– يسلامبەك باۋىرىم, ءبىز تانىسىپ-بىلىسكەلى دە, مىنە, ءبىراز جىلدىڭ ءجۇزى بولىپتى. تانىسقانىمىز راس, بىراق «بىلىسكەلى» دەپ اۋىز تولتىرىپ ايتۋعا ءالى ەرتە. اۋەلى اقتوبەدە ۇشىراستىق, سونان سوڭ استانادا, ءبىر-ەكى رەت الماتىدا. ىلعي ءىسساپاردا جۇرەسىڭ. ءبىر اياعىڭ شەتەلدە, ءبىر اياعىڭ ءوزىڭ تۋعان مەكەندە, دەمەكشى؟..
– بيزنەستىك ءبىلىم-بىلىكتىڭ بىتپەيتىن دە كۇتپەيتىن قيىر-شيىرى كوپ. شەتەلگە جول ءتۇسىپ تۇرادى. الەم ەسىگىنىڭ كىلتى – ءوزىڭىز بىلەسىز, ءتىل عوي, باياعى. ء«تىلدى بىلمەس – دىمدى بىلمەس» دەمەكشى, ءتىلدى ءتۇسىنىپ سويلەۋ ءبىر باسقا, تۇشىنىپ بويعا ءسىڭىرۋ ءبىر باسقا. بۇرىن ءبىر عانا ۇستازدان ءدارىس الىپ كەلسەم, بۇل جولى بىرنەشەۋىمەن تانىستىم, ءبىلىستىم. ءبىرى بيزنەس ءىلىمىنىڭ ىلكى مامانى, ءبىرى كانىگى كاسىپكەر, ءبىرى ورىكتى تىسىمەن ەمەس, ىسىمەن شاعىپ, ىشىندەگى ءدامدى دانەگىنە دانىككەن داناگوي پروفەسسور...
– قايمانا قازاقتىڭ كوبىسى ءالى كۇنگە ء«اريايدايىمدى» اندەتىپ-اۋەندەتىپ جۇرگەندە, كەشەگى قارادومالاق اۋىل بالاسىنىڭ بۇگىن شەڭبەردەن شىعىپ, شەتەل اسىپ, قۇلاشتى كەڭگە سەرمەپ جۇرگەنى, شىنىمدى ايتسام, مەندەي شىعارماشىلىق ادامى ءۇشىن جاڭا ءۇردىس, جانكەشتى قادام. ارينە شارۋانىڭ ءبىتۋى مەن ىڭعايعا كەلۋى بارۋشىعا ەمەس, الدىمەن بەرۋشىگە بايلانىستى. تاۋىڭ شاعىلىپ, تاۋانىڭ قايتقان كەزدەر دە از بولماعان شىعار-اۋ...
– ارينە. قازاقى قوناقجايلىق قايدا؟.. تۇسىڭە دە, ىسىڭە دە قارايتىنى بار. الدىمەن ءىشىڭدى اقتارۋعا تىرىسادى. بۇل – كانىگى ىسكەردىڭ كادۋىلگى قاسيەتى. كىم ەكەندىگىڭە ابدەن كوزى جەتكەن سوڭ عانا بەتىن بەرى بۇرىپ, ءىشتارتاتىنى بار. قۇدايعا شۇكىر, ازىرگە قۇرالاقان قايتىپ جۇرگەنىم جوق. ولاردا ء«بىز تويدىق, بولدىق, ەندى ەشكىمنىڭ كەرەگى جوق!» دەگەن توقمەيىلسۋ, كەكىرىك ازدىرۋ مۇلدە كەزدەسپەيدى. شىنتۋايتىنا كەلگەندە, ولار بىزگە, ءبىز ولارعا كەرەكپىز. «ادامنىڭ كۇنى – اداممەن» دەمەيتىن بە ەدى قازاق, تىلدەسە بىلسەڭ عانا تىرلىگىڭ بىتەدى, تۇندىگىڭ اشىلادى.
– ءبىر سوزىڭدە التى جىل وقىپ دارىگەر ماماندىعىن العانىڭدى, بىراق ونىڭ تۇككە جاراماي قالعانىن ايتىپ ەدىڭ. ءزارۋ ماماندىق ەكەنىندە زارەدەي كۇمانىم جوق, اسىرەسە, دەرتتىڭ دەمىگىپ, اۋرۋدىڭ اسقىنىپ تۇرعان قازىرگى الەتىندە. جاس ادامنىڭ الىپ ۇشقان ارمان-ماقساتىنان ءبىر-اق ساتتە قول ءۇزىپ, مۇلدەم باسقا ارنانىڭ اعىسىمەن الىسىپ-قاعىسىپ كەتە بارعانى جان-دۇنيەڭنىڭ جاراتىلىسىنا جايلى اسەر ەتە قويماعان شىعار-اۋ, قالاي ويلايسىڭ؟
– ۇيەلمەلى-سۇيەلمەلى التاۋ ەدىك, انامىزدان ەرتە ايرىلىپ قالدىق. اكەمىز پەرىشتە سالعان اق جولدى ءپىر تۇتقان قاق-سوعى جوق ءبىر عازيز جان ەدى. بەرتىندە دۇنيە سالدى... تەتەلەس التاۋىمىز, ءبىرىمىز ۇل, ءبىرىمىز قىز دەگەندەي, جەتەلەسىپ ءجۇرىپ ءبىر اللانىڭ ارقاسىندا بۇگىنگە اۋپىرىمدەپ جەتتىك-اۋ, ايتەۋىر. «جەتىمنىڭ جەتى ءپىرى بولادى» دەمەكشى, سولاردىڭ ىشىندەگى ەتى ءتىرى ەپسەكتىسى مەن بولىپ شىقتىم. ەرتە ەسەيدىم. اۋەلگىدە زاڭگەر بولعىم كەلگەن, وعان قوسا الماتىعا بارۋ, كورۋ ءبىر ارمان... بالا ءۇشىن انادان ارتىق كىم بار؟ قاراپ تۇرسام, ءۇي بەرەكەسىنىڭ ۇيىتقىسى سول ءبىر عازيز جان ەكەن عوي. اجالعا اراشاشى بولا الماۋدان ارتىق وكىنىش بار ما؟ العاشقى ويىمنان كۇرت اينىدىم دا, اتتەستاتىمدى الىسىمەن اقتوبەگە بارىپ مەديتسينا ينستيتۋتىنا ەمتيحان تاپسىردىم. وقۋدى ءتامامداپ, ديپلوم قولىما تيگەنى سول ەدى, ونسىز دا جايداق دۇنيە استى ۇستىنە توڭكەرىلىپ ءتۇستى ەمەس پە؟ امال جوق, كۇنكورىس قامىنا كىرىسىپ كەتتىك. ء«وز كۇنىڭدى ءوزىڭ كور, مەنەن قايىر-مەيىر كۇتپە!» دەگەن قاتىگەز ءومىردىڭ قاتال وكىمى, سەنەسىز بە, قۇلاعىمنان ءالى كۇنگە كەتەر ەمەس. بالكىم, كەتپەيتىن دە شىعار, جەر بەتىندە سوڭعى جەتىم قالعانشا...
– جەر بەتىندە سوڭعى جەتىم قالعانشا... مىنا ءسوزىڭ مەنىڭ دە قاي-قايداعىمدى ەسىمە سالىپ وتىر. مەيلى, اتا-اناڭ بولسىن, مەيلى, تۋىس-باۋىرىڭ بولسىن, مەيىلى, دوس-جوراڭ بولسىن, مىنا دۇنيەدەن ءار ادام كەتكەن سايىن جەردىڭ ءوزى جەتىم قالاتىنداي كورىنەدى. كەتكەندەردىڭ ورنىن كەلگەندەر تولتىرا الا ما؟
– «مەنىڭ دە قاي-قايداعىمدى...» دەپ قالدىڭىز, سوعان قاراعاندا...ءسىزدىڭ دە بالا كەزىڭىز كەدىرلى-بۇدىرلى بولعان-اۋ, شاماسى؟..
– ءيا, ءبىر ۇقساستىق بار. انامىز ون تورتىندە كۇيەۋگە شىعىپ, وتىزعا دەيىن سەگىز قۇرساق كوتەرىپتى. تورتەۋى شەتىنەپ, تورتەۋى امان قالعان ەكەن. مەن سول تورتەۋدىڭ ءبىرىمىن. قالاي ءوسىپ, قالاي جەتىلگەنىمىزدى بىلەتىن انامىز دا بۇگىن ارامىزدا جوق, بىراق ءجيى تۇسكە ەنەدى, جارىقتىق...ءوڭىن بىلمەگەن سوڭ با, اكەم تۇسىمە ءبىر رەت تە ايان بەرگەن ەمەس. بۇگىندە يسرايل دەگەن اتىم بولسا – سول قالاقتاي عانا ءازىز انامنىڭ ارقاسى. ءتىپتى اۋىلدىڭ كونەكوز ادامدارى ءبىزدى «بالالار ۇيىنە» دە بەرمەك بولعان ەكەن... قىسقاسى, مۇنىڭ ءوزى ءبىر كوش جەرگە جەتەتىن حيكايا...
– اناڭىز اۋليە ەكەن. ول كىسى جونىندە, ءومىر تاعدىرىن ايتام, جازعان دۇنيەڭىز بار ما ەدى؟ كەيىنگىگە عيبرات بولا ما دەگەنىم عوي.
– تۇسىمە ءجيى ەنەدى... ءان دە شىعارعام, ولەڭ دە جازدىم ءبىرتالاي. بىراق قايدان ورنى تولسىن... ايتپاقشى, ءسىزدىڭ اكەي قاي شارۋانىڭ كىسىسى ەدى؟
– اۋىلدىڭ ءجاي عانا شوپىرى بولاتىن. الا ارقاندى بىلاي تۇرسىن, كىسى ەسىگىن بەيسارى اتتاماۋشى ەدى. سويتە تۇرىپ كورگەن-بىلگەنى, كوڭىلگە توقىعانى كوپ بولاتىن. جار قوساعىنان ايرىلۋ, التى بالانى باعىپ-قاعۋ كىمگە وڭاي ءتيسىن, ەرتەلى-كەش بىتپەيتىن دە, كۇتپەيتىن شارۋانىڭ ىشىندە جۇرەتىن. اۋىل بولعان سوڭ اركىمنىڭ ەسىگى الدىندا قورا-قوپسىسى, تىگەرگە بىرەر تۇياعى بار. ءبىزدىڭ جاقتا قىس قاتال, قاي قىستىڭ قاي ىڭعايمەن كەلەتىنىن بىلمەيسىڭ. مۇندايدا الگى كولىككە دە, اكەيگە دە تىنىم جوق, ءار ۇيگە جەمشوپ اكەلۋمەن اۋرە. داعدىلانىپ كەتكەنى سونشا, مۇنىسىن كۇندەلىكتى شارۋانىڭ بىرىنە بالايتىن. قىسقاسى, كۇندىز وكىمەتتىڭ ءىسى, كەشكە كورشى-قولاڭنىڭ بۇيىمتايى. اقىسىز-پۇلسىز, بىراق قۇنسىز ەمەس, بىرەۋدىڭ العىسى, بىرەۋدىڭ ساۋابى دەگەندەي... «ادال ەڭبەگىڭ عوي, الساڭشى؟» دەپ ۇسىنىپ جاتسا, كادىمگىدەي رەنجىپ قالاتىن, ءتىپتى «اۋلاڭا بۇدان بىلاي باس سۇقپايمىن!» دەپ قورقىتىپ تا قوياتىن ادەتى بار ەدى جارىقتىقتىڭ.
– سوندا بۇل تاقۋالىق, تازالىقتىڭ توركىن, ءتورى قايدا؟ الدە, كىشىپەيىل مىنەزىنەن بە, بالكىم, تىم قاراپايىمدىلىعى شىعار... قايسىبىرەۋلەر قولىنا قامشى السا بولدى اتقا مىنگىسى كەلىپ ادىراڭداپ تۇرادى عوي. بۇگىنگىدەي ەمەس, اۋىلداعى جاپا-جالعىز كولىك كىمنىڭ جاپپاسىنا جاماۋ, قاقپاسىنا قاراۋىل بولادى دەيسىڭ دە كەيدە...
– ە, ونىڭ «القيسساسى» ارىدە جاتىر عوي, اعا... اكەمىزدىڭ اكەسى – سالجان اتامىز كادىمگىدەي ءال-قۋاتتى, باقۋاتتى كىسى بولعان ەكەن. كامپەسكە كەزىندە كانىگى كاززاپتاردىڭ كارىنە ۇشىراپ, ەت-جاقىندارىن الا-مالا سوناۋداعى باشقۇرت جۇرتىنا بارىپ باس ساۋعالاعان. بارشانىڭ باسىنا تۇسكەن بۇل ناۋبەتتىڭ اتى دا, زاتى دا «بالاپان باسىمەن, تۇرىمتاي تۇسىمەن» دەپ اتالىپ كەتتى ەمەس پە. سودان اتامىز اتاجۇرتقا وتىز جىلدان كەيىن بارىپ ءبىر-اق ورالعان عوي.
– اپىراي, بۇل تاعدىر دەگەندى قويساڭشى, ءبىز دە وتىز جىلدان كەيىن سوناۋ سامارقان تاۋىنان ءمىرزاشول وڭىرىنە يەك ارتقان ەكەنبىز. ول جىلدارى مەن بەس-التى جاستاعى بالامىن. بىراق ءبارى اپ-انىق, قولمەن قويعانداي سانامدا سايراپ تۇر: ءبىر ەسەك, ءبىر ات, ءتورت بالا جانە اق جاۋلىقتى ءپارۋانا انامىز... سوندا ءبىزدى – ەكى جۇزدەي وتباسىن وزبەكستاننىڭ قاق ورتاسىنا توكپەي-شاشپاي امان-ەسەن الىپ بارعان حالقىمىزدىڭ اياۋلى ۇلى, اردا ازاماتى ءنازىر تورەقۇلوۆ ەكەن عوي! مۇنى دا تىم كەيىن, ءتىپتى كەشە عانا ءبىلىپ جاتىرمىز...
– اكەمنەن قالعان ءسوز بار: «كوكىرەگى كومبە, كوزى اشىق كىسى ەدى...» دەگەن. الدە, وسيەتى, الدە, ونەگەسى بولار: «كورشىڭە قارايلاس, ءبۇتىن ناندى ءبولىپ جەگەننىڭ ىرىسى ورتاق بولادى, بىرەۋگە جاقسىلىق جاساساڭ ونىڭ قايتارىمىن ەشقاشاندا سۇراۋشى بولما, ويتكەنى ول قارىز ەمەس, پارىز, وسىنى ونەبويى جادىڭدا تۇت...» دەپ قۇلاعىنا قۇيىپ وتىرادى ەكەن.
– كىسىلىگىنە يمانى كامىل ادام بولعان ەكەن دە, جارىقتىق. ساۋاتتىلىق دەگەننەن شىعادى, يمام يسمايل بۇحاريدىڭ اقىقي حاديسىندە دە بۇل جاي از ايتىلمايدى. سەرىكتەس, ساپارلاس ساحابالارىنىڭ ءبىرى مۇحاممەد پايعامبارىمىزدان /س.ا.س\ : «قايسى پارىز مۇسىلماندىقتا ەڭ قادىرلى, قاسيەتتى سانالادى؟» دەپ سۇراعاندا, راسۋلۋللا: «جەتىم-جەسىر مەن كارىپ-كاسىرگە جاردەم بەرگەنىڭ, تانيتىن-تانىمايتىنعا سالەم بەرگەنىڭ» دەگەن ەكەن. اتادان قالعان ءۇيىرلى اۋلەتتىڭ ۇركەرلى شاڭىراعىن ۋىستا ۇستاپ قالۋ دا ءبىر قايىرلى قاسيەت. ال ەندى اكەدەن نە قالدى, نەنى الدىڭ؟
–قاراشاڭىراق قالدى. سونان سوڭ... قاراپايىمدىلىق, ەڭ باستىسى, قاناعات قالدى-اۋ دەپ ويلايمىن. شىنىمدى ايتسام, مەكتەپتە وقۋ, ۇستازدان ءدارىس الۋ ءبىر باسقا ەكەن دە, اكە-شەشەدەن اۋىزبا-اۋىز ومىرلىك ونەگە تانۋ ءبىر باسقا ەكەن عوي. قۇدايعا شۇكىر, بىرەۋىنىڭ كوز الدىندا بالعىن بالالىعىم ءوتتى, بىرەۋىنىڭ كوز الدىندا جىگىت شاعىم قالىپتاستى. تاعدىرىما ريزامىن, مەندەگى قاسيەت ەكەۋىنە بىردەي قاتىستى.
– بايقاسام, اۋەلگىدە قارا بازاردىڭ قارابايىر قام-حارەكەتىنەن باستاپ, اينالدىرعان بەس-التى جىلدىڭ بەدەلىندە الەمدىك بيزنەستىڭ ماشىعىنا بەيىمدەلىپ, نارىقتىڭ ەسەپ-قيسابىنا قانىعا باستاپسىڭ. ارادا بوس ءجۇرىس, سايكى-ساياق سەندەلىس جوق سياقتى. ءبارى تىعىز, تىنىمسىز شالقار شارۋا, جۇمىس, وقۋ, توقۋ... وسىنىڭ بارىنە دەرلىك ۋاقىت تاباسىڭ. «التىن قىران» كومپانيالار توبى جىلدان-جىلعا قاناتىن جايىپ, ءورىسىن كەڭەيتىپ كەلەدى. الدا اتقارىلماق جاڭا جوبالار, اۋقىمدى, اۋماقتى ءىس-شارالار تۇر. كومپانيانىڭ ديرەكتورى دا, ماركەتولوگى دا, مەنەدجەرى دە ءوزىڭسىڭ. ءبىر سوزىڭدە: «اللادان العانىمدى حالىققا بەرەمىن...» دەگەنىڭ بار ەدى. مەن وسىعان ۇيىدىم.
– ادامنىڭ ىشكى الەمى ءار سوزىنەن اڭعارىلىپ تۇرادى عوي, اعا. داعدارىسقا دا داعدىلانا ءبىلۋ كەرەك. سابىرمەن, سانامەن, اقىلمەن. ۇمتىلىپ جاتقان جىگىتتەر قاتارى بۇگىندە از ەمەس. ءبىرى ەپسەكتى, ءبىرى تاۋەكەلشىل, بىراق, الەۋمەتتىك احۋالعا نەمكەتتى, الەمدىك نارىققا بەيىم ەمەس. شارۋالارىنىڭ ءبىرى اقساق, ءبىرى توقساق بولىپ جاتاتىنى سودان. ءىسى وڭعا باسىپ ءسال باي باستاسا بولدى وڭ-سولىن تانۋدان قالادى. بيزنەس دەگەنىمىز – بىلىك, بولدىم-تولدىم وعان جات. بىلىكتىڭ ءوزى تاجىريبەمەن تاندەم. كۇندەلىكتى جەتىلدىرىپ وتىرماساڭ دىتتەگەن ماقساتىڭا جەتۋىڭ قيىن. ونىڭ ۇستىنە ءبىزدىڭ قازاق, نارىقتى بىلاي قويعاندا, ساۋدا-ساتتىقتى سارتتىڭ ءىسى دەپ كەلگەن عوي كەشەگە دەيىن. ال ساۋدا-ساتتىق, وزىڭىزگە بەلگىلى, كۇندەلىكتى تۇرمىستىڭ عانا ەمەس, بايۋدىڭ, باسالقالى بولۋدىڭ العىشارتى. ءبىز بۇرىن بەرىپ ۇيرەنگەن حالىق ەدىك, ەندى بەرىپ تە, الىپ تا ۇيرەنۋگە ءتيىستىمىز.
– كەزىندە ءبىر جەردەن وقىعانىم بار ەدى. «وركەنيەتكە قول جەتكىزگەن ەلدە يماندىلىق, قايىرىمدىلىق قورلارى جىل ساناپ, ۋاقىت ساناپ كوبەيە تۇسەدى...» دەگەندى. ءوز ايتۋىمىزشا, وركەنيەتكە جەتكەن سياقتىمىز, ادامدار اراقاتىناسىنداعى تۇرمىستىق دەڭگەي دە تيىسىنشە جوعارعى, ورتاڭعى, تومەنگى دارەجەدە جىكتەلدى. بىراق كۇننەن-كۇنگە قوردالانا تۇسكەن ماسەلەلەر كوپ تە, الگى قورلارىمىز جوقتىڭ قاسى. اۋەلگىدە بىرەن-سارانى بولعان ەدى... «التىن قىراننىڭ» ارىپتەستەرى قايدا دەپ جاتقانىم عوي؟
– ول ءۇشىن حالىقتىڭ تۇرمىسى جاقسارىپ, قوعامداعى الەۋمەتتىك سانا-سەزىم اشىق كۇنگى اسپانداي ايقىندالا ءتۇسۋى كەرەك. وكىنىشكە قاراي, بىزدە قازىر دۇمشەبايلىق, دۇنيەقوڭىزدىق, وزىمشىلدىك, تويىمسىزدىق, قاناعاتسىزدىق پسيحولوگياسى ەتەك الىپ كەتتى. قىسقاسى, بۇگىنگى قازاق بۇرىنعى قازاققا ۇقساماي بارادى. بايۋ, تويۋ باقىتتىڭ باسىبايلى كاتەگورياسىنا اينالعان سايىن «ەگو»-نىڭ /ەگويزم, ەگوتسەنتريزم, ت.ب.\ اۋرۋى اسقىنا تۇسەدى. «اۋىزى قيسىق بولسا دا باي بالاسى سويلەسىن» دەپ مۇنى اتام قازاق باياعىدا ايتقان.
– وسىدان ءبىراز جىل بۇرىن, تاۋەلسىزدىگىمىزدىڭ العاشقى تۇسىندا عوي دەيمىن, ءبىزدىڭ رۋحاني ومىرىمىزگە «قازاقستان مەتسەناتتار كلۋبى» دەگەن ايتۋلى ءبىر جاڭالىق جارق ەتە قالىپ ەدى. ادەبيەت, عىلىم, مۋزىكا, تەاتر, بەينەلەۋ ونەرى, كينەماتورافيا جانە اعارتۋ سالاسىنا سايكەس قازاقتىڭ تالاي مارعاسقالارى تاۋەلسىز «پلاتينالى تارلان» سىيلىعىنىڭ يەگەرى اتاندى. بىراق ەڭ وكىنىشتىسى سول, ەركىن, تاۋەلسىز باستاما ومىرشەڭ بولا المادى. قالاي قارايسىڭ, وسىناۋ ۇلتجاندىلىق ءۇردىستى بۇگىن, اسىرەسە, ءداپ قازىرگى «رۋحاني جاڭعىرۋ» اياسىندا قايتا قولعا الۋعا بولماس پا ەكەن؟..
– مەملەكەت تاراپىنان تاڭداۋ, قوعامدىق ورتادان قولداۋ تابىلىپ جاتسا, كولدەنەڭ كەسىر, كەدەرگى كەزىكپەسە, ەلجاندى ەلگەزەك ازاماتتار ورتاق مۇددەگە وجدان بىرىكتىرسە, وياعا كەلمەيتىن ءىس, ۇياعا قونبايتىن قۇس جوق. بۇگىنگى كاسىپكەر – ەرتەڭگى مەتسەنات, ەرتەڭگى مەتسەنات – ەلدىڭ تۇتقاسى دا تۇلعاسى. ونىڭ ۇستىنە بىزدە كاسىپكەرلەر قاتارىنىڭ وسۋىنە, كوبەيۋىنە مۇددەلى «اتامەكەن» ۇلتتىق كاسىپكەرلەر پالاتاسى بار. مەن سونىڭ پرەزيديۋم مۇشەسىمىن. سوڭعى ءبىر وتىرىستا ورتاعا «پەرىشتە كاسىپكەرلەر» ۇيىمىن قۇرساق قايتەدى دەگەن ۇسىنىس ءتۇستى. ويلاپ وتىرسام, بۇل الگى ءوزىڭىز ايتقان «مەتسەناتتار كلۋبىنا» سايكەس كەلەتىن سياقتى. بالكىم, جۋىق ارادا تۋرا سونى قايتالاماساق تا, بەل شەشىپ ءبىر شەشىمگە كەلۋدىڭ ءجون-جوباسىن ىزدەستىرەرمىز. تاق-تۇق ەمەسپىز, ۇلتجاندى ازاماتتار, قۇدايعا شۇكىر, ءار سالادا ارامىزدا ءجۇر عوي...
– اۋزىڭا ماي, اينالايىن, ايتقانىڭ كەلسىن! يسلامبەك, بۇگىنگى اڭگىمەمىزدىڭ مايەگى – جان-دۇنيەڭە, ىشكى الەمىڭە, تاعدىر-تالايىڭا, ودان قالسا, ەكەۋمىز ءومىر ءسۇرىپ جاتقان قازاقى قوعامنىڭ قايسىبىر تۇيتكىل تۇستارىنا نازارىمىزدى بولدىك, ىقىلاسىمىزدى اۋداردىق. ءبىر سوزىڭدە: «...بىزگە قازىر ۇلتتىق اريستوكراتيانى قالىپتاستىرۋ قاجەت. اريستوكرات – ول تەك قالتاسى تولعان ادام ەمەس, ول رۋحاني باي, تاريحى مەن مادەنيەتىن جاقسى بىلەتىن, ۇلتقا جانى اشيتىن, ۇلتتىڭ مۇددەسىن قورعايتىن ادام...» دەگەن ەكەنسىڭ. قازاقشالاپ ايتساق, بۇل دەگەنىڭىز ناعىز بەكزاتتىق بولمىس, ەلجاندىلىق ەرەكشەلىك قوي! «جاقسى نيەت – جارىم ىرىس» دەگەن, اللا جارىلقاسىن, امان ءجۇر!..
اڭگىمەلەسكەن
يسرايل ساپارباي,
اقىن, تاۋەلسىز «پلاتينالى تارلان» سىيلىعىنىڭ لاۋرەاتى
