14 قاراشا, 2012

ەنەدەن ەرتە ايىرىلعان ءتول سەكىلدى

13 مين
وقۋ ءۇشىن

ەنەدەن ەرتە ايىرىلعان ءتول سەكىلدى

سارسەنبى, 14 قاراشا 2012 7:40

– وسى وزىمە جايىق دەيتىن اتىم ۇنايدى, – دەۋشى ەدى اق­سا­قال كەي ماقالاسى «ج. بەكتۇروۆ» دەپ قانا جاريالانىپ كەتكەندە. سىپايى عانا, بىراق ساناعا ءبىر­دەن قونا كەتەتىن ءسوزى, ارينە, ور­ىندى. كەلەسى ماقالاسى جاريا­لان­عاندا سول ءسوزىن ۇمىتىپ كەتپەۋگە تىرىسامىز.

سارسەنبى, 14 قاراشا 2012 7:40

– وسى وزىمە جايىق دەيتىن اتىم ۇنايدى, – دەۋشى ەدى اق­سا­قال كەي ماقالاسى «ج. بەكتۇروۆ» دەپ قانا جاريالانىپ كەتكەندە. سىپايى عانا, بىراق ساناعا ءبىر­دەن قونا كەتەتىن ءسوزى, ارينە, ور­ىندى. كەلەسى ماقالاسى جاريا­لان­عاندا سول ءسوزىن ۇمىتىپ كەتپەۋگە تىرىسامىز.

جايىق اعامىزبەن تانىسۋى­مىزدىڭ جاي-جاپسارى بىلاي. 1988 جىلدىڭ قازان ايىندا قازتاگ-تاعى ديرەكتوردىڭ ور­ىن­باسارلىعىن زورلىقپەن دەگەندەي تاستاپ, «ورتالىق قازاق­ستان­نىڭ» باس رەداكتورلىعىنا تاعا­يىندالدىم. وندا دا الماتى­نىڭ وزىنەن ەمەس, سارىاعاشتا ەمدەلىپ جاتقان جەرىمنەن تاشكەنت ارقىلى تىكەلەي قاراعان­دى­عا ۇشىپ كەلدىم. كەلگەن سوڭ, ارينە, جۇمىس ىستەۋ كەرەك. رە­داك­تسيانىڭ پاپكالارىندا نەندەي ماتەريالدار جاتقانىن سۇرادىم جىگىتتەردەن. پالەندەي ەشتەڭە جوق ەكەن, تەك جايىق بەكتۇروۆ­تىڭ ءبىراز ماتەريالدارى, ەۆنەي بوكەتوۆ تۋرالى بىرنەشە ەستەلىك, سەرىك اقسۇڭقار ۇلىنىڭ ولەڭدە­رى, 1986 جىلعى الماتىداعى جەل­­توقسان وقيعالارىنا قاتى­سىپ, سوتتالعان, قاراعاندى اباق­تىسىندا جاتقان بەس جىگىت تۋرالى سەرىك سەكسەن ۇلىنىڭ ماقا­لا­سى جاريالانباي ءجۇر ەكەن. الدىمەن سەرىك سەكسەن ۇلىنىڭ ماتەريالى 31 قازان كۇنگى سانعا كەت­تى. مۇنى نەگە ءبىزدىڭ كەلى­سى­مىمىزسىز جاريالايسىز دەگەندەي ءبىراز ءسوز ەسىتتىك. كگب جىگىتتە­رى­نەن. بىراق زامان وزگەرىپ كەلە جاتقان تۇس قوي, ارىگە سوزا قويعان جوق.

ە.بوكەتوۆ تۋرالى ەستەلىك­تەر­دى دايىنداۋدى, سەرىكتىڭ ولەڭ­دە­رىن تارتپادا سارعايتپاي, تىكەلەي وزىمە جەتكىزىپ تۇرۋدى تاپسىردىم دا, جاقاڭنىڭ ماتەريالدارىن ءوزىم ۋاقىتشا تۇرىپ جاتقان «كوسموناۆت» قوناق ۇيىنە الا كەتتىم. تانىسسام, باياعىدا-اق اي­تى­لۋعا, ايتقىزىلۋعا, ىلە-شالا جا­ريالانۋعا ءتيىس جايت – جازىق­سىز جازالانعان اتالار, اعالار كۇيىنىشى. ءسوز سايراپ تۇر, پىكىر كوسىلىپ جاتىر, دەرەكتەر ۇشان-تەڭىز, تەك كومپوزيتسيادا ازىن-اۋلاق سەلكەۋلىك بار. ءسوز ساپتا­سى­نىڭ ەشقايسىسىنا قالام تيگىز­بەي, قۇرىلىمىن ازداپ قانا جوندەپ شىقتىم. كوپ وتپەي جاريالانا دا باستادى.

بەلگىلى جايت, جاڭا باسشى كەلگەندە سىرتتاعى دا ءبىراز ادام ونىمەن سالەمدەسىپ, تانىسىپ شىعۋعا بەيىم. بالكىم, ىزەتتىلىك پەن ءىلتيپاتتىڭ ءبىر شارتى سولاي بولار. سول ۇردىسپەن ءبىراز ادام كەلىپ تە كەتتى. جاقاڭ جوق. ارادا ايعا جۋىق ۋاقىت ءوتتى. ءبىر كۇنى ءوڭى ەگدە تارتقان, بىراق ءجۇرىسى شيراق, ءتۇر-ءتۇسى اقسارىعا جاقىن, ورتا بويلى ءبىر قاريا كابينەتكە كىرىپ كەلدى. كىم ەكەنىن حاتشى كەلىنشەك ەسكەرتكەن دە جوق. نەگە ەكەنىن قايدام, «جايىق اعامىز وسى ەكەن عوي» دەگەن وي بىردەن كەلدى. «اعا» دەيتىنىم شامالا­ۋىمشا بۇل كىسى سول جىلدىڭ باسىندا توقسانعا قاراپ قايتىس بولعان مەنىڭ اكەمنەن 13-14 جاس كىشى. كەيىنىرەك ءبىلدىم, راسىندا دا سولاي ەكەن.

– تانىسۋعا كەلدىم, – دەدى ءسا­لەمدەسىپ جايعاسقان سوڭ. – اۋرۋحانادا ءبىر ايداي جاتىپ قالىپ, كەلە المادىم. ودان كۇنى كەشە شىقتىم. ال كەلگەن ورنىڭ قۇت­تى, باياندى بولسىن. قاي تۋعان بولاسىڭ.

مەن ءوزى بالا كەزدەگى جەتىم­دىكتىڭ تابى ما, قايدام, كىسىمەن شۇيىركەلەسە كەتۋگە سۋىقتاۋمىن. بىراق ماقالا-ماتەريالدارىن بۇ­رىن دا وقىعاندىقتان با, كەلگەلى بەرى كولەمدى بىرەر ماتەريالىن رەداكتسيالاپ وتىرىپ ريزا بول­عاندىعىمنان با, ايتەۋىر, الگى از اڭگىمەدەن-اق جاقاڭمەن كوپتەن تانىس-ءبىلىس, سىيلاس ادامداي سە­زىندىم ءوزىمدى.

سودان بىلاي جاقاڭمەن ءجيى ۇشىراساتىن بولدىق. رەداكتسياعا ءجيى كەلەدى, كوبىنە تاعى ءبىر ماتەريالىن اكەلەدى, بىلاي دا كىرىپ, وتكەن-كەتكەننەن, ءوز تىلىمەن ايت­قاندا «كەپ» شەرتەدى, گازەتتە جا­ريالانعان ماتەريالدار تۋرالى ويىن ورتاعا سالادى. ءوزى اكەلگەن ماتەريالدار ىلعي دا وتكىر بولىپ, حالىقتىڭ كوكەيىندە ءجۇر­گەن, بىراق كوپشىلىككە جول تابا بەرمەيتىن ماسەلەلەردى قوزعايدى.

سونىڭ ءبىرى عابيت مۇسىرە­پوۆ­كە جازىلعان كەنەسارى تۋرالى اتاقتى حاتى. بۇل حات عابەڭە بايا­عى «اۆگيدىڭ اتقوراسى» تۋرالى «سوتسياليستىك قازاقستاندا» جا­ريالانعان ماقالاسىنا وراي جا­زىلعان ەكەن, كەزىندە ەش جەردە جاريالانباپتى. سونى تۇگەلىمەن جاريالاپ جىبەردىك. كەيىن «جۇل­دىز» جۋرنالى قىسقارتىڭقىراپ كوشىرىپ باستى. «ءورت پەن دەرت­تىڭ» جازىلۋى بىلاي. ءبىر كۇنى جاقاڭ جۇپ-جۇقا كوكشىل كىتاپ الا كەلدى رەداكتسياعا. بۇل تسەنزۋ­رانىڭ 1954 جىلى باسىلعان, كى­تاپحانالاردان تالاي شىعارما­لار­دى الاستاپ, ورتەۋ جونىندەگى نۇسقاۋى ەكەن. ءتىزىم ىشىندە قا­زاق­تىڭ تالاي ايماڭدايلارىنىڭ ءتىزىمى ءجۇر. «مۇنى نەسىن اكەلەسىز ماعان, – دەدىم جورتا رەنجىگەن بولىپ. – ودان دا ءدال وسى قۇبى­لىس تۋرالى ماقالا جازىپ اكەل­مەيسىز بە». جاقاڭ كوپ ۇزاتقان جوق, ناتيجەسى گازەتتىڭ ەكى-ءۇش سانىندا ەتەكتەي-ەتەكتەي بولىپ جاريالاندى. ماقالا, وچەركتەرى ءجيى جاريالاناتىن جاقاڭ ولارىن الماتىداعى سىيلاس ءارىپ­تەس­تەرىنە ۇزبەي جولداپ تۇرادى ەكەن. ءبىر كۇنى ك ۇلىمدەي كىردى. كىردى دە «ءازىلحاننان حات الدىم. جازعانىڭنىڭ ءبارى جاريالانادى ەكەن. ساعان باسپانىڭ كەرەگى جوق ەكەن عوي دەپتى. سول ءۇشىن ساعان راحمەت» دەپ قولىمدى قىستى.

جاقاڭمەن اناۋ-مىناۋ جيىن-جيىلىستاردى بىلاي قويعاندا, داستارقان باسىندا, ازدى-كوپتى سەيىلگە شىققاندا ءجيى كەزدەسىپ جۇردىك. سوندايدا جاقاڭ سال­ماق­تى پىكىرلەرىن, سۇبەلى ويلارىن بۇكپەيتىن, جاسىرماي ايتاتىن. سولاردىڭ ءبىر-ەكى مىسالى مىناداي. سەكسەنىنشى جىلداردىڭ ايا­عى اۋمالى-توكپەلى ويلاردىڭ, ءسات­سىز باستامالاردىڭ, الۋان ءتۇر­لى قوعامدىق قوزعالىستاردىڭ ءبىر كەزەڭى بولدى عوي. سونداي ءبىر قوزعالىستاردىڭ ءبىرى بۇكىل­وداق­تىق «مەموريال» قوعامىن قۇرۋ بولدى. سول تۇستا قازاق گازەتتە­رىندە ونىڭ رەسپۋبليكاداعى قو­عا­مىن «ادىلەت» دەپ اتاۋ ءجونىن­دە پىكىرلەر ايتىلىپ قالدى. ونى كوپشىلىك قولدادى دا. ماسەلە, ساياسي قۋعىندار قۇرباندارىن ايالاۋ, ارداقتاۋ بولعاندىقتان ونىڭ «ادىلەت» اتالۋى ورىندى دا ەدى. بىراق سول قوزعالىسقا قاتىستىم دەپ جۇرگەن, الايدا قازاق ءتىلىن بىلمەيتىن كەي كوكاۋىزدار «ءادى­لەتكە» قارسى, «مەموريالعا» جاق­تاس بولا كەتتى. قوعامنىڭ قا­راعاندى بولىمشەسى قۇرىلاردا سونداي جىلماڭداردىڭ ءبىرى «مەموريال» حالىقارالىق تەرمين, «ادىلەت» دەگەن قايدان شىق­قان دەپ كوكىدى. وسىعان جاقاڭ شامدانىپ, سالماعى مول دالەل­دەر ايتتى. مەن دە شىداي الماي «ادىلەتتىڭ» حالىقارالىق تەرمين ەمەستىگىن ءسىز قالاي دالەلدەي الاسىز دەگەن ءۋاج كەلتىردىم. اقىرى جاقاڭدىكى, جالپى بىزدىكى ءجون بولىپ شىقتى.

ەكىنشى مىسال. پارتيانىڭ ءدار­مەنى كەتىپ تۇرعان كەز عوي, سول تۇستا كوكپ ورتالىق كوميتە­تى­نەن ءبىر بريگادا كەلە قالدى. الدىمەن پارتيانىڭ بەدەلىن ارتتىرۋ توڭىرەگىندە جەكە ۇيىمداردا كەزدەسۋ-پىكىرلەسۋ وتكىزدى. ايا­عىن­دا سورپاعا شىعار دەگەندەردى وبكومنىڭ زالىنا جينادى. ور­تالىقتان كەلگەندەر ىلۋدە بىرەۋى بولماسا, ادەتتە كوسەمسيدى. كەل­گەندەردىڭ بىرەۋى دە ءسويتتى. ستولىپين رەفورماسىن, سونىڭ ءوزىن بيپازداپ ماقتاي باستادى. وسى تۇستا جاقاڭ اتىپ تۇردى.

– سىزدەر, – دەدى شيرىعىڭ­قى­راپ, – ورتالىق پارتيا كوميت­ە­تى­نەن كەلىپ تۇرسىزدار. سويتە تۇرا ءستولىپيندى, ونىڭ رەفورماسىن ماقتايسىزدار. دەمەك, ورتالىق پىكىرىنىڭ سىڭايى دا وسىنداي. ال ستولىپين رەفورماسىنىڭ سىزدەر ءساتتى دەپ ەسەپتەيتىن ناتيجەسى ءسىبىردىڭ, شىعىس حالىقتارىنىڭ, الدىمەن قازاق حالقىنىڭ شۇراي­لى جەرىن تارتىپ الىپ, ورىس­تار­عا بەرگەنىنەن تۋىنداعانىن ءبىل­مەيسىزدەر مە. ءتىپتى وزدەرىڭىزدەن باستاپ, ءبارىڭىز كۇنى كەشەگە دەيىن لاعنەت ايتىپ كەلگەن ستولىپين ۆاگوندارىن ۇمىتىپ قالدىڭىز­دار ما. ولاي بولسا كوكپ-نىڭ بىرلىگى تۋرالى قانداي اڭگىمە بولماق, – دەپ ءسوزىن ءزىلدى اياقتا­دى. ونداي ءسوزدى جاقاڭنان باسقا ەشكىم ايتا المادى.

ءۇش جىل سىيلاستىق, جاس ايىرماشىلىعىنا قارامايتىن توننىڭ ىشكى باۋىنداي جولداس­تىق كەزىندە مەن جاقاڭنىڭ ءسو­زى­نە ءبىر-اق رەت قۇلاق اسپادىم. 1991 جىلدىڭ 19-ى تامىزى. ءماس­كەۋدەن سۋىق حابار جەتتى. توتەن­شە جاعدايلار جونىندەگى مەملە­كەتتىك كوميتەت ەندى عانا اپىل-تاپىل قادام باسقان دەموكراتيانى ءبىرجولاتا تۇنشىقتىرۋ, كونفە­دەراتسيانىڭ قۇرىلۋىنا جول بەرمەۋ ارەكەتىنە تاۋەكەل ەتىپتى. بۇل جونىندەگى شىندىقتى ايتپاۋ ازاماتتىققا رۋحاني ولىممەن تەڭ ەدى. ايتۋعا, جازۋعا تۋرا كەلدى. ماتەريال ماشىڭكەگە باسىلىپ, سەكرەتارياتقا كەتتى. شاپكاسى: «جەك­سەنبىدەن دۇيسەنبىگە قارا­عان ءتۇنى كەڭەس وداعىندا مەم­لە­كەتتىك توڭكەرىس جاسالدى». تاقى­رى­بى: «ءيا, بۇل مەملەكەتتىك ءتوڭ­كەرىس». سەكرەتارياتتاعى, باسقا دا جىگىتتەر وقيدى. وقيدى دا, سول كەزدە رەداكتسياعا كەلىپ قالعان جا­قاڭا جالىنادى. ءبىر تىڭداسا ءسىزدى تىڭدايدى, سويلەسىڭىز, كون­دىرىڭىز دەيدى. سونىمەن جاقاڭ كەلدى. «ەڭ بولماسا, شاپكاسىن جۇمسارتسايشى, كەڭەس وداعىندا ماڭىزدى ۋاقيعا بولدى دەسەڭ دە جەتەدى عوي. كوكەيىمىزدەگى ءسوزى­مىز­دى ايتامىز, دەپ كور­دىك قوي ازاپتى», – دەيدى. «جاقا, ءسوزدى شىعىن قىلماڭىز. ەندىگى كەزەك بىزدىكى شىعار, بالكىم. تاع­دىر سولاي بولسا, بۇقپانتايلا­عانمەن قۇتىلا الماسپىز», – دەپ مەن دە بەزەردىم.

سول جىلدىڭ قارا كۇزىندە ال­ماتىعا اۋىساتىن بولدىم. ءارىپ­تەس ىنىلەرىم شىعارىپ سالدى. نە تاپسىرماڭىز بار, – دەدى. «قارت­تاردان جاقاڭدى, جاستاردان, قا­تارلارىڭىزدان سەرىكتى رەن­جىت­پەڭدەر», – دەدىم. جىگىتتەر ۋادە­سىندە تۇردى. جاقاڭ دا, سەرىك تە توقتاۋسىز جاريالانىپ ءجۇردى.

1997 جىلى جاقاڭنان حات الدىم. «جازۋشى» باسپاسىندا كوپ­­تەن بەرى قولجازباسى جاتقا­نىن, سارتاپ بولعانىن مۇڭ قى­لىپ شاعىپتى. ونى الدىردىم, وقىپ شىقتىم, ۇنادى. باسىپ شىعارۋعا تىرىساتىنىمدى ايتتىم. «جۇلدىز» جۋرنالىندا سو­نىڭ ەكىنشى بولىگى جاريالان­عا­نىن, مۇمكىن بولسا ەكەۋىن بىرىك­تىر­گەن ءجون بولاتىنىن ەسكەرتتى. قولجازبانى قازاقستانداعى ەڭ ساۋاتتى, ەڭ شەبەر رەداكتور­لار­دىڭ ءبىرى ءراشيد راحىمبەكوۆكە بەردىم. ءراشيد ەكى بولىكتى ادەمى جىمداستىردى. ونى «تاڭبا» دەگەن اتپەن شىققان روماندى وقىپ بولعان سوڭ جاقاڭنىڭ ءوزى ايتتى. قاراعاندىعا بارىپ, توسەك تارتىپ جاتقان اعامىزعا كىتاپتىڭ اۆتورلىق دانالارىن, ازىن-اۋلاق قالاماقىسىن بەردىم. جاۋكەڭ جەڭگەمىزدىڭ قولىنان ءدام تاتتىم. ارتىنشا گەرمانياعا ءجۇرىپ كەتتىم. سول ساپاردا جۇرگەنىمدە اۋىلدا جەڭگەم, قاراعاندىدا جاقاڭ قايتىس بولىپتى. قولىم­نان توپىراق سالا المادىم. ءومىر­دەگى ءبىر وكىنىشىم وسى.

نۇرماحان ورازبەك,

قازاقستاننىڭ ەڭبەك

سىڭىرگەن قايراتكەرى.

_________________________

قارا شال

قارا شال, تىزگىن تارتىپ, بوگەل بەرى!

وكسىكتى ايت ومىردەگى, ولەڭدەگى.

ماعجان, ساكەن كەتكەن دۇنيەگە

سەن-داعى جاتىرسىڭ با جونەلگەلى؟!

 

قويا تۇر…

ەكى ارانى جالعايمىز دا,

ەكەۋمىز ەگىلە انگە سالمايمىز با؟

سەن جوقتا شىققان تەگىن, ءتۇبىن بىلمەس

تەكسىزدىڭ تۇقىمى بوپ قالمايمىز با؟!

 

قويا تۇر…

باستان قاندى عاسىر ءوتتى.

جاي وتپەي, ءور كەۋدەڭدى باسىپ ءوتتى!

سوڭىندا – شەرىن قوزعاپ, بوزداپ سۇيگەن

قازاعىڭ قاپ بارادى قاسىرەتتى!

 

سۇم اجال, اقىنسىڭ با, باتىرسىڭ با –

قايتەدى, اتام دا جوق, اقىلشىم دا.

الاشتىڭ ازاتتىعىن كوزبەن كورىپ,

الاڭسىز اتتانعالى جاتىرسىڭ با؟!

 

ەندەشە, قوش دەيدى ۇلىڭ قاسىرەتتى.

سوڭى ءبىر زامانانىڭ, باسى دا ءوتتى.

ارتىندا – شىققان ءتۇبىن بىلەتۇعىن

ۇلى ءبىر ۇلىس قالدى قاسيەتتى…

سەرىك اقسۇڭقار ۇلى.

سوڭعى جاڭالىقتار