ونىڭ جاقسىلىققا, جايساڭدىققا جانى قۇشتار. ولەڭگە شەكسىز عاشىق. پوەزيانىڭ ەڭ شاراپاتتى ونەر ەكەنىن, ءاربىر جۇرەككە شۋاق ەندىرەتىن, شۇعىلا شاشاتىن قاسيەتى بار ەكەنىن سەزىنەدى. ءار تۋىندىسىندا مەيىرىم مەن سۇيىسپەنشىلىك, قيماستىق سەزىمى قاناتتاسا جۇرەدى. قازاقتىڭ اسا كورنەكتى قالامگەرى ءابىش كەكىلباەۆ: «پوەزيا – جاراتقان يەنىڭ ءاماندا جالعىزدىق تورىنداعى پەندەلەرمەن پەيىلدەسسىن, پىكىرلەسسىن دەپ ادەيى جاراتقان اق قانات پەرىشتەسى», – دەپ باعالاعان. مەنىڭشە, نۇرلان وسى قاعيدانى بەرىك ۇستانادى. نۇرلان جاساندى بوياۋعا, جالت-جۇلت جارقىلداق سوزدەرگە قۇشتار ەمەس. جاراتىلىسى بيازى بولعاسىن جىرلارى دا ۇياڭ. شىعارمالارى ءومىردىڭ وزىندەگىدەي تابيعي. ءوز بولمىسىن قاز-قالپىندا ولەڭ ورنەگىنە تۇسىرۋگە بەيىم. ءومىردىڭ كولەڭكەلى جاقتارىنان گورى كۇنگەيلى تۇستارىنا كوبىرەك دەن قويادى. وسىنىڭ اسەرىنەن بولۋ كەرەك, العاۋسىز كوڭىل, اڭقىلداق پەيىل نۇرلان ولەڭدەرىنە ءار بەرىپ تۇرادى. نەنى ايتسا دا, نەنى جىرلاسا دا اعىنان جارىلادى. بولماشىعا قۋانىپ, بولىمسىزعا كۇيىنەدى. ارينە ناعىز اقىندىققا ءتان قاسيەت.
اقىن نۇرلاننىڭ كوكىرەگى كىرشىكسىز سەزىمدەردىڭ تۇنىق باستاۋى ىسپەتتى. سول كاۋسار سەزىمدەر ارناسىنان اسىپ, توگىلىپ تە كەتپەيدى نەمەسە تومەن تارتىپ ورتايىپ تا قالمايدى. سوندىقتان دا بولار ەل مەن جەرگە, ارداقتى اعالارى مەن ىزەتتى ىنىلەرىنە, دوستارىنا دەگەن ىستىق ىقىلاسى, تازا نيەتى كوپتەگەن ولەڭدەرىندە كولەڭكەسىز قالپىندا كورىنىس تاۋىپ, كوڭىلگە ۇيالايدى. قاي ولەڭىن الىپ قاراساق تا رياسىز تازا كوڭىلدىڭ, تاڭداي تۇنىق پەيىل مەن ىستىق ىقىلاستىڭ ءيىسى اڭقىپ تۇرادى. ول ءوزى جازعان ولەڭدى كەستەلەۋگە, ءتاتتى نەمەسە اششى سوزدەردى دەستەلەۋگە ءتىپتى قۇشتار ەمەس, كەرىسىنشە, ءوز ويىن كىبىرتىكسىز جەتكىزۋ ءۇشىن ءار ادامنىڭ (وقىرماننىڭ) جۇرەگىنە تىم ەتەنە جاقىنداپ باراتىن قاراپايىم, ۇعىمدى ادىستەردى تاڭداپ الاتىن سياقتى. نۇرلان اقىننىڭ جۇرەگى تىم نازىك. جەلدىڭ ۋىلىنەن, جاپىراقتىڭ دىرىلىنەن سىر ۇققىسى كەلەدى. اسىرەسە ادامدارعا دەگەن سەنىمى, بولاشاققا دەگەن ءۇمىتى شەكسىز. سول ءۇمىت, سول سەنىم اقىن ولەڭدەرىنە ءار بەرىپ تۇرادى. ءومىردىڭ دە, ادامداردىڭ دا بويىنان يماندىلىق پەن ادالدىقتى ىزدەگەن پەرىشتە كوڭىل نۇرلان اقىن ليريكالىق كەيىپكەرلەرىنىڭ جاعىمدى تۇستارىن جارقىراتا كورسەتۋگە جانىن سالادى.
اقىن بىلاي تولعانادى:
ماعان تىم جات سىرتتاي دوستى
قارالاۋ,
تىندىرىمدى, كەيدە ءىسىم شالالاۋ.
سۇيتە تۇرا ءتىلىن تاۋىپ پەندەنىڭ,
زور ماقساتىم – كىسىلىكتى باعالاۋ.
كىشىلىگى كىسىلىكپەن ۇلاسقان, الدى-ارتىن پايىمداعان ازامات-اقىننىڭ ايتار ءسوزى بۇل. قالتقىسىز پاك سەزىمنەن تۋعان تۇجىرىم.
نۇرلاننىڭ «اققۋ-جۇرەك», «وتىز بەسىنشى شىلدە», «ميزام شۋاق» كىتاپتارىن وقىپ وتىرىپ, مەن ءوزىمنىڭ جاستىق شاعىمدى, وردا بۇزار وتىزىمدى, قامال بۇزار قىرىق جاسىمدى ەسكە الىپ, ارتتا قالعان اياۋلى كەزەڭدەرمەن, قىز بىلەگىن جاستانعان جۇلدىزدى تۇندەرمەن قاۋىشقانداي كۇي كەشتىم. ونداعى ماحاببات جىرلارى شىنايىلىعىمەن باۋراپ الادى. ماحاببات تۇراقتىلىعىن, وتباسىنىڭ جاراسىمدىلىعىن تۋ ەتىپ ۇستايدى. اقىن ءىنىمىز وتە بالاجان, بالالارىنا ارناعان ولەڭدەرىندە دە ەمىرەنىپ, ەلجىرەپ تۇرادى. ماحاببات بوپ مازداعان اقىن ازاماتتىق تاقىرىپتاردا دا ەركىن قۇلاش سەرمەيدى. قوعامدىق-الەۋمەتتىك ماڭىزى بار ماسەلەلەردى تىلگە تيەك ەتەدى. سونىمەن قاتار قيالىنا قانات ءبىتىرىپ, تال بويىنا تالانت بەرگەن, قيالداپ كەلىپ, قيا الماي اتتاناتىن تۋعان جەرىنە, اتا-اناسىنا ارناعان جىرلارىنىڭ ورنى بولەك.
ءيا, بوزبالا كەزىمىزدە دەمەي-اق قويايىن, جىگىتتىككە اياق باسقان شاعىمدا وزىمە-ءوزىم «وسى مەن كىممىن؟» دەگەن ساۋالدى كوبىرەك قوياتىنمىن. جاۋابىن تاپپاي دال بولاتىن ساتتەرىم دە از ەمەس ەدى. نەگە ولاي بولاتىنىن وسى نۇرلاننىڭ «مەن كىممىن؟» دەگەن ولەڭىنەن وقىپ وتىرعاندايمىن. ءبارى مىنەزدەن ەكەن عوي.
جاقسى ءىسىم كەيىنگىگە ونەگە,
جامان ءىسىم توقپاق بولار توبەمە.
قانشا جەردەن ءمىنسىز بولعىم
كەلگەنمەن,
بۇل مىنەزىم دەگەنىمە كونە مە؟ – دەيدى نۇرلان. راس-اۋ!
ءمىنسىز دەمەكشى, «اقىننىڭ ولەڭى وزىنە تارتادى» – دەگەن ءسوزدىڭ جانى بار. كوركەم بەينەلەردى كوز ەمەس, كوڭىلمەن اڭعارۋعا بەيىم نۇرلاننىڭ شىعارمالارىندا سابىرمەن تەرەڭدە تۇنىپ اعاتىن, تۇبىندە بارىپ تەڭىزگە قۇياتىن ارنالى وزەننىڭ اعىسىنداي ءبىر تاماشا جىلى اعىستى كورەمىن.
بولات ۇسەنباەۆ,
اقىن, قازاقستان جازۋشىلار وداعىنىڭ مۇشەسى,
حالىقارالىق «الاش» ادەبي سىيلىعىنىڭ لاۋرەاتى
