قازاقستان • 25 ءساۋىر, 2018

گوسپيتالداعى ارداگەرلەردىڭ اڭگىمەسى

580 رەت
كورسەتىلدى
18 مين
وقۋ ءۇشىن

الماتىنىڭ وكشەباەۆ كوشەسىندەگى ۇو­س ارداگەرلەرى مەن مۇگەدەكتەرى رەس­پۋبليكالىق-كلينيكالىق گوسپي­تا­لىنىڭ ەجەلگى ءسانى – كەۋدەسى تولا وردەن-مەدالدارىن سىڭعىرلاتىپ جۇرەتىن ارداگەرلەرى ەدى. قازىر ولاردىڭ قاتارى مۇلدەم سيرەگەن, جوقتىڭ قاسى... 

گوسپيتالداعى ارداگەرلەردىڭ اڭگىمەسى

بىراق اتاقتى گوسپيتالدىڭ توسەگى دە, ونىڭ اۋلاسى دا ءبىر كۇن بوس ەمەس. ەمدەۋ-سۋىقتىرۋ ورنىنىڭ بۇگىنگى تۇراقتى «تۇرعىندارى» – «اۋعاندىق», «سەمەيلىك», «چەرنوبىلدىك» جانە «جەرگىلىكتى سوعىسقا قاتىسۋشى» لاۋا­زىمىن يەلەنگەن ارداگەرلەر. ولاردىڭ ءبارى كەشەگى كەڭەس زامانىندا كوممۋنيستىك پار­تيانىڭ نۇسقاۋىمەن ايرىقشا اسكەري مىندەتىن وتەگەندەر. ولاردىڭ دا كەۋ­دەلەرىندە وردەن-مەدال سىڭسىپ تۇر... اڭگىمەنى دە ايتسا سولار ايتسىن. 

1968 جىلعى كسرو اسكەرىنىڭ چەحوسلو­ۆا­كياعا باسىپ كىرۋ وقيعاسىنا قاتىسقان «جەر­گىلىكتى سوعىس ارداگەرى» رىسپەك العازيەۆ اعام­نىڭ: «ەگەر 20 مينۋت كەشىككەندە, پرا­گادان ايىرىلاتىن ەدىك, بۇيىردە ناتو اس­كەرى ساق تۇرعان, اسكەري تەحنيكامىزدى ءبىر تۇن­دە چەحوسلوۆاكيا اسكەرىنىڭ بەلگىلەرىمەن بوياپ تاستاپ, قالاعا تۇتقيىلدان كىردىك. امەريكالىقتار بىلمەي قالدى...» دەپ باس­تايتىن اڭگىمەسىن تاريحتىڭ ءالى دە ايتىلماعان-اشىل­ماعان «اقتاڭداقتارىنا» بالاماي كو­رىڭىز! سەمەيلىك ارداگەر سەرىكقالي ءابدى­راح­­مانوۆ كۋرچاتوۆ قالاسىندا وتكەن ەكى جىل­دىق اسكەري قىزمەتتە «كادىمگى يادرولىق زىمىراندى قولىمەن ۇستاپ كورگەن» ازامات. مۇن­داعى ءاربىر ارداگەردىڭ اسكەري توتەنشە جاع­دايلارعا قاتىسقان وقيعالارى ءوز الدىنا, ولاردىڭ ازاماتتىق ومىردەگى كورگەن-بىل­گەن­دەرىنىڭ ءوزى دە قىزىقتى حيكاياعا بەرگىسىز... ولار سان ءتۇرلى تاعدىر يەلەرى, سان الۋان وقي­ع­انىڭ كۋاگەرلەرى. ال ەندەشە, الدىمەن اۋعانستاندا (1981-1983 ج.ج.) ينتەر­نا­تسيونالدىق بورىشىن وتەپ, ەلگە امان ورال­عان باقىتبەك شەرتكەن اڭگىمەگە قۇ­لاق تۇرەلىك... 

ادراسكانداعى اداسقان گراناتا

باقىتبەك قۇلپەيىسوۆ,
اۋعان سوعىسىنا قاتىسۋشى 
(شىعىس قازاقستان وبلىسى)

ادراسكان ولكەسى اۋعانستاننىڭ شىعىس جاعىندا كوسىلىپ جاتقان ويلى-قىرلى, شولەيتتى ايماق. كوز ۇشىندا ءار جەردە ءبىر شوق تال كورىنەدى. ونىڭ قالاي ءوسىپ, قايدان ءنار الىپ تۇرعانىنا تاڭداناسىڭ. وقتىن-وقتىن شاڭ بورايدى. 1981 جىلدىڭ شىلدەسى. كۇن كۇيىپ تۇر. ءبىزدىڭ ينجەنەرلىك-ساپەرلىك باتالون ەلدىڭ يرانمەن شەكتەسەتىن وسى اۋما­عىن دۇشماندار قاسكويلىكپەن جاپپاي كو­مىپ كەتكەن مينادان تازارتىپ جاتقان. اسكەرگە شاقىرىلعانىمىزعا ەكى اي, جات ەلگە جاسىرىن جەتكەنىمىزگە ءبىر-اق اي تولعان. ورىمدەي جاس جاۋىنگەرلەرمىز. الاسا عانا قىراتتىڭ ەتەگىنە شوعىرلانىپ, ازداپ تىنىس الدىق. الداعى جازىق پەن يىقتاعى قى­راتتىڭ ءۇستى توپىراققا كومىلگەن مينادان ساۋ جاتپاعانىنا داۋ جوق. اتقاراتىن ءىس وتە اۋىر. اسا ساقتىق قاجەت. سوندىقتان دا تىنىستادىق دەگەن جاي ءسوز, كوڭىل الاڭ, سەر­­گەكپىز. كەيدە جاتا قالىپ تىڭ تىڭ­داي­مىز. «جاۋ جوق دەمە جار استىندا» دە­گەن­دى قۇلاعىمىزعا قۇيىپ تاستاعان. بۇل – اۋعانستان! توڭىرەكتە سوعىس ءجۇرىپ جاتىر. 

كەنەت قۇس تا قونبايتىن الگى قىراتتان اسىپ ۇشىپ كەلگەن گراناتا جەرگە توپ ەتە تۇسكەن بويدا ماعان قاراي دومالاپ كەلە جاتتى... ادامنىڭ ساناسىنا قىسىلتاياڭ ساتتە ون سان وي كەلىپ-كەتەدى. «قازىر جارى­لادى...». ۇلى وتان سوعىسىنىڭ بالا كەزدەن ەستىگەن, وقىعان حيكايالارى ەسىمدە. ەڭ ءبىرىنشى كەلگەن وي – «ماتروسوۆشالاپ» كەۋ­دە­ممەن مينانى جابا قۇلايىن دەدىم. «ۆزۆودتى قۇتقارامىن!». قاس پەن كوزدىڭ اراسى... سولداتتار دۇرلىكتى. بىراق شاراسىز. گرا­ناتا مەنىڭ الدىمدا. ويىڭنىڭ اياعىن تۇيىقتاپ ۇلگەرمەيدى ەكەن­سىڭ. قولىمدى سوزىپ بۇكىل قارۋ-جاراق اسىن­عان كۇيىممەن, بەلىمدەگى بەس گراناتامەن قوسا, گرانا­تانىڭ ۇس­تىنە ەتپەتتەي قۇلادىم. ەرلىك تۋرالى نەمە­سە وتان, اتا-انا تۋرالى ويلاپ تا ۇلگەرە ال­مادىم!
...جاتىرمىن. دۇنيە ءبىر ءسات مۇلگىپ تىپ-تى­نىش, تىم-تىرىس بوپ قاتىپ قالعانداي. تۋ­را جۇرەك تۇسىمدا دەنەمە تاستاي باتقان ءبۇ­دىردىڭ الگى گراناتا ەكەنىن سەزەم. «نەگە جارىلمادى؟ ەندى قاشان...». ارادا ءبىر مينۋتتاي ۋاقىت ءوتتى. 

كەنەت ەڭبەكتەپ جەتكەن ۆزۆود كومانديرى لەيتەنانت الەكسەي توكارەۆتىڭ اياق جاعىمنان دەمىگىپ سىبىرلاعان داۋىسىن ەستىدىم. «قوزعالما, قۇلپەيىسوۆ! گراناتا جاتقان جا­عىڭا قولىڭدى تىرەپ, باياۋ كوتەرىل...». ال­گىن­دەگى وقىستان كەلگەن باتىرلىقتىڭ ۋى­تى قاي­تقانداي ما, بىلمەيمىن, ەندى بويىم­دى ال­دەقانداي ءبىر ۇرەي بيلەسىن. دەنەمدە ءدى­رىل بار. كومانديرىم تاعى ءۇن قاتتى. «ساس­پا. ءبارى دۇرىس, وسىلاي جايلاپ, وڭ جا­عى­ڭا اۋدارىلىپ ءتۇس». ايتقانىن ورىندادىم. جاپ-جاس لەيتەنانتتىڭ ءوزى. «ۇلكەن جەردەن» كۇنى كەشە عانا كەلىپ, ءبىزدىڭ ۆزۆودتى قا­بىلداپ العان. قولىن سوزىپ گراناتانى اسىق­پاي العان بوي­دا, دەرەۋ ىلگەگىن تارتىپ, قى­راتقا قاراي بار قۇلاشىمەن لاقتىردى. مە­نىڭ كەۋدەمدە جا­رىل­ماعان جاۋ گراناتى قىر­دىڭ شاڭىن «بۇ­رق» ەتكىزدى. 

لەيتەنانتتىڭ ايتۋىنشا, گراناتا وزى­مىز­­دىكى, كادىمگى رگد-5 بولىپ شىقتى, مەنىڭ ال­دىما قالايشا ىلگەگى اعىتىلماي تۇسكەنىنە تاڭ­بىز. قىر ۇستىنەن بىزگە قاراي گراناتا لاقتىرعان پەندەڭىز دە قۇپيا قالدى... كو­مانديرىم توكارەۆ ەرلىگىمە تامسانىپ, ۆزۆود الدىندا العىس جاريالادى. پولك باس­شىلىعىنا مەنى كەڭەس وداعىنىڭ با­تىرى اتاعىنا ۇسىنىپ بايانات جازاتىنىن مالىمدەدى. سول ءتۇنى ناعىز الاساپىران باستالىپ, دۇشماندار توبى ءبىزدىڭ بولىمگە شابۋىل جاسادى. باس ساۋعالاپ كەتتىك...


 
تاسقاليدىڭ كوز جاسى

سەرىكقالي ءابدىراحمانوۆ, 
سەمەي پوليگونىندا قىزمەت ەتكەن جاۋىنگەر (باتىس قازاقستان وبلىسى)

بالا كەزىمدە رەسەيدە تۇردىم. كەيىن ورال­­دىڭ كازتالوۆ اۋدانىندا مال باقتىم. ءبىر جىلدارى «ك-700» دەگەن الىپ تراكتوردى جۇر­گىزىپ, كەڭشاردىڭ بورداقىلانعان كۇللى مالىن رەسەيدىڭ ۆولگوگراد قالاسىنداعى ەت كوم­بيناتىنا تاسىمالداعان دا جايىمىز بار. تاڭ بوزىنان ءتورت تراكتوردىڭ تىر­كە­مەسىنە ەت تولتىرىپ, جولعا شىعامىز. پوي­ىز­دىڭ ۆاگوندارىنداي تىزبەكتەگى ءبىرىنشى «ك-700»-دە سەرىك جاقسۇموۆ, ەكىنشىدە را­ما­زان باقاتوۆ, ۇشىنشىدە مەن, تورتىنشىدە تاسقالي ءابدىروۆ دەگەن بىزدەن جاس شاماسى اجەپتاۋىر ۇلكەندىگى بار اعامىز جۇرەدى. بىردە قىزىق بولدى...

كەش تۇسە باستادى. ءبىر ۋاقىت دەگەندە تاس­قالي اعامىزدىڭ تراكتورىنىڭ توبەسى كورى­ن­دى. شوشىپ كەتتىك. «ك-700»-ءدىڭ الدىندا تو­بەسىندە قىزىل-كوك جارىعىن جالتىلداتىپ جا­عىپ, ميليتسيا ماشيناسى كەلەدى. «قۇداي ات­تى...» دەدىك. رەسەيلىك ميليتسيونەرلەر تابان استىندا قۇجات تەكسەرە قالسا قايتتىك؟ ەندى نە ىستەيمىز, تاسقالي اعا نە ءبۇلدىردىڭ؟

ەكپىندەپ كەلگەن پاترۋل ماشيناسى بىزگە جەتپەي كىلت بۇرىلىپ توقتادى دا, كولىكتەن ەكى ميليتسيونەر شىقتى. تاسقالي اعام «ك-700»-ءدىڭ بيىك باسپالداعىن ساناپ اسىق­پاي ءتۇستى, ەكى ەزۋى ەكى قۇلاعاندا. رەسەي ميلي­تسي­ونەرلەرىمەن قاۋقىلداسىپ قول الىسىپ, «راح­مەت جىگىتتەر, راحمەت...» دەيدى. رەسەي ءپات­رۋلى كوپ كىدىرمەي كەلگەن ىزىمەن شۇعىل كە­رى قايتىپ كەتتى. اڭ-تاڭبىز. دەرەۋ تاسقالي اعام­دى ورتاعا الىپ, ءمان-جايدى سۇرايمىز عوي باياعى. سويتسەك...

ەت كومبيناتىنان شىققان تاسقالي اعام الدىندا جول باستاپ جۇرگەن بىزدەر جوقپىز, اداسادى دا كەتەدى. جول كادىمگى ستالينگراد قورعاۋشىلارىنا ارنالىپ سالىنعان ماماي قورعانى كەشەنىنە ءبىر-اق الىپ بارعان. سول ەكپىنمەن اعامىز كەشەننىڭ باس قاقپاسىنان ءوتىپ كەتەدى. جول جيەگىن اينالىپ وراپ كەرى بۇ­رىلا سالاتىن جەڭىل كولىك تە ەمەس, تىر­كە­مە­س­ىمەن 15-20 مەترگە سوزىلىپ جاتقان الىپ تەح­نيكا! باتىرلار كەشەنىنىڭ ىشىنە كىرىپ, اينا­لىپ بۇرىلاتىن الاڭ تابا الماي توقتاپ تۇرعاندا عوي كوزى ءدال ماڭداي تۇسىنان بادىرايىپ كورىنگەن ۇلكەن وبەليسكىدەگى «كەڭەس وداعىنىڭ باتىرى, ۇشقىش, قازاق نۇركەن ءابدىروۆ» دەگەن جازۋعا تۇسەدى. ەسىن جيعانشا دا بولمايدى, قۇلاق تۇندىرا دابىل قاعىپ, جارىعىن جالپىلداتىپ ميليتسيا ەكيپاجى جەتەدى... تاسقالي اعامنان ايلا ارتىلعان با؟! دەرەۋ ەڭكەيىپ ورىندىعىنىڭ استىندا ادەيى ۇستاپ جۇرەتىن اليۋميني شاۋگىمنەن قولىنا سۋ قۇيادى دا كوزىن, بەت-اۋزىن شىلايدى. باتىرلار كەشەنىندەگى توتەنشە وقيعاعا بايلانىستى باسبۇزار تراكتوريستى تارتىپكە شاقىرماق بولىپ اڭگىمەنى دۇرسە باستاعان وكتەم داۋىستى ميليتسيونەرلەرگە سونداعى تاسقالي اعامنىڭ ايتقانى بىلاي ەكەن:

– جولداستار, سەرجانتتار! كەشىرىڭدەر... مەن مىناۋ كەڭەس وداعىنىڭ باتىرى نۇركەن ابدى­روۆ­تەن جالعىز قالعان تۇياقپىن. كو­­رەم دە­سەڭ­دەر, تول­قۇجاتىم, مىنەكي, ءابدى­روۆ تاسقالي نۇركەن ۇلى, اكەم سوعىسقا اتتان­عان­دا انامنىڭ ىشىن­دە قالعان ەكە­نمىن... – دەپ ءبىر قايىرىپ, كوزىنىڭ جا­سىن سىعىپ الادى. – وسى سىزدەردىڭ قالاعا, سىز­دەر­گە, قازاقستاننان ەت تاسيمىز. جولىم تۇسە بەرمەيدى, ەن­دى قاي­تىپ بۇل قالاعا كەلەمىز بە, كەلمەيمىز بە, اكەم­نىڭ باسىنا ءبىر ءتاۋ ەتىپ كەتەيىن دەپ ەدىم...».

قۇجاتتى كورىپ, وقىس وقيعانىڭ شىناي­ىلىعىنا «كوزدەرى جەتكەن»» ەكى ميليتسيونەر ىڭعايسىزدانا شەگىنىپ, «جارايدى, ماۋ­قى­ڭىز­دى باسىپ الىڭىز. ءبىز كۇتە تۇرامىز, سوسىن ءسىزدى جولعا شىعارىپ سالامىز» دەيدى. ىش­تەن ءبىر ء«ۇھ» دەگەن تاسقالي اعام بارەل­ەف­كە بارىپ, «اكەسىنىڭ» باسىنان سيپاپ, تاعى ءبىر ءسات كوز جاسىنا ەرىك بەرەدى. رەسەيلىك پاترۋ­ل ەكيپاجىنىڭ اعامدى جول ايرىعىنا دەي­ىن بارلىق ءسان-سالتاناتىمەن شىعارىپ سا­لۋىنىڭ سىرى سول ەكەن. اعامىزدىڭ تاپ­قىر­لىعىنا ءدان ريزا بولعان بىزدەر قازداي ءتىزىلىپ, ەندى قازاق باتىرىنىڭ «جالعىزىن» العا سالىپ, «ك-700»-ءدىڭ اكسەلەراتورىن شىرەنە باسىپ, قازاقستانعا بەت الدىق... 

«حان ەكى سويلەمەيدى!»

رىسپەك العازيەۆ,
«چەحوسلاۆاكيا-1968 وقيعاسىنا» 
قاتىسۋشى جاۋىنگەر (الماتى وبلىسى)

زەينەت جاسىنا شىققانعا دەيىن «كاماز» جۇرگىزدىم, كەشەگى كەڭەس وداعىنىڭ تۇكپىر-تۇكپىرىن شارلادىم دەسەم, ارتىق ايتقانىم ەمەس. چەحتى قويشى, بەيبىت كۇننىڭ وزىندە ساۋ باستى كوپە-كورنەۋ قاۋىپ-قاتەرگە تىكتىك ەمەس پە؟! سول باياعى 90-ىنشى جىلدار... رەكەت, بوپسالاۋ, الاياقتىق دەگەن پالەنىڭ ءبارىن كوردىك. قىتايدىڭ شەكاراسىنان «كاماز»-دىڭ ءوزىن, تىركەمەسىن تولتىرىپ جۇك باسامىن, تاپسىرىس بەرۋشىنىڭ دەگەن جەرىنە جەتكىزىپ سالامىن, اقشاسىن بەرەدى. شارشاپ تۇرسام الىس جولعا كومەكشىم بار, ىلەستىرەمىن.

ءبىر كۇنى شىرتتاي كيىنگەن, قاسى-كوزى قاپ-قارا, ساقال-شاشىن ادەمىلەپ باستىرعان ءبىر سۇڭعاق بويلى كاۆكازدىققا ۇقسايتىن جىگىت اۋەلدەن تانيتىنداي-اق «اعالاپ» كەلدى قاسىما. «كاماز»-دىڭ بورتى مەن تىركەمەسىنە جۇك تيەيىك, رۋمىنيانىڭ شەكاراسىنا دەيىن جەتكىزىپ سالىڭىز. كيىم-كەشەك قوي... كەلىسسەڭىز, 20 مىڭ اقش دوللا­رىن قو­لىڭىزعا ساناپ بەرەمىز!» دەپ تا­قىل­دا­دى. جىل ون ەكى اي جولدامىز, الىسى نە, جاقىنى نە – كەلىستىم, بەرەتىن اقشاسى دا اجەپ­تاۋىر ەكەن. كومەكشىمدى المادىم... بە­سىنشى كۇن دەگەندە ۆولگوگرادتى ارتقا تاس­تاپ, ۋكراينانى كوكتەي ءوتىپ, مولدوۆا رەسپۋبليكاسىنىڭ شەكاراسىنا جەتتىم. سول جەردەن بەت-اۋىزدارىن ءجۇن باسقان, ارتىق ءسوزى جوق بەيتانىس جىگىتتەر توسىپ الدى. 

قىتاي شەكاراسىنداعى جايما بازاردا جۇك تيەپ جاتقاندا ءبىر تانىسىمنىڭ ء«اي, رىسپەك, مىناۋىڭنىڭ ءتۇرى سىعانعا كەلەدى, تاقىرعا وتىرعىزىپ جۇرمەسىن...» دەگەن ەسكەرتۋى ەسىمە ساپ ەتە تۇسكەنى. «سىعاندار!» شەگىنەرگە – كەش, باسقا تۇسكەندى كورىپ الدىق دەپ, سوڭدارىنان ەرە بەردىم. ءتۇن جامىلا «رۋمىنيا» دەگەن جازۋى بار باعىت-بەلگىگە جەتپەي, قالىڭ ورماننىڭ ىشىنە كىردىك, جولى بۇرالاڭ ەكەن, كەرى جۇرسەم, ءوز بەتىمشە جول تابۋىم دا ەكىتالاي. ءبارىن جۇرەگىممەن سەزىپ كەلەمىن. كىرەر قاقپاسى تىم ءزاۋلىم ۇل­كەن ءبىر عيمارتقا كەلىپ تابان تىرەدىك. كو­لىكتى وزدەرى قالاعان جەرگە قويدىردى. مە­نى بولمەسى شاعىنداۋ جۇپىنى قوناق ۇي­گە الىپ كەلدى. «دەمال» دەدى دە شىعىپ كەت­تى. ال ۇيقىم كەلسەشى, ء«اي, رىسپەك, وسى سا­عان نە جەتپەيدى, ا...» دەپ ال كەپ ءوزىمدى جا­زى­عىرايىن. جەردىڭ تۇبىنە جەتتىڭ! قاي­تار جولىڭدى دا تابا الماسسىڭ... ءتىرى قال­ساڭ! ىز­دەۋشى-سۇراۋشىڭ ءىز كەسە الار ما ەكەن ءوزى مى­نا جەردەن, ا... مىنا «اتاسى ۇرى­لار­دىڭ» ويىندا نە بارىن كىم ءبىلسىن!؟ ءاي, رىس­پەك, رىسپەك...». ءارى دوڭبەكشىدىم, بەرى دوڭ­بەكشىدىم. 

نەشە كۇن جول سوققان ەس-ءتۇسسىز ۇيىق­تا­عانمىن عوي, ەسىكتى قاتتى ۇرعىلاعان دابىر-شۋ­دان باسىمدى كوتەردىم. ەكى جىگىت ءۇنسىز جول باس­تادى. اۋلادا بولەك تۇرعان ءۇش قاباتتى ءسا­نى كەلىسكەن عيماراتتىڭ ەكىنشى قاباتىنا كو­تەرىلدىك. باروننىڭ كەڭسەسى ەكەن. توردەگى ال­تىن جالاتىلعان, بالكىم, ساف التىننىڭ وزىنەن قۇيىلعان, بىلمەيمىن, ۇلكەن جايلى ورىنتاقتا كاشەمير قارا قالپاقتى ساقال-مۇرتى قالىڭ وسكەن, بىراق ادەمى قيىلعان, تولىقتىعى مەندەي ەكەۋ كەلەتىن شومبال سىعاننىڭ تورەسى مەنىڭ «زدراستە» دەگەن ءىلتيپاتىمدى قۇلاعىنا دا ىلمەدى. «جۇكتى جەتكىزگەن سەن بە... بەرى جاقىندا...» دەدى ورىس تىلىندە. ءتۇسى سۋىق, داۋىسى دا تارعىل ەكەن كاپىردىڭ. تەسىلە قارادى. اۋزىندا سيگارا. موينىندا قالىڭدىعى ءيتتىڭ قارعى باۋىنداي جالپاق التىن القا. جيەگى التىندانعان جالپاق ەمەن ۇستەلگە تايادىم. بارون ار جاقتان ءسال ەڭكەيىپ العان ەكى بۋما اقش دوللارىن الدىما لاقتىرىپ تاستادى – 20000!.. باكەنە شكافتىڭ ۇستىندە جاتقان پيستولەتتى كوزىم شالدى. اقشانى اسىقپاي الدىم دا قالتاما سالىپ «راحمەتىمدى», وعان قوسا «ساۋ بولىڭىزدى» ۇمىتپاي ايتىپ, ەسىككە بەتتەي بەردىم. «توقتا, قازاق...» قاھارلى داۋىس! شوشىنىپ سەلت ەتكە­نىم­دى بايقاتپاي, جالت قا­رادىم. «سەن نە, قازاق, اق­شانى سا­نا­ماي­سىڭ با؟» ءبىر قولى الگىندە كوزىم تۇسكەن پيس­تولەتكە سوزىلعان سەكىلدى مە...

«و, قۇداي, مازاعىڭ با, ازابىڭ با...». باسىما ونداي ويدىڭ قايدان ساپ ەتە قال­عا­نىن قايدام «سەن بىزدىڭشە, قازاقشا ايت­قاندا, حانسىڭ! قازاقتار «حان ەكى سوي­لە­مەيدى» دەيدى. حان ءوز قولىمەن بەرگەن اق­شانى نەسىنە سانايمىن. سىزگە سەنەمىن» دەدىم. باروندى تۇسىنە الماي دال بولدىم. وتكىر كوزى وڭمەنىمنەن ءوتىپ بارادى. تورداعى تورعايدىڭ كەيپىندەمىن. سىر بەرمەدىم. «حان, دەيسىڭ بە...». سىعان تىلىندە شىعار, قاتتى داۋىستاپ ايتىپ الدى دا: «قايتار اقشانى, قازاق, شىعار قالتاڭنان...» دەدى ورىسشا. ەكى بۋمانى قالتامنان شىعارىپ جاتىپ, ء«اي, رىسپەك... حاندا نەڭ بار ەدى, جايىڭدى ءبىلىپ ۇندەمەي-اق, بەرگەنىن الىپ راحمەتىڭدى ايتىپ, قويا قويماسىڭ با...». بارون مەن قايتارعان 20000 دوللاردى قولىنا العان كۇيدە اياعىنىڭ استىنداعى قوقىس سالاتىن تور شەلەككە لاقتىرا سالدى. «وپ-پا, ويىندا نە بار؟!». التىن باۋى سىڭ­عىرلاعان ۇستەلدىڭ تارتپاسىن سۋىرىپ, ىشى­نەن باسقا ەكى بۋما اقش دوللارىن شىعاردى دا قولىما ۇستاتتى. كوزىمە تاعى دا تەسىلە تىك قا­رادى. «بولار ءىس بولدى!». مەن دە تەسىلە قال­دىم. «قايتار جولىڭدى بىلەسىڭ بە, قازاق؟». مىس­قىلداپ تۇر...

ۋكراينانىڭ شەكاراسىنا دەيىن جانىمدى شۇبەرەككە ءتۇيىپ جەتتىم. «حانعا» سەنبەدىم! جولى بۇرالاڭ-بۇرالاڭ, ەلسىز, قالىڭ ورمان. ەكى توعىزدىق «جيگۋلي» بىرەسە الدىمنان, بىرە­سە ارتىمنان قالماي ءجۇرىپ وتىردى دا, تۋ­را شەك­ارا­عا كەلگەندە قالىپ قويدى. سودان توق­تاماي جۇر­گەننەن-ءجۇرىپ وتىرىپ رەسەي شەكا­راسىنان ءوتتىم-اۋ. ء«ۇھ!..» العاشقى ماي قۇياتىن بەكەتتە توق­تاپ, ءبىر بۋمانىڭ ورتان بەلىنەن 100 دوللاردى سۋىرىپ الىپ, ايىرباستاتتىم... تازا ەكەن. ءبى­رىن­شى كەزدەسكەن ۇلكەن قالادا ەكىنشى بۋمانىڭ ور­تاسىنان سۋىرعان ەكىنشى 100 دوللارىم دا تازا بولىپ شىقتى... 

ءتۇس كورگەنمەن بىردەي بولعان سول وقيعا ەسى­مە تۇسسە, سول جولى قاپەلىمدە «حان» دەپ ايت­قان جالعىز اۋىز ءسوز جانىمدى ساق­تاپ قال­دى-اۋ, شاماسى دەپ ويعا باتامىن. ايت­پە­سە, سۇراۋ-ىزدەۋى جوق بوتەن جەر, بوگدە ەل, 90-شى جىلدار, كىم بىلەدى؟ چەحتار ءۇشىن بول­عان كسرو مەن اقش اراسىنداعى كيكىل­جىڭ­نەن ساۋ كەلگەن اعاڭنىڭ سول جولى رۋمىن شەكاراسىنان, سىعاندار مافياسىنىڭ ورداسىنان امان قايتۋى ەكى- تالاي ەدى... 
* * *
بۇل گوسپيتال ارداگەرلەرىنىڭ قاي-قاي­سى­سىنىڭ اڭگىمەسىن تىڭداساڭ دا قۇ­لاق قۇ­رى­شىڭ قانادى. «كاريب تەڭىزى داع­دا­رىسىنا» (كۋبا), ەفيوپيا مەن تاجىك­ستان­داعى قانتوگىستەرگە قاتىسقان قازاقتاردى وسىن­نان تاباسىز. ال ەندى ءتىلىن تابا الاسىز با, ول جاعىنا مەن جاۋاپ بەرە المايمىن. بان­گلادەشتە ينتەرناتسيونالدىق مىندەتىن ورىن­داعان ءبىر تۇركىستاندىق اعام بار. قۇ­جا­تىن ءوز كوزىممەن كوردىم. سىر اشپايدى. «قۇ­پيانى 50 جىل ساقتايمىن دەپ, قۇپيا قۇ­جاتقا قول قويعانمىن» دەيدى. «قازىر كە­ڭەس وداعى جوق قوي» دەسەم دە يلىكپەيدى دە كون­بەيدى. كەڭەستىك ءتارتىپتىڭ سالقىنى ءوتىپ كەتكەن... كىنالاي دا المايمىن.

تالعات ءسۇيىنباي,
«ەگەمەن قازاقستان»

الماتى

سوڭعى جاڭالىقتار

استانا قالاسىنىڭ پروكۋرورى اۋىستى

تاعايىنداۋ • بۇگىن, 11:35