27 ماۋسىم, 2012

جۇرەكتەرگە شۋاق شاشقان

610 رەت
كورسەتىلدى
14 مين
وقۋ ءۇشىن

جۇرەكتەرگە شۋاق شاشقان

(قاز-قالپىندا)

ءدال وسىناۋ تاقىرىپقا قالام تەربەۋ ويدا جوق-تى. جىل قۇ­سىنداي ون ەكى ايدا ءبىر اينالىپ سوعار ەڭبەك دەمالىسىن الاڭسىز وتكىزسەم بە دەگەنمىن. قاي-د-ا؟! ولاي بولمادى. «جۇرگەن اياققا ءجور­گەم ىلىگەر». بابالارىمىز تە­گىن ايتپاسا كەرەك. ونىڭ ۇستىنە جازۋ-سىزۋدىڭ توڭىرەگىندەگى جان­عا ءبارى توسىن, ءبارى تاڭسىق. ەرىك­سىز ەلەڭدەيسىڭ. كوڭىلىڭدى ىنتىق­تىرعان كورىنىستەر مەن ەستىگەن­دەرىڭدى ۇمىتپاي جادىڭا ءتۇيىپ الۋعا ۇمتىلاسىڭ-اۋ. مىنەكي, قا­زىر دە ۇزىن جولدىڭ بويىندا ۇشى­راسقان نازار اۋدارارلىق جاع­داياتتار حاقىندا وي وربىتپەكپىن.

 


(قاز-قالپىندا)

ءدال وسىناۋ تاقىرىپقا قالام تەربەۋ ويدا جوق-تى. جىل قۇ­سىنداي ون ەكى ايدا ءبىر اينالىپ سوعار ەڭبەك دەمالىسىن الاڭسىز وتكىزسەم بە دەگەنمىن. قاي-د-ا؟! ولاي بولمادى. «جۇرگەن اياققا ءجور­گەم ىلىگەر». بابالارىمىز تە­گىن ايتپاسا كەرەك. ونىڭ ۇستىنە جازۋ-سىزۋدىڭ توڭىرەگىندەگى جان­عا ءبارى توسىن, ءبارى تاڭسىق. ەرىك­سىز ەلەڭدەيسىڭ. كوڭىلىڭدى ىنتىق­تىرعان كورىنىستەر مەن ەستىگەن­دەرىڭدى ۇمىتپاي جادىڭا ءتۇيىپ الۋعا ۇمتىلاسىڭ-اۋ. مىنەكي, قا­زىر دە ۇزىن جولدىڭ بويىندا ۇشى­راسقان نازار اۋدارارلىق جاع­داياتتار حاقىندا وي وربىتپەكپىن.

باياعىداي الماتى مەن تال­دى­قور­عاننىڭ اراسىنا ساعات سايىن اعىلىپ جاتاتىن اۆتوبۋس­تار­دىڭ قاراسى شالىنبايدى. ەسە­سىنە ورتالىق اۆتوبە­كەتتىڭ ما­ڭىن­داعى سەڭدەي سوعىلىسقان جەكە­ مەنشىك تاكسيلەردەن اياق الىپ جۇرگىسىز. قالاعان باعىتىڭا اپارۋعا ءازىر. يەك استىنداعى تالدىقورعان تۇرىپتى, ءۇش ءجۇز-ءتورت ءجۇز شاقىرىم شالعايداعى تاراز, شىمكەنت, ءتىپتى قالتاڭىز كوتەرسە قيانداعى ءوس­كەمەن مەن استاناعا قينالماي جەتكىزەدى ەكەن. ءبارى دۇرىس. كىمگە بولسىن كۇنكورىس قاجەت. تەك سىرت كوزگە وعاشتاۋ كورىنگەنى – الە­كەدەي جا­لاڭداعان جۇرگىزۋشى­لەر­دىڭ جولاۋ­شىلارعا تالاسىپ-تار­تىسقان قىلىق­تارى. ءوزارا كەلى­سىم, ىشكى ءتارتىپ جوق. الىمجەتتىك ورەسكەلدىكتىڭ كوڭىلگە قاياۋ ءتۇ­سىرگەنى انىق.

قاقپاقىل قۇرساۋىنان ءاۋپى­رىمدەپ قۇتىلعان ءبىز سۇيرىكتەي ينوماركاعا جايعاستىق. سەرىك­تە­رىمىز بەيتانىس ەكى ايەل. ءبىزدى كورگەن كەزدەگى قۋانىش­تارىن جاسىرا الماي:

– جاقسى بولدى عوي سىزدەردىڭ قول ۇستاسىپ كەلە قالعاندارىڭىز. ايتپە­سە, ءالى قانشا وتىرار ەدىك, – دەدى جارىسا. – ونسىز دا ءجىپسىز بايلانىپ, ەكى ساعاتتاي سارىلا كۇتتىك. رەت-رەتىمەن بىرىنە ءبىرى كەزەگىن بەرىپ, جولدى بوگەمەۋدى ويلاماي ما؟..

– ءيا. سويتپەي مە, تەكتەن-تەك كەڭىردەكتەسپەي…

– بارىنەن دە ادامعا تالاس­قاندارى قىزىق ەكەن. مۇنداي سۇمدىقتى ءبىرىن­شى رەت كورۋىم.

– جارايدى… بوسقا شارشا­ماڭىز­دار, – دەدى جۇرگىزۋشى جىگىت اعاسى كولىگىنە وت الدىرىپ جاتىپ. – ءبىزدىڭ كۇن سايىنعى كورگەنىمىز وسى. ايتەۋىر, ناپاقاڭ ءۇشىن قۇقايدىڭ نە بىرىنە شى­دايسىڭ. كانە, ەمىن-ەركىن جايلانىپ وتى­رىڭىزدار. ۇساق-تۇيەك رەنىشتى ۇمى­­­تىپ, راحاتتانىپ راديو تىڭ­دايىقشى.

شىنىن ايتۋ كەرەك. جۇرگىزۋ­شىنىڭ ۇسىنىسىن اۋەلدە ارقاي­سىمىز ارقا­لاي قابىلداعانبىز. ارتقى ورىندىق­تا وتىرعان ايەل­دىڭ ەگدەلەۋى «سول دىرىلداق-مى­رىلداعىڭدى قايتەسىڭ», دەگەن شىدامسىزدانا شىتىناپ. «قوي, تىڭ­دايىق. جول قىسقارسىن. قا­زاقتىڭ جاقسى اندەرى بار شى­عار…» قاسىن­داعى قۇربىسى ءوز تىلەگىن ءبىلدىردى دە, ءۇن-ءتۇنسىز تەرەزەگە تەسىلگەن. ءلام-ميم جاق اشپاعان جۇرگىزۋشى وزىمەن-ءوزى, «شيق-شيق» ەتكىزىپ راديوتول­قىن­دارىن ىزدەۋدە. ارتىنشا جارقىل­داپ ءتىل قاتقان:

– مەندە ءبارى بار. ءان دە, كۇي دە تابىلادى. ەڭ الدىمەن, قازاق راديوسىنان قازىر تاماشا ءبىر ءاڭ­گىمە تىڭداپ الايىق. تۋرا وسى مەزگىلدە راديوجۋرناليست ءلاززات قاپىشەۆانىڭ «ءومىر­دىڭ ءوزى – نوۆەللا» دەگەن اۆتورلىق باعدارلا­ماسى بەرىلەدى. بۇل حاباردى ءوز باسىم قالت جىبەرمەيمىن. ءلاززات­تىڭ ءار جازعان دۇنيەسىن سۇيسىنە تىڭدايمىن, جۇرەگىمە سونداي جا­قىن. ادامداردىڭ قيلى-قيلى تاع­دىرىن وزەك ەتكەن, وتباسىلىق ماسەلەلەر مەن تىرشىلىكتە كەزدە­سەتىن ءتۇرلى-ءتۇرلى جاع­دايلاردى سىر عىپ شەرتكەن اڭگىمە-نوۆەل­لالارى كەرەمەت-اق. قاي-قايسى­سى دا ەشكىمدى بەيجاي قالدىرمايدى.

سويتكەنشە بولمادى, راديودان ەستىلگەن جۇرەك شىمىرلاتار ادەمى مۋزىكا اۋەزىنە اتاقتى ديكتور ساۋىق جاقانوۆانىڭ سيقىر­لى ءۇنى ۇلاستى. «ەفيردە – «ءومىر­دىڭ ءوزى – نوۆەللا». ءبىز ەلەڭدەي, سىبىر-كۇبىردى توقتاتا قويىپ, راديوعا ەرىكسىز قۇلاق تۇردىك. «ءار ادامنىڭ تاعدىرى – ايتىلماعان سىر, جازىلماعان جىر, وقىلما­عان كىتاپ…» حاباردىڭ بەتاشار-كىلتىن جەتكىزگەن جاعىمدى قوڭىر داۋىس وزىنە ىنتىقتىرا تۇسكەن. «بۇگىنگى تىڭدايتىندارىڭىز – «سەن بول­ماساڭ», اۆتورى ءلاززات قاپىشەۆا…»

جول اپشىسىن قۋىرعان جەڭىل ماشينە زۋىلداپ كەلەدى. سالون ءىشى تىم-تىرىس. اڭگىمە ءماتىنىن ناشىنە كەلتىرە وقىعان ديكتور­دىڭ داۋىسى عانا وقيعا جەلىسىنە وراي سان مارتە قۇبى­لىپ, تىڭداۋ­شىلارىن قالىڭ ويعا شوم­دىرا, ۇيىتىپ جىبەرگەندەي. ءسىلتى­دەي تىنعان تىنىشتىقتى الگىندە «را­ديوڭنىڭ قاجەتى شامالى» دەگەن ايەلدىڭ ءالسىن-ءالسىن تەرەڭ كۇر­سىنگەنى بۇزعان. «الدە ءبىر جەرى اۋىرىپ, الىس جولدى كوتەرە الماي كەلە مە؟» كوڭىلىم الاڭداپ, ەكى-ءۇش مارتە مازاسىز جۇزىنە جانار جۇگىرتكەنمىن. جوق, مەن قاتەلەس­كەن ءتارىزدىمىن. ەكى كوزىن جۇمىپ العان ول بار ىنتا-ىقىلاسىمەن تىڭ­داۋدا. ءتىپتى, بۇكىل نازارىن راديوعا اۋدارا باسىن يزەپ, ەرەكشە ەلىتىپ وتىرعان سىقىلدى. ىلە-شالا جۇرەكتەردى سىزداتقان مۇڭ­دى اڭگىمە اياقتالدى. سول, سول-اق ەكەن كۇنى بويى ءوزىن ارەڭ ۇستاپ وتىرعان الگى ايەل جىلاپ جىبەردى. اششى وكسىك بۋعان ول بىرازعا شەيىن ءتىل قاتپاي, كوز جاسىنا ەرىك بەرگەن. ءبىز دە ۇندەي المادىق. الاساپىران ويلار سەلىنەن شىعا الماي قينالعانىمىز راس.

– كەشىرەرسىزدەر, – دەدى ۇزىلگەن اڭگىمەنى ساباقتاعان بەيتانىس ايەل. ءدىر-ءدىر ەتكەن داۋىسى قۇمىعىپ شىققان. – جاڭاعى «سەن بولماساڭ» دەگەن اڭگىمەنى قۇددى مەنىڭ باسىمنان وتكەن وقيعا دەرسىزدەر. راديودا ايتىل­عان جانسايا سەكىلدى مەن دە بۇدان ەكى جىل بۇرىن توتەننەن كەلگەن اۋىر سىرقاتقا ۇشىراپ, اۋرۋحانادا ۇزاق جاتتىم. ارينە, جانسايا قۇساپ كوماعا تۇسكەم جوق. سويتسە دە, اۋرۋدىڭ اتى – اۋرۋ. اي­نالدىرعان ەكى-ءۇش ايدىڭ ىشىندە وتباسىمىز قاتتى كۇيزەلىپ كەتتى. ءوز قولى  ءوز اۋزىنا جەتپەگەن شيەتتەي ءتورت بالانى وبەك­تەگەن جۇبايىم كۇنى-ءتۇنى قاسىم­دا مەنى كۇزەتىپ وتىردى ەمەس پە؟ ەركەكتىڭ ەڭىرەپ جىلاعانى قيىن ەكەن دۇنيەدە. «سەن بولماساڭ, قايتەمىز؟! قاسيەتىڭ مەن قادىرىڭدى باسقا تۇسكەندە عانا سەزدىم عوي. قاباعىڭا كىربىڭ, كوڭى­لىڭە قاياۋ تۇسىرسەم, كەشىرشى مەنى» دەپ ەگىل­گەنىن قالايشا ۇمىتايىن. بىراق, كىم بىلگەن, ءبىرىنشى اۋرۋ ولە مە, ساۋ ولە مە؟ وتىز جىل وتاسقان جولداسىم بىلتىر تابان استىنان كولىك اپاتىنان كوز جۇمدى. سو­ڭىندا بوزداپ ءبىز قالدىق. ءلاززات قاراعىمنىڭ باعدارلاماسى شىنىندا دا تالايلارعا وي سالارى ءسوزسىز. شاما-شارقىمىز جەتكەنشە وسىناۋ قامشىنىڭ سابىنداي قىسقا عۇمىرى­مىزدا كوڭىل ايناسىنا كولەڭكە ءتۇسىر­مەي, ءبىر-ءبىرى­مىزدى سىيلاپ, قادىرلەپ وتكەنگە نە جەت­­سىن. بيىك ادامگەرشىلىكتىڭ اسىل قاسيەتتەرىن دارىپتەيتىن مۇن­داي حابارلار ءاردايىم ءجۇ­رەكتەرگە شۋاق شاشسا كەرەك. پەندە شىركىندى قوي­سايشى, الگىندە مەن «راديوڭدى تىڭ­دامايمىن»  دەپ بايبالام سالدىم. جاسىما جەتپەي جۇيكەمنىڭ سىر بەرە باس­تاعانى-اۋ, شاماسى. اسىعىستىق ارەكە­تىمە ءوزىم دە ىڭعايسىزدانىپ وتىرمىن…

– وقاسى جوق, – دەدى جۇرگىزۋشى ءسوز ءلامىن اڭعارا قويىپ. – ەڭ باستىسى, ادامدارعا كەرەگى – سىي­لاستىق. ونىڭ ۇلكەن-كىشىسى جوق, مەنىڭشە. «كوڭىل, شىركىن, ءبىر اتىم ناسىبايدان قالادى» دە­گەندى اتام قازاق بەكەر ايتپاعان. ىزەتتى ادامنىڭ كىسىلىگى, ءورىستى ازامات­تىڭ ورەسى سالەمى مەن ءسوز ساپتاۋىنان اڭعارىلادى. سون­دىق­تان دا, ادامداردىڭ قاي ۋا­قىتتا دا, قاي كەزدە دە الدىڭعى قاتارعا ءسىز ايتىپ وتىرعان سىي­لاستىق­تى, ىنتىماق-بىرلىكتى قوي­عانى ءجون. بۇل – اسىرە ايتىلعان قىزىل ءسوز ەمەس.

وسىنداي تۇجىرىم جاساۋىما ءلاز­زات قاپىشەۆانىڭ قازاق راديوسىنان ۇدايى بەرىلىپ تۇراتىن وزەكجاردى اڭگىمەلەرى مەن ءتىر­شىلىك تۇيتكىلدەرىن قوزعاعان ويلى ماتەريالدارىن ءجيى تىڭداۋىم بول­سا كەرەك. مەن ونىڭ ءوزىن تانىمايمىن. بۇرىنىراقتا ءدال وسى باعدارلامادان ونىڭ «مەن سەنى ساعىنىپ ءجۇرمىن», «تىڭدا­شى جانىم, تىڭداشى», «انامدى اڭساپ ءجۇرمىن», «مۇڭايدىم ءوزىڭ جوقتا…» سەكىلدى جان تولقىتار تولعانىستارىن قۇمارتا تىڭ­داعا­نىم بار. كەيبىر دۇنيەلەرى ەسىمە تۇسپەي تۇرعانى. ايتەۋىر, ماعان ءلاززاتتىڭ راديودان بەرىلىپ جاتاتىن ماتەريالدارى قاتتى اسەر ەتەدى. جازعاندارىن ۇناتىپ تىڭ­دايمىن. سوڭعى كەزدەرى ءوزى «ءبىز –  ەكەۋمىز» دەيتىن جەكە باعدارلا­ماسىن جۇرگىزىپ ءجۇر. ەلىمىزگە تانىمال زيالى قاۋىم وكىلدەرى مەن ادەبيەت-ونەر قايرات­كەر­لەرىنىڭ وتباسىلىق جۇپتارى جايىن­داعى سىر-سۇحباتتارىنىڭ تا­عى­­لىم­دىق, تاربيەلىك ءمانى زور. اسىرەسە, مۇنداي دۇنيەلەردىڭ بۇگىنگى جاس­تارعا ۇيرەتەر ونەگەسى مەن ۇلگىسى كوپ-اق. كۇنى-ءتۇنى جول ۇستىندە جۇرگەندىكتەن مەنىڭ سەرىگىم دە, اقىلشىم دا – وسى قازاق راديوسى. جالعىز ءلاززاتتىڭ عانا ەمەس, وزگە دە وتكىر ماسەلەلەردى, كۇن­دەلىكتى ومىردەگى اقيقاتتى اشىق ايتىپ جاتاتىن تولعاقتى حابارلاردى ۇزبەي تىڭدايمىن. رەتى كەلگەن سوڭ ايتىپ جاتقانىم دا…

ءار نارسەدەن حاباردار تاك­سيستىڭ ءسوزىن بولگىم كەلمەدى. قا­سىمداعى جولاۋشى سەرىكتەرىم دە كوكىرەگى داڭعىل جىگىتتىڭ اعىل-تەگىل اڭگىمەسىنە كوبى­رەك قۇلاق تۇرەتىندەي. ىلكى ساتتىك تىنىش­تىقتان سوڭ ول تاعى ءبىر سونى جاڭالىقتىڭ ۇشىعىن شىعارعان.

– مەن سىزدەرگە قازىر ايگىلى ساحنا ساڭلاقتارى كۇلاش پەن قانابەك بايسەيىتوۆتەرگە ورنا­تىل­عان قاستەرلى ەسكەرتكىشتى كورسەتەمىن…

جەبەدەي جۇيتكىگەن تۇلپا­رى­نىڭ ەكپىنىن تەجەپ, قالىڭ تاۋلار­دىڭ قۇشاعىنا سۇڭگىگەن بۋىلتىق-بۋىلتىق تاسپا جولدان كوز جازباعان جۇرگىزۋ­شىنىڭ ءسوزىن كىلت بۇزىپ جىبەردىم:

– راس ايتاسىڭ با؟ سوندا نەمەنە ايدالادا, مىنا اسقار-اسقار تاۋلار­دىڭ اراسىنا قويىلعان با؟

– نەسىنە تاڭىرقايسىز؟ ءدال وسى ءوزىمىز كەلە جاتقان ارقارلى اسۋىنىڭ ۇشار باسىنا قويى­لىپ­تى. الىپ ەسكەرتكىش دەۋگە بولا قويماس, دۇرىسى – بەلگىتاس تاقتا. قانابەك اعامىز كۇلاشقا ۇيلەنىپ جەتىسۋداعى, ناقتى­لاپ ايتساق, قا­را­تالدىڭ بويىنداعى تۋعان اۋىلىنا ەڭ العاش اكەلە جاتقاندا بوكتەر-بوكتەرى نارت قىزىل قىز­عال­داقتار مەن مىڭ ءتۇستى بايشە­شەكتەرگە مالىنعان ارقارلىدا ايال­داعان كورىنەدى. ومىرگە ىڭكار قوس عاشىق قۇربى-قۇرداستارىمەن بىرگە قۇزدان-قۇزعا ورمەلەپ, شىڭنان-شىڭ­عا شىعىپتى. سول ماڭگى الاۋ شاقتىڭ سيمۆولىنداي سەزىلەتىن ەسكەرتكىش-بەلگى بەرتىڭگى جىلدارى عانا قويىل­عانعا ۇقسايدى. بۇل يگىلىكتى ءىستىڭ ۇيىت­قىسى بولعان جانداردىڭ كىمدەر ەكەنىن ءوزىم دە بىلمەيمىن. قا­سيەتتى بەلگى جايىندا وتكەن جىلى ەستىدىم…

– قىزىق دەرەك ەكەن. مەن دە العاش رەت ەستىپ وتىرمىن. قىرىق جىلدان استام ۋاقىت وسى كۇرە­تا­مىرمەن ەرسىلى-قارسىلى سان ءمار­تە جولاۋشىلاپ جۇرگەندە مۇنداي حابار­دىڭ ۇشقىنى دا قۇلاققا جەتپەپتى-اۋ.

ساقيناداي شيىرىلعان اسفالت جول كەزەكتى ءبىر قايقى اسۋعا ورلە­گەندە, جۇرگىزۋشى جىگىت ماڭ­داي تۇسىمىزدان اسقاقتاي شا­لىن­عان شىڭ-توبەنى وڭ قولىمەن مەڭزەپ:

– ءان-ە-ۋ ءبىر تىك جارقاباقتىڭ باسىنداعى كۇمىستەي جارقىراي اعارعان بولەكشە بەلگى-تاقتا تاستى كوردىڭىزدەر مە؟ باعانادان مەنىڭ ايتىپ كەلە جاتقان ەسكەرت­كىشىم… ەسىم­دەرى اڭىزعا اينالعان عاشىقتاردىڭ گۇل تەرىپ, سىر شەر­تىسكەن جەرى تۋرا وسى ماڭ دەسە-ءدى.

– ءيا, كورىپ كەلەمىز, – دەدىك ءبىز دە ءبىرىمىزدى-ءبىرىمىز قوشتاپ.

– ايتپاقشى, باۋىرىم ەسى­مىڭىز كىم ەدى؟ ادەبيەتكە, ونەرگە قاتى­سىڭىز بار ما؟ ءسوز قادىرىن ەك­شەۋىڭىزگە قاراعاندا…

– مەنىڭ اتى-ءجونىم ايدار ەسەنگەلدى ۇلى. نەگىزگى مامان­دى­عىم حيم-بيولوگ, قازمۋ-ءدى بىتىرگەم. كەڭەس وكىمەتى قۇلاعانعا شەيىن اجەپ­تاۋىر شەنەۋنىكتەر قاتارىندا جۇردىك قوي. بۇگىندە كورىپ وتىرسىز, ءوز ەركىم وزىمدە. ءيا, ءسوزدى قاسيەت تۇتامىن. ويتكەنى, قازاق ەمەسپىز بە؟..

– ايدارجان, الگىندە ءلاززاتتى تانىمايمىن دەدىڭ اڭگىمە اراسىندا. ۇندەمەي قۇتىلعىم كەل­گەن-ءدى. بىراق, ويتە المايتىن ءتۇ­رىم بار. بەلگىلى قالامداس ارىپتە­سىمىز, راديوجۋرناليست ءلاززات قا­پى­شەۆانى مەن جاقسى تانيمىن. جۇرەكتەرگە شۋاق ءۇيىرىپ, ءۇمىت ۇيالاتقان كەزدەيسوق ساپار جايىندا, ۇلىلار ومىرىنە بايلانىستى ەلەڭ ەت­كىزەر دەرەكتى دە جەتكى­زەمىن. كىم بىلەدى, تاعىلىمدى تاماشا ءبىر دۇنيە جازار.

– مۇمكىن, ابدەن مۇمكىن…

قوس جانارى وتتاي جانعان ايدار مەنىڭ جۇزىمە ۇرلانا قاراي بەرەدى, قاراي بەرەدى…

جول تانابىن قۋىرعان جەڭىل ءما­شينە زۋىلداپ كەلەدى. اركىم ءوز ويى­مەن…

جانات ەلشىبەك,

«ەگەمەن قازاقستان».

الماتى وبلىسى.

سوڭعى جاڭالىقتار