اباي • 08 ماۋسىم, 2020

اباي جانە مۇستافين

1100 رەت
كورسەتىلدى
14 مين
وقۋ ءۇشىن

كوركەمسوز جايلى اباي ايتقان تالاپ, تالعام – ولشەۋسىز ونەگە. قازاقتىڭ جازبا ادەبي ءتىلىنىڭ تاريحىنداعى «قايتا ورلەۋ» ءداۋىرىنىڭ باسىندا تۇرۋ باقىتى ابايعا بىرەۋدىڭ ۇسىنىسى بويىنشا بەرىلگەن «مارتەبە» ەمەس, ۋاقىت ولشەمىنەن سارالانعان دانالىق ويعا, اقىندىق قۋاتقا, كوركەمدىك دارالىققا, الەمدىك وي-سانا پاراساتىمەن بايگە الاڭىنان ءۇن قاتقان وزات ويلى كلاسسيكتى مويىنداۋدان بارىپ قالىپتاسقان شىنايى پىكىر.

اباي جانە مۇستافين

ابايدىڭ ەستەتيكالىق ويلارىنىڭ نەگىزگى ءمانى, ونىڭ كوركەمدىك تۋرالى ۇعىم-نانىمى ايقىن بەلگى بەرەتىن «ولەڭ – ءسوزدىڭ پاتشاسى, ءسوز ساراسى...» دە­گەن ولەڭىن ەسكە تۇسىرەيىك. ءوزىنىڭ دا­نا­لىق بول­مىسى, ءسوز ونەرىندەگى دارا­­­لىق سيپاتى پوەزيا الەمىندە ەرەكشە بيىك­تىككە كوتەرىلگەن ابايدىڭ ادە­بيەت­كە قويار نەگىزگى كوركەمدىك تال­عام-تا­لاپ­تارىن ولەڭ سوزگە بايلانىس­تى ءبىل­دىرۋى زاڭدى ەدى. اباي ايتقان تا­لاپ-تىلەكتەردىڭ باستىلارىنىڭ ءبىرى كور­كەم شىعارمانىڭ مازمۇندى, يدەيالى بولىپ كەلۋىنە اي­رىقشا زەر سالسا, ەكىن­شى­دەن, مازمۇن مەن ءتۇردىڭ ۇيلەسىمىن قادا­عالاۋدى, بىر­لىگىن ساقتاۋدى قاتتى كوز­دەگەن. ونەر الەمىندەگى ابايدىڭ وسى ونەگەلىك سيپاتى وزىنەن كەيىنگى قا­­زاق ادەبيەتى ءۇشىن تىڭ يدەيا, سونى ءتۇر, جاڭا كوركەمدىك ۇلگى­لەردىڭ باس­تاۋ كوزى رەتىندە كۇنى بۇگىن­گە دەيىن ءما­نىن جويماعان, ارقاشان باع­دار بولا بەرە­تىن قۇبىلىس. ابايدىڭ ونەگەلىك قىر­لارىنىڭ باعدارى سالا-سالا. قا­زاق جا­زۋ­شىلارىنىڭ ىشىندە ودان ۇيرەن­بەگەن, ونىڭ كوركەم ونەرگە قويعان تا­لاپ-تىلەكتەرىن باسشىلىققا الماعان اقىن-جازۋشى جوق. الايدا ول تالاپتاردى بويىنا سىڭىرە ءبىلۋ ءار جازۋشىنىڭ تالانت-دارىنىنا, زەرتتەي ىزدەنىپ, كو­ڭىلىنە زەردەلەپ توقي بىلۋىنە بايلانىس­تى. ادە­بيەتتەگى اباي تۇلعاسىنىڭ بيىك­تىگى, كلاس­سيك ونەر تۋىندىسىن جا­­ساي الۋى, كوركەمدىك ۇلگىنى ەرەكشە مەڭگەرۋىمەن قاتار ءوزى ءومىر سۇرگەن ورتا­نىڭ, قوعامدىق قاتىناستاردىڭ رەا­­ليستىك بەينەسىن جاساي بىلۋىندە. ءوز زاما­نىنىڭ مىنەز-قۇلقىن زەردەلەپ, بۇ­گىنگى ءداۋىر مەن كە­شەگى كۇندەرىن سارالاپ, بولاشاق ءومىردى پايىمداي الۋىندا.

قازاقتىڭ كورنەكتى جازۋشىلارىنىڭ ءبىرى ع.مۇستافين شىعارمالارىندا اباي ونەگەسى, اباي ءداستۇرى بەرىك ورىن تەپ­كەندىگى, جازۋشىنىڭ الدىنا جاڭا يدەيا­لىق ماقساتتار قويىپ, ءوز ءداۋى­رى­­نىڭ كوركەم بەينەسىن جاساي بىلۋدە اباي­مەن ۇندەستىگى ايقىن سەزىلەدى. ون­دا­عان اڭگىمەلەرى مەن بىرنەشە شاعىن پەساسىن بىلاي قويعاندا, «شىعاناق», «ميل­ليونەر», «قاراعاندى», «داۋىلدان كەيىن», «كوز كورگەن» سياقتى رومان, پوۆەستەرى ارقىلى جازۋشى قازاق ادەبيە­تىنىڭ دامۋىنا, كوركەمدىك جەتىستىكتەرگە جەتۋىنە مول ۇلەس قوستى. جازۋشىنىڭ قاتار تۇزەگەن بۇل شىعارمالارى ءبىر-بىرىنە جالعاسىپ جاتقان ۇلكەن كەزەڭ­دى قامتي وتىرىپ, جيىرماسىنشى عا­سىردىڭ العاشقى جارتىسىنداعى قازاق حالقىنىڭ كوركەم شەجىرەسىن جاسادى دەۋگە بولادى. وسى تۇرعىدان كەلگەندە ع.مۇستافين ۇلى اقىن ءداستۇرىن, اباي ونەگەسىن بىرنەشە ءتۇرلى سيپاتتا ساباقتاستىرا الدى. ءبىرىنشى, ع.مۇستافين دە اباي سياقتى تاقىرىپتى ءوز داۋىرىنەن, بىرگە تىنىستاپ, قاتار تىرشىلىك جاساپ جۇرگەن زامانداستارىنىڭ ءىس-ارەكەتىنەن, كوزىمەن كورىپ, باستان كەشىرگەن ءومىر شىن­دىعىنان ىزدەپ تاپتى. ەكىنشى, ءسوز ونەرى جايلى اباي كورسەتكەن تالاپ دەڭگەيىنە دەن قويدى. ءار ءسوزدىڭ, ءار سويلەمنىڭ كوركەم قۇرىلۋى مەن ونداعى ويدىڭ تەرەڭ دە ماعىنالى بولىپ شىعۋىنا ەرەكشە نازار اۋداردى. جازۋشىنىڭ جوعارىدا ايتىلعان شىعارمالارىنىڭ قاي-قايسىسىندا بولسىن, ماقال-ماتەلگە اينالىپ كەتكەن جولدار از كەزدەسپەيدى.

عابيدەن مۇستافين ءۇشىن ابايدان ۇيرەنۋ دەگەن ۇعىم – جاي ەلىكتەۋ ەمەس, جازعان شىعارمالارىندا ءوز تا­را­پىنان قانداي ءبىر كوركەمدىك ۇلگى اكە­لۋ, ەشكىمدى قايتالامايتىن جاڭا كوركەمدىك ولشەم ەنگىزە ءبىلۋ. «ۇيرەنۋ دەگەن – كوشىرىپ نە جاتتاپ الۋ ەمەس, شىعارماشىلىق مەڭگەرۋ», دەپ جازادى جازۋشى «ادەبيە­تىمىزدىڭ جايى مەن مىندەتتەرى» اتتى ماقالاسىندا. جازۋشى ع.مۇستافين اباي قالدىرعان كوركەمدىك ولشەمدى بويىنا قانشالىقتى سىڭىرۋگە تالپىنسا, وزىنەن كەيىنگى بۋىن وكىلدەرىنىڭ دە سول تالاپ بيىگىنەن كو­رى­نۋلەرىنە ىقپال ەتەتىن ويلارىن ور­تاعا سالادى. ءوزى باسىپ وتكەن شىعار­ماشىلىق جولداعى قيىندىقتار مەن ونى يگەرۋدەگى تاجىريبەلەرىن ەسكە سالا وتىرىپ, بىلاي دەيدى: «جازۋشى ەڭ­بەگى – قيىن, جاۋاپتى, ەڭ ارداقتى ەڭبەك. عىلىمدا داڭعىل جول بولماسا, كوركەم ادەبيەتتە دە داڭعىل جول جوق. مەن ءبىراز جاسادىم, ءبىراز ەڭبەك ەتتىم, قالامىم ابدەن توسەلگەندەي بولدى. سوندا دا ءاربىر جاڭا شىعارما تۇسىندا باستىقپاعان تايداي بۇلعاقتاي بەرەمىن, شارق ۇرىپ ىزدەنە بەرەمىن. ويلارىمدى, جازعانىمدى سان رەت ءوشىرىپ, سان ەلەكتەن وتكىزىپ بارىپ جارامدى دەگەنىمدى عانا قالدىرامىن. سول جارامدىمدى جازىپ وتىرعاندا كۇلەمىن, قۋانامىن, قايعىرامىن, جىلايمىن».

اۋەلى ون جاسىندا اۋىل مولداسىنان ەسكىشە حات تانىپ, 1916 جىلى سپاسسك زاۋىتىنىڭ تابەلشىسى ماۋقىمنىڭ ءجۇ­سىبى دەگەن ادامنان ازداپ ورىسشا ءدارىس الادى. ودان كەيىن زاۋىت جانىنداعى ورىس-قازاق مەكتەبىنە ءتۇسىپ, بىرەر جىل عانا وقىعان عابيدەن ءمۇستافيننىڭ ودان ءارى رەسمي وقۋ ورنىندا ءبىلىم الۋعا مۇم­كىندىگى بولمايدى. بۇدان سوڭ ءومىر بويى ءوز بەتىنشە ىزدەنىپ ءبىلىم جيناۋدا دا اباي داعدىسىمەن ۇندەسىپ جاتقانىن كورەمىز. عابيدەن تابيعي تالانتىنا قوسا ءوز بەتىنشە ىزدەنىپ, ءبىلىم نارىمەن سۋ­سىنداماسا, كوز مايىن تاۋىسىپ تەر توگە ەڭبەك ەتپەسە, كوشپەلى اۋىلدا, كوپ بولسا اكەسىنىڭ ادالدىعى مەن تۋراشىل مىنەزىن ۇستاپ قالعان اقساقالدىڭ ءبىرى بولىپ قالار ەدى. قوعام, الەۋمەتتىك ور­تا, قاجىرلى ەڭبەك ونى ءوز ۋاقىتىنىڭ سۋرەت­كەرى ەتىپ شىعاردى.

جازۋشى بولمىسى, ونىڭ وزىنە عا­نا ءتان ەرەكشەلىگى تۋرالى اكادەميك س.قي­راباەۆ: «عابيدەن تالانتى – حالىق­تىق تالانت. رەسمي العان ءبىلىمى از بولسا دا, ول – ءوز بەتىنشە وقىپ, وزىنشە ىزدە­نۋدەن جالىقپاعان ادام. ونىڭ جازۋ­شىلىق ونەرى دە قاراڭعى ادامنىڭ تالانتى ەمەس, ىزدەنگىش, ءوسۋ ۇستىندەگى جازۋشىنىڭ تا­لانتى. ول ءبىر كىتاپتان ءبىر كىتاپقا جەتىلە, تولىسا تۇسۋدە. ونى «شىعاناق» پەن «ميلليونەردەن» كەيىن جازىلعان «قاراعاندىدان», ال ودان سوڭ تۋعان «داۋىلدان كەيىننەن» ءتىپتى كورەمىز», دەپ سيپاتتايدى.

كەزىندە بۇل شىعارمالاردىڭ قا­زاق ادە­بيەتىنىڭ كاسىبي دەڭگەيگە جەتكەن, وداق­تىق ادەبيەت دارەجەسىنە كو­تەرىلىپ, دۇنيەجۇزىلىك ارەناعا شىققان ادە­بيەت رەتىندە باعالانۋى جايدان-جاي ەمەس. ءوز وقىرماندارىمىز عانا ەمەس, شەتەلدىك وقىرمانداردىڭ دا قىزى­عۋشىلىقتارىن تۋعىزىپ, عابيدەن رومان­دارىنىڭ كەيىپ­كەرلەرى تۋرالى پىكىر­لەرىن بىلدىرگەن سانسىز حاتتار كەلىپ جاتۋى ادەبيەتىمىزدىڭ ابىرويىن كوتەرگەنىن ايعاقتايتىن فاكتى­لەر. سول حاتتاردىڭ اۆتورلارىنىڭ ءبىرى سوناۋ اۋستراليادان حات جازعان رالف بۋاسە دەگەن ازامات «ميلليونەر» رومانى تۋرالى اسەرىن بىلاي باياندايدى: «قۇرمەتتى عابيدەن مۇستافين! مەن «ميل­ليونەردى» جاڭا عانا وقىپ شىق­­تىم. بۇل كىتاپ مەنى كۇندەلىكتى ءومىردىڭ بات­پاعىنان قۇدايلار مەكەنى – تاۋ باسىنا الىپ شىقتى... مەن ءسىزدىڭ ەلى­ڭىز­دى بىلمەيمىن, جەر كاسىبىمەن دە شۇ­عىلدانعان ەمەسپىن, ونىڭ ۇستىنە سىز­دەردىڭ كولحوزدارىڭىزدىڭ قالاي دامىپ كەلە جاتقانىنان دا حابارىم از. سوعان قاراماستان, ەگەر مەن وسى كىتاپتى وقىپ شىققان كولحوزشى بولسام, روماننىڭ كەيىپكەرى جومارت ىستەگەن ىستەردەن ەكى ەسە ارتىق ىستەگەن بولار ەدىم». بۇل جەر­­­­دە ماسەلە عابيدەننىڭ نە تۋرالى جاز­­­عا­نىندا ەمەس, «سوتسرەاليزم» شارت­تارى­نىڭ ورىندالۋى نەمەسە ورىندالماۋى جايىندا ەمەس, وقىرمانعا اسەر ەتەر وب­راز سومداۋ شەبەرلىگى جونىن­دە بولىپ وتىر. مۇنداي كوزقاراس, پىكىر­لەردىڭ سارىنىنان اباي تاعىلىمىن تەرەڭ زەر­دەمەن ۇعىنىپ ساناعا سىڭىرە بىلگەن قالام­گەردىڭ تاعى ءبىر شەبەرلىك قىرىن اڭعارامىز. ال نەمىس اقىنى بەرتولد برەحتىڭ عابيدەن رومانىنىڭ اسەرى­مەن شىعاناق بەرسيەۆ تۋرالى پوەما جاز­عانىن قالاي تۇسىنۋگە بولادى!؟ بۇل ورايدا دۇنيەجۇزىلىك شەڭبەردە نازار اۋدارتىپ, تۋعان ادەبيەتىمىزدىڭ ابىرويىن اسقاقتاتقان مۇستافين تۆورچە­ستۆو­­سىنىڭ قانشالىقتى ماڭىزدى بول­عانىن جوققا شىعارا المايمىز. جازۋ­شىنىڭ ابايدان سىڭىرگەن داعدىسى جال­­پى كوركەم شىعارما, ادەبيەتكە باي­­­­لا­نىستى تولعانىستارىندا دا ۇنە­مى كورى­نىس تاۋىپ, ءوز تاجىريبەسىنەن جي­ناق­تا­عان ويلارىن ورتاعا سالىپ وتىرادى. مىسالى, «زور مىندەت, جوعارى تالاپ» دەگەن ماقالاسىندا شىعارماشىلىقتا كەزدەسەتىن كەيبىر ولقىلىق شەڭبەرىندە وي قوزعاي كەلىپ: ء«بىزدىڭ ارامىزدا ء«ومىر­­دىڭ ءوزى كوركەم, ونى ەشتەڭە قوس­پاي-اق سول كۇيىندە جازىپ بەرشى» دەۋ­شىلەر دە بار, ادەبيەت ەڭبەگىن تىم جەڭىلگە سايعاندىق. جازۋشى فوتوگراف ەمەس. كورگەنىن كور­گەن, بىلگەنىن بىلگەن قالپىندا جازا سال­عان, ءوزىنىڭ تۆورچەستۆولىق ەلەگىنەن وتكىزبەگەن جازۋشى ناعىز جازۋشى ەمەس. ءومىر شىندىعىن ادەبيەت شىندىعىنا اينالدىرۋ جولىندا تالاي وتكەلدەر جاتىر... تاقىرىپ, فاكتىلەر قانداي قىزىق بولعانمەن, جازۋشى ءۇشىن ماتەريال عانا. جاقسى ماتەريالدى ولاق قول قور ەتەدى, شەبەر قول جوندەپ ماتەريالدان بىردەمە شىعارادى», دەپ تۇيىندەيدى.

قالامگەر حالىقتىڭ بەينەلى, قاناتتى سوزدەرىن ورىندى پايدالانا وتىرىپ, ءوز تاراپىنان دا وتكىر, ىقشام ءسوز تىركەس­تەرىن جاساي بىلگەن. اباي ولەڭىندەگى كوپ­تەگەن جولدىڭ ماقال-ماتەلگە اي­نا­­لىپ كەتكەنى سەكىلدى ع.مۇستافين شىعار­مالارىندا كەزدەسەتىن: «بىتكەن ىسكە سىن­شى كوپ, پىسكەن استى جەۋشى كوپ», «سىن­شىنىڭ ءبارى بىردەي ءمىنشى مە, جەۋشىنىڭ ءبارى بىردەي ەنشى مە؟», ء«ومىر ەگەر اششىنى بەرمەسە, ءتاتتىنى بىلەر مە ەدىك, ءتاتتىنى بەرمەسە, اششىنى بىلەر مە ەدىك؟», «تەڭىزدەي تەرەڭ حالىق ىشىندە الماستاي اسىل ويلار جا­تىر», «جاقسى ءتارتىپ ادەتكە اينالسا – ىرىس, جامان ءتارتىپ ادەتكە اينالسا – قىرسىق», «باردى قاناعات تۇتىپ, جوقتى ىزدەمەۋ – مەشەۋلىك» ت.ب. ءتارىزدى بەينەلى تىركەستەر قاناتتى سوزدەرگە اينالۋى سونىڭ اي­عاعى. كەيىپكەر بەينەسىن سومداۋ بارىسىندا پورترەت جاساۋ شەبەرلىگى دە ونىڭ وزگەشە ونەرپازدىق قىرىن اي­عاقتاپ تۇرعانداي. وسىنىڭ ءبارى دە – اباي تاعىلىمىن ونەگە تۇ­تىپ, اباي ءداستۇرىن ساباقتاستىرا ءبىلۋ­دىڭ جەمىسى. از سويلەپ, كوپ تولعانۋ تاعىلىمىن ابدەن بويىنا سىڭىرگەن جازۋشى ادەبيەت جايلى ويلارىن دا ايتۋعا مىندەتتى تۇستا عانا سىنشىل زەر­دە, بيىك تالعام دەڭگەيىنەن سۇزگىدەن وتكىزىپ, سىعىمداپ بەرىپ وتىرعان. «ادە­بيەت – ادام ونەرىنىڭ ىشىندەگى ەڭ ۇزاق جاسايتىنداردىڭ ءبىرى» دەي وتىرىپ, ءسوز ونەرى جايلى بىلايشا تولعانادى: «ادەبيەت – ويدىڭ, ءتىلدىڭ جەمىسى. العىر ءتىل كۇن شالماعاندى شالادى, قاراڭعى كوڭىلگە ساۋلە بەرە الادى, سۋىق كوڭىلدى جىلىتا الادى». وسىلايشا ادەبيەتتىڭ ماڭىزى, مىندەتى جايلى, ءار كەزدەگى قازاق ادەبيەتىنىڭ بەلگىلى وكىل­دەرى, ولاردىڭ شىعارمالارى تۋرالى تولعانىستارىن ءبىلدىرىپ وتىرعان.

ءوزىنىڭ ادەتتەگى جيناقى دا قىسقا­لىقتى باعدار تۇتاتىن قالپىن ساقتاي وتىرىپ, ۇلى اباي مۇراسى جايلى دا ويىن ءبىر ماقالانىڭ اۋماعىندا ساباق­تاعان. ابايعا ارنالعان «جۇلدىزى ولەڭ-جىردىڭ سونبەيتۇعىن» اتتى ماقالاسىن ع.مۇستافين 1971 جىلى ۇلى اقىننىڭ ءجۇز جيىرما بەس جىلدىق مەرەيتويىنا ارناپ جازعان. جازۋشىنىڭ 1978 جىلى شىققان «وي اۋەندەرى» كىتابىندا باسىلىپ, كەيىن بەس تومدىق شىعارمالار جيناعىنىڭ بەسىنشى تومىنا ەنگىزىلگەن. ماقالادا ابايدىڭ ادەبيەتتەگى تاري­حي ورنى, اقىندىق تۇلعاسى جايلى سىر تولعاي­دى. «ادەبيەت, شىن ماعى­ناسىنداعى ادەبيەت جويىلمايدى. ءوز تۇسىنداعى قاۋىم تىرشىلىگىن, تابيعات تىرشىلىگىن كە­يىنگى ۇرپاققا, كەيىنگى قا­ۋىمعا جەت­كىزىپ بەرىپ وتىرادى. وسىنىڭ مىسالىن الىستان ىزدەمەي-اق, ءوزىمىزدىڭ قا­زاق­تىڭ فولكلور, ەپوسىنان نەمەسە اباي شىعارمالارىنان كورىپ, ءبى­لىپ كەلەمىز» دەي كەلىپ, ۇلى اقىننىڭ شى­عار­ماشىلىعىنداعى ەرەن ۇلگى مەن جان-جاقتىلىعىنا, اۋدارماشىلىق شە­­بەر­لىگىنە توقتالادى. «اباي شىڭى با­رىمىز­دەن جوعارى تۇر. ورىستىڭ ۇل­كەن ادەبيەتشىلەرى ايتقانداي-اق پۋش­كيننىڭ, تولستويدىڭ ورنى بوس تۇر دە­مەكشى, ءبىزدىڭ ابايدىڭ دا ورنى بوس تۇر», دەيدى جازۋشى. اباي تالانتىنىڭ قاينار كوزى, دانالىق سيپاتىنىڭ نەگىزى جايلى ويىن بىلايشا وربىتەدى: «ارينە ەشبىر شىڭ تەك ءوزى عانا ءتىپ-تىك شىعىپ كوتەرىلمەيدى. شىڭ نەعۇرلىم بيىك بول­سا, سولعۇرلىم ونى قورشاعان توبە, شوقىلار دا كوپ بولماق. ابايدى اباي ەتكەن – الدىمەن ءوزىنىڭ حالقى. تاستاق جەرگە وسىمدىك وسپەيدى. ابايدى وسىرەتىن ورتاسى – ارىدەن كەلە جاتقان حالىقتىڭ مۇراسى. شىعىستان, ەۋروپادان العان ءبىلىم نار­لەرى». از سوزگە كوپ ماعىنا سىيدىرىپ ايتىلعان بۇل جولداردا تاريحي باعا, تەرەڭ تۇجىرىم جاتىر.

«ەڭبەك جالىنى, وي قاناتى» دەگەن ماقالاسىندا ع.مۇستافين ءبىزدىڭ رۋحاني مادەنيەتىمىز جالاڭ تاقىردا وسپەگەنىن, ونىڭ تەرەڭ تامىرى, نەگىزى پروگرەسسيۆتىك مادەني داستۇرىمىزدە جاتقانىن ايتا كەلىپ, بۇگىنگى قازاق جازۋشىلارى اباي ءداستۇرىن, رەاليزم مەن گۋمانيزم ءداس­تۇرىن ارداقتايتىنىن ەسكە سالادى. بۇل ورايدا ادەبي ءداستۇردى جاڭارتۋ, بايى­­تۋ دەگەنىمىز ەڭ الدىمەن ءوزىمىزدىڭ كلاس­سيك – ابايدان ەڭبەك ادامىنا دەگەن سۇيىسپەنشىلىكتى ۇيرەنۋ, تۋىسقان حالىق­تاردىڭ وزىق داستۇرلەرىن سىيلاۋ سەكىلدى جاقسى قاسيەتتەردى قا­بىلداپ, ولاردى الەۋمەتتىك جالىنىمەن, ۇشقىر ويلارمەن بايىتۋ ەكەنىن ۇقتىرادى.

 

قۇنىپيا الپىسباەۆ,

فيلولوگيا عىلىمدارىنىڭ دوكتورى, پروفەسسور

 

سوڭعى جاڭالىقتار