سول قيىن-قىستاۋ كەزەڭنىڭ وزىندە دە كوشەگە شىعۋعا مەنىڭ نامىسىم جىبەرمەگەن ەدى. ويتكەنى مەن سوعىستان كەيىنگى جەتىم ۇرپاقپەن بىرگە ءوستىم, ماعان جەكە باسىمنىڭ ەمەس, ۇلتىمنىڭ, تۋعان دالامنىڭ بوستاندىعى قىمباتىراق.
ءار قازاقتىڭ ۇلى مەن قىزى بۇل كەزدە ءوز قارا باسىنىڭ قامىن ەمەس, ۇلتىنىڭ تاعدىرىن ويلاسا عوي, شىركىن! اتامەكەننىڭ ابىرويىن توككەندە نە تاپپاقشى ەكەن؟ ءارى-بەرىدەن سوڭ, تويىنباي ءجۇرگەنىڭ ءوز جالقاۋلىعىڭ ەمەس پە؟ ويلاندىڭ با, قالقام؟ بالاسىن قولىنا الىپ, الاڭدا تۇرعان جىگىتتىڭ اناسى بولسام بەتىنەن شاپالاقپەن تارتىپ جىبەرەتىن ەدىم... «اسىراي الماساڭ نەگە بالا تاپقىزدىڭ؟» دەپ وزىنە سۇراق قويار ەدىم. ۇكىمەتتەن الاتىن تيىن-تەبەنگە بولا اكەلىكتەن باس تارتقان تەكسىزگە نە دەۋگە بولادى, بىلمەيمىن!..
ورىك-مەيىز قاقتاپ, قاۋىن-قاربىز ءوسىرىپ ۇرپاق اسىراپ ءجۇرگەن وزبەك اعايىن قۇرلى بولا الماعان نامىسسىز قازاق ءجىگىتىنە جۇرەگىم جىلىماس ەدى... دالاڭ كەڭ – جىلقى باق, بۇل كۇندە ەكى جىلقىڭ 1 ميلليون تەڭگە تۇرادى. ەت قىمباتتاپ بارادى, ەلىڭە قوسقان ۇلەسىڭ قانە؟ كوشەدە ايقايلاعاننان نە تاپتىڭ؟
وزگە باسقارعاندى دا كوردىك, ءوزىمىز باسقارعاندى دا كوردىك. قاتەلىكتەر جوق ەمەس, پەندەشىلىكتەر دە كەزدەسىپ جاتادى. جەمقورلىق تا بار, كۇرەس باستالدى. بىرەۋلەر بايىپ, كەدەيگە كومەك كورسەتىپ جاتىر. ءبىلىم مەن پاراسات تاربيەسى بوساپ كەتكەلى قاشان؟ وعان ءبارىمىز دە كىنالىمىز. تاربيە وسال, بالا تاربيەلەيتىن الدىمەن اتا-انا, ياعني ءسىز بەن ءبىز. وقۋ وقىمايمىز, پارا بەرەتىن دە ءوزىمىز. سوندا نە دەپ كوشەگە شوعىرلانامىز؟
ءيا, اشىق قوعام, ءادىل زاڭ كەرەك. ەل بايلىعى اشىق جاريالانىپ, ءادىل ءبولىنسىن. دەپۋتاتتى حالىق سايلاسىن, تەندەر ءادىل جولمەن بەرىلسىن. جالاقى ءوسسىن, دەنساۋلىق پەن تابيعاتتى قورعاۋ قولعا الىنسىن! وسىنى تالاپ ەتىپ ءسويلەسەيىك, كوشەگە شىعىپ, ءبىر-ءبىرىمىزدىڭ جاعامىزدان الىپ, تاس لاقتىرۋ كورگەنسىزدىك ەمەس پە؟ الەمگە كۇلكى بولامىز...
قاي زاماندا دا ىنتىماق پەن بىرلىك بار جەردە عانا بەرەكە بولعان. تۋعان ەلدى ءسۇيۋ دەگەن ۇلى ۇعىم بار, سوعان ادال قىزمەت ەتكەندەر عانا باقىت تابادى. باقىت شەتەلدە دە ەمەس, وسى ۇلى دالادا, اتا-بابا مەكەنىندە, ەندەشە سوعان ماڭدايتەرىڭدى توك, ول سەنى سوندا توبەسىنە كوتەرەدى. كەدەيلىگىڭدى وزگەدەن كورمە, بارىنە سەبەپشى ءوزىڭنىڭ جالقاۋلىعىڭ دەر ەدىم كوشەگە شىققان كەيبىرەۋلەرگە.
ادىلدىك دەگەن ۇزاق كۇرەسپەن كەلەتىن قيىن نارسە, وعان جەتۋ وتە اۋىر جول ەكەنى ەجەلدەن ايتىلىپ تا, جازىلىپ تا كەلەدى. سول شۋىلداق توپ دەگەنمەن ءبىر ادىلدىك ىزدەپ جۇرگەنى اقيقات. ەندەشە, بۇل رەتتە بيلىكشىلەر مەن باسشىلارعا قاتتى ويلانۋ كەرەك بولىپ تۇر. اتالعان توپتىڭ سانى وسە بەرسە, ءبىر پالەگە سوقتىرماي قويمايدى. قاي جەردە قاتە كەتىپ جاتقانىن بيلىك توبى زەرتتەپ-زەردەلەپ, تەز شەشۋ جولىن قاراستىرماسا بولمايدى. ەجەلدەن اتا-بابالارىمىز ارمانداعان ەركىندىكتەن ايىرىلىپ, الەم الدىندا قارابەت بولىپ قالماۋدىڭ جولىن تەزدەتىپ شەشۋ جاعىن ويلاستىرۋ قاجەت.
«اۋ, ازامات! جايلى ورىن, جاقسى لاۋازىمعا لايىق ءجۇرسىڭ بە, قاناعات دەگەن بابالار ءسوزىن ۇمىتقان جوقسىڭ با؟» دەپ ولار دا ءوز-وزىنە سىن كوزبەن قاراپ, ساۋال قوياتىن كەز جەتتى. بۇدان ءارى كەش بولادى. بۇل مەملەكەتتىڭ ابىرويى بارشامىزعا ورتاق بولسا كەرەك.
اقۇشتاپ باقتىگەرەەۆا,
اقىن, مەملەكەتتىك سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى
ورال
