامسىلدەر مەن مىسال اڭگىمەلەر جيناقتالعان. تاقىرىپتىق اۋقىمى دا, تاريحي-گەوگرافيالىق شەڭبەرى دە ەرەسەن. زاماندار مەن داۋىرلەر سويلەيدى. ىقى­لىمدار ءتىل قاتادى. اراب, پارسى, اعىلشىن, ورىس, قازاق, فرانتسۋز حا­لىق­تارىنىڭ ومىرىنەن تاڭدالىپ الىن­عان دەرەك-مالىمەتتەر بار. مىسالى, اعىل­شىن ەلىنىڭ بروۋن دەيتىن ءبىلىمدار ۇس­تاسى ورمەكشىنىڭ ورمەگىن كورىپ, تىرەۋ­سىز كوپىر سالۋدىڭ جوباسىن جاساۋى ياعني داريانىڭ ۇستىنە ەكى ۇزىن شىنجىر تارتىپ, ورتاسىنا تاقتاي توسەپ, ەكى جاق باسىنا باعانا ورناتىپ كوپىر تۇر­عىزعان. («زەرەكتىك»). كورە ءبىلۋ ونەرى, وي جۇگىرتۋ, زەيىن-زەردەگە توقۋدىڭ اسەرى قان­داي.

ى.ءالتىنساريننىڭ «تازا بۇلاق» دەي­تىن ءتولتۋما اڭگىمەسىنىڭ كوركەمدىك-پالسا­پالىق قىرلارى نە دەگەن باي, بايتاق. ءۇش جولاۋشى بۇلاق باسىندا ء«اي, جولاۋشى, بولساڭ وسى بۇلاقتاي بول!» دەيتىن جازۋدىڭ شىنايى ماعىناسىن ءۇش ءتۇرلى دەڭگەيدە تۇسىندىرەدى: 1) سەن دە, ادام, تىنباي قىزمەت قىل, ەشۋاقىتتا جالقاۋلانىپ توقتاپ قالما, سويتسەڭ, اقىرىندا, سەن دە زورايىپ مۇراتىڭا جە­تەسىڭ دەگەنى مە دەپ بىلەمىن. 2) كىم-كىمگە دە بولسا دايار, راقاتتاندىرادى, سۋسى­نىن قاندىرادى, اقى دامەتپەيدى, بىرەۋگە جاقسىلىق ىستەسەڭ, ول جاقسى­لىعىڭدى ەشكىمگە مىندەت ەتپە دەگەنى-اۋ. 3) بۇلاققا قاراساڭ, كۇن تۇسسە كۇننىڭ, ءشوپ تۇسسە ءشوپتىڭ ساۋلەسىن كورەسىڭ, كوڭى­لىڭ سول رەۋىشتى سىرتقا اشىق كورىنىپ تۇر­سىن دەگەنى مە دەيمىن.

ادامنىڭ جاساعانىن, ىستەگەنىن ەكىن­شى ادام دا جاسايدى. تابيعات ادام بالاسىنا مول مۇمكىندىك, قابىلەت بەرگەن. ەس­تى بولۋ – مۇمكىندىكتەرىڭدى جۇمساي ءبىلۋ. بۇل رەتتە «جەسىرگە بايداي, جەتىمگە اتا­داي» «لۇقپان اكىم» تامسىلىندە «قول – جۇم­ساۋ ءۇشىن, كوز – كورۋگە, قۇلاق – ەستۋگە, اقىل – ويلانۋعا» جارالعان دەيتىن عيب­رات بار. رۋحاني جەتىلۋگە, كەمەلدىك بيىگىنە جەتكىزەتىن وسىناۋ جاراتىلىس دارىتقان قاسيەتتەر.

ار-وجدانعا, رۋحىڭا كوركەمدىك اسەرى ەرەكشە تاعىلىمدى ءتامسىل-مىسالداردى اقي­قات پەن ادىلدىك سەمسەرىن مۇقيات ۇس­تاپ, حالىقتىڭ ويلاۋ ءپالساپاسىنىڭ, كوز­قاراسىنىڭ, دۇنيەتانىمىنىڭ, ماق­سات-مۇراتىنىڭ بەلومىرتقاسى ەتكەن ى.التىنسارين ادىلدىك تۋراسىندا تەبى­رەنەدى: «پەتر پاتشا جانە گراف شەرە­مەتەۆ جاۋلاپ العان جەرلەردەن جەر بەرىپتى-ءمىس. وسىنداي جەردىڭ بىرەۋى ري­گا قالاسىنىڭ ءبىر بەيكۇنا ادامىنا ءتيىس­تى جەر ەكەن, بارىپ پاتشاعا شاعىم­دا­نىپتى:

«نە كۇنام بار, جەرىمدى بىرەۋ العان­داي؟ – دەپ.

پات­شا ارىزىن تىڭداپ بولىپ, ايتتى:

– ارىزىڭ دۇرىس بولسا, ءتيىستى قازى­لارعا (سوتقا) ارىز ەت.

ول كىسى ارىز بەردى:

– مەنشيكوۆ دەگەن كنياز جەرىمدى تار­تىپ الدى, – دەپ.

قازىلار ارىزىن الىپ سۇراپ ەدى, مەن­شيكوۆ جاۋاپ بەردى, ول جەردى ماعان ناگرادقا پاتشا بەردى دەپ. قازىلار پەتر پاتشاعا دا حابار بەرىپ, پاتشا ءوزى دە كەل­دى. پاتشادان دا جاۋاپ سۇراپ بولىپ, اقى­رىندا قازىلار:

– پەتر پاتشانىڭ بۇل ءىسى دۇرىس ەمەس, ناحاق بىرەۋدىڭ جەرىن ناگرادقا بەرىپتى, – دەپ, جەردى يەسىنە قايتارۋعا بۇيىرىستى.

پاتشا بيلىگىن ەستىپ بولعان سوڭ, تۇ­رە­گەلىپ قازىلاردىڭ بەتىنەن ءسۇيىپتى:

– ادىلدىكتەرىڭە اللا رازى بولسىن, – دەپ جانە سول جەردە ايتتى دەيدى:

– زاكونعا مەن مۇنشا كونگەنىمدە, بو­تەن­دەر كونبەستىك ەتۋدى ويىنان شى­عارسىن!» («پەتر پاتشانىڭ تەرگەل­گەنى»).

ى.ءالتىنساريننىڭ قاي اڭگىمەسىن وقى­ساڭىز دا مازمۇن, يدەيا, ءتىل, ستيل, ويشىلدىق جاعىنان ءمىنسىز. قازاقتىڭ جاڭا جازبا ادەبي ءتىلىنىڭ شارتتىلىقتارى ساقتا­لىنعان. جىراۋدىڭ ياكي ءبيدىڭ تىلىن­دەي جۇ­تىنىپ تۇر. ايتالىق, «قارا باتىر» ەرتەگىسى باستان-اياق تال جىبەكتەي ورىل­­گەن, كۇيدەي كۇمبىرلەپ توگىلگەن جىر ىس­پەتتى.

ىبىرايدىڭ حرەستوماتياسى «ماكتۋ­بات» دەگەن اتالىممەن 1889,1896 جىلدار­دا قازان قالاسىندا جاريالانعان. سونان سوڭ «ورىس ءتىلىن قازاقتارعا ۇيرەتۋ تۋرالى باستاۋىش قۇرال» (ورىنبور, 1879) ەڭ­بەگى جارىققا شىقتى.

«ونەرلى ورگە جۇزەدى» دەيتىن ەل قا­عيدا­تىن ۇستانىپ, رۋحانيات شىراق­شى­سى 1880 جىلدىڭ قاڭتارىندا «قازاق» گازەتىنىڭ 4 بولىمنەن تۇراتىن 1-ءشى ءنو­مىرىن شىعاردى. جالعاستىرۋعا وتار­شىلدىق ساياسات مۇرشا بەرمەدى.

ويشىل ۇستازدىڭ تىزبەك-تىزبەك جوڭ­كىلگەن زامانا كوشىندە كونەرمەيتىن, ەسكىر­مەيتىن ۇلى, قۋاتتى يدەيالارى ەل­دىڭ, مەملەكەتتىڭ, حالىقتىڭ كوركەيۋىنە ماڭ­گىلىك ماعىنا دارىتارى ءسوزسىز. ولار:

«حالىق مەكتەپتەرى ءۇشىن ەڭ كەرەكتىسى – وقىتۋشى: تاماشا جاقسى پەداگوگي­كا قۇرالدارى دا, ەڭ جاقسى ۇكىمەت بۇي­رىقتارى دا, ابدەن مۇقيات تۇردە جۇر­گىزىلەتىن ينسپەكتور باقىلاۋى دا وقىتۋ­شى­عا تەڭ كەلە المايدى».

ۇستازدىڭ اۋديتوريامەن بايلانى­سى حاقىندا مىناداي تۇجىرىمدى پا­يىم­داۋلار وربىتەدى: «وقۋشىلاردان وقى­عاندارىن قايتالاپ سۇراپ وتىرۋ قاجەت», «بالالارمەن سويلەسكەندە اشۋلان­باي, جۇمساق سويلەسۋى, ءاربىر نارسەنى دە ىقى­لاسپەن, تۇسىنىكتى ەتىپ ءتۇسىندىرۋ كەرەك, مانەرلى ءسوز, ورىنسىز تەرميندەردى قول­دانباۋ كەرەك» («اقتوبە ەكى كلاستىق مەك­تەبىنىڭ مەڭگەرۋشىسىنە نۇسقاۋ حات»).

ۇلتىن, ۇرپاعىن, توپىراعىن كيە تۇتۋ, ءوبىپ-مەيىرلەنىپ ءسۇيۋ, قىلدىڭ ۇشىن­دا, ۇستارانىڭ جۇزىندە جۇرسە دە, وتار­لىق ەزگىنىڭ تۇتقىنىنا قامالسا دا, تۇنشىقسا دا وت جۇرەگىمەن, ومان داريا بىلىمىمەن كوركەم قىزمەت جاساۋ – ىبىراي ءالتىنساريننىڭ ماشىق-داع­دىسى. 1862 جىلى ن.ي.يلمينسكيگە جاز­عان حاتىندا «قازاقتىڭ تابيعي ءتىلىن بۇزاتىن تاتاريزمگە» جانە شالاعاي مول­دالارعا قارسىلىق كورسەتەدى, «تازا قازاق تىلىنە جاراتىلىس تاريحىنان ءبىر نارسە اۋدارعان بولار ەدىم» دەپ اعىنان اقتارىلادى. تاعى ءبىر حاتىندا (1862 جىل, 26 قاڭتار): «مەنىڭ ويىمشا, كوڭىلدىڭ حوشى, باقىت دەگەننىڭ ءبارى دە اتا-بابانىڭ ءومىر سۇرگەن جانە جەر­لەنگەن جەرىندە, تۋعان وشاعىڭنىڭ باسىندا جاقسىراق, ال قايعى دەگەننىڭ قاندايى دا, ءتىپتى, اجالدىڭ ءوزى دە سول جەردە جەڭىل بولاتىن سياقتى». سونداي-اق ءوزىنىڭ ۇستانىمىن, مۇرات-ماقساتىن, رۋحاني سۇلۋلىققا جەتۋ ارمانىن بىلايشا مالىمدەيدى: «مەن ازدى-كوپتى قازاق حالقىنا عانا پايدالى بولا الامىن», «جاقسى ادامدارمەن تانىس بولۋ, ءوزىمنىڭ اقىل-ويىمدى, ءبىلىمىمدى ارتتىرۋ – مۇنىڭ ءبارى دە مەنىڭ ساعات سايىن ويلايتىن ويىم ەدى».

وقىمىستى-پەداگوگ ىبىراي ءالتىن­­سارين­نىڭ 1884 جىلى قازان ۋنيۆەر­سي­­تەتىنىڭ باسپاحاناسىندا باسىل­عان «شاريات-ۋل-يسلام» (مۇسىل­مان­شى­لىقتىڭ تۇتقاسى) دەيتىن ەڭبەگى, ءوزى ايت­قانداي, قازاق جۇرتىنا باعىشتاپ, قازاق تىلىندە بىلىمدارلىقپەن جازعان ءدىني (بۇل نەگىزىندە «ادەت-عۇرىپ, قارىز, جول, ۇلت» نەمەسە اللانىڭ جولى دەگەن ماعىنادا قولدانىلعان) ءھام عىلىمي شىعارما. الدىمەن ءدىني زاڭ عىلىمدارىنىڭ ەڭ جوعارعى شىڭىنا شىققان عۇلامالاردىڭ (مۋجتاريدين), سونىمەن قاتار ءوز زاما­نىنىڭ عىلىمي قۇندىلىقتارىن, اتاپ ايت­قاندا, فرانتسۋز عالىمى رەكليۋدىڭ «ۋاقىت, قۇرلىق جانە مۇحيت», كريۋ­گەردىڭ ەلەمەنتارلىق فيزيكاسىن, گەرد­تىڭ مينەرولوگياسىن, وليۆەردىڭ بوتانيكاسىن, كونستانتينوۆيچتىڭ حيميا­سىن, سەنت-يلەردىڭ زوولوگياسىن, فيگە­نىڭ جاڭالىقتارىن, پۋتسكوۆيچتىڭ گەوگرا­فياسىن, زوبوۆتىڭ تابيعاتتانۋىن مۇ­قيات ءتۇسىنىپ قابىلداعان, ۇستازدىق ەڭبەگىندە شەبەرلىكپەن تۇسىندىرگەن, تولىق پايدالانعان. ءسويتىپ, عاسىرلىق وي-تاجىريبەلەردى بولمىسىنا, رۋحىنا سىڭىرە وتىرىپ, ء«امين! قۇدايا قابىل ەت!» دەپ, «جەر ۇستىندەگى م ۇلىكتەردىڭ», «كوك ۇستىندەگى پەرىشتەلەردىڭ يەسى», «ارتىق­شىلىقتاردىڭ يەسى» جاراتقان يەنىڭ قۇدى­رەتىن, قۇراننىڭ ۇلى يدەيالارىن, جارا­تىلىستىڭ جۇمباعىن, عالامنىڭ عالامات ۇيلەسىممەن ويلاستىرىلعانىن كەلىستى بايانداعان: اللانىڭ ءامىر-قۇدى­رەتىمەن پايعامبارىمىز «ادامزاتقا ءتۇزۋ جولدى ۇيرەتىپ, شىن قۇدايىن تانى­تىپ, شىن ءدىننىڭ ءھام دۇنيەنىڭ عىلىم­دارىن كورسەتىپ بەرىپ ەدى» دەپ جازادى. جانە دە ول مۇسىلمان مەملەكەتىن نەگىز­دەۋگە قاتىسقان اسحابتارىمەن, مۇسىل­ماندىق قۇقىقتى ءمىنسىز مەڭگەرگەن عۇلا­مالارىمەن «تازا ق ۇلىق, جۇمساق شىرىن سوزدەرىمەن» عيبرات ايتىپ, حالىقتى ىزگى­لىك پەن تۋرالىقتىڭ, تازالىق پەن ادىل­دىك­تىڭ جولىنا نۇسقاعانىن باجايلاپ پا­يىم­دايدى.

اللانىڭ ادىلەتى, ءبىلىمى, عىلىمى, ءدىنى, ەسەبى, جۇيەلى ارەكەتى, عايىپتى بولجاپ ءبىلۋى, ادامزاتقا ءىلتيپاتى, نىعمەتتەرى, جاراتۋشىلىق ەنەرگياسى, ماڭگىلىگى, ايقىن كورەگەندىك عيبراتتارى تەڭدەسى, تەڭەۋى جوق قۇبىلىس. وسى ورايدا ى.ءالتىنساريننىڭ كورسەتۋىنشە, «بۇل دۇنيەدەگى زات, ماح­لۇقتاردىڭ ءبارىن دە ەڭ اۋەلى بارلىققا كەل­تىرۋگە ەشكىمنىڭ جاردەمىنە مۇقتاج ەمەس ءبىر يەنىڭ بارلىعىندا ەش شەك – ءشۇبا جوق بولسا كەرەك. ەگەر بىرەۋ سۇراسا: قۇداي تاعالانىڭ بىرلىگىنە نە دالەلىڭ بار؟» دەپ, جاۋاپ بەرمەك كەرەك: بۇعان دا ەكى ءتۇرلى دالەلىمىز بار, ءبىرى – ناقلي, ءبىرى – اقلي. ناقلي دەگەنىمىز سول – قۇداي تاعالا كالام شاريفتە بۇيىردى: ء(لاۋ كانا فيھيما ءاليھاتان يللا اللاھا ءلا فاساداتا) ياعني «جەردە, كوكتە اللادان باسقا تاعى اللا بولسا جەر, كوك بۇزىلار ەدى» دەگەن. اقلي دەگەنىمىز سول – جەردە, كوكتە ەكى قۇداي بولسا ءبىر-بىرىنە قارسى كەلۋى مۇمكىن بولار ەدى» دەگەن تۇرلاۋلى تۇجىرىم جاسايدى.

ءبىلىمپاز «يمان» ۇعىمىنىڭ قاسيەت­تەرىن بىلگىرلىكپەن سالماقتايدى, ناق­تىلايدى. «اۋەلى يماندى بولىپ, ول يمان دەگەن نە ەكەنىنە ءتۇسىنىپ, تۇسىنگەن سوڭ سول يمان ىشىندەگى سوزدەردى شەكسىز شىن كوڭىلمەن دۇرىس دەپ بىلگەن كىسىنى مۇسىل­مان دەپ اتايدى. سونىڭ ءۇشىن قۇداي تاعالانىڭ پەندەلەرىنە پارىز ەتكەن پارىزدارىنىڭ ەڭ اۋەلى يمان بولسا كەرەك. يماننان سوڭ ءدىن عىلىمى ءدۇر. ءدىن عىلىمى ەكى جول كورسەتتى: ءبىر جولى – وسىلاي بار دەپ بۇيىرعان جولى, ەكىنشىسى – بۇل جولعا تۇسپە دەپ تىيعان جول. اۋەلگى جولدىڭ باراتىن ۇشى – ۇجماق, سوڭعى جولدىڭ ۇشى – تامۇق».

ى.ءالتىنساريننىڭ «يمان» ءبىتىمى تۋراسىنداعى جىكتەمەسى دە تەرەڭ سىرعا, مانگە يە: «يماننىڭ ەكى ماعىناسى بار: ءبىرى – ءتىل ماعىناسى. ءتىل ماعىناسى دە­گەنىمىز – اركىم تىلمەن ايتىپ راستاماق. ماسەلەن, مۇسىلمانشىلىعىمىزعا باس كۋالىك – ءسوزىمىز نەمەسە اراب تىلىنشە ءشا­ھادا (تۋن) – يمانىمىز اشھادۋ ان ءلا ءيلاھا ءيللا اللا ۋا اشھادۋ اننا مۋحام­مادان اب-دۋھۋ ۋا راسۋلۋھۋ بولسا كەرەك. ياعني «كۋالىك بەرەمىن: جوقتى ءبىر قۇدايدان بوتەن قۇداي جانە كۋالىك بەرە­مىن, مۇحاممەد ونىڭ ق ۇلى ءھام ەلشىسى ەكەندىگىنە دەپ, شاريعات ماعىناسى راس­تاعاندا ول يماندى كوڭىلمەن راستاماق. بۇل راستاماق دەگەنىمىز, جالعىز قۇداي تاعا­لا بار, مۇحاممەد حاق پايعامبار دەپ ايتۋ عانا ەمەس, پايعامباردى الايھي-س-سالام­نىڭ اللا تاعالا جانبۋنان الىپ كەلگەن قانشا پارىز بۇيرىقتارى بولسا, ماسە­لەن, ناماز, رۋزا رەۋىشتى, وسىلاردىڭ ءبارىن دە تىلمەن راس دەپ ايتىپ ءھام شىن كوڭىل­مەن راستىعىنا سەنبەك».

 

سەرىك نەگيموۆ,

قازاقستاننىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن قايراتكەرى, فيلولوگيا عىلىمدارىنىڭ دوكتورى,

پروفەسسور

سوڭعى جاڭالىقتار