25 مامىر, 2011

اقسەلەۋ

2010 رەت
كورسەتىلدى
32 مين
وقۋ ءۇشىن
ماقالا شىركىننىڭ قالاي جازىلاتىنىن كەيدە ءوزىڭ دە تۇسىنبەي قالاسىڭ. جۇرەگىڭنىڭ ءبىر تۇك­پى­رىن­دە جۇرگەن تاقىرىپقا ايلار بويى قولىڭ بار­ماي-اق قوياتىنى بولادى. سول تاقىرىپتىڭ اياق اس­تىنان, ءبىر عانا تۇرتكىمەن جازىلىپ قالا­تىنى دا بولادى. جاقىندا «حابار» ارناسى شاقىر­دى. «سونى­مەن, سولاي دەيىك» اتتى باع­دارلامانىڭ كەزەكتى تۇسىرىلىمىنە. بۇل جولعى تا­قىرىبى – اقسەلەۋ سەيدىمبەك. اقاڭنىڭ قال­دىرعان ءىزى, اقاڭ­نىڭ بەرەر تا­عىلىمى. «اقسەلەۋ اعامەن بىرگە جۇمىس ىستەگەنىڭىزدى بىلەمىز, ستۋ­دياعا كەلىپ, ەستەلىك ايتىپ بەرسەڭىز», دەپ تەلەفون شالعان ەدى حاباردى ۇيىمداستىرۋشى جۋر­ناليستەردىڭ ءبىرى. ستۋدياعا كىرگەن بەتتە ال­دىمنان شىققان ۋنيۆەرسيتەت قىزمەتكەرى ءۇر­جا­­مال: «ءسىز اقسەلەۋ اعا تۋرالى جازبادىڭىز عوي. ەستەلىك كىتاپتىڭ بارلىق ماتەريالدارىن الماتىعا, باسپاعا جىبەرىپ قويدىق. سىزدەن ما­قالا  كۇتىپ ەدىك», دەگەنى. وسىدان ءبىراز ۋاقىت بۇ­رىن اقاڭنىڭ قىزى, استاناداعى «قازاقستان» كون­تسەرت زالىنىڭ ديرەكتورى پەريزات قارىن­دا­سىم: «پاپام تۋرالى كىتاپ قۇراستىرىپ جا­تىر­مىز. ءسىز ەستەلىك جازىپ بەرەتىن شىعارسىز», دەگەن. قاشانعا دەيىن تاپسىرعانىم ءجون دەپ انىق­تاپ سۇراماپپىن. گازەتتىڭ بىتپەيتىن دە قويمايتىن جۇمى­سىمەن جاعالاسىپ جۇرگە­نى­مىزدە ۋاقىت وتكىزىپ العانىمدى ستۋديادا ءبىر-اق ءبىلىپ, قىسىلىپ قال­دىم. بۇل ماقالادا قازاقتىڭ كورنەكتى قالام­گەرى, قايراتكەرى, عالىمى اقسەلەۋ سەيدىمبەكتىڭ سوڭىندا قالعان باي مۇرانى تالداپ, تارقاتىپ جاتۋعا مۇرشا جوق ەكەنىن ايتىپ الۋعا تۋرا كەلەدى. ماقساتىم اقاڭنىڭ ومىرىندەگى ونەگەلى ورنەكتەردىڭ ءوزىم كورگەن كەيبىر ورىمدەرىن اڭگىمەلەپ ءوتۋ عانا. «ءوز باسىم ابىشتەي ءبىرتۋار تۇلعا­مەن ءبىر كەزدە عۇمىر كەشىپ, قاتار جەر باسىپ جۇرگەنىمدى تاعدىردىڭ سىيى دەپ بىلەمىن» – اقاڭنىڭ ءابىش كەكىلباەۆ تۋ­رالى جازعان «ءبىرتۋار» اتتى ماقالاسى وسىلاي اياقتالا­دى. سول ايتىلعانداي, مەن دە قازاقتىڭ اقسەلەۋىنە ءارى ءىنى, ءارى باۋىر بولعانىمدى, بىرنەشە جىل بويى بىرگە جۇمىس ىستەگەنىمدى, باس-اياعى 35 جىلداي قاتارلاسا ءجۇر­گە­نىم­دى تاعدىر­دىڭ ماعان سىيلاعان ءبىر تار­تۋى دەپ بىلەمىن. سوعان شۇكىرشىلىك ەتەمىن. جاڭاعى ايتقان حابار تۇسىرىلەتىن كۇنى تاڭەرتەڭ جۇمىسقا شىعاردا اقسە­لەۋ سەيدىمبەكتىڭ التى تومدىعىن سورە­دەن الىپ, ۇستەل ۇستىندە ۇزاق ويلانىپ وتى­­رىپ قال­عا­نىم. پەريزات ءبىرىنشى توم­عا: «بۇل التى تومدىقتى پاپام جاقسى كورە­تىن ساۋىتبەك اعاما قۇرمەتپەن تارتۋ ەتەمىن. پەريزات اقسەلەۋقىزى. 19.04.11» دەپ جازعان ەكەن. «پاپام جاقسى كورە­تىن» دەگەن ءسوزى ءجۇ­رەگىمدى ەلجىرەتىپ ءوتتى. اقاڭ ۇيىندە بىزدەي ىنىلەرىن ايتىپ وتىراتىن بولعانى عوي سوندا دەپ ويلاپ, قۋانىپ تا قالدىم. وسىدان ءدال وتىز بەس جىل بۇرىنعى كورىنىستەر كوز الدىما كولدەنەڭ تارتىلا بەردى. 1976 جىلدىڭ ەرتە كوكتەمى ەدى-اۋ... «سو­تسياليستىك قازاقستان» گازەتى رەداك­تسيا­­سىنىڭ ادەبيەت جانە ونەر ءبولىمىنىڭ ءتىلشىسى كەزىم. ءبولىم مەڭگەرۋشىسى بولات بو­داۋباەۆ ورتالىق كوميتەتكە جاۋاپتى جۇمىس­قا اۋىستى دا, ورنىنا «ورتالىق قازاق­ستان» گازەتىندە جاۋاپتى حات­شى­لىق قىزمەت اتقارىپ جۇرگەن اقسەلەۋ سەي­دىمبەكوۆ كەلدى. بۇل ورىن الماتى­داعى تالاي ءمۇيىزى قا­را­عايداي اقىن-جا­زۋشىنىڭ تۇندە تۇسىنە كىرەتىندەي قادىر­لى قىزمەت بولاتىن. پار­تيانىڭ تۇكىرىگى جەرگە تۇسپەي تۇرعان كەز. ورتالىق كومي­تەتتىڭ ورگانى ماقتاسا دا, داتتاسا دا اقي-تاقي اقيقاتتى ايتقانداي قا­بىل­دانادى. سونداي قىزمەتكە وبلىس­تىق گازەتتىڭ ءجۋرناليسى شاقىرىلعانى تالاي ادامدى تاڭداندىرىپ تاستاعانى, ءتىپتى رەداكتسيا باسشىلىعىنىڭ بۇل شەشىمىنە رەداكتسيانىڭ دالىزىندە «الماتىدان ادام تاپپاعانداي مۇنىسى نەسى؟» دەپ كۇڭ­كىل­دەۋ­شىلەردىڭ كەزدەسكەنى دە ەسىمىزدە. ورتالىق كوميتەتتىڭ ورگانى بولعان­دىقتان قىز­مەت­كەر­لەردىڭ ماتەريالدىق جاعدايى وزگە گازەتتەرگە قاراعاندا ءشۇ­كىر­شىلىك دەسەك تە, الماتىدا قازاقتىڭ پايىزى جيىرماعا دا جەتپەيتىن كەزى عوي, «سوتسياليستىك قازاق­ستان­نىڭ» ءوزىن­دە دە پاتەر ماسەلەسى ۋشى­عىپ تۇراتىن, اۋىق-اۋىق پاتەر كەزەگىن بۇ­زىپ جىبەرەتىندىكتەن رەداكتسياداعى ءۇيسىز-كۇيسىز­دەر­دىڭ دە, ءۇيىن كەڭەيتۋدى كۇتىپ ءجۇر­گەن­دەر­دىڭ دە وبلىستاردان شاقىرىل­عان­داردى ونشا قالاي قويمايتىنى بەلگىلى ەدى. الايدا, جاڭا ءبولىم مەڭگەرۋشىسى ال­عاش­قى كۇندەردەن-اق ۇجىمعا ەتەنە ءسىڭى­سىپ, ۇلكەنگە دە, كىشىگە دە قادىرلى بولىپ كەتتى. بوي دەسەڭ بويى بار, وي دەسەڭ ويى بار, سوي دەسەڭ سويى بار, قازاق وسىنداي دەگىزەتىندەي ءبىتىمى بولەكشە ازاماتقا كىم-كىم دە سۇيسىنە قارايتىن. اعانى اعاداي, ءىنىنى ىنىدەي سىيلايتىن ادامگەرشىلىگى دە, جار­قىل­داعان جايساڭ جانى دا بىردەن كورىنەتىن. جۋرناليست رەتىندە دە مۇنداي قىزمەتكە ابدەن لايىقتى ەكەنىن العاشقى اپتا­لار­دىڭ وزىندە تانىتىپ ءۇل­گەردى. رەداكتسيانىڭ جۇمىس بابىندا­عى وتىرىستارىندا, جيىن-جينالىس­تار­دا ورەلى ويىمەن بولەكتەنىپ تۇردى, ءبو­لىم­نىڭ جۇمىسىنا تىڭ تىنىس الىپ كەلدى, سونى سەرپىن قوستى. ەڭ باستى­سى, اقاڭ­نىڭ كەلۋىمەن بۇرىن «سىقيعان سق» دەپ اتى شىققان تىم رەسميلەۋ رە­داك­تسيانىڭ ومىرىنە كادىمگىدەي وزگەرىس ەندى. اقسەلەۋ «قورامسا تاۋلار قورشا­عان قالا قاپىرىق, قاپىرىق قالا جاتا­دى سامال شاقىرىپ» دەپ كەڭشىلىك كۇڭى­رەنەتىن الماتىعا سارىارقانىڭ سالقىن سامالىن الا كەلگەندەي اسەر ەتتى. ادام­داردىڭ سويلەۋ مانەرىندە, ويلاۋ جۇيە­سىندە اجەپتاۋىر ەركىندىك پايدا بولدى. اقاڭنىڭ جۇمىس كابينەتى الماتىداعى زيالى قاۋىمدى ماگنيتتەي تارتىپ تۇرا­تىن. اقىن دا, جازۋشى دا, كومپوزيتور دا, ءانشى دە, عالىم دا, شارۋاسى بولسا دا, بولماسا دا, اقاڭا كەلىپ, اڭگىمە-ءدۇ­كەن قۇرىپ كەتەتىن. تالاي اڭگىمەنىڭ اياعى اۋەلەگەن انگە, كۇمبىرلەگەن كۇيگە ۇلا­سىپ جۇرە بەرەتىن. ءبىر جولى جۇسەكەڭنىڭ – جۇسىپبەك ەلەبەكوۆتىڭ كەلگەنى دە بار. نۇرعيسا اعامىز, اپتا دەمەي-اق قويايىق, اي ارالاتپاي سوعىپ, كۇي تارتىپ كەتەتىن. ءشامىل مەن جانىبەك ءتىپتى ءجيى كەلەتىن. «سارىارقا» مەن «داۋرەن-ايدى» ءجانى­بەكتىڭ اقسەلەۋدىڭ بولمەسىندە جاتتا­عانى, نەسىپبەكتىڭ سوزىنە ءبارىمىز ءار جا­عىنان ۇڭىلگەنىمىز كوز الدىمدا. «سارى­ار­قانىڭ» قايىرماسى ءاۋ باستا «قاسيەت­تى ءتورىم, كەر بيىگىم, جەزكيىگىم, شەر-كۇيىگىم – سارىارقا!», دەپ بىتەتىن. كەيىن 86-نىڭ زوبالاڭى تۇسىندا ءتيىستى ورگان بۇل نە قىلعان شەر-كۇيىك دەپ ءشۇيىل­گەندە ونى «ءسوز ءتۇيىنىم» دەپ وزگەرتۋگە تۋرا كەلدى عوي. بۇگىن تىڭداپ وتىرساڭىز, قازىرگى كۇنگە سول «ءسوز ءتۇيىنى» دۇرىس كەلىپ تۇرعان سياقتى. ءسويتىپ, اقسەلەۋ سەيدىمبەكوۆ اينا­لا­سى بىرەر ايدىڭ ىشىندە الماتى ەليتا­سى­نىڭ ورتاسىنا بالداي باتىپ, سۋداي ءسىڭىپ جۇرە بەردى. جاسى وتىزدان جاڭا اسقان جىگىتكە ادەبيەتىمىزدىڭ اق­ساقالدارى دا قۇرمەت­پەن قاراۋعا اينالدى. ءبىر ماقالاسىن وقىتىپ, قول قويدىرىپ الۋعا عابەڭ­نىڭ – عابيت مۇسىرەپوۆتىڭ ۇيىنە اقاڭا ىلەسىپ بار­عا­نىم­دا بۇعان كوزىم انىق جەتكەن. كلاسسيك قالام­گەرىمىز «ويانعان ولكەنىڭ» جالعاسىن – «جات قولىن­دانى» جازۋعا كىرىسكەن كەزى ەكەن. سودان بىرەر جىل بۇرىن «لەنينشىل جاس­تا­عى» تانىمدىق ءمانى مول ماقالالارىن وقىپ, اق­سەلەۋگە قا­راعاندى شاح­تا­لارىنىڭ عاسىر باسىن­داعى جاي-كۇيى جايىندا دەرەكتەر ىزدەتۋىن سۇراپ حات جول­داپتى. اقاڭ ول ماسە­لە­مەن ابدەن ەگجەي-تەگجەيلى اينالىسىپ, كو­لەمى ەداۋىر ماتەريالدى قول­مەن كوشىرىپ تۇرىپ عا­بەڭە جىبەرىپتى. عابەڭ اقسەلەۋدىڭ سول وتىنىشكە سونشاما جاۋاپكەرشىلىكپەن قاراعانىنا, شارۋانى سونشالىقتى تىڭ­عىلىق­تى تىندىرعانىنا ءارى ءتانتى بولىپ, ءارى تاڭ­دا­نىپ وتىردى. الاشتىڭ اقسەلەۋى­مەن ءبىر بولىمدە بەس جىل بويى بىرگە جۇمىس ىستەگەن كەزە­ڭىم ومىرىمدەگى عاجاپ شاق دەپ بىلەمىن. اقاڭ ارقىلى قازاقتىڭ دارحان جانىن, كەڭ كوڭىلىن, ەر كوڭىلىن, سەرى كوڭىلىن ەرەكشە سەزىنە الدىم. بەس جىل بويى باۋىرىنا تار­تىپ, كادىمگى ءبىر تۋ­عان ىنىسىندەي ەركەلەتۋمەن ءوتتى. ءيا, ارتىق ايتىپ وتىرعانىم جوق. اقاڭنىڭ «كۇڭگىر-كۇڭگىر كۇمبەز­دەر» كىتابى شىق­قاندا جازعان قول­تاڭباسىن ءوز باسىم مىنا ومىردەگى ءبىر باقىتتى باعام دەپ بىلەمىن. «ساۋىتبەك! ەگەر مەندە ءىنى بولسا, ول سەندەي بولسا, سوعان قاناعات ەتەر ەدىم. قۇرمەتپەن – س.اقسەلەۋ. 23.ءحى.81», دەپ جازعان ەدى قايران اعام. اقسەلەۋدەي ازاماتقا ىنىلىككە جاراۋ دا قادىرىن بىلگەن ادامعا باقىت بولسا كەرەك. سول كىتاپ ءدايىم ءۇي كىتاپحانامنىڭ تورىندە تۇرادى. ءبىز بولىمدە ءۇش ادام جۇمىس ىستەدىك. ءبولىم مەڭگەرۋشىسى – اقسەلەۋ سەيدىمبەكوۆ, ادەبي قىزمەتكەرلەرى – اقىن كەڭ­شىلىك مىرزابەكوۆ ەكەۋىمىز. اقاڭنىڭ جۇمىستاعى كەڭدىگى, ادامعا سەنۋى ءبىر كەرەمەت. قايدا جۇرگەنىڭدە, قايدا تۇرعا­نىڭ­دا شارۋاسى شامالى. تاپسىرعان ءىسىن تىندىرىپ وتىرساڭ بولدى. باستىقتار ىزدەي قالسا, «مەن كىتاپحاناعا جىبەرىپ ەدىم» دەگەن سياقتى ءسوزىن ايتا سالادى. سونى ءبىزدىڭ كەڭشىلىك پايدالانۋداي-اق پايدالاندى. ونىڭ جۇمىسى جەڭىلدەۋ, اڭگىمەلەردى, ولەڭدەردى, سىن ماقا­لا­لار­دى بۋما-بۋماسىمەن الدىن الا دايىن­داپ, اقاڭا قول قوي­دى­رىپ الادى دا, ماتەريالدارىن رەداك­توراتقا تاپسىرعان سوڭ ەركىندەۋ جۇرە بەرەدى, ارا-تۇرا سايران قۇرىپ تا كەتەدى. بۇكىل مادەنيەت, تاريح, ونەر ماسەلەلەرىن ايتپاعاندا, اۋىلداعى مادەني قىزمەت, كىتاپحانالار جۇمىسى, كوركەمونەرپازدار, حالىق تەا­ترلارى دەگەندەرگە دەيىنگىنىڭ ءبارى مەندە. ولاردىڭ تىعىز دايىندالاتىندارى, اياق استىنان نومىرگە سالىناتىندارى دا از ەمەس. سودان دا جۇمىستا, نەگىزىنەن, تاپجىلماي وتىرامىن. ءار ماتەريالعا ورىنداۋشىمەن قاتار ونى وقىعان ءبولىم مەڭگەرۋشىسى مىندەتتى تۇردە قول قويۋى كەرەك. سوندايدا ءبىزدىڭ اقاڭنىڭ تاپ­تىر­ماي كەتەتىن كەزدەرى ءجيى بولادى. قازىر­گىدەي قالتافون دەگەن جوق. اندا بارۋى مۇمكىن-اۋ, مۇندا بارۋى مۇمكىن-اۋ دەگەن جەرلەرگە جانۇشىرىپ تەلەفون شالاسىڭ, كەيدە تاۋىپ الاسىڭ, وندايدا تاكسي ۇستاسا دا جەتەدى, كوبىنە تاپپاي قالاسىڭ. پارتيا­لىق گازەتتە, تسك-نىڭ ورگانىندا ءبولىم مەڭگەرۋشىسى ورنىندا وتىرمايدى دەگەن ءسوز سوندايدان شى­عا­دى. اي سايىن پارتيا جينالىسى. ولاردا كوممۋنيستەردىڭ ەڭبەك ءتارتىبىن ساق­تاۋى ءسوز بولماي تۇرمايدى. اقىرى اقاڭ مۇنىڭ دا ءبىر امالىن تاپتى. ماتەريال باسىلاتىن قا­عازدارعا اپپاق, تازا كۇيىندە قولىن قويىپ بەرەتىن بول­دى... سول اق قاعازدى ماشينيستكا قىز­دار­عا ماتەريالدىڭ سوڭعى بەتىن باساردا بەرە قوياسىڭ, اقاڭ­نىڭ قولى ماتە­ريال­دىڭ سوڭىنىڭ سىرت­قى بەتىنە كەلە قويا­دى... بولدى, ءبىتتى. ماقالانى ءبولىم مەڭ­گەرۋشىسى وقىعان, وقىپ قولىن قويعان... ءسويتىپ ءجۇرىپ جات­تىق. ادەبيەت جانە ونەر ءبولىمىنىڭ مەڭ­گەرۋشىسى اقسەلەۋ سەي­دىمبەكوۆتىڭ جۇ­مىس ورنىنان تابىل­ماي قالا بەرەتىنى, سونىڭ سالدارىنان كەي ماقالالاردىڭ رەداكتورعا تىكەلەي بارا بەرەتىنى جونىندەگى سىن دا ساپ تىيىلدى. دەگەنمەن, اشكەرە بولمايتىن ارەكەت بار ما. بىرنەشە ايدان كەيىن رە­داكتوردىڭ ورىنباسارى سارباس اقتاەۆ اعام كابينەتىنە شاقىرادى. «نەمەنە, وسى سەنىڭ باستىعىڭ ماتەريالدى ءتىپتى ءتۇ­زەتپەيتىن بولعان با؟» دەيدى. داۋى­سىن­دا تاڭدانىس تا بار, سەكەم الۋ دا جوق ەمەس سياقتى. «ساكە, ول ماتەريال­دىڭ قالاي دايىن­دا­لۋىنا بايلانىستى عوي. تۇزەتىل­مەي­تىن­دەي ەتىپ دايىنداعان سوڭ ءبولىم مەڭ­گەرۋ­شىسىنىڭ قول تيگىزبەۋى زاڭ­دىلىق قوي...», دەپ ءۋاج ايتىپ جاتىرمىن... ساكەڭ باسىن شايقاپ, كۇلدى دە قويدى. سونداي قىزىق كۇندەرىمىز كوپ بولۋشى ەدى. اقسەلەۋدىڭ شەشەندىگىنە قايران قالا­تىنبىز. ارعى-بەرگىنى ايتىپ, قاي-قايدا­عىنى قوزعاپ, قوڭىر ءۇندى ماقا­مى­مەن باپتاپ سويلەپ كەپ بەرگەندە كو­مەيىنىڭ ارعى ءبىر تۇكپىرىنەن ءسوز مارجانى توگىلەتىن دە جاتاتىن. «مىنا ارقادا تامالار مەن نايماندار جاپسارلاس قوي. سول نايماننىڭ ىشىندەگى باعا­نا­لىنىڭ ەڭ ءبىر جۋان ءسىڭىر بايى سان­دى­بايدىڭ ەردەنى بولعان. بۇل باياعى اعا سۇلتان سايلاۋىندا شوقاننىڭ ءوزىن جەڭىپ كەتەتىن ەردەن. ءبىزدىڭ جاقتا «جەردى جاراتۋىن قۇداي جاراتقان, بىراق تاراتۋىن ەردەن تاراتقان» دەگەن ءسوز بار. سول ەردەننىڭ باتىرلىقپەن دە اتى شىققان. ءوزى ات ءۇس­تى­نەن الدىرمايتىن كون­تاقىم بولىپ­تى. ونىڭ ۇستىنە اتاقتى نايزاگەر», دەپ باستاپ, ىقىلاستىڭ «ەردەن» كۇيىنىڭ شى­عۋ اڭىزىن تاپ ءبىر الدىنداعى قابىر­عا­دان تەك وزىنە عانا كورىنەتىن ءماتىندى وقىپ وتىرعانداي سونشالىقتى جاتىق تىلمەن بي­پازداپ بايانداي جونەلەتىن. كوڭىلىنىڭ قۇسى تۇسكەندە اڭگىمەنى تاڭدى تاڭعا ۇرىپ ايتۋعا بار ەدى. 2004 جىلى قوي­شى­عارا اعام ەكەۋى ۇيدە قوناقتا بولعاندا تۇنگى تورتكە دەيىن ءبىر حيكايادان كەيىن ءبىر حيكايا اعىتقان-دى. اقاڭنىڭ سول تۇندەگى ايت­قاندارىنان  بىزبەن بىرگە بولعان قالامگەر دوسىم كەيىن ءتورت اڭگىمە جازىپ شىقتى. اقاڭا ايتقىزساڭىز, شىعۋ اڭىزى جوق كۇي بولمايتىنداي, ناقتى ءبىر وقي­عاعا سۇيەنبەسە جاي اسەردەن كۇي شىق­پايتىنداي, ەلدىڭ ومىرىندەگى بىردە-ءبىر وقيعا كۇيدە كەستەلەنبەي قالمايتىنداي. مەكتەپ بىتىرگەننەن كەيىن اۋىلدا قالىپ ەكى جىل قوي باققان, كەيىن تالاي جىل جاستار گازەتىنىڭ ءتىلشىسى بولىپ ءومىرىنىڭ دەنى تابيعات اياسىندا وتكەن, قازاقتىڭ دالاسىن الدىندا جايۋلى جاتقان كىتاپتاي وقي بەرەتىن اقاڭنىڭ ارقايسىسى ءبىر-ءبىر ەتنوگرافيالىق ەتيۋد سياقتى اۋىزشا اڭگىمەلەرى ءتىپتى عاجاپ. قۇرعاق ءسۇت, قىزىل ىرىمشىك, تاسقورىق, ۋىز­قاعا­ناق, شاشىراتقى, سىرگەجيار, سەرنە, بۇل­قىنشاق, مالما, تارامىس, تالقى, تۋلاق دەگەن سياقتى حالىقنامالىق ۇعىمدارعا قاتىستى نەشە ءتۇرلى جايلاردى سونداي اسەرلى ەتىپ ايتاتىن. اسەرلى دەمەكشى, اقاڭنىڭ اۋىزشا اڭگىمەلەرىندە دە, جازباشا دۇنيەلەرىندە دە ارتىق-اۋىس ايتۋ, بوياۋدى قالىڭداتىڭقىراپ جاعۋ بولماي تۇرمايتىن. وعان دا تۇسىنىستىكپەن قاراۋ كەرەك. اقاڭنىڭ ايتقانىندا دا, جازعا­نىن­دا دا تۇپتەپ كەلگەندە بارىنەن بۇ­رىن حالقىنىڭ, ءوزى جانىنداي جاقسى كورەتىن, جولىندا قۇربان بولۋعا دايىن حالقىنىڭ ابىرويىن اسقاقتاتۋ, ءباسىن بيىكتەتۋ ماقساتى تۇراتىن. مۇندايعا وزگە ەلدەر ءال­دەقايدا تەرەڭىرەك ءمان بەرەدى. انا جىلى نيكيتا ميحالكوۆتىڭ «ءسىبىر شاش­تارازى» ءفيلمى توڭىرەگىندە ءبىراز داۋ-داماي كوتەرىلگەنى ەستە. سو­لاردىڭ ءبىرازى رەسەي مۇنداي بولعان ەمەس, رەجيسسەر ەلدى كوتەرمەلەپ كور­سەت­كەن دەگەنگە سايدى. سولاردىڭ ءبارىنىڭ اۋ­زىن سۋ­رەتكەر: «موي فيلم نە و توم, كاكايا بىلا روسسيا, ا و توم, كاكايا ونا دولجنا بىت» دەگەن جالعىز سوزبەن جاپتى. ەلدى ويلايتىنداردىڭ ءبارى ەستى سوزگە توقتادى. اقسەلەۋدىڭ قازاعى – الاشتىڭ ارداق ازاماتىنىڭ ار­مان-اڭسارىنان تۋعان قازاق. اقسە­لەۋ­دىڭ قازاعى – ءدال سولاي بولعان قازاق ەمەس شىعار, بىراق ءدال سولاي بولۋعا ءتيىس قازاق. اقسەلەۋ اسپەتتەپ وتكەن ەلدىك, ەرلىك, ورلىك, بىرلىك – ءبىزدىڭ ءبارىمىز ۇم­تى­لاتىن ۇلى بيىك. سىرت كوزگە سال-سەرىنىڭ سالتىمەن سالقام جۇرگەندەي كورىنەتىن اقسەلەۋدىڭ قاعازعا ۇقىپتىلىعى دا بولەكشە ەدى. وتكەن جىلى ورتالىق مۇراعاتتا اقسە­لەۋ سەيدىمبەك ءوزى كوزى تىرىسىندە وتكىزىپ كەتكەن قۇجاتتاردىڭ كورمەسى ۇيىم­داس­تى­رىلدى. اقاڭ مۇراعاتقا 3 مىڭنان استام قۇجات تاپسىرعان ەكەن, سونىڭ 700-دەن استامى جازىسقان حاتتارى. جينال­عان جۇرتتىڭ نازارىنا 250 قۇجات ۇسى­نىلدى. ۇيىنە بارساڭىز كىتاپ سورە­لەرى­نىڭ ۇلكەن ءبىر بولىگى قاز-قاتار تىزىلگەن پاپكالار بولاتىن. تاقىرىپ-تاقىرىپقا ءبولىپ, ۇلكەن ارىپتەرمەن تاڭبالاپ تاس­تا­عان. گازەتتەن قاجەت ماقالا كورسە دە, كىتاپتان كەرەك دەرەك تاپسا دا تاپ-تۇي­ناق­تاي ەتىپ سوعان تىگىپ نە جازىپ قويادى. ما­قالا نە زەرتتەۋ ەڭبەك قولعا الا قال­سا, جاڭاعى پاپكانى اشادى دا الگى ما­تەريالدى قالاۋىنشا پايدالانا بەرەدى. دۇنيەدەن وتەرىنەن ءبىر جىلداي بۇرىن ۇيىنە بارعانىمدا كىتاپتىڭ كوپتىگىنەن اۋىزعى بولمە جاققا ارنايى سورەلەر جاساتقانىن كوردىم. ەدەننەن توبەگە دەيىن تىرەلگەن جاڭاعى سورەلەردىڭ ءبارى رۋ-تايپالارعا ارنالعان پاپكالارمەن تول­تى­رىلعان. قازاق شەجىرەسىنە قاتىستى مىڭ-مىڭ پاراق قاعازدى جىلدار بويى ەرىنبەي-جالىقپاي جيناعانىنىڭ, سونىڭ ءبارىن جۇيەلەپ وتىرعانىنىڭ ارقاسىندا اقاڭ «قازاقتىڭ اۋىزشا تاريحى» اتتى كادۋىلگى كىتاپ كولەمىمەن مىڭ بەتتەي بولاتىن ەڭ سوڭعى, ەڭ باستى ەڭبەگىن از ۋاقىتتىڭ اياسىندا جازىپ تاستاعان. ەڭ باستىسى – اقسەلەۋ سەيدىمبەك ويى وزىق, ساناسى سەرگەك, تانىمى تاۋەل­سىز تۇلعا بولاتىن. كەشەگى كەڭەستىك كە­زەڭنىڭ وزىندە ول كوپ نارسەگە كۇمانمەن, ءتىپتى اشىق كەكەسىنمەن قارايتىن. ماقا­لانى ءبىر كۇنگە كەش ۇسىنىپ, تاپسىرما­نى سوزىڭقىراپ العانىڭا قينالىڭقى­راپ سويلەسەڭ اقاڭ ك ۇلىپ: «جارايدى, ازار بولسا كوممۋنيزم ءبىر كۇنگە كەش ورنار», دەپ قويا سالاتىن. اقاڭنىڭ ۇلت ساياساتىنداعى قيعاشتىقتار, بيلەۋشى پار­تيانىڭ پارىقسىزدىعى, تاريحتىڭ بۇر­مالانۋى سياقتى تاقىرىپتارداعى ءاڭ­­گى­مەلەرىن ەستىگەندە اۋەلگىدە اي­ران-اسىر قالاتىنبىز, كەيىننەن ايىزىمىز قاناتىن بولدى. ءدىنىنىڭ قاتتىلىعى سونداي, ءوزى پارتيالىق گازەتتە ىستەپ, ءوزى ءبولىم باسقارىپ وتى­رىپ اقىرى وسى تاقى­رىپ­قا ءبىر ماقالا جازباي-اق كەتتى-اۋ سا­بازىڭ. مەنىڭ بۇل سوزىمە سول تۇستا باسپاسوزدە ىستەگەن اعالارىمنىڭ تالايى سەنىڭكىرەمەي وتىرعانىن سەزەمىن. «ول كەزدە ونداي بولۋى مۇمكىن ەمەس قوي, اقىر اياعى ءبولىم مەڭگەرۋشىلەرىنىڭ اي سايىن مىندەتتى تۇردە ءبىر باس ماقالا جازاتىنىن بىلەمىز عوي, ال پارتيالىق گازەتتىڭ باس ماقالاسى پارتيانىڭ ءسوزىن سويلەمەگەندە كىمنىڭ ءسوزىن سويلەۋشى ەدى؟», دەيتىنىن دە شامالايمىن. بىراق, شىندىق سولاي. ال باس ماقالانىڭ جايى بىلاي. جۇ­مىسقا ورنالاسقاننان كەيىنگى العاشقى اي­لاردا اقسەلەۋ باس ماقالاعا بايلا­نىس­تى قايتا-قايتا سىنالىپ ءجۇر­دى. «اۋىل مادەنيەتىنە پارتيالىق قام­قور­لىق» دەگەن باس ماقالا جوسپار­لانا­دى. جازىلمايدى. «كوركەم ادەبيەتتىڭ يدەيا­لىلىعى» دەگەن باس ماقالا جوسپارلا­نا­دى. جازىلمايدى. جانە ولاردىڭ جا­زىل­ماعانى ماقالا نومىرگە باراتىن كۇنى ءبىر-اق انىقتالادى. اياق استىنان جاڭا­عى تا­قىرىپ نەمەسە باسقا تاقىرىپ وزگە بىرەۋگە تاپسىرىلىپ, ماقالا تۇنگە قا­راي بەتكە تۇسەدى. كەيدە گازەتتى باس ماقا­لاسىز شىعارۋعا دا تۋرا كەلەدى. وندايدا ءتيىستى ورىننان ەسكەرتۋ الىپ تا جاتادى باسشىلار. لەتۋچكاداعى جوسپارلاۋ كەزىندە سوۆەت اعامىز (جاۋاپتى حاتشىنىڭ ورىنباسارى س.شيمانباەۆ): «اقسەلەۋگە الدىن-الا ايتىپ قويىڭىزدارشى, تاعى جازباي قالىپ جۇرمەسىن» دەپ تە شىرىل­دايدى. باس ماقالا سوندا دا جازىل­مايدى. كوممۋنيست سەيدىمبەكوۆ جينا­لىس­تا تاعى سىنالادى. اقىرى اقاڭ ابدەن زاپى بولدى عوي دەيمىن, ءبىر كۇنى مەنى شاقىرىپ الىپ: «اينالايىن, وسى باس ماقالا دەگەن بالەدەن قۇتقارشى», دەگەنى. «قۇتقارعانى قالاي؟». «سولاي. سەن جازىپ وتىرشى». «اقا-اۋ, تىلشىلەرگە باس ماقالا بەرمەيدى عوي». «قۇت­قار­شى دەپ وتىرعان جوقپىن با؟ ماعان بەرىلگەن تاقىرىپتى سەن جازىپ وتىر­ماي­سىڭ با؟». راسىن ايتقاندا, اۋەلدە اقاڭ باستىقتىعىن پايدالانىپ, ءوزى ىستەيتىن جۇمىستى ماعان اۋدارا سالعانداي كور­دىم. سىيلاس اعانىڭ كوڭىلى ءۇشىن تەز جا­زىپ تا بەردىم. «سەن تۋعاندا مەن نەگە قۋاندى دەيسىڭ؟» دەپ اقاڭ قالدى. سودان اقسەلەۋ «سق-دان» كەتە-كەتكەنشە (1983 جىلى «ءبىلىم جانە ەڭبەك» جۋرنالىنىڭ باس رەداكتورى بولىپ تاعايىندالعانشا) باس ماقالاسى ماعان اۋىستى. اقاڭ قۇ­لاعى تىنشىعانىنا ريزا. بارىنەن بۇرىن جانى جاقتىرمايتىن تاقىرىپقا قالامىن لاستاماعانىنا ريزا. اقاڭمەن ءازىلىمىز دە جاراساتىن. ازىلدەگەن بولىپ كەيبىر ويلارىمىزدى ايتىپ تا قالۋشى ەدىك. وسى استاناعا اقمولا كەزىندە العاش كەلگەنىمىزدە مۇنداعى قاللەكي تەاترىندا قاراعاندى وبلىستىق دراما تەاترىنىڭ گاسترولى ۇيىمداستىرىلعانى ەستە. ارنايى شا­قى­رىلعان با, جولى ءتۇسىپ قالعان با, گاس­ترولدىڭ العاشقى سپەكتاكلىنە اقاڭ دا كەلدى. سپەكتاكلدەن كەيىن تەاتردىڭ باس رەجيسسەرى, قازاقتىڭ جايساڭ جىگىتى جاقىپ وماروۆتىڭ كابينەتىندە داستارقان جايىلدى. ءبىراز ادام جينالدىق. اقا­ڭا باس تارتىلدى. اقاڭ سول باستان باس تارتىپ, «مەنىڭ توردە وتىر­عانىم دا جەتەدى, وسى باستى ساۋىتبەككە بۇ­رامىن», دەگەنى. «ءسىز تۇرعاندا ءبىز قالاي باس ۇستايمىز» دەسەم بولمايدى. «سەن وسى ەلگە قوناقسىڭ», دەيدى. راسى كەرەك, «وسى ەلگە قوناقسىڭ» دەگەنى ازداپ كوڭىلىمە كەلىپ قالدى. استاناعا كەلىپ جاتقان جوقپىز با؟ ەندى اقاڭدى سوزبەن قاعىتۋدىڭ رەتىن ويلاي باستادىم. تىلەك ايتۋ كەزەگى كەلگەندە اۋەلى تەاتردى, سپەكتاكلدى ايتىپ, اقاڭا اۋىستىم. ءبىراز ماقتاپ, «اقاڭنان ۇيرەنەتىن نارسە كوپ. ۇيرەنەتىن نارسەنىڭ ءبىرى – اقاڭنىڭ كىشىكتىگى. اقاڭ – قازاقتىڭ اقسەلەۋى. مۇنى جۇرتتىڭ ءبارى بىلەدى. بىراق اقاڭ بويىنا بىتكەن كىشىكتىگىنە سالىپ, ءوزىن تەك تاراقتىنىڭ اقسەلەۋى سانايدى», دەدىم... سول جىلداردا اقاڭ كىتاپتارىن «تا­راقتى اقسەلەۋ» دەپ شىعارىپ ءجۇر­گەن بولاتىن. جۇرت تىنىپ قالدى. ءبارى اقاڭنىڭ نە دەيتىنىنە قاراپ وتىر. اعام ما­عان جاقىن كەلىپ, رايلانا ك ۇلىپ: «قا­تىر­دىڭ عوي اقىرى» دەدى اقىرىن عانا. قىزىعى كەيىن بولدى. كەلەسى كىتا­بى­نا «اقسەلەۋ سەيدىمبەك» دەپ قول قويدى. تەلەفونداپ, قۇتتىقتاپ, «اقا, سىن­نان قورىتىندى شىعارىپسىز عوي...», دەسەم, «سەنىڭ ءسوزىڭ تۇرتكى بولعانى راس, بىراق ءوزىمنىڭ بۇيرەگىم دە وسى ۆاريانتقا بۇرىلىپ جۇرگەن بولاتىن», دەيدى. قالاي دەگەندە دە الگىندەي قاجاپ سويلەۋ ارقىلى اقاڭا وي سالعان سياقتىمىن. ەركىن ويلىلىعى, ازاماتتىق اساۋلى­عى اقاڭنىڭ الدىنان تالاي رەت تور قۇرعىزدى. ساقتانباي جۇرەتىن سەرىلىگى, سەكەمسىز سويلەيتىن ەرلىگى وزىنە سويىل بولىپ ءتيىپ جاتقاندا دا ساعى سىن­باي­تىن اقاڭنىڭ. ايتسە دە, ءامىرشىل جۇيە­نىڭ انشەيىندەگى اكىرەڭدەۋى كولبيننىڭ تۇسىندا قانقۇيلى قياناتقا ۇلاسقانى قاتتى سوقتى. وتكەن تاريحتى بويامالاپ كور­سەتتى, ەسكىشىلدىكتى دارىپتەدى, ۇلت­شىل­دىق سارىندارعا جول بەردى دەگەن سياق­تى ايىپتارمەن «ءبىلىم جانە ەڭبەك» جۋرنالىنىڭ باس رەداكتورلىعىنان بو­سات­قانىمەن قويماي, جەلتوقسان وقيعا­سى­نا جەلىك بەرگەندەردىڭ, «قازاق ۇلت­شىل­دىعىن دايىنداۋشىلاردىڭ» ءبىرى رەتىندە قوڭىراۋ بايلانىپ, قاداعالاۋعا الىن­دى, ءجۇرىسى اڭدىلىپ, ءسوزى تىڭ­دالدى, اقىر اياعىندا ۇستىنەن ءىس قوزعاۋعا دايىندىق جاسالدى. بۇعان مەملەكەت قاۋىپسىزدىگى كوميتەتىنىڭ كەزىندە باسپا­سوزدە جاريالانعان قۇجاتتارىنداعى «پو دەلۋ پروحوديلي يزۆەستنىە پيساتەلي شونا سماحانۋلى, اكسەلەۋ سەيديمبەكوۆ...» دەگەن جولدار دالەل. شونا اعامىزدىڭ ول تىزىمدە جۇرەتىنى الما­تىدا قازاق مەكتەپتەرىن اشقىزۋعا اتسا­لىسىپ, ءۇيدى-ءۇي كەزىپ ءجۇرىپ, تۇرعىن­دار­دىڭ قولىن جيناعاندىعى ەكەندىگى بەلگىلى. ءىس قوزعاۋعا دايىندىق جاسالدى دەپ كەسىپ ايتاتىنىم – سوعان كوزىم انىق جەتكەندىكتەن. 1987 جىلدىڭ كوكتەمىندە بىزگە (ول كەزدە ورتالىق كوميتەتتىڭ ناسيحات جانە ۇگىت ءبولىمىنىڭ نۇسقاۋشى­سىمىن) ءبىر ماقالا كەلىپ ءتۇستى. مەملەكەت قاۋىپسىزدىگى كوميتەتى ارقىلى دايىن­دالعان. تاقىرىبىنا دەيىن قويىلعان: «رجاۆچينا» («تات»). حالىقتىڭ كىرشىكسىز ساناسىنا تات تۇسىرۋگە, حالىقتار دوستىعىنا سىنا قاعۋعا ارەكەت ەتكەن ءبىر توپ جازۋشىلاردى اشكەرەلەيتىن ماقالا. نەگىزگى كەيىپكەرلەرى – شونا سماحان ۇلى مەن اقسەلەۋ سەيدىمبەكوۆ. كگب ءتىپتى ءبىر رەداكتسياعا الدىن الا قۇپيا جىبەرىپ, ماقالانى قازاقشاعا اۋدارتىپ تا قوي­ىپتى. تەك قول قوياتىن ادام تابۋ عانا قال­عان. ول ادامنىڭ ۇلتى قازاق بولۋعا ءتيىستى. ءبولىمنىڭ «تاڭداۋى» سول تۇستا «لەنينسكايا سمەنا» گازەتى رەداك­تورى­نىڭ ورىنباسارى قىزمەتىندەگى ءادىل ىبىراەۆقا ءتۇستى. ءادىل سوندا ءبىر ازاماتتىق جاسادى. ءبولىم مەڭگەرۋشىسى ورىنبا­سا­رىنىڭ كابينەتىندە ماقالاعا قول قويۋ­دان باس تارتقانىمەن توقتاماي, سول جەردە كادىمگىدەي شۋ شىعاردى. ول اڭگىمە ءبىراز ادامنىڭ قۇلاعىنا جەتتى. مۇنى اپپاراتتا «ۋتەچكا» دەيدى. «ۋتەچكا» شىق­قاننان-اق مەن ءبىر تاۋەكەلگە كىرىستىم. «لەنينشىل جاستا» جۇمىس ىستەيتىن كۋرستاسىم ەرعالي ساعاتوۆتى ەكى كەشتىڭ اراسىندا وڭاشا شاقىرىپ الىپ, وسىلاي دا وسىلاي, سونداي ءبىر ماقالا دايىندا­لىپ جاتىر, ول شىقسا جاعداي شىنداپ قيىندايدى, اعاڭا ايت (شونا مەن ەر­عا­لي ءبىر اۋداننان با, ءتىپتى ءبىر سوۆحوزدان با, ايتەۋىر جاقىندىعى بارىن بىلەتىنمىن), بىزگە تەلەگرامما سالسىن, قار­سىلىعىن ءبىلدىرسىن, قالعانىن كورەر­مىز دەدىم. ءاڭ­گىمەنى قۇپيا ۇستاۋىن قا­داپ تاپسىردىم. جەدەلحات جەتىپ كەلدى. ور­تا­لىق كوميتەت حاتشىسىنىڭ الدىنان قايتىپتى. ءبو­لىم­دەگىلەر وپىر-توپىر بولدى دا قالدى. ون­داي ماقالا بارى راس ەدى دەپ قاعاز ءجۇ­زىندە قالاي ايتارسىڭ؟ شونا سما­حان­ ۇلىن شاقىرىپ (قازاقتىلدى گازەت-جۋر­نالداردىڭ كۋراتورى رەتىندە بۇل شا­رۋا ماعان تاپسىرىلدى), «مىنا اڭگى­مەنى قايدان شىعارىپ ءجۇرسىز؟ جە­دەل­­حات­تى نەگە سۇيەنىپ جازدىڭىز؟ سىزدەر تۋ­رالى ەشقانداي رەداكتسيادا ەش­قان­داي ماقالا جوق ەكەنىن انىقتادىق» دەپ «قىسپاققا» الىپ جاتىرمىن. ول كىسى: «قايدان بىلەيىن؟ بىرەۋ تەلەفونمەن اي­تىپ ەدى, كىم ەكەنىن دە سۇراپ ۇلگەر­مە­دىم», دەپ كۇمىلجيدى. «ءوزىڭىز كوممۋنيسسىز, ءوزىڭىز سوعىسقا قاتىسقان ادامسىز, ءسويتىپ ءجۇرىپ وسەككە سۇيەنىپ تسك-عا جەدەلحات جىبەرەسىز. ۇيات ەمەس پە؟» دەپ تاعى قىسامىن. شوكەڭ قاتەلىگىن موي­ىن­دايدى, ەندىگارى ولاي ەتپەۋگە ۋادە بەرەدى. سودان ورتالىق كوميتەت حاتشى­سى­نىڭ اتىنا قىزمەتتىك جازبا دايىنداپ, ونداي ماقالا جازىلماعانىن, جالعان اق­پاراتقا سەنىپ, جەدەلحات جىبەرگەن كپسس مۇشەسى ش.سما­حان ۇلى ءوز قاتە­لى­گىن موي­ىندا­عانىن ايتىپ, قۇجاتتى با­قىلاۋدان ال­دىرت­تىق. ءسويتىپ, جەمە-جەم­­گە كەلگەندە ول ما­قا­لانى باستى­رۋ­دان ورتالىق كوميتەتتىڭ ءوزى تارتىندى. ماقالا باسىلا قالعاندا, سوندا اتى اتا­لاتىن باس­قا­لاردى قايدام, ناقتى ايىپ­تالاتىن ش.سماحان ۇلى مەن ا.سەي­دىم­بەكوۆتىڭ جەل­توق­سانداعى قازاق ۇلت­شىل­دىعىنىڭ يدەو­لو­گيالىق نەگىزىن دايىن­داۋشىلار رەتىندە ءىستى بولۋى ابدەن-اق مۇمكىن ەدى. اقاڭ اۋزىن اشسا الاششتى ايتاتىن. بار ەسى-دەرتى تەك قازاقتىڭ قامى. ۇلتىن ءدال مۇندايلىق سۇيەتىن ادام قازاقتا عانا ەمەس, جالپى مىنا جەر بەتىندە از دا شىعار دەپ ويلايمىن. اقسەلەۋدەن تالانتتى, اقسەلەۋدەن ءبىلىمدى, اقسەلەۋ­دەن شەشەن, اقسەلەۋدەن كوسەم بولۋعا بولار, بىراق اقسەلەۋدەن وتكەن وتانشىل بولۋ, ەلىن, جەرىن, ءتىلىن, تا­ريحىن, مادە­نيەتىن اقسەلەۋدەن ارتىق جاق­سى كورۋ قيىن سياقتى. «الاشتىڭ اقسەلەۋى» اتتى فيلمدە پروفەسسور نا­مازالى وماش ۇلىنىڭ: «قۇلدىق سانانى بويىنا دارىتپاي كەتكەن ادامدار از عانا بولسا, سونىڭ ناق بىرەۋى وسى كىسى. حالقىن, جەرىن كەرەمەت سۇيگەن ادام عانا وسىلاي كۇرەسىپ وتەدى. ال ەل تاۋەل­سىزدىك العاننان كەيىن بۇل كىسى بۇرىن­عى­سىنان دا جايناپ سالا بەردى. اقاڭ كەرەمەت اشىلدى. ناعىز الاشتىڭ ازاماتى بولدى. مەن اقاڭدى ۇلتىن ءسۇيۋدىڭ حرەستوماتيالىق ۇلگىسىن جاساپ كەتكەن تۇلعا دەپ ەسەپتەيمىن», دەگەن پىكىرى كەلتىرىلەدى. سول ءسوز – ءسوز. قىزمەتتەن قوڭىراۋمەن قۋىلىپ, ايلار بويى يدەولوگيا سالاسىندا جۇمىس­قا جولاتىلماي جۇرگەن اقاڭ ازەر دەگەندە عىلىم اكادەمياسىنىڭ ادەبيەت جانە ونەر ينستيتۋتىنا ەدەن سىپىرۋ­شى­نىڭ بوس ورنىنا قابىلداندى... لا­بو­رانتتىق مىندەتتى اتقاردى. قىزىق بولعاندا, «نە بىلو بى سچاستيا, دا نەسچاستە پوموگلو» دەپ ورىستار ايتا­تىن­داي, تاعدىردىڭ سول تەپەرىشى اقاڭنىڭ ومىرىنە جاقسى وزگەرىس الىپ كەلدى. اۋەلدەن-اق اناليتيكالىق ويلاۋ جۇيە­سىنە بەيىم ازاماتتىڭ, شيرەك عاسىرداي ۋاقىتى جۋرناليستيكانىڭ قارا جۇمى­سى­نا جۇم­سال­عان اقاڭنىڭ عىلىمي مەكەمەنىڭ تا­بالدىرىعىنان اتتاسى­مەن-اق تىڭ تىنىسى اشىلىپ سالا بەردى. تاۋەلسىزدىك تۇسىندا قىران قۇستاي ءتۇ­لەدى. ازاتتىق اسپانىندا پارلاپ ۇشتى. اۋەلى قارا ولەڭنەن كانديداتتىق, كەيىننەن كۇي ونەرىنەن دوكتورلىق ديسسەرتاتسيا قورعادى. كىتاپتان كەيىن كىتاپ تو­عىتتى. بارلىق جاعىنان جولى اشىلدى. مەملەكەتتىك سىيلىقتى دا الدى. پرو­فەس­سورلىق اتاقتى دا الدى. قىزمەتتە دە ءوستى. الدىمەن ى.التىن­سارين اتىنداعى ءبىلىم پروبلەمالارى ينستيتۋتىنىڭ دي­رەكتورى, كەيىننەن سول ينستيتۋتتىڭ نەگىزىندە قۇرىلعان قازاق ءبىلىم اكا­دە­ميا­سىنىڭ پرەزيدەنتى بولدى. استاناعا شا­قى­رىلىپ, پرەزيدەنتتىك ءما­دەنيەت ورتا­لى­عىندا ديرەكتوردىڭ عىلىم جونىندەگى ورىن­باسارى, ەۋرازيا ۋني­ۆەر­سيتەتىنىڭ جۋر­­ناليستيكا كافەدراسىنىڭ مەڭگە­رۋ­شىسى بولدى. اقسەلەۋ سەيدىمبەكتىڭ ءومىرى – ادام قىزىعارلىقتاي سۇلۋ ءومىر. جۇمىستان با­سىن الماعان كۇيى كۇيىپ كەتەتىن كىسى­لەردىڭ قاتارىنان ەمەس ەدى. ءبارىن تەڭ ۇس­تايتىن. ويدى دا ويلايتىن, تويدى دا تويلايتىن,  كارتاسىن دا وينايتىن, بيليار­دىن دا قويمايتىن, جۇرۋدەيىن جۇرەتىن, قىسقاسى, داۋرەندى سۇرۋدەيىن سۇرەتىن. ەلدىكتى دە, ەرلىكتى دە, ورلىكتى دە, سەرىلىكتى دە اقاڭنىڭ ءبىر بويىنان تاباتىنبىز. مۇنى الاش جۇرتى اقسەلەۋسىز قالىپ, قالىڭ ەلى قايعىعا باتقان قارالى جيىندا ءابىش كەكىلباەۆ جۇرەگى قان جىلاپ تۇرىپ, جەرىنە جەتكىزە ايتتى. «قازاقتا سال قانداي بولادى؟ اقسە­لەۋ­دەي بولادى. سەرى قانداي بولادى؟ اق­سە­لەۋدەي بولادى. بي قانداي بولادى؟ اق­سەلەۋدەي بولادى. باتىر قانداي بولادى؟ اقسەلەۋدەي بولادى. ءپىر قانداي بو­لا­دى؟ اقسەلەۋدەي بولادى. قازاقتىڭ جاق­سى­سى مەن جايساڭىنىڭ ءبارى قانداي بو­لادى؟ اقسەلەۋدەي بولادى. قازاقتىڭ قاتەپتى قىزىل نارى قانداي بولادى؟ اقسەلەۋدەي بولادى. ءبارىنىڭ ورنىنا ءبىر عانا اقسەلەۋ جۇرە الادى. ال اقسە­لەۋ­دىڭ ورنىنا كىم جۇرە الادى؟ ەشكىم دە ەمەس, تەك اقسەلەۋدىڭ ءوزى جۇرە الادى», دەدى عوي سوندا ابەكەڭ. بۇدان ارتىق ايتۋ مۇمكىن دە ەمەس. ەل اقسەلەۋسىز قالعانمەن, جەر اق­سە­لەۋسىز قالعان جوق. اقسەلەۋ سەيدىمبەك سىندى تۇلعالار قاسيەتتى قازاق جەرىنىڭ وزىنەن, دالانىڭ قارا توپىراعىنان ءوسىپ-ونەتىن اقسەلەۋدى ەسكە سالادى. «جەر بولسا – ەل بولادى, ەل بولسا – ەر بولادى» دەپ ەلباسىمىز ايتقانداي, دالا باردا دانالار دا بولا بەرەدى. ساۋىتبەك ابدراحمانوۆ.
سوڭعى جاڭالىقتار