ال ەندى وسى جولدىڭ قوس قاپتالىنداعى سۇلۋ تابيعاتقا قاراڭىزشى! ول سۋرەتتى تىلمەن سۋرەتتەپ جەتكىزۋ قيىن-اۋ. قيىن. اق سالدەلى كوگىلدىر تاۋلار مەن جازىقتاعى جاپ-جاسىل شالعىنعا قاراپ تاڭداي قاعىپ, باس شايقاپ وتىرا بەرگەننەن باسقا امالىڭ جوق.
قازاقستان كارتاسىنداعى ءجىپ-جىڭىشكە كوك جولاق سىزىق – ايگىلى قاراتال وزەنى دە مىنە, وسى تەكەلىدەن باستالادى. دالىرەك ايتقاندا, تاۋ شاتقالىن جاڭعىرىقتىرا سارقىراپ اعاتىن قوس وزەن – شاجا مەن قورا قالاداعى گەس توسپاسىنا جەتە بەرە قوسىلىپ, ءارى قاراي قاراتال دەگەن اتاۋعا يە بولادى.
مىڭ سان بۇلاقتاردان ورىلگەن شاجا وزەنى ءموپ-ءمولدىر. تۇبىندەگى مايدا قۇمنىڭ اراسىنان جىلتىراپ, كۇن كوزىنە شاعىلىسىپ, جالت-جۇلت ەتىپ ۇپ-ۇساق التىن قابىرشاقتار كورىنىپ جاتادى. ەرىكسىز ەڭكەيىپ, قۇممەن بىرگە ۋىستاپ الىپ قارايسىڭ. جۇپ-جۇقا, ءبيتتىڭ قابىعىنداي عانا. سويتسە دە ونى قايتىپ سۋعا تاستاۋعا قيمايسىڭ. وزىڭمەن بىرگە الىپ كەتكىڭ كەلەدى. ويتكەنى ول – التىن عوي!..
تەكەلىنىڭ ءبىر تۇرعىنى ايتادى:
«باياعىدا-ا ءبىزدىڭ بابالارىمىز جاڭا سويىلعان مالدىڭ تەرىسىن وسى وزەننىڭ باس جاعىنا لاقتىرىپ, سونا-ا-اۋ تومەنگى جاقتان توسىپ الادى ەكەن. اساۋ وزەن الگى تەرىنى دومالاتىپ, تاستان-تاسقا سوققىلاپ, ۇمار-جۇمار عىپ اكەلەتىن كورىنەدى. ال سودان سوڭ سۋىن سورعىتىپ, كۇنگە كەپتىرىپ, قۇمىن قاققان كەزدە ءبيتتىڭ قابىعىنداي ۇپ-ۇساق التىن قابىرشاقتار جالتىراپ, جۇنگە ءىلىنىپ قالاتىنعا ۇقسايدى».
ءيا, ءبىزدىڭ بابالار ونى كاسىپكە اينالدىرماسا دا ازىن-اۋلاق ناسىبىنە جاراتقان بولار-اۋ, شاماسى.
نۇرعالي وراز,
«ەگەمەن قازاقستان»
