وسىدان ءدال بiر جىل بۇرىن قازاق حالقىنىڭ داڭقتى پەرزەنتi باۋىرجان مومىش ۇلىنىڭ جان دەگەندە جالعىز ۇلى, بەلگiلi جازۋشى باقىتجان مومىش ۇلىنىڭ كوڭiلiن سۇراۋعا باردىم. كiرە بەرiستە قارسى العان جازۋشىنىڭ جۇبايى زەينەپ احمەتوۆا:
– كەشە اۋىلدان قارىنداستارى كەلiپ ەدi. كوڭiلiن سۇراۋ ءۇشiن... ولاردى تانىمادى... قيىن بولىپ تۇر.., – دەپ كوزiنە جاس الدى.
وسىدان ءدال بiر جىل بۇرىن قازاق حالقىنىڭ داڭقتى پەرزەنتi باۋىرجان مومىش ۇلىنىڭ جان دەگەندە جالعىز ۇلى, بەلگiلi جازۋشى باقىتجان مومىش ۇلىنىڭ كوڭiلiن سۇراۋعا باردىم. كiرە بەرiستە قارسى العان جازۋشىنىڭ جۇبايى زەينەپ احمەتوۆا:
– كەشە اۋىلدان قارىنداستارى كەلiپ ەدi. كوڭiلiن سۇراۋ ءۇشiن... ولاردى تانىمادى... قيىن بولىپ تۇر.., – دەپ كوزiنە جاس الدى.
بiراق, باقىتجان اعا مەنi تانىدى. «باقىتبەك...», دەپ ەتتەن ارىعان ساۋساقتارىمەن قولىمدى قىسىڭقىراپ: «دۇنيە استان-كەستەن بولىپ كەتتى عوي, قالايسىڭ كوكەم, جارىعىم, كورىنبەي كەتتىڭ عوي, كەلىپ تۇرساڭدارشى», – دەگەن. ول كىسى ماعان ىلعي دا وسىلاي ايتاتىن. باتىردىڭ بەل بالاسىنىڭ قۋارعان جۇزىنەن قايعىنىڭ ءىزىن كورسەم دە, كوڭىلى بۇزىلمادى. قۇدايىنا ءتۇزۋ ادام عوي, شۇڭىرەيگەن كوزىنەن قيماستىق سەزىلسە دە, بوسامادى, ەسىن تەز جيىپ الدى. تۋعان-تۋىستارى ەسى كىرگەنىنە اڭ-تاڭ. «پارلامەنتتە نە بولىپ جاتىر, ەكى كۇن بولدى تەلەديدار كورە المادىم», – دەدى تاعى دا.
باقىتجان اعا مۇنىڭ الدىندا دا تالاي رەت سەنىم حات بەرىپ ەسكەرتكەن بولاتىن, وسى جولى دا مىنا ماسەلەنi ەسiمە سالىپ جاتىر. ەلiمiزدە باۋىرجان مومىش ۇلىنا قاتىستى ءتۇرلi شارالاردىڭ وتكiزiلەتiنi بەلگiلi عوي. مiنە, وسى شارالاردا باۋىرجان مومىش ۇلىنىڭ اتى مەن زاتىنا قاتىستى رامiزدەر مەن بەلگi-بەدەرلەردiڭ (مەدال, بەلگi, تاڭبا جانە ت.ب.) قاتەسiز جازىلۋىن, ولاردان قاتە كەتپەۋiن قاداعالاۋدى تاپسىرىپ: «وسى شارالاردىڭ بارiنە دە ءوزiڭ باس-كوز بول!» دەگەن-دi. وسىنى تاعى دا ەسiمە سالدى.
سول كۇنi ورالعا ءجۇرiپ كەتتiم. ورالعا بارعاننان كەيiن: «باقىتجان مومىش ۇلى قايتىس بولدى», دەگەن سۋىق حابار دا جەتتi...
باقىتجان مومىش ۇلىنىڭ جازۋشىلىعى مەن اۋدارماشىلىق ونەرi جايىندا از جازىلعان جوق. بۇل – باقىتجان مومىش ۇلىنىڭ شىعارماشىلىعى وتە جوعارى باعالانعانىنىڭ بەلگىسى. ونىڭ شەت جاعاسىن ءوزiم دە كوردiم. «مەن كورگەن سوعىس» دەگەن كiتابىم جارىق كورگەننەن كەيiن وسى كiتاپتى ورىسشاعا («ۆوينا, كوتورۋيۋ ۆيدەل يا») باقىتجان اعا اۋداردى. وقىعاندار «مەن كورگەن سوعىس» پەن «ۆوينا, كوتورۋيۋ ۆيدەل يا» كiتاپتارىن سالىستىرعاندا سەنىكىنەن باقىتجان اعانىڭ ءسوزi وزىڭقىراپ تۇراتىنىن بايقايتىنىن ايتاتىن. «اۋدارعاننان كەيiن وسىلاي وزدىرىپ اۋدارۋ كەرەك قوي!» دەيتiن iشتەي ريزا بولعاندار.
باقىتجان مومىش ۇلى جازۋشىلىعىمەن, اۋدارماشىلىعىمەن قاتار, جان-جاقتى, ۇلكەن ەستەت, اسا بiلiمدi تۇلعا ەدi. مەنiڭ جەكە باسىمدى, اسiرەسە, ءتانتi ەتكەنi – باقىتجان مومىش ۇلىنىڭ وزiنەن بۇرىن اكەسiنiڭ ابىرويىن ويلايتىنى ەدi. بiردە ءۇي تۋرالى اڭگiمە بولىپ قالدى. «جوعارى جاققا بارىپ, نەگە ءۇيدi كەڭەيتiپ المايسىز؟» دەدiم باقىتجان اعاعا. «مەن سول سەنiڭ جوعارى جاعىڭا بارسام, ولار «باقىتجان مومىش ۇلى كەلدi», «باقىتجان ءۇي سۇراپ كەلدi» دەمەيدi, «باۋىرجان مومىش ۇلىنىڭ بالاسى ءۇي سۇراپ ءجۇر», دەيدi. سوندىقتان دا بۇل جەردە قاناعات ەتۋگە تۋرا كەلەدi. ازiرشە وسى ءۇي دە جەتەدi...», دەدi اعامىز.
اكەنi سىيلاۋ, اكەنi قادiرلەۋ وسىنداي-اق بولار, باقىتجان مومىش ۇلى مىنا ومiردەن اكەسiنiڭ داڭقى مەن اتاق-ابىرويىنا قىلاۋداي داق تۇسiرمەي ءوتتi. داڭقتى, اتاقتى, ابىرويلى ادامنىڭ بالاسى قانداي بولۋى كەرەك؟ باقىتجان مومىش ۇلى اعامىز وسى ساۋالعا ءوزiنiڭ ومiرiمەن, ءوزiنiڭ ونەگە-ۇلگiسiمەن تولىق جاۋاپ بەرiپ كەتتi عوي دەپ ويلايمىن.
قازiرگi كۇنi اتاقتى ادامداردىڭ تويىمسىز, قاناعاتسىز, سۇرامساق ۇل-قىزدارىن كورگەندە, ويىما ىلعي دا باقىتجان اعا ورالادى. باقىتجان اعانىڭ قاناعاتشىلدىعى ەسكە تۇسەدi...
باقىتبەك سماعۇل,
ءماجiلiس دەپۋتاتى, اۋعان سوعىسى ارداگەرلەر ۇيىمدارىنىڭ «قازاقستان ارداگەرلەرى» قاۋىمداستىعىنىڭ توراعاسى.
