ونەر • 29 قىركۇيەك, 2020

سوزىمەن دەمەپ, انىمەن جەبەپ...

387 رەت
كورسەتىلدى
6 مين
وقۋ ءۇشىن

جان جادىراتار جاناشىرلىق, قولتىعىڭنان دەمەر قايىرىمدىلىق حاقىندا ءسوز ساباقتاعان كەزدە ادەتتە قولىندا بارىمەن بولىسكىسى كەلىپ تۇراتىن جومارت جاندار تۋرالى شىنايى رازىلىق پەيىلمەن اۋىز تولتىرىپ ايتىپ جاتامىز. ول دا ءجون. جالپاق جۇرتقا ونەگە, كەيىنگىگە مىسال. ال كوپشىلىككە رۋحاني ءنار بەرىپ, انىمەن جەبەگەن ونەرپاز تۋرالى ايتساق شە؟!

سوزىمەن دەمەپ, انىمەن جەبەپ...

ەجەلدەن ءان-جىردىڭ التىن بەسىگى اتانعان كوكشەتاۋ تو­پىراعىندا ءداستۇرلى ونەر جان­اشىرلارىنىڭ ءبىرى, ءان سۇي­گەن قاۋىمعا تابيعي تالانتىمەن, كوركەم مىنەزىمەن, اجارلى ازاماتتىعىمەن تانىلعان ونەرپازدىڭ ءبىرى – قۇرمانعازى اتىنداعى قازاق ۇلتتىق كون­سەر­ۆاتورياسىنىڭ تۇلەگى, وب­لىستىق فيلارمونيانىڭ ءان­شىسى سارسەنباي حاسەنوۆ. ەل ەگەمەندىگىن الىپ, اق تۇيەنىڭ قارنى جارىلعان شاقتا سولتۇس­تىك ءوڭىر رۋحاني نارگە سۋساۋلى ەدى. جەرگىلىكتى ۇلت وكىلدەرى سيرەك قونىستانعان سولتۇستىكتە العاش وتباسىلىق انسامبلدەر قۇرىلىپ, ونەرلەرىمەن ءتامام جۇرتتى ءتانتى ەتكەن تۇس­تا حاسە­نوۆتەر وتباسىلىق ءانسام­بلى ءتول ونەرلەرىمەن ون بەسىندە تولعان ايداي جارقىراپ كورىندى. ءانىن تىڭداعان جۇرت اسا ءبىر رازى­لىقپەن سۇيسىنە ايتىپ وتى­راتىن. سارسەنبايدىڭ اكەسى وراز­الى, اناسى ايمان, ءىنىسى نۇر­­قاسىم, قارىنداسى سىمبات تا ايتۋلى انشىلەر. بەسىگىندە اسەم ءان تەربەتىپ, سامال ءۇندى اتا-انانىڭ تاربيەسىندە وسكەن سار­­سەنبايدىڭ ءداستۇرلى ءاننىڭ جوق­شىسى بولماۋعا حاقىسى جوقتاي.

وتكەن جىلى ءوز قالاۋىمەن ەل ارالاعان. سولتۇستىك قازاق­ستان وبلىسىنىڭ اقجار, ءۋا­ليحانوۆ, اقمولا وبلىسىنىڭ ءبىرجان سال, زە­رەندى ءتارىزدى بىر­­نەشە اۋدان­­دارىندا بولىپ, ءداس­تۇرلى انگە اڭسارى اۋىپ وتىر­­عان اۋىل تۇر­عىندارىنا تە­­گىن كونتسەرت قويعان.

– ەل ىشىنە بۇرىنعىداي كون­تسەرتتىك بريگادالار بارا بەر­­مەيتىندىكتەن بە ەكەن, انگە سۋ­ساپ وتىرعان جايى بار, – دەي­دى سارسەنباي ورازالى ۇلى, – ىقى­­لاستارى كەرەمەت بولدى. مەن دە بويىمداعى بارىمدى اياپ قالعان جوقپىن. انمەن بىرگە ءان تاريحىن, كوكشەدەگى ءان­نىڭ تۋىن كوتەرگەن, رۋحاني الەمىمىزگە ماڭگى ولمەس باي­لىق سىيلاعان اقان سەرى, ءبىر­جان سال, ۇكىلى ىبىراي, ور­تا ءجۇزدىڭ ىشىندە الدىنا اقىن سالماعان ورىنباي ءتا­رىزدى تۇلعالاردىڭ ەرتەگىدەي سۇلۋ, عاجايىپ ومىر­لەرىن, مول مۇراسىن ءتىلىم جەتكەنشە ايتىپ بەردىم. ءان ساپارى باستالعان ءبىرجان سال ەلىن­دە ءدۇلدۇل كومپوزيتوردىڭ «جان­بوتا», «اداسقاق», «تەمىر­تاس», «ايتپاي» ءتارىزدى اندە­رىن شىرقادىم. قاريالار كوز­دەرىنە جاس الىپ وتىردى. تويدا ەمەس, توپتا ايتاتىن ءاننىڭ اسى­­لى عوي, شىركىن. اسى­رەسە «تە­­­مىرتاستى» كۇڭىرەنە سال­عا­نىم­دا, تولعانبايتىن جان قال­­مايدى. مەن سوعان قۋاندىم. ءان تىڭدايتىن ورتا بار ەكەن, ەل ەركەسىن ۇمىتپاپتى.

ءانشىنىڭ ءوز سوزىنە قاراعان­دا, ءبىر اۋىلدا تۇستەنىپ, ءبىر اۋىل­دا قونىپ, باعزى زاماننىڭ سال-سەرىلەرى ءتارىزدى جالپاق جۇرت­­تى انىمەن سۋسىنداتقان. جول شىعىنى وزىنەن, جاقسى­لىعى تۋعان ەلگە جۇعىستى. قۇ­­­لاق­­تانعان جۇرت قۇشاق جايا قار­سى الادى. بار بولسا اۋىل­دىق كلۋبتا, جوق بولسا دالا­دا شىرقاعان. ءبىرجان ءانىن بە­رىلىپ سالعاندا, جوكەي كولى دە اقباس تولقىندارى اسپانعا اتىپ, تەبىرەنە تولقىعانداي بو­لىپتى.

كەلەسى ءبىر ساپارىندا ەل ىشىن­دە قالعان قازىنانىڭ كوم­بەسىن اقتارىپتى. ءان جيناعان. «ەل ءىشى – ونەر كەشىنى» دەگەن ءسوز تەگىن ايتىلماعان عوي, ونەر­لى جاس­تارمەن جۇزدە­سىپ, ءان الەمىندەگى اجارلى سي­­پات­تى, ءداستۇرلى ونەر­دىڭ سا­باق­تاسۋى جايلى اڭگى­مە قوز­عاعان. ونەرلى ەلدىڭ ورە­سىندە دە مۇرتى بۇزىلماعان قا­زى­نانىڭ جاتقانى انىق. ءبىر سا­پا­رىندا سوناۋ قىزىلتۋدان اس­پانداعى اققۋعا ءۇنىن قوسقان ۇكىلى ىبىرايدىڭ «گاككۋىنىڭ» وزگەشە ءبىر نۇسقاسىن تاۋىپتى. قۇقىق قورعاۋ سالاسىندا قىز­مەت ەتكەن, ۇلتتىق ونەردىڭ ۇلكەن جاناشىرى, مارقۇم تاقاۋ سەيىتوۆ اقساقالدىڭ شاڭى­راعىنان. 1970 جىلى دىبىس تاسپاسىنا جازىلعان ءان ەكەن. العاشقىدا تاڭىرقاعان, بۇرىن ەستىپ كورمەگەن جوسىعى بولەك تۋىندى. «گاككۋدى» ءوزى دە ايتىپ ءجۇر عوي. تالاي مىق­تىنىڭ ورىنداۋىندا تىڭ­داعان. ال مىنا نۇسقا ءتىپتى وزگەشە. تاعى ءبىر ولجاعا كەنە­لىپتى, جاياۋ مۇسانىڭ «اق مون­شاعىن» تاپقان. ات باسىن­داي التىن تاۋىپ العان جانشا قۋانعان. انشىگە بۇدان اس­قان ولجا بار ما؟! زەرەندى اۋدا­نىنداعى قى­زىلسايا اۋى­لىنىڭ تۇرعىنى ەندىولمەس قارەر ۇلىنان حالىق ءانى «بەس ساۋساقتى» جازىپ الىپتى. نو­بايى ۇكىلى ىبىرايدىڭ ءان سورابىنا كەلگەنىمەن, ءالى دە انىقتايتىن جەرى, سانامەن سالماقتاپ, وي ەلەگىنەن وت­كىزەتىن تۇسى بار كورىنەدى.

جامان تۇماۋ جان القىمى­نان العان كەزدە دە ۇلت مۇراتىن كوزدەگەن سارسەنباي قاراپ وتىر­­عان جوق. ءۇش جيناق شى­عار­­دى. العاشقىسى ءار جىلدارى كوكشەتاۋ توپىراعىندا اۋىز­دىعا ءسوز بەرمەگەن ايتىس اقىن­دارىنىڭ ماتىندەرى جي­ناقتالعان «ايتىس كەرۋەنى» كىتابى. ەكىنشى جيناعى «سۇرا­عان ساعان امانات» دەپ اتالاتىن ۇكىلى ىبىرايدىڭ ءومى­رى مەن شىعارماشىلىعى حا­قىن­داعى جيناق. ال اقان سە­رىنىڭ قيلى-قيلى تاعدىرىن, شى­عارماشىلىعىنىڭ شىڭىن ارقاۋ ەتەتىن «جىگىتتىڭ پاديشاسى» جيناعى ۇلتىمىزدىڭ رۋحاني الەمىنە ويىپ تۇرىپ ولجا سالعان تۋىندى.

وسى جيناقتاردى وبلىستىق فيلارمونيادان الاتىن جارىتىمسىز جالاقىسىنا شىعارعان ءتورت بالانىڭ اكەسى سارسەنباي حاسەنوۆتىڭ بەتىنەن قالقىپ قانا ايتقان جاناشىرلىعىن ۇل­تىمىزدىڭ رۋحاني الەمىنە سىڭىرگەن ەسەلى ەڭبەگى دەپ ايتساق, ابدەن جاراسپاي ما؟!

 

اقمولا وبلىسى

 

سوڭعى جاڭالىقتار