سول جىلدىڭ جازىندا ابەكەڭ ء(ابىلفايىز بەن زاريا), سوسىن ءبىز – ساپەكەڭ ەكەۋمىز (ساپار بايجانوۆ) تۇرمىس قۇرعانبىز. ۇلكەن ارماندار جەتەگىندە جاستىق قىزىعىنا تويماي, جاقسى كۇندەرىمىز ءوتىپ جاتتى.
مىنە, سول ساتتەن باستالعان ادەمى سىيلاستىق, جاراستى قارىم-قاتىناس نازىك دوستىققا اينالىپ, بار ءومىرىمىزدى شات-شادىمان كۇيگە بولەگەن ەدى. ءبىزدىڭ ءاربىر كەزدەسكەن ساتتەرىمىز اۋەلەگەن انگە, ادەمى بيگە, جاراستى ءازىل-قالجىڭعا, وي-ءورىستى وسىرەر تەرەڭ مازمۇندى پىكىر الماسۋلارعا تولى, عاجايىپ, ۇمىتىلماستاي اسەرلەرگە بولەيتىن.
سول قىزىقتى داۋرەننىڭ ءبىر كۇنى, شامامەن بۇدان 30 جىلداي بۇرىن ابەكەڭ اياقاستىنان اۋىر ناۋقاسقا دۋشار بولماسى بار ما؟!
كوڭىلىن سۇراي بارساق, ابەكەڭنىڭ كوڭىلى ءپاس. بۇرىنعى عاجايىپ كۇندەر كەلمەسكە كەتكەندەي نالىپ, ومىردەن ءتۇڭىلىپ وتىرعانى بايقالدى.
سوندا ساپەكەڭ: «شيكى ەت – اۋىرماق ءۇشىن» دەگەن اتام قازاق. مىناۋ عاجايىپ ءومىردى, بۇلبۇلداي سايراعان زارياڭدى, ابىرويىڭدى اسىرعان ەرلان ۇلىڭدى, قاراقات كوز قۇرالايىڭدى, ءارى-بەرىدەن سوڭ مىنا بىزدەردەي دوستارىڭدى قيۋعا قالاي ءداتىڭ باردى؟
اۋرۋعا بەرىلمەي, ءوزىڭدى قولعا الساڭ, دارىگەردىڭ كومەگىنە سۇيەنسەڭ, اللا جازسا, ءالى-اق ءتاۋىر بولىپ, قاتارعا قوسىلىپ كەتەسىڭ. بىلە بىلسەڭ ومىرگە قۇلشىنىستىڭ ءوزى اۋرۋدى جەڭەدى. اۋىر ويدان اۋلاق بول!», دەپ توقتاۋ ايتقان ەدى.
ايتقانداي-اق ابەكەڭ بىرتە-بىرتە ءتاۋىر بولىپ, قاتارىمىزعا قوسىلدى. ءوزى «تاڭشولپان» اتاعان زارياسىمەن قوسىلىپ, ءان ايتىپ, توم-توم كىتاپ جازىپ, توي-تومالاقتان قالماي, بالا-شاعاسىنىڭ قىزىعىمەن ءومىر كەشىپ كەلگەن. وسىدان بەس-التى جىل بۇرىن ءومىرىنىڭ ءمانى مەن سانىنە اينالعان زاريانىڭ قازاسى ابەكەڭە وڭاي بولمادى. ءجيى-ءجيى اۋىرا بەردى, بەرتىن كەلە جاتىپ قالىپ ەدى. ەندى مىنە, ومىرمەن ءبىرجولاتا قوشتاستى.
ماڭگىلىك ەشتەڭە جوق دەگەندى ايتامىز عوي, اجال – باسى جۇمىر پەندەنىڭ بارىنە ورتاق. دەگەنمەن, كىم جاقىن دوسىن ولىمگە قيادى دەيسىڭ؟ امال نە, قولدان كەلەر شارا جوق.
ابەكەڭ جاقسى ءومىر ءسۇردى, ايانباي ەڭبەك ەتتى. ارتىنا مول مۇرا قالدىردى, جاقسى ءىزى سايراپ جاتىر. ەندى تەك يمانىڭ جولداس بولسىن! اللا قابىرىڭدى نۇرعا بولەسىن! ءوزىڭدى سونشاما جىل كۇتىپ-باققان, جاس ءومىرىن اعاسىنىڭ اماندىعىنا ارناعان رايحان قارىنداسىڭا اللانىڭ ساۋابى جازىلسىن! ءومىرىڭدى ءسان-سالتاناتقا بولەگەن ابىرويىڭدى اسقاقتاتقان قوعام قايراتكەرى ەرلان بالاڭا, قۇرالاي قىزىڭا, نەمەرە-شوبەرەلەرىڭە اللا ۇزاق تا باياندى عۇمىر بەرسىن. باقۇل بول, قايران دوس!
كۇلاش بەيسەنبيەۆا
