سول تاريحتاعى ەڭ ءبىر كۇردەلى كەزەڭدەردى, كوتەرىلىستەر مەن بۇلعاق جىلداردىڭ جايىن باققاندا ءدال وسى ديالوگتىڭ بولماعانىن, حالىقتىڭ داۋىسى قامالدىڭ سىرتىندا قالعانىن, قاراشا ءۇيدىڭ ىشىندە تۇنشىققانىن, بيلىككە تالاستا ءبىر تۋعان باۋىرلاردىڭ ءوزىنىڭ ءبىر-ءبىرىنىڭ داۋىسىن ەستي الماعانىن, ۇرپاق پەن ۇرپاق ءبىر-ءبىرىنىڭ ۇنىنە قۇلاق اسپاعانىن, ۇلىستى ۇنسىزدىك جايلاعانىن, قۇلاق جابىلعانىن, كوزدىڭ بايلانعانىن كورەمىز. كورەمىز دە, كۇرسىنىس عاسىرلارىنىڭ تۇكپىرىنەن قۇمىعىپ عانا ەتىلگەن وشكەن داۋىستىڭ, ولگەن سوزدەردىڭ قاسىرەتىن اڭعارامىز. الىپ دالاداعى ايقايلار تاريحى بىزگە وسىنى كورسەتەدى. ادامدار نەگە ءبىر-بىرىمەن ايقايلاپ سويلەسەدى دەگەن تامسىلدەگىدەي, جۇرەكتەر الىستاعاندا – ادامدار ءبىرىن ءبىرى ەستىمەيدى. حالىقتار مەن ۋاقىتتار ءبىرىن ءبىرى ەستىمەيدى. جۇرەك ايقايىنىڭ جاڭعىرىقتارى جىلاي ۇشقان قۇستىڭ داۋسىنداي ءتۇپسىز تەرەڭ تىنىشتىققا جۇتىلىپ كەتىپ جاتادى.
جاڭا زاماندا پرەزيدەنت قاسىم-جومارت توقاەۆتىڭ «حالىق ۇنىنە قۇلاق اساتىن مەملەكەت» تۇجىرىمداماسىنىڭ ناعىز قازاقى قالىپ, قازاقى مىنەزدىڭ قايتا جاڭعىرۋى سەكىلدى ەل كوڭىلىن ەركىن جايلاۋىنىڭ دا سىرى وسىندا تۇرعانداي. قۇلاق ءتۇرۋ – ءسوزىڭدى ەستۋ, ءسوزىڭدى ەستۋ – ءسوزىڭدى الۋ, ءسوزىڭدى الۋ – سەنى ءتۇسىنۋ, ال تۇسىنىستىك – قۇرمەتتەۋ, قۇرمەتتەۋ – ەڭ ۇلى قۇندىلىقتار سالتانات قۇراتىن مەملەكەتتىڭ ادىلەتى.
كەشەگى «كوك كىرسىن, قىزىل شىقسىن» دەپ سەرتتەسكەن كوك تۇرىكتىڭ زامانىندا, بىلگە قاعان مەن تونىكوكتىڭ, «كوك تۇرىكتىڭ كوك سەمسەرى» اتانعان كۇلتەگىننىڭ تۇسىنداعى:
ءسوزىمدى تۇگەل ەستىڭدەر:
بۇكىل جەتكىنشەگىم, ۇلانىم,
بىرىككەن اۋلەتىم, حالقىم,
وڭىندا شاد, اپا بەكتەر,
سولىندا تارحان, بۇيرىق بەكتەر,
توعىز وعىز بەكتەرى, حالقى,
بۇل ءسوزىمدى مۇقيات تىڭدا,
تەرەڭ ۇق, –
دەگەن حالىققا ءسوز سالۋ, قاعاناتقا اقىل سالۋى – وسى ديالوگتاردىڭ التىن باستاۋلارى. بابالار ىرگەتاسىن قالاعان دالا دەموكراتياسىنىڭ قازىعى دا سوندا. قاعان مەن قاراشانىڭ قاتار تۇرىپ ءتىل قاتىسۋى, كەشەگى حانداردىڭ قاسىندا داناگوي بيلەر مەن جىراۋلاردىڭ كەڭەس قۇرۋى, دالا قازاعىنىڭ حان ورداسىنا كەلىپ قاي داتىنا دا جاۋاپ الا الۋى – وسى تۇجىرىمدامانىڭ ءتۇپ تامىرىندا جاتقان قۇندىلىق دەپ ۇعامىز.
ءبىرىن ءبىرى ەستىمەيتىندەر مەن ەستىگىسى كەلمەيتىندەردىڭ مىسالى بولسا, ول – ابايدىڭ «جارتاسى» عوي. ميمىرت تىنىشتىقتا مۇلگىپ تۇرعان مىلقاۋ جارتاس. ول ديالوگقا بارۋشى ەمەس, قايتالاۋشى. قايتالاۋ – قۇندىلىق ەمەس. ول – جانايقايدى جاڭعىرتىپ قانا وزىڭە قايتارىپ بەرۋشى. ءوز قايعىڭمەن ءوزىڭدى قالدىرۋشى. داۋىستى جويۋشى.
«جارتاسقا باردىم,
كۇندە ايعاي سالدىم,
ونان دا شىقتى جاڭعىرىق.
ەسىتىپ ءۇنىن,
بىلسەم دەپ ءجونىن,
كوپ ىزدەدىم قاڭعىرىپ...».
ابايدىڭ وسى زارىنان اڭعارارىمىز ديالوگ بىرجاقتى بولمايتىندىعى. ديالوگ – قوعامدىق قۇندىلىق. ءبىزدىڭ قوعامنىڭ ءوز ءىشى, ازاماتتار مەن ازاماتتار, ۇيىمدار مەن بىرلەستىكتەر, توردەگىلەر مەن بوساعاداعىلار, ساحناداعىلار مەن زالداعىلار, ات ۇستىندەگىلەر مەن جاياۋلار, قولىندا عىلىم شىراعى بارلار مەن ءسوز ۇستاعاندار, الەۋمەتتىك جەلىدەگىلەر مەن ەفيردىڭ ارعى جاعىنداعىلار, ساتۋشى مەن تۇتىنۋشى, ۇلكەندەر مەن كىشىلەر, اكە مەن بالا, شەشە مەن قىز, اعا مەن ءىنى – ءبارى ديالوگقا بارۋى كەرەك. «اقىلداسايىقشى, اعالار-ىنىلەر بوپ» دەگەن كەشەگى كوركەم سوزدەگىدەي, ءبىز جاڭا قوعام قۇرار الدىندا ءبىر-بىرىمىزگە قۇلاق اسايىقشى. قالىڭ ايقاي مەن دابىرانىڭ اراسىندا ۋاقىتتىڭ ءسوزىن ەستىمەي قالىپ جۇرمەيىك.
