اقيقاتىن ايتسام, ءدال بۇگىن ماعان بابالاردان ميراس قالعان دالا دەموكراتياسىنان ارتىق «قارا قىلدى قاق جارعان» ادىلدىك جوق سياقتى بولادى دا تۇرادى. ايتپەسە, جەر قايىسقان جوڭعاردى جاۋساتىپ, قۇمىرسقاداي قاپتاعان قىتايدى قالتىراتىپ, ورمانداي قالىڭ ورىسقا قىلىش كوتەرگەن قاھارلى ابىلايعا استىندا جالعىز اتى بار, توقسان ۇشتە جاسى بار قارت جىراۋ: «ابىلاي-اۋ, ابىلاي, مومىنعا كەلىپ بەك بولدىڭ, اتاڭدى بىلمەس قۇل ەدىڭ, اتاڭنىڭ تەگىن سۇراساڭ, ارقار ۇراندى جات ەدىڭ, قاي جەرىڭدە تورە ەدىڭ؟» دەپ قايمىقپاي قارسى كەلىپ, شىندىقتى بەتكە ايتا الار ما ەدى؟
«وكپەڭمەنەن قابىنبا, وتىڭمەنەن جارىلما, ورىسپەنەن سوعىسىپ, باسىنا مۇنشا كوتەرگەن, جۇرتىڭا جاۋلىق ساعىنبا», – دەپ ۇلان-عايىر دالانىڭ بيلىگىن ءبىر ۋىسىنا سىيعىزعان ءور ابىلايدى رايىنان قايتارا الار ما ەدى؟!.
قانداي زامان بولسا دا «قارا قىلدى قاق جارعان» اقيقاتتان اينىماعان اقتامبەردىلەر مەن ۇمبەتەيلەردىڭ ۇلاعاتىن دەموكراتيا شىڭى ەمەس دەپ كىم ايتتى؟! حالقىنىڭ قامىن ويلاماعان حان جاڭگىردى «حان ەمەسسىڭ ىلاڭسىڭ, قارا شۇبار جىلانسىڭ» دەپ جەرگە قاراتقان ماحامبەت ەرلىگىنىڭ كۇنى ءوتتى مە؟! دالانىڭ شىنجىر بالاق, شۇبار ءتوس بي-شونجارلارى قۇنانباي مەن الشىنبايدىڭ جەمقورلىعىن «كەم-كەتىك جينالىپتى تاز بەن سوقىر, ارقايسىسى ءوز قۇلقىنىن كوزدەپ وتىر...», دەپ بەتتەرىنە باسىپ, ءبىر اۋىز ولەڭمەن تۇرالاتىپ كەتكەن شوجە اقىننىڭ شىندىقتى شىڭعىرتىپ ايتار العىرلىعى بۇگىنگە دە اۋاداي قاجەت-اۋ!
الايدا, ءدال بۇگىن كوڭىل كۇپتى, كۇدىك كوپ. اينالامىزدا بولىپ جاتقان كەلەڭسىزدىكتەردى كورسەك تە كورمەگەندەي بولىپ, كوز جۇمىپ, اششى شىندىقتى بىلسەك تە بىلمەگەندەي بولىپ, اۋىز اشپاي وتىرعان سىڭايىمىز بار. قانداستارىمىزدىڭ ءبىرازى بولجاۋسىز زاماننىڭ ب ۇلىڭعىر بولمىسىنا بوي الدىرىپ, ەڭبەكتەن دە, ۇلەستەن دە قۇر قالىپ, سەندەلگەن سەڭدەي سالعىرتتىق سيندرومىنا ۇرىندى. ال ەندى ءبىر بولىگى «اۋزى قيسىق بولسا دا بايدىڭ بالاسى سويلەسىن» دەگەندەي, قالتالىلاردىڭ قاباعىن باعىپ, جاپپاي جاعىمپازدىققا بوي الدىردى.
«جاعىمپازدىق» اتتى جۇقپالى كەسەلدىڭ قوعامىمىزدى جاپپاي جايلاعانى سونشالىق, ۇلت مۇددەسىن ۇلىقتايدى-اۋ دەگەن زيالىلار دا, ەرتەڭگى وركەنيەتىمىزدىڭ ۇكىلەگەن ۇمىتىندەي جاستارىمىز دا بيلىك باسىنداعىلار مەن قالتالىلاردى ماداقتاۋدىڭ جارىسىنا ءتۇستى. جالعاندىق پەن جانتىقتىق مانساپ قۋعانداردىڭ قۇرالى بولىپ الدى. اقيقاتىندا ءالىپتىڭ ارتىن باققان جالتاقتىق پەن بيلىك باسىنداعىلارعا باس شۇلعي-
تىن جاعىمپازدىق قوعامىمىزدىڭ بولاشاعىنا قاۋىپ توندىرگەن قاتەرگە اينالدى.
ال اسقاق ارمانىمىز – تاۋەلسىزدىك تەڭىزىندە ءتاي-ءتاي باسقان مىنا ورتاق شاڭىراعىمىزدا ايتىلماي جاتقان اششى شىندىق از ەمەس. ەڭ الدىمەن بيلىك باسىنداعىلاردىڭ حالىق الدىنداعى, مەملەكەت الدىنداعى جاۋاپكەرشىلىگىنىڭ ءجىبى بوساڭسىپ, تازالىقتارىنا كولەڭكە ءتۇستى. ەندەشە اشىنا ايتار اقيقات بىرەۋ – ەڭ الدىمەن ەل ابىرويىن ويلاماي, ەشكىم دە ۇشپاققا شىعا المايدى. ەندىگى تاڭدا ەگەمەن ەلىمىزدىڭ ەن بايلىعىن يەلەنگەن بيلىك سالالارىن باسقاراتىن جوعارى لاۋازىمدى قانداستارىمىزدىڭ بارلىعىنا قويىلاتىن ءبىرىنشى تالاپ – تۋعان حالقى مەن تۋعان جەرىنە ادالدىق بولۋعا ءتيىس. تەك ەندى اۋمالى-توكپەلى مىنا زاماندا ەن بايلىققا يە بولىپ, مەملەكەتتىك م ۇلىكتەن مول ۇلەس العان قانداستارىمىز «رۋحاني جاڭعىرۋ» اياسىندا تۋعان جەرگە تۋ تىگىپ, ەلىنىڭ ەرتەڭىن, حالقىنىڭ مۇددەسىن, ۇلتىنىڭ بولاشاعىن ويلايتىن پاتريوتتىققا بەت بۇرۋى ەل ءۇشىن اۋاداي قاجەت. قازىرگى ميلليونداردى ساپىرىپ جۇرگەن قالتالى قازاقتار كوكتەن تۇسكەن جوق.
بۇگىنگى كورپوراتسيالار مەن اكتسيونەرلىك قوعامداردىڭ قوجالارىن دا, ءىرى بانكيرلەردى دە اينالاسى جيىرما جىلدىڭ ىشىندە قوياردا قويماي قولدان جاسادىق. سوندىقتان ولار مىنا شىدامى شەكسىز حالقىنىڭ الدىنداعى, تالقىسى قاتال تاريح الدىنداعى جاۋاپكەرشىلىكتەرىن جەتە سەزىنە ءبىلۋى پارىز. قولدارىنا شوعىرلانعان مول قارجىنى ەلىمىزدىڭ تۇرالاعان ەكونوميكاسىن كوتەرىپ, ءوندىرىسىن ۇلعايتۋعا, حالىقتىڭ جۇتاعان رۋحاني, مادەني يگىلىكتەرىن جانداندىرىپ, قوعامنىڭ قازىرگى تىعىرىققا تىرەلگەن الەۋمەتتىك جاعدايىن شۇعىل ساۋىقتىرۋعا جۇمساۋى كەرەك.
قازاققا اششى شىندىقتى قازاقتان باسقا ەشكىم ايتپايدى. ەندەشە بارىمىزدى بار, جوعىمىزدى جوق دەپ ايتار كەز كەلدى. «باس كەسپەك بولسا دا ءتىل كەسپەك جوق» اتتى بابالار ۇلاعات ەتكەن ۇلى ءۇردىستى, «دۇشپان كۇلدىرىپ, دوس جىلاتىپ ايتار» اتتى قاعيداعا نەگىزدەلگەن دالا دەموكراتياسىن جوعالتىپ المايىق...
جىلقىباي جاعىپار ۇلى,
«ەگەمەن قازاقستان»
