جەكە كاسىپكەر نوريك اشوتوۆيچ ون جىلدان استام ۋاقىت بويى وسى مەكەمەنەىڭ بالالارىنا قامقورلىق جاساپ كەلەدى. بيىل دا سول جاقسى ادەتىنەن جاڭىلماي, قۋانىش سىيلادى. ادەمى ويىنشىقتار, ءدامى ءتىل ۇيىرەتىن ءتاتتى-دامدىلەر سىيلادى. ال, قىزىققا كەنەلگەن بالالار بولسا اياز اتاعا وزدەرى جاتتاپ كەلگەن ولەڭ-جىرلارىن وقىپ, اۋەلەتە ءان سالىپ بەردى. ەرتەگى كەيىپكەرلەرى بالا قيالدى باۋراپ, سيقىرلى الەمگە سۇڭگىتسە, مەكتەپ ۇجىمى دايىنداعان كونتسەرتتىك باعدارلاما مەرەكەگە ساي مازمۇندى بولدى.
– مەيرامحانا يەسى نوريك اشوتوۆيچ سونداي ءبىر ىزگى جان,–دەيدى مەكتەپ-ينتەرنات ديرەكتورى ولگا گۋردينسكايا,–جاقسىلىق بالاڭ كوڭىلدە جاتتالىپ قالادى عوي, ولار دا وسكەن كەزدە وزگەگە مەيىرى ءتۇسىپ جاقسىلىق جاساۋعا ۇمتىلىپ تۇرادى.
ويىنشىقتار ءوز الدىنا دەمەۋشى مەكتەپ-ينتەرنات وقۋشىلارىنا تەلەديدار تارتۋ ەتتى.
– جاڭا جىل بارلىق بالالارعا جاقسىلىق اكەلسىن,–دەيدى مەكتەپ-ينتەرنات وقۋشىسى ەركەماي داكەن,–دەنساۋلىقتارى مىقتى بولسىن.
بالا تىلەگىنەن باعالى نە بار؟!
بايقال ءبايادىل,
«ەگەمەن قازاقستان»
