اكە-شەشەلەرىمىز ءبىر تۇندە ءتۇتىن تۇتەتىپ وتىرعان اتامەكەنىنەن قوتارىلا اۋىپ, قازاق ەلىنە جەتكەنشە كورگەن نەبىر قيىندىقتاردى ايتقاندا كوز جاستارىن كول ەتەتىن. تاعدىردىڭ تالكەگىمەن كورمەگەن قورلىقتارى قالماعان. تەك تىنىشتىق ۇيالاعان كەڭ-بايتاق قازاقستاننان پانا تاۋىپ, قازاق حالقى تۋعانىنداي بولىپ كەتكەن. جارتى قۇرتتى ءبولىپ جەپ, مەيىرىن توككەن. «اشتىقتا جەگەن قۇيقانىڭ ءدامى اۋىزدان كەتپەس» دەمەكشى, سول ءبىر ءناۋبات زاماندا باسى اۋعان جاققا بوسىپ كەتكەن پولياكتاردى ءبىر قوتانعا ۇيىستىرىپ, قىزىعىن دا, قيىندىعىن دا باستان بىرگە كەشىرگەن تۇرعىلىقتى حالىقتىڭ قوناقجاي, باۋىرمال, مەيماندوس قاسيەتتەرىنە كەرەمەت ءتانتىمىز.
وزگەلەر سەكىلدى ساياسي قۋعىن-سۇرگىنگە تۇسكەن پولياكتاردىڭ كەيىنگى ۇرپاعى رەتىندە مەن دە ءوزىمدى قازاق اعايىندار الدىندا قارىزدارمىن دەپ ەسەپتەيمىن. تاريحي اتاجۇرتتان الىستا جۇرسەك تە, ء«بىر ءۇيدىڭ بالاسىنداي, ءبىر قولدىڭ سالاسىنداي» تاتۋ-ءتاتتى ءومىر ءسۇرىپ جاتىرمىز. دوستىعىمىزعا ەش قىلاۋ تۇسكەن ەمەس. ءتول تاريحىمىزدى, مادەنيەتىمىز بەن ءتىلىمىزدى ۇيرەنۋگە بارلىق مۇمكىندىكتەر جاسالعان.
سۇرقيا ساياساتتىڭ قۇربانىنا اينالعان اتا-اجەلەرىمىزدىڭ 20 مىڭعا جۋىق ۇرپاعى نەگىزىنەن تايىنشا اۋدانىن قونىس ەتىپ, ەلىمىزدىڭ گۇلدەنۋىنە ۇلكەن ۇلەستەرىن قوسىپ كەلەدى. ء«بىزدىڭ ءبىر عانا وتانىمىز بار, ول – قازاقستان!» دەگەن ءسوزدى بالالارىمىز بەن نەمەرەلەرىمىز دە كوكىرەكتەرىنە ۇيالاتقان.
اناتولي كراششەۆسكي,
وبلىستىق «كوپەرنيك» پولياك مادەني ورتالىعىنىڭ توراعاسى
سولتۇستىك قازاقستان وبلىسى
