***
قانداي قىزىق كوكتەممەنەن كەزدەسكەن –
باقىتتان جىلاعان.
كۇرسىندىرىپ, كۇز كەلگەنىن سەزبەستەن,
كۇنگە ۇناعان...
قانداي قىزىق كوكتەممەنەن كەزدەسكەن –
قيماي قاراسقان.
اقىل-ويدىڭ نۋ ورمانىن كەزبەستەن,
اداسقان...
قانداي قىزىق ورامالمەن كەزدەسكەن –
سۇرتكەن كوزىڭدى.
ءھام شىعارۋ ەرتەڭ ەرەر ءسوزدى ەستەن
جانە ءوزىڭدى.
قانداي قىزىق ورىندىقپەن كەزدەسكەن –
تەڭىزگە قاراعان.
تىرشىلىكتىڭ تىزىمىنە ەنبەستەن,
ساعات ساناعان...
قانداي قىزىق اعىنمەنەن كەزدەسكەن –
الىس سۇيرەگەن.
بەرەكەسىز دۇنيەدەن بەزبەستەن,
قايتا بيلەگەن.
قانداي قىزىق جاپىراقپەن كەزدەسكەن –
جاڭا تاڭى اتقان.
كوشەلەردە كۇندىز-ءتۇنى كوز كوشكەن
ك ۇلىپ باراتقان...
قانداي قىزىق قىزعالداقپەن كەزدەسكەن –
ساعان تەرىلگەن.
سودان كەيىن سامال جەلگە جولدا ەسكەن
جاقسى كورىلگەن.
قانداي قىزىق تەڭىزبەنەن كەزدەسكەن –
تۇزدى سۋ العان.
ەشكىمگە دە, ەشتەڭەگە سەنبەستەن,
قۋانعان...
گۇلنار سالىقباي
***
بايشەشەكتەر ون كۇن عانا ءومiر سۇرەدi ەكەن.
اۆتور
قىس تاۋسىلدى.
قالدى الىس سارى جiبەك كۇز.
ەرتەڭ-اق قۇلپىرادى ۇلبiرەپ ءتۇز.
كەلiپ قالعان كوكتەمنەن زارەسi ۇشىپ,
شاتىردان قۇلاپ ءولدi سۋ جۇرەك مۇز.
شۋاعىنا ءتانتى بوپ ءورت اسپاننىڭ,
اق بۇلاق تاڭداي قاعىپ قولپاشتار مىڭ.
ماۋجىراپ كۇن شۋاققا جونىن توسار,
قارتايعان قۋ سۇيەگi جارتاستاردىڭ.
كوكتەم كەلدi كوگiلدiر.
جىلىدى باق.
تiرشiلiككە جۇگiردi تiرi بۇلاق.
كەمiرەدi اق كۇشiك جوقشىلىقتى,
قوعامنىڭ بiر بۇرىشىنا تىعىلىپ اپ.
ءوتتi-اۋ ءومiر!
توقتاماس اعىس مۇلدە,
قىسقا عۇمىر قارايدى الىس كۇنگە.
كۇلiپ تۇرىپ جانە دە جىلاپ تۇرىپ,
بايشەشەكتەر بيلەيدi قار ۇستiندە.
وڭايگۇل تۇرجان
***
حاناميدە,
ساكۋرا گۇلدەگەندە,
شيە اعاشىن ماداقتا,
كۇندە كەل دە,
جۇرەگىڭە جەتكەندەي بەيىش لەبى,
فۋدزي جاقتان جەل دەمى ۇرلەگەندە.
اپپاق گ ۇلى اعاشتىڭ – ەرەكشە گۇل,
كۇلكى سىيلار ارالعا بولەكشە ءبىر,
سايگيوتانكا ارناعان,
باسيو– حايكۋ,
«ساكۋرانى سايالاپ, – دەپ, – وتسە ءومىر...»
فۋدزي تاۋىن بوكتەرلەپ جۇرەر تىرلىك,
ۇمىتارسىڭ مۇڭىڭدى بىرەر كۇندىك.
قىرعاۋىلدار قيىردان سالەم جولداپ,
بەرىلەدى تىلسىمنان ءبىر ەركىندىك!!!
كوكتەم كەلدى – جىل كەلدى, گۇلدەندى ايماق,
جادىرايدى جابىرقاپ جۇرگەن بەيباق.
سارقىراما بيىكتەن تۇسەدى ىرشىپ,
كۇلتەمەن قاۋىشار كۇندەردى ويلاپ...
كۇنشىعىستا – ساكۋرا گۇل جارعاندا,
قول جەتكەندەي بولادى كۇللى ارمانعا.
ساكە ىشەدى سامۋراي ءشولىن باسىپ,
اسقاق قاراپ, وتكىنشى بۇل جالعانعا...
جانات اسكەربەكقىزى
***
دالانى ءسۇيىپ قايتسا تاڭ سامالى,
قاراعاي قالاداعى ءان سالادى…
جانىڭنان پىر-پىر ۇشسا اققۋ-ولەڭ,
جۇرەكتىڭ سەزىلمەيدى-اۋ شارشاعانى…
اقپاننىڭ ارتتا قالىپ داۋىلدارى,
اقكوڭىل بۇلتتىڭ ءبارى اۋىلداعى –
اڭقىلداپ جاۋىپ كەتسە اقتوبەگە!.
جۇرەكتىڭ ۇمىتىلار اۋىرعانى…
بۇل كوكتەم…كوكتەم ەمەس, تىلسىم با ەدى؟
بۇل ءومىر ءومىر ەمەس, قىرشىن با ەدى…
كۇركىرەپ ءبىر نايزاعاي ويناپ كەتسە –
جۇرەكتىڭ بىلىنبەس ەد كۇرسىنگەنى!..
كۇندەردىڭ قىزىلى نە, كۇرەڭى نە…
ءبىر ءدۇمپۋ بەرىڭدەرشى جۇرەگىمە!..
جاننا ەلەۋسىز
***
ءسىز جاي عانا الەمىمە ەنىڭىز,
ءدال مەندەي بوپ تارىلادى دەمىڭىز.
قايراڭداعى قايران بالىق تۇنشىعىپ,
– ءولدىم! – دەسە, شىن ايتادى ول, سەنىڭىز.
ءبىرىنشى بوپ حابارلاشى كوكتەمدى.
قۇتقارىپ قال وي تۇبىنە شوككەندى.
ءبىرىنشى بوپ «قايىرلى تاڭ!» دەي سالشى,
كەرەگى جوق كوپ نۇكتە دە, كوپ بەلگى.
قاردا وسكەن بايشەشەكتى قولدا شىن,
ەرتە ويانعان, ەركەلىك-اۋ, توڭباشى.
باقىت دەگەن تاۋداي شىعار دەپ جۇرسەم,
باقىت دەگەن نارسە ەكەن عوي بولماشى.
تاناگوز تولقىنقىزى
***
ءوزىڭ جايلى ارمانىمنىڭ ءتۇسى اپپاق,
وزگە دۇنيە كەتسىن قۇم بوپ ۇساقتاپ.
ەكى كەشتىڭ ورتاسىندا وتىرام,
ەلەسىڭدى ەسىم كەتىپ قۇشاقتاپ.
ۇرەي سازىن سارناتقاندا ۇلىپ ءتۇن,
ءۇنسىز عانا ۇرلەپ شوعىن ءۇمىتتىڭ.
قاراشىعىم قارا اسپانعا قادالىپ,
قانشا كوكتەم اۋىسقانىن ۇمىتتىم.
كۇرەڭ ۇستەل. كۇڭگىرت بولمە. كوك شامدال.
مۇڭ ارىلماس مىڭ ءبىر شىراق جاقسام دا.
اۋىق-اۋىق اۋىر ويعا شومدىردى,
الابوتەن جامىراعان اقشامدار.
سۇپ-سۋىق اي. و, نە دەگەن سۇعاناق,
كوك ساۋلەسى كوك پەردەدەن سىعالاپ.
سىرىما ورتاق بولماقشى عوي بۇل- داعى
مەنىڭ دەرتتى جۇرەگىمدى دۋالاپ.
وشپەندى ءتۇن. ءوڭ مەنەن ءتۇس ارباسىپ,
جازا المادىم بۇل جىردىڭ دا جالعاسىن.
جۇلدىزداردىڭ بۇلدىرادى جانارى,
بوز تاڭنان ءبىر حابار كەلىپ بولماشى.
ءتۇسى اپپاق ءوزىڭ جايلى ارماننىڭ,
تىلسىمىڭا ءتىل جەتپەيتىن اربالدىم.
تەك وزىڭمەن تىلەك قوسقان كۇندەردەن,
ابايسىزدا اۋلاق كەتىپ قالعانمىن.
جولىعار ما ەكەنبىز...
ءاليا داۋلەتباەۆا
***
ءاي, دەگەنمەن, بەسىنشى ءبىر ماۋسىم بار...
تىنىشتىقبەك
ءتورت-اق ماۋسىم, ءتورت مەزگىل, ءتورت قۇبىلا,
تالايىنا پەندەنىڭ شاق عۇمىر, ءا؟!
ءبىر ماۋسىمنان كوشكەنشە ءبىر ماۋسىمعا,
باسىڭنان دا كوشەدى باق قۇبىلا.
باق كوشەدى, قونادى قايدا بارىپ,
اقىن وتىر الارىپ, ايعا نالىپ.
قۇلاگەر-قالامىنا ءمىنىپ الىپ,
قالىڭدىق ىزدەپ كەتتى بويداق ءارىپ.
اسپاندا الاقانىن جايعان اي-دى,
الايدا ول دا ءبىزدى ويلامايدى.
قالامىن جەتەكتەگەن ءارىپ-اقىن,
قاعازدىڭ اپپاق ءتانىن ايمالايدى.
تاعدىردىڭ ءتىسىن ساناپ كەتىلمەگەن,
كەلەدى اقىن توبىر, نوپىرمەنەن.
ەكى عاسىر ومىرگە بۇرىن كەلىپ,
ەلىنە جانى اشيدى جەتىلمەگەن.
ەس – ءبۇتىن, اقىل – امان, سانا – سەرگەك,
ءومىر ءوزى جۇزىڭە سالادى ورنەك.
بەسىنشى ءبىر ماۋسىمدى كۇتىپ اقىن,
بەيىتىنىڭ باسىندا قالا بەرمەك.
قىس وتەر كورپەلەرى قۇراقتانىپ,
كوكتەم كەلەر كوزىنەن شۋاق تامىپ.
جاز بەن كۇز, سونان كەيىن تۇرادى ىلعي,
تاعى دا ءبىر ماۋسىم بار سياقتانىپ.
ءتورت ماۋسىم جول تارتادى كەزەڭدەرگە,
تاعدىردىڭ تالقىسىنا توزەر مەن بە؟
...بەۋ, اقىن, بۇ جاقتا ەمەس, باقي جاقتا,
بەسىنشى ماۋسىم بارىن سەزەم مەن دە.
اسىلزات ارىستانبەك
***
بارىنەن شارشاپ كەتتىم:
جانىمدى مۇزداتقان كوكتەمنەن,
جۇرەكتى سىزداتقان وتكەننەن.
اپ-اۋىر ازاپتى شەگۋدەن,
ءۇن-ءتۇنسىز جاسىمدى توگۋدەن.
ءمانى جوق عۇمىردى كەزۋدەن,
قاجەت ەمەستىگىمدى سەزۋدەن.
كولىكتەر سابىلعان كوشەدەن,
ايىپتاي بەرەتىن كەشەدەن.
ءۇمىتىم تونالىپ قالعاننان,
الدامشى بەس كۇندىك جالعاننان.
شارشادىم تاۋسىلماس مۇڭىمنان
...ەشتەڭە شىقپادى بۇنىمنان...
قۇرالاي ومار
***
كوكتەم دەيدى...
كوڭىلىمدە كۇز مەنىڭ.
قارسى المادىم قايتقان قۇستىڭ تىزبەگىن.
قاناتىنا حات جازار ەم...
جازبايمىن.
بۇگىن مەنىڭ سانام سۋىق, از قايعىم.
الىستامىز. مەندە - شەر دە, سىزدە – مۇڭ.
ساعىناسىز؟
ساعىنبايسىز! (ساعىنار...)
كىم بار ەكەن ءبىزدىڭ قۇسني ءحالدى ۇعار؟
از دەيسىز بە, مىنا دۇنيە-عايىپتا,
مەن سەكىلدى,
ءسىز سەكىلدى,
اداسىپ,
ءبىز سەكىلدى توعىسپاعان تاعدىرلار؟
سىرتتا جاڭبىر...
جاسى ەمەس ول اسپاننىڭ,
مەن دە ەندى جىلامايمىن.
باسقامىن.
كوكتەم, كۇز بە, مەزگىلدىڭ جوق بەرەرى,
قۋ جانىما بۇل ومىردەن كەرەگى –
تەك ءسىز امان بولىڭىزشى, اسقارىم!
باقىتگۇل باباش
***
گۇل-كوكتەم جەتسە اپتىعىپ,
قالارسىڭ قالاي اڭعارماي.
داۋىستىڭ ءبارى ساپ تىنىپ,
قۇس ءۇنى عانا قالعانداي.
ءبىز جاققا جەتسەم دەۋمەنەن,
سارقىلعان شىعار كۇش تالاي,
سارناتىپ اۋەن كەۋدەمنەن,
ساعىنتىپ جەتكەن قۇستار-اي.
دوس ساناپ بارلىق ادامدى,
ۇيا دا سالدىڭ بۇتاققا.
كوكتەمدى كۇتكەن عالامدى,
قاناتىڭمەنەن قۇشاقتا.
قاراساڭ سوناۋ الىسقا,
كورىنەر مە ەكەن ءتۇپ شىنار؟!
جەر دەگەن, بالكىم عارىشتا
قالىقتاپ جۇرگەن قۇس شىعار.
كوڭىلىمدى شات قىپ كوتەرگەن
بايلانىپ قالدىم ءبىر ۇنگە.
ءبىر كۇنى سويلەپ كەتەم مەن
قاناتتى قۇستىڭ تىلىندە.
ساعىنىش نامازشاموۆا
***
مەن وسى عاجايىپقا سەنەم-اۋ كوپ,
«قۋانىش پەن شاتتىققا بولەر-اۋ» دەپ.
سول كۇندى ساعىنىشپەن توسام ءجيى,
كوكتەمىن كوڭىلىمنىڭ «كەلەر-اۋ» دەپ.
مۇڭايىپ, جۇرەك قانشا سىزدامادى,
جانىمدا ءجۇر سول شاقتىڭ ىزعارى ءالى.
مەن اڭساعان ءبىر كوكتەم كەلەدى ءالى,
اۋىسپاي ما, قاشانعى كۇز بولادى؟!
قارسى السام قۋانىشپەن تاڭ نۇرلارىن,
كۇتەمىن كوكتەمىمنىڭ جاڭبىرلارىن.
سول كوكتەم جەتكىزەدى كەۋدەمدەگى
كەرەمەت كۇيساندىقتىڭ سان جىرلارىن.
جۇرەكتە ايالاعان ءان قۇنداعىن,
تەربەتكەن جىر جەلكەنىن تاعدىر بارىن!
سالاتىن ول كوكتەمنىڭ ءانى ەرەكشە,
ورانعان جاسىل جەلەك ءسانى ەرەكشە
تاماشا قۇبىلىس دەر كوكتەم دەگەن,
كوڭىلدىڭ پەرىشتەسى ەلەڭ ەتسە.
سىلدىراپ جىلعالاردان سۋ اعادى,
سۋ اعادى, ەستىلىپ بۇلاق ءانى.
دالانى كورىپ تۇرىپ گۇل جايناعان,
مەنىڭ قوس قىزعالداعىم قۋانادى.
«كورسەم, – دەپ, – جايقالعانىن جاسىل جىردىڭ»,
سەنىمنىڭ سان مونشاعىن قاسىما ءىلدىم.
ءبىر سۋرەت كوز ۇشىندا ساعىمدانىپ,
كوكتەمدى كوڭىلىمدەگى توسىپ ءجۇرمىن.
نۇرگۇل ماۋلينا
***
كوكتەم كەپ, كوك مايساسىن توسەگەن بە,
گۇلدەر ولەڭ وقىپ تۇر كوشەلەردە!
جيىرما ءتورت جىل جۇرەگىم جايقالعالى,
قانشا كوكتەم قالدى ەكەن پەشەنەمدە؟!
كوكتەم كەپ, كوگەرتكەن بە اينالانى,
قىز-عۇمىر قىر باسىندا ويلانادى.
كوبەلەك-كوڭىل قۇرعىر الىپ-ۇشىپ,
كوكتەمنىڭ بۇرىمىنا بايلانادى.
گۇل-الەم, شىمىلدىعىن اشقانى ما,
كوركەمدىك, قوناپ الدى اسپانىما.
ءتۇننىڭ عانا ءيسى شىعۋشى ەدى-اۋ,
كۇننىڭ ءيسى ءسىڭىپتى شاشتارىما!
شىنىمەن, قانات ءبىتىپ ۇشقانىم با؟
عاشىق بوپ قالسام قايتەم, قاس-قاعىمدا؟
ءار ساۋلەسىن كەۋدەمە قۇيىپ تۇرمىن,
ايىرباستاپ الا الماي باسقا مۇڭعا.
كوكتەم كەپ كوك مايساسىن توسەگەن بە,
گۇلدەر ولەڭ وقىپ تۇر كوشەلەردە!
دينارا مالىك
***
كوكتەمدى ەرتىپ كەلەمىن! كوكتەمدى ەرتىپ!
كوپ وكىنگەن ەكەنمىن وتكەنگە ەلتىپ...
مۇڭلى ادامشا جىلاسام, سوكپەڭدەر تۇك,
جىندى ادامشا قۋانسام, سوكپەڭدەر تۇك!
كوكتەمدى ەرتىپ بارامىن, قايدا بارسام,
جاراسا ما گۇلدەن ءتاج بايلاپ السام؟
رەنجىمەڭدەر شاتتانىپ, ك ۇلىمدەسەم,
رەنجىمەڭدەر بىرتوعا ويعا قالسام...
ءبىر ەستىلمەي داۋىسى, ءبىر ەستىلىپ,
وتكەن ساتتەر قالادى كىل ەسكىرىپ...
جۇرەكتەگى كۇن نۇرلى كوكتەمىمنەن,
بارلىعىڭا بەرەيىن ۇلەستىرىپ!
جالعان جەڭىپ سوڭىندا, جىر ۇتىلىپ,
سەن دە سوندا كەتەرسىڭ ۇمىتىلىپ...
كوكتەم دەگەن – كونبەيتىن "ۇمىت, ۇمىت..."
كوكتەم دەگەن – سونبەيتىن ءۇمىت... ءۇمىت...
جادىرا بايبۇلانوۆا
***
قالاي قالىڭ؟
ءجۇرسىڭ بە امان, تەكتى ادام؟
وسى سەنى ىزدەگەندە, كەۋدەمدە,
جۇرەك ەمەس, سىزداۋىق بار دەپ قالام...
الەم-عاشىق,
جۇرەك سىندى سىزدايدى ەكەن ءبۇر دەگەن,
جارىلارداي دەمىنەن, كوكتەم-قىزدىڭ ۇرلەگەن.
جىلپ-جىلپ ەتكەن جىلعادان,
كەڭ دۇنيەنىڭ ەتەگى,
مىڭ سان رەت تازارىپ,
سان مىڭ مارتە كىرلەگەن.
كەلەسىڭ بە؟
ساعىنىشىم, سارالا قاز قاڭقىلىنا ۇلاستى.
ساڭعىرىقتان كىرلەمەيدى كۇن استى.
امالسىزدان اقتاپ الىپ ءوزىڭدى,
ايىپتايمىن اشىلماعان قۇلاشتى.
حاوس كەشە ۇركىپ ۇشقان قانسىراپ,
قاناتىنان مۇڭ-ۇيلەسىم تامشىلاپ,
ءۇنىڭ سەنىڭ وتكەن شاقتا تۇنشىقتى,
ۇيلەسىمدەر تامعان تۇسقا گۇل شىقتى.
كوكتەم سايىن كۇشىكتەدى ءجۇز ءۇمىت,
ءبىز ۇمىتكە قاراي بەردىك ءسۇزىلىپ.
قاي كوكتەمدە كەپ تۇرادى ەكەنسىڭ,
مەيىرىمسىز مەزگىلدەرگە ءمۇجىلىپ؟..
اينۇر تولەۋ
***
جۇرسەم دە ويلاپ كۇن قاتىپ,
جۇرەكپەن ءۇنسىز ءتىل قاتىپ.
تاڭداردىڭ قاعىپ قاناتىن
ساعىنا ءبىلۋ ء– بىر باقىت...
سۇيگىزىپ كۇنگە ماڭدايىن,
باقىتىن كۇتكەن جاندايىن.
جىرىما جىر بوپ قوسىلشى,
ءانىڭدى ءان بوپ جالعايىن.
كوڭىلمەن كوكتەم ۇعىستىق,
كۇندەردىڭ ءۇنى, سىرى ىستىق.
– سۇيەمىن!
– تىنىش! ۇندەمە!
باقىتىم قالار تىنىشتىق.
ماقپال مىسا
***
كوكتەم جايلى ادامدار بوسقا ايتادى,
ەسكە العىسى كەلمەيدى ەشتەڭەنى.
...ءبىزدىڭ جاققا قۇستار دا كەش قايتادى,
ءبىزدىڭ جاققا كوكتەم دە كەش كەلەدى...
كۇتۋ...كۇتۋ – مەندەگى ءتوزىم – شىنار,
ۇعىڭدارشى, شىقسا ەگەر ناز-ءۇنىم كوپ.
...ءبىر باقىتقا اسىققان ءوزىم شىعار,
كوكتەم, سەنىڭ ەشقانداي جازىعىڭ جوق!
قاناتىندا قۇستاردىڭ كەتكەن كۇلكىم,
جىلاتادى جانىمدى. (نەگە ەسىمدە؟)
كەشىكسە دە كەلەدى كوكتەم ءبىر كۇن,
ال, سەن شە؟ كەلەسىڭ بە؟
نۇرگۇل وقاشەۆا
***
كوڭiلiمدەگi كوكتەمدi كۇتكەم...
كۇتكەم...
كەلمەدى.
قۋانىپ قىزىل كويلەگiن كيدi قىز بiتكەن –
جەردەگى.
گۇل وسپەي جاتىپ سەمگەنi,
ساعىنا الماسا-ەشكىمiڭ.
كەش, كۇنiم.
كوكتەم كەلدى دەپ قۋاندى قۇربىم –
كورمەدiم,
ەستiدiم.
كiنالi مەن بە؟
كوكتەم بە؟
كوكتەم عوي... (ەل سەنەر...)
شىن جازىقتىنىڭ كiناسi – وزگەدە ەكەن عوي,
وكپەلەگiسi كەلسە ەگەر.
كوپ گۇلدەر وسپەس ورنىنا ورتەڭ – قاتەنiڭ.
قاتە ۇعىم,
كوكتەممەن سەزىم كەلمەيدى!
وتكەن ەريدi!
كەشىرiم – جالعىز اتى ونىڭ.
قۇندىز جۇباەۆا
***
كوكتەم كەلىپ وياتتى بۇگىن مەنى,
«سۇلۋىم, ەڭ اسىلىم, كۇنىم» دەدى.
جۇرەگىم جاس بالاشا جۇگىرەدى,
شۋاققا ونىڭ سىڭعىر ۇنىندەگى.
مەيىرىممەن قۇستاردىڭ تىلىندەگى,
كوكتەم ءوزى وياتتى بۇگىن مەنى!
بىلەسىڭ بە, ءدال سولاي بۇل ومىردە –
ەشكىمگە دە ەركەلەي الماعانىم,
تۇڭعىش رەت جانىمدى تىلىمدەدى...
ءاليا ىڭكاربەك
***
كوكتەم كەلدى اعاشتار ءبۇرىن اشقان,
ادامزاتقا توگىپ تۇر جىرىن اسپان.
جىر دەگەنىم – جاۋىن عوي سىركىرەگەن,
تابيعاتتىڭ كۇن كەشكەن عۇرپىمەنەن.
توپىراقتىڭ نəر الام يىسىنەن,
تال-شىبىقتىڭ بۇرالعان بي ىسىنەن.
كوگەرشىندەر əن سالىپ جىر تىلىندە,
سول ءبىر سەزىم بيلەيدى كىرپىگىمدە.
بۇل قالاعا سىرىمدى تاعى اقتاردىم,
تىرسىلىنا عاشىقپىن ساعاتتاردىڭ.
عاشىقپىن ءتəڭىردىڭ əر شەشىمىنە,
جəنە ءوزىمنىڭ ارايلى ەسىمىمە.
شاتتىق ىزدەپ نەسىنە ساندالامىن
سول شاتتىعى مەنمىن بۇل پاڭ قالانىڭ.
كەيدە وسىلاي تەڭىزدەي تاسىپ الام,
بار بولعاسىن وزىمە عاشىق ادام.
جۇرەگىمنىڭ ءدۇرسىلىن دۇبىرلەتىپ,
عۇمىر كەتىپ بارادى, عۇمىر كەتىپ.
...كوكتەم كەلدى اعاشتار ءبۇرىن اشقان,
ادامزاتقا توگىپ تۇر جىرىن اسپان...
ارايلىم مۇراتاليەۆا
***
ءومىردىڭ وكسىگىن ەستىدىم,
كۇرسىنىس كىرپىگىن جۇمعاندا.
سىزايىن جۇزىنە كۇلكىنىڭ كەسكىنىن,,
ءوزىم دە ۇمىتپاي تۇرعاندا.
تاعدىر عوي,
جۇلدىزدان ايىردى ءتۇن ايدى
ءبىر عۇمىر اقتى دا جۇلدىزبەن
جىميعان سۋرەتى مۇڭايدى.
...قاتالدىق قولىنان ءشاي ءىشىپ,
كۇلكىلەر كەي كەزدە ءدال سولاي جىلايدى.
ءبىز مۇمكىن شاتاسىپ كەتكەنبىز,
و, بالكىم, "كوكتەم" بە وتكەن كۇز؟!
شىن اتى – "كۇز" شىعار كوكتەمنىڭ؟!
ء"ومىر" دەپ اتالار -وتكەن مۇڭ.
كىم ايتتى ساعاتتى- ۋاقىت دەپ؟
عۇمىردى جىلدارمەن ولشەمەن!
كىم ايتتى تاعدىردىڭ مۇراتى-باقىت دەپ؟
ادامنىڭ ارمانى-باسقادا! مەن-سەنەم!
دوڭگەلەك عالامشار سىرتىندا,
جۇرەكتىڭ سىڭارىن ىزدەيمىز ءبىز نەسىن؟
"تاعدىر" دەپ اتالعان تىلسىمدا,
ءار ادام ءوز-ءوزىن ىزدەسىن!
.......................................
ايتپاقشى, سودان سوڭ,
ەندىگى ءار كۇزدى – كوكتەم دەپ, كوكتەمدى – كۇز دەسىن!...
قارلىعاش قاباي
***
كوكتەمدەگى ەڭ اقىرعى قار ۇشقىن...
مەن ونىمەن ەرتەدەن-اق تانىسپىن.
سىرىن ايتىپ ءتۇسىپ جاتتى جەرگە كەپ,
مەن دە ونىمەن سىر ايتىسىپ جارىستىم.
سوڭعى قار ما؟ مەنىڭ ادال دوسىمداي,
بۇل كوكتەمدە قانباي تۇرعان حوشىمدى-اي!
سوڭعى مۇڭ مەن وكىنىشتى جوق قىلار
ءتاتتى دەرسىڭ سوڭعى ۇشقىندى وسىنداي!
كوكتەمدە ءسال ءجۇردىم جانە جۇگىردىم.
جۇگىردىم دە تاعى ءبىر رەت ءسۇرىندىم...
الدا قانداي عاجاپ توسىپ تۇر ەكەن؟
ەڭ سوڭعى مۇڭ سەكىلدەندى بۇگىنگىم.
اي, قايسى ءبىر جاۋىپ جاتىر قار ءىزدى,
كوكتەم جاققا كەلە جاتىر ءان ىزگى,
بۇل كوكتەمنىڭ ەڭ عاجايىپ ساتتەرى
سوڭعى ۇشقىننان باستاۋ الار ءتارىزدى...
كاۋساريا ساۋلەحان
