اڭگىمەنى ەسىتىپ تۇرعان سۇلەيمەن پايعامبار ك ۇلىمسىرەپ: ء«اي, شىمشىق! سەن, شىنىمەن دە, مەنىڭ سالدەمدى تەڭىزگە لاقتىرا الاسىڭ با؟» دەپ سۇرايدى. «جوعا, ۋا, اللانىڭ پايعامبارى! ارينە, جوق. بىراق ەركەكتىڭ ءبارى ءسوزىن وتكىزۋ ءۇشىن ىرىلەۋ اڭگىمە ايتاتىنى بار ەمەس پە؟ سونداي تىرلىك قوي مەنىكى», دەپتى ەركەك شىمشىق ۇيالىپ.
سوندا سۇلەيمەن پاتشا ۇرعاشى تورعايعا قاراپ: «ال سەن شە؟ كۇيەۋىڭنەن نەگە قاشىپ ءجۇرسىڭ؟ ول سەنى جاقسى كورەدى ەكەن عوي؟», دەپ سۇراق قويادى.
«جوق, ۋا, اللانىڭ پايعامبارى! ول مەنى جاقسى كورمەيدى. تەك سايراعان تىلىمەن عانا جاقسى كورەمىن دەيدى. ارعى جاعىندا ونداي ەمەس. بۇل مەنەن باسقا شىمشىقتاردى دا جاقسى كورەدى», دەپ جاۋاپ قايىرادى ۇرعاشىسى.
وسىنى كورىپ, ەسىتىپ تۇرعان سۇلەيمەن پايعامبار ءبىر ءسات تەرەڭ ويعا شومىپ بارىپ, ايتقانى مىناۋ ەكەن: «ۋا, قۇدايدىڭ قۇدىرەتى! كىپ-كىشكەنتاي شىمشىقتىڭ ءوزى ءبىر جۇرەككە ەكى ماحاببات سىيمايتىنىن قالاي ءبىلدى ەكەن؟ ال ادامدار شە؟ قالايشا ولار قىزىلدى-جاسىلدى دۇنيەنى, مال-م ۇلىكتى, بايلىقتى سونشا جاقسى كورىپ تۇرىپ تا, اللانى دا جاقسى كورەمىن دەيدى؟».
پايعامباردىڭ دا وزىنە وي سالعان بۇل ءافسانانى اركىم ءوزىنىڭ جۇرەگىن مازالاعان جايتتارعا بۇرىپ الىپ, ءارتۇرلى تارقاتىپ السا دا بولعانداي ەكەن.
سول وقيعاعا كۋا بولعان سۋ پاتشاسى سۇلەيمەن: «ۋا, اللا تاعالام! جۇرەكتەرگە وزىڭە دەگەن ماحابباتتى عانا ورنىقتىرشى! سەنەن ارتىق ەشكىمدى, ەش نارسەنى جاقسى كورمەيىكشى», دەپ جىلاپ تۇرىپ دۇعا ەتكەن ەكەن.
مىنە, جاھاندى ۋىسىندا ۇستاعان پاندەميا تاعى دا باسىن كوتەردى. بىلتىر ءدال وسى ۋاقىتتا – ساۋىردە ىندەت جۇقتىرعاندار سانى كوبەيە باستاعان كەزدىڭ وزىندە كوروناۆيرۋستىڭ بار ەكەندىگىنە سەنبەيتىندەر كوپ ەدى. بۇل «عالامدىق ساياسات», دەپ ءتۇرلى بولجام ايتىپ جۇرگەن جانداردىڭ دا باقيلىق بولعانىن كوردىك.
ءومىر دەگەن – وتىرىك, ءولىمنىڭ حاق ەكەندىگىنە قايتا-قايتا كوز جەتكىزىپ, الەم سوعىسپاي-اق, تاۋبەسىنە كەلگەندەي بولدى. قۇندىلىقتار وزگەردى. ىندەت بايلىقتىڭ دا, باسقاسىنىڭ دا دەنساۋلىق جوق جەردە قۇنى كوك تيىن ەكەندىگىن ادامزاتتىڭ ەسىنە سالىپ ءوتتى. كوزدىڭ جاۋىن العان نەبىر كويلەكتەر كيىلمەي, التىن-كۇمىستەر تاعىلماي, سالتاناتى اسقان مەيرامحانالاردىڭ شامدارى ايلار بويى جاعىلماي قالدى.
ادامنىڭ دا بالاسى شىمشىقتارداي ءوز ۇيالارىنان شىعا الماي قالعان كۇندەردە كىمنىڭ شاڭىراعى بەكەم, كىمنىڭ شاڭىراعى شاتقاياقتاپ تۇرعانى كورىندى. ءبىر ۇيدە تۇرسا دا دەدەكتەپ ءجۇرىپ, ءبىرىن-ءبىرى كورمەيتىن وتباسى مۇشەلەرى ۇزاق جىلداردان كەيىن ءوز جاقىندارىنىڭ جانىنا ۇڭىلۋگە مۇمكىندىك العان جوق پا؟!
بۇكىل الەمدە پاندەميا كەزىندە اجىراسۋعا ۇمتىلعاندار سانى كوبەيدى. كوروناۆيرۋستىڭ «وتانى» بولعان, وتباسىنىڭ بۇتىندىگىنە ستراتەگيالىق, ءتىپتى يدەولوگيالىق تۇرعىدا اسا ءمان بەرەتىن اسپاناستى ەلىندە كارانتيننەن كەيىن ءبىرىن-ءبىرى كورمەستەي بولىپ, كەتىسۋگە ارىز بەرگەندەر سانى كۇرت كوبەيدى. زاڭگەرلەر نەكە بۇزۋعا ءوتىنىش بەرگەندەردىڭ كوپتىگى سونشالىقتى تىركەۋگە ۇلگەرە الماي جاتتى.
ال جاپونيادا «كوروناۆيرۋستىق» اجىراسۋلار ءدۇمپۋىن توقتاتۋ ءۇشىن Kasoku دەيتىن جىلجىمايتىن م ۇلىك اگەنتتىگى ايلا ويلاپ تاپقانداي بولىپ, ۇزاق ۋاقىت بىرگە وقشاۋلانۋدا وتىرعاندىقتان, جۇيكەلەرى توزعان ەرلى-زايىپتىلارعا بولەك تۇرۋعا بولاتىن بولمەلەردى جالعا بەرە باستايدى. تىزە بەرسەڭ, مۇنداي وقيعالار, ءتىپتى كوپ. كەيبىر «كوروناۆيرۋستىق» اجىراسۋلاردىڭ سەبەپتەرىنە ادام تاڭعالادى.
كەرىسىنشە, ءبىر-بىرىمەن وڭاشا قالۋعا ەشقاشان ۋاقىتى بولماي كەلگەن, سىيلاستىعى مەن سەنىمىنەن اجىراماعان جۇپتار كارانتيندەگى كۇندەردەن ءلاززات الىپ, دامىل تاۋىپ, ۇياداي ۇيلەرىندە بالا-شاعاسىمەن بىرگە «شىقىلىقتاسىپ», باقىتتى شاقتاردى باستان كەشىرگەنى داۋسىز.
شىمشىقتاردان شىققان شاتاق سياقتى, ءبىر جۇرەككە ەكى ماحاببات سيا الا ما؟ ادامنىڭ دا قۇدايى – جالعىز. قۇس ەكەش قۇس تا ساتقىندىقتى, بايانى جوق قوسارلى ءومىردى كەشىرمەيدى ەكەن-اۋ. بىراق پەندەلەر وزىمىزدەن باسقا تىرشىلىك يەلەرىندە دە پاراسات, مۇڭ, قىزعانىش, قۋانىش پەن قايعى بار ەكەنىنە كوزىمىزدى جۇمىپ قارايتىنىمىز وكىنىشتى.
ادام بالاسىنا ۇلكەن سىناقتار كەلگەن كەزدە ونى تىزە قوسقان تاتۋلىقپەن عانا, بىرىمىزگە ءبىرىمىز كونگەندە عانا جەڭە الاتىنىمىز ايان. ايتپەسە الەمدى شەڭگەلىنە قايتا تۇسىرگەن بۇل ىندەت بۇرىنعىسىنان دا قاۋىپتىرەك, بۇرىنعىدان دا جۇقپالى.
